Բ Կորնթացիս
5
1Քանզի գիտեմք՝ զի եթէ երկրաւոր տաճար շինուածոյս մերոյ քակտեսցի, շինած յԱստուծոյ ունիմք, տաճար առանց ձեռագործի՛ յաւիտենակա՛ն՝ յերկի՛նս։ 2Եւ ընդ այս տաղտկամք. քանզի զբնակութիւնն երկնից փափագեմք զգենուլ. 3միայն թէ յորժամ զգենուցումքն, ո՛չ մերկ գտանիցիմք։ 4Քանզի որ եմք ընդ յարկա՛ւս ընդ այսուիկ, տաղտկա՛մք ծանրացեալք. զի ո՛չ կամիմք մերկանալ, այլ զայն ՚ի վերայ այսր զգենուլ. զի ընկղմեսցի՛ մահկանացուս ՚ի կենաց անտի։ 5Այլ որ յաջողէն մեզ ՚ի սոյն, Աստուած է. որ ետ մեզ զառհաւատչեա՛յ Հոգւոյն։ 6Արդ՝ համարձակիմք յամենայն ժամ, եւ գիտեմք եթէ որչափ յամեմք ՚ի մարմնի աստ, օտարանա՛մք ՚ի Տեառնէ. 7զի հաւատո՛վք գնամք, եւ ո՛չ կարծեօք։ 8Այլ համարձակիմք, եւ առաւե՛լ եւս հաճեալ եմք ելանել ՚ի մարմնոյ աստի՝ եւ մտանել առ Աստուած։ 9Վասն որոյ եւ առատանա՛մք. զի եթէ յամիցեմք՝ եւ եթէ ելանիցեմք, հաճո՛յ եւ եթ իցեմք նմա։ 10Քանզի ամենեցո՛ւն մեզ յանդիման լինել կայ առաջի ատենին Քրիստոսի. զի ընկալցի իւրաքանչիւր իւրո՛վ մարմնով, զոր ինչ գործեաց յառաջ՝ եթէ բարի, եւ եթէ չար։
11Իսկ արդ՝ զա՛հ Տեառն գիտելով չափ, զմարդկան ինչ զմի՛տս հաճե՛մք. սակայն առաջի՛ Աստուծոյ յայտնելոց եմք. բայց ես յուսամ եւ ՚ի ձե՛ր միտս յայտնի լինել։ 12Իբր ո՛չ եթէ միւսանգամ զանձինս ինչ ընծայեցուցանեմք ձեզ, այլ պատճա՛ռս տամք ձեզ պարծանաց վասն մեր. զի ունիցիք առ այնոսիկ որ առ ա՛չսն պարծիցին, եւ ո՛չ սրտիւք։ 13Զի եթէ առանցաք ինչ, այն Աստուծոյ է. եւ եթէ զգաստանա՛մք, այն ձե՛ր է։ 14Զի սէ՛րն Քրիստոսի ստիպէ զմեզ, քննե՛լ զայս. զի եթէ մին փոխանակ ամենեցո՛ւն մեռաւ, ապա ուրեմն ամենեքեա՛ն մեռեալ էին. 15եւ ՚ի վերայ ամենեցուն մեռաւ, զի որ կենդանի՛քն իցեն, մի՛ անձանց իցեն կենդանիք, այլ ա՛յնմ որ ՚ի վերայ նոցա՛յն մեռաւ, եւ յարեաւ։ 16Այսուհետեւ մեք ո՛չ զոք գիտեմք մարմնով. զի թէպէտ եւ գիտէա՛ք մարմնով զՔրիստոս, այլ արդ ո՛չ եւս նո՛յնպէս գիտեմք։ 17Բայց եթէ ինչ ՚ի Քրիստոս նո՛ր արարած իցէ. զի հինն անց, եւ արդ նո՛ր եղեւ։ 18Այլ ամենայն ինչ յԱստուծոյ՝ որ հաշտեցոյցն զմեզ ընդ իւր ՚ի ձեռն Քրիստոսի. եւ ետ մեզ զպաշտօնն հաշտութեան։ 19Եւ քանզի Աստուած էր, Քրիստոսի՛ւ զաշխարհս հաշտեցուցանել ընդ իւր, եւ չհամարե՛լ նոցա զմեղս իւրեանց, եւ եդ ՚ի մե՛զ զբանն հաշտութեան։ 20Արդ՝ վասն Քրիստոսի պատգամաւորի՛մք որպէս եւ Աստուծոյ բարեխօսութեամբ մեւք. աղաչե՛մք վասն Քրիստոսի՝ հաշտեցարո՛ւք ընդ Աստուծոյ։ 21Զի զայն՝ որ ոչն գիտէր զմեղս, վասն մեր մե՛ղս արար. զի մեք եղիցուք նովաւ արդարութի՛ւն Աստուծոյ։