1Սկսանիմք այսուհետեւ վերստի՛ն զանձինս ընծայեցուցանել. թէպէտ եւ ո՛չ պիտոյ իցեն մեզ, որպէս ոմանց թո՛ւղթք ընծայութեան առ ձեզ, կամ ՚ի ձէնջ։ 2Այլ թուղթք մեր դո՛ւք էք՝ գրեալ ՚ի սիրտս մեր, ծանուցե՛ալ եւ ընթերցեալ. յամենայն մարդկանէ 3յայտնեալք, զի էք թուղթք Քրիստոսի, պաշտեցեալ ՚ի մէնջ. եւ գրեալ ո՛չ մրով, այլ Հոգւո՛վն Աստուծոյ կենդանւոյ. ո՛չ ՚ի տախտա՛կս քարեղէնս, այլ ՚ի տախտակս սրտի մարմնեղէ՛նս։

4Յո՛յս մի այսպիսի ունիմք ՚ի ձե՛ռն Քրիստոսի առ Աստուած. 5իբր ո՛չ եթէ անձա՛մբ բաւակա՛ն եմք խորհել ինչ իբրեւ ՚ի մէնջ. այլ բաւականութիւնն մեր՝ յԱստուծոյ է, 6որ եւ բաւակա՛նս արար զմեզ՝ պաշտօնեայս Նորո՛ց Կտակարանացս, ո՛չ գրով, այլ հոգւո՛վ. զի գիրն սպանանէ, այլ հոգին կեցուցանէ՛։ 7Զի եթէ պաշտօն մահու գրո՛վ դրոշմեալ ՚ի տախտակսն քարեղէնս, եղեւ փառօք, զի մի՛ կարասցեն հայել որդիքն Իսրայէլի յերե՛սն Մովսիսի, վասն փառաց երեսաց նորա՝ որ խափանելո՛ցն էր. 8որչափ եւս առաւել պաշտօն հոգւոյն եղիցի փառօք։ 9Զի եթէ պաշտօն դատապարտութեանն փառօք էր, ո՞րչափ եւ՛ս առաւել պաշտօ՛ն արդարութեանն փառօք։ 10Քանզի ո՛չ եթէ փառաւորի՛ փառաւորեա՛լն յայսմ մասին, վասն առաւելութեան փառացն։ 11Զի եթէ որ խափանելո՛ցն էր՝ այն փառօ՛ք էր, որչափ եւս առաւել որ գալո՛ցն է՝ փառօք իցէ։ 12Եւ արդ՝ զի ունիմք այսպիսի յոյս, բազո՛ւմ համարձակութեամբ վարեսցո՛ւք. 13եւ ո՛չ որպէս Մովսէս արկանէր քող ՚ի վերայ երեսաց իւրոց, վասն չհայելոյ որդւոցն Իսրայէլի ՚ի վախճան խափանելոցն։ 14Այլ կուրացա՛ն միտք նոցա. քանզի մինչեւ ցայսօր ժամանակի, նո՛յն քող ձգեալ կայ ՚ի վերայ ընթերցուածոց Հին Կտակարանացն. եւ ո՛չ վերանայ, զի Քրիստոսի՛ւ խափանելոց է։ 15Այլ մինչեւ ցայսօր յորժամ ընթեռնուն զՄովսէս, նո՛յն առագաստ կայ ՚ի վերայ սրտից նոցա։ 16Այլ յորժամ դարձցին առ Տէր, ապա՛ վերասցի առագաստն։ վջ 17Զի Տէր Հոգին է. ուր Հոգի Տեառն է, անդ ազատութի՛ւն է։ 18Բայց մեր ամենեցուն բացաւ երեսօք զփառսն Տեառն իբրեւ ընդ հայելի տեսեալ, ՚ի նո՛յն պատկեր նորոգիմք՝ փառաց ՚ի փառս. որպէս եւ Տեառն Հոգւոյ։