1Եւ թագաւորն Դարեհ արար խրախութիւն մեծ. եւ ժողովեաց զամենայն իշխանս իւր, եւ զընտոծինս իւր, եւ զամենայն մեծամեծս Մարաց, Պարսից, Քաղդեացւոց. 2եւ զամենայն նախարարս եւ զզօրագլուխս, եւ զետեղակալս ընդ նոսա ’ի կողմանցն Հնդկաց, մինչեւ ’ի կողմանս Եթւովպացւոց. եւ էին նախարարք հարիւր քսանեւեւթն. 3եւ կերա՛ն եւ արբին, եւ յագեցան, եւ ուրա՛խ եղեն։ Եւ յորժամ վախճա՛ն եղեւ՝ Դարեհ թագաւոր եմո՛ւտ ’ի սենեակ իւր. եւ ելեալ ’ի գահոյս իւր ’ի քո՛ւն եղեւ։ 4Յայնժամ երեք պատանիք որ էին սենեկապանք նորա. եւ մինչդեռ ’ի քո՛ւն կայր թագաւորն, նոքա ’ի ներքս ’ի սենեկի սպա՛ս կալեալ եւ պա՛հ ունէին նմա։ Խօսել սկսան ընդ միմեանս եւ ասեն. 5Եկա՛յք՝ իւրաքանչիւր ասասցուք բան մի, եւ որ ասասցէ իմաստո՛ւն եւ առաւել զօրաւոր քան զընկերս իւր՝ տացէ՛ նմա Դարեհ թագաւոր պարգե՛ւս մեծամեծս. եւ մեծ եւ անուանի երեւեսցի քան զամենեսեան. 6եւ ծիրանիս զգեցուսցէ նմա, եւ ոսկի սպասուք արբցէ եւ կերիցէ, եւ ’ի վերայ ոսկեղինաց նստցի, եւ ննջեսցէ. եւ վարեսցէ երիվարս ոսկեսանձս. եւ խոյր բեհեզեայ թա՛գ կապեսցէ նմա, եւ մանեակ ոսկի ’ի պարանոցի նորա. 7եւ երկրորդ յաթոռն Դարեհի նստցի վասն իմաստութեան իւրոյ, եւ ազգական Դարեհի անուանեսցի։ 8Եւ յայնժամ իւրաքանչիւր գրեալ զիւր բան, կնքեցին եւ եդին ընդ սնարս Դարեհի արքայի. 9եւ ասեն. Յորժամ յարիցէ՝ տացուք ցնա զգիրդ. եւ ընտրեսցէ թագաւորն, եւ երեք մեծամեծք իշխանք Պարսից. եւ որոյ գտցի բան իմաստնագոյն՝ նմա՛ տացէ զյաղթողական պարգեւն։ 10Եւ գրեաց առաջինն, ասէ. Յաղթօղ եւ զօրաւո՛ր է քան զամենայն գինի։ 11Եւ գրեաց երկրորդն, եւ ասէ. Յաղթօղ եւ զօրաւո՛ր քան զամենայն թագաւոր։ 12Եւ երրորդն գրեաց, եւ ասէ. Յաղթօղ եւ զօրաւո՛ր են քան զամենայն կանայք, եւ քան զամենայն յաղթէ ճշմարտութիւն։ 13Եւ յորժամ զարթեաւ թագաւորն, առեալ զգիրն զոր ետուն ցնա, կարդա՛ց. 14եւ առաքեալ կոչեաց զամենայն մեծամեծս Պարսից եւ Մարաց, եւ զնախարարս, եւ զսպարապետս, եւ զտեղակալս, եւ զիշխանս։ 15Եւ նստեալ ’ի տեղւոջ յայգորիլի՛. եւ կարդացին զգիրն առաջի ամենեցուն։ 16Եւ ասէ թագաւորն. Կոչեցէ՛ք այսր զպատանիսն, եւ նոքա մեկնեսցեն զբանս իւրեանց։ Եւ կոչեալ մտին առաջի. 17եւ ասեն ցնոսա ամենեքեան. Պատմեցէ՛ք մեզ զգրեալսդ։ Եւ սկսաւ ասել առաջինն, որ ասաց վասն զօրութեան գինւոյ. 18եւ ասէ այսպէս. Ո՛ արք. զիա՞րդ ո՛չ է զօրաւոր գինի. զի ամենայն մարդիկ որ ըմպեն զնա՝ յիմարեցուցանէ զմիտսն. 19եւ զթագաւորաց եւ զտառապելոց՝ մի միտս առնէ. նո՛յնպէս զտեառն եւ զծառայի, զմեծատանց եւ զաղքատաց. 20եւ զամենեցուն միտս դարձուցանէ, եւ շրջէ յուրախութիւն. եւ ո՛չ երբէք յիշեն զտրտմութիւն եւ զախտս ինչ։ 21Քանզի զամենեցուն սիրտ՝ լնո՛ւ զուարթութեամբ եւ մեծութեամբ. 22եւ ո՛չ յիշէ զթագաւորս կամ զիշխանս. եւ տա՛յ խօսել զմեծամեծս. եւ յորժամ ըմպէ, ո՛չ յիշէ զսիրելիս եւ զեղբարս, եւ զթշնամիս. եւ բազում անգամ հանեալ սուր. 23եւ յորժամ թափի գինին՝ ո՛չ յիշէ զինչ գործեաց։ 24Ո՛վ արք՝ զիա՞րդ ոչ է զօրաւոր գինի, որ զայս ամենայն բռնադատէ գործել։ Եւ ասացեալ զայս ամենայն լռեա՛ց։