1Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ արքայ Եզեկիա, պատառեա՛ց զհանդերձս իւր, եւ զգեցաւ քո՛ւրձ. եւ եմուտ ՚ի տուն Տեառն։ 2Եւ առաքեաց զԵղիակիմ հազարապետ՝ եւ զՍովմնաս դպրապետ, եւ զծերս ՚ի քահանայիցն քրձազգա՛ծս առ Եսայի մարգարէ որդի Ամովսայ։ 3Եւ ասեն ցնա. Ա՛յսպէս ասէ Եզեկիա. Օր նեղութեան եւ կշտամբանաց, եւ զայրացուցանելոյ օրս այս. զի հասեալ են մանկունք յերկունս, եւ չի՛ք զօրութիւն ՚ի ծնանելիս։ 4Թերեւս լուիցէ Աստուած քո զպատգամս Ռափսակայ, զոր առաքեաց զնա արքայն Ասորեստանեայց տէր իւր՝ նախատե՛լ զԱստուած կենդանի՝ եւ հայհոյել բանիւք, զորս լուաւ Տէր Աստուած քո. եւ արասցես աղօթս ՚ի վերայ մնացորդացս որ մնացին։ 5Եւ եկին ծառայք արքայի Եզեկիայ առ Եսայի։ 6Եւ ասէ ցնոսա Եսայի. Ա՛յսպէս ասասջի՛ք տեառն ձերում. ա՛յսպէս ասէ Տէր. Մի՛ երկնչիր յերեսաց պատգամացն զորս լուար՝ որովք հայհոյեցին զիս ծառայք արքային Ասորեստանեայց։ 7Ահա ե՛ս տաց ՚ի նա ա՛յս. եւ լուիցէ գո՛յժ, եւ դարձցի յերկիր իւր, եւ կործանեցի՛ց զնա սրով յերկրի իւրում։ 8Եւ դարձաւ Ռափսակ եւ եգիտ զարքայն Ասորեստանեաց պատերազմեալ ընդ Ղ՚ոբնայի. զի լուաւ թէ չուեաց ՚ի Լաքիսայ։ 9Եւ նա լուաւ զԹարաքայ արքայէ Եթովպացւոց, ասեն. Ահա ե՛լ պատերազմել ընդ քեզ։ Եւ դարձաւ անդրէն։ Եւ առաքեաց հրեշտակս առ Եզեկիա եւ ասէ. 10Ա՛յսպէս խօսեսջիք ընդ Եզեկիայ արքայի Յուդայ՝ ասել. Մի՛ հպարտացուսցէ՛ զքեզ Աստուած քո, յոր դուն յուսացեալ ես. ասել՝ թէ ո՛չ մատնեսցի Երուսաղէմ ՚ի ձեռս արքային Ասորեստանեայց։ 11Ահա դու քեզէ՛ն իսկ լուար զամենայն ինչ զոր արարին թագաւորք Ասորեստանեայց ընդ ամենայն աշխարհս նզովել զնոսա, եւ դու փրկիցի՞ս։ 12Միթէ փրկեցի՞ն զնոսա աստուածք ազգացն զորս սատակեցին հարք իմ, զԳովզան, եւ զՔառան, եւ զՌափաթ, եւ զորդիս Եդոմայ առ ծովեզերբն. 13ո՞ւր է արքայն Եմաթայ՝ եւ արքայն Արփաթայ, եւ արքայ քաղաքին Սեփարուիմայ, Անայ եւ Այիայ։ 14Եւ ա՛ռ Եզեկիա զհրովարտակսն ՚ի ձեռաց հրեշտակացն, եւ ընթերցաւ զնոսա. եւ ել ՚ի տունն Տեառն. եւ տարածեաց զնոսա Եզեկիա առաջի Տեառն։ 15Եւ եկա՛ց յաղօթս Եզեկիա առաջի Տեառն՝ եւ ասէ. Տէր Աստուած Իսրայէլի որ նստիս ՚ի քրոբէս. դո՛ւ ես միայն Աստուած յամենայն թագաւորութիւնս երկրի. դո՛ւ արարեր զերկինս եւ զերկիր։ 16Խոնարհեցո՛ Տէր զունկն քո եւ լո՛ւր. բա՛ց Տէր զաչս քո եւ տե՛ս. եւ լո՛ւր զբանս Սենեքերիմայ՝ զոր առաքեաց նախատել զԱստուած կենդանի. 17զի արդարեւ Տէր՝ աւերեցին թագաւորք Ասորեստանեայց զազգս եւ զերկիր նոցա. 18եւ ետուն զաստուածս նոցա հրո՛յ, զի չէի՛ն աստուածք, այլ ձեռագործք մարդկան, փայտ՝ եւ քար, եւ կորուսին զնոսա։ 19Եւ արդ՝ Տէր Աստուած մեր՝ փրկեա՛ զմեզ ՚ի ձեռաց նորա. եւ ծանիցեն ամենայն թագաւորութիւնք երկրի, զի դո՛ւ ես Տէր Աստուած միայն։

20Եւ առաքեաց Եսայի որդի Ամովսայ առ Եզեկիայ՝ եւ ասէ. Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց Աստուած Իսրայէլի. Զոր կացեր յաղօթս առ իս վասն Սենեքերիմայ արքայի Ասորեստանեայց՝ լուայ։ 21Ա՛յս բան է զոր խօսեցաւ Տէր վասն նորա. Արհամարհեա՞ց, անգոսնեա՞ց զքեզ կոյս դուստր Սիոնի. գլո՞ւխ շարժեաց ՚ի վերայ քո դուստր Երուսաղեմի։ 22Զո՞ նախատեցեր եւ հայհոյեցեր, եւ յո՞յր վերայ բարձրացուցեր զբարբառ քո նախատել. եւ ո՞չ ամբարձեր ՚ի բարձունս զաչս քո ՚ի Սուրբն Իսրայէլի։ 23՚Ի ձեռն հրեշտակաց քոց նախատեցեր զՏէր եւ ասացեր. Բազմութեամբ կառաց իմոց ելի՛ ՚ի բարձրութիւն լերանց ՚ի կողմն Լիբանանու, եւ կոտորեցի զմեծութիւն եղեւնափայտիցն նորա, եւ զընտիր ընտիր նոճից նորա, եւ հասի՛ յեզր սպառուածոյ անտառին Կարմելայ։ 24Ե՛ս պահեցի՝ եւ արբի զջուրս օտարոտիս. եւ աւերեցի թաթի՛ւ ոտին իմոյ զամենայն գետս սաստիկս։ 25Միթէ չիցէ՞ լուեալ ՚ի հեռաստանէ զայդ զոր արարի յաւուրց առաջնոց. ստեղծի՛ զդա՝ եւ ածի հասուցի. եւ եղեն ՚ի հպարտութիւն գերեվարաց պատերազմողաց. քաղա՛քք՝ ամուրք 26բնակե՛ալք ՚ի նոսա տկարացան ձեռամբ եւ զարհուրեցան, եւ ամաչեցին, եւ եղեն իբրեւ զխոտ վայրի, եւ իբրեւ զդալարի բանջարոյ եւ զդալարի տանեաց. եւ կոխա՛ն առաջի հասելոց։ 27Արդ՝ զնիստ քո, եւ զել եւ զմուտ քո գիտեմ, եւ զսրտմտութիւն քո. 28՚ի բարկանալ քո ինձ, եւ խայտալդ քո ե՛լ յականջս իմ. եւ արկի՛ց կարթ ՚ի քիթս քո, եւ դանդանաւա՛նդ ՚ի կզակս քո, եւ դարձուցից զքեզ ընդ նո՛յն ճանապարհ ընդ որ եկիր։ 29Եւ քեզ ա՛յս նշանակ լիցի. կերիցես ա՛յս ամ զինքնեակս, եւ յամին երկրորդի զինքնեկաց ինքնեակս. եւ յամին երրորդի՝ սերմանք եւ հունձք եւ տունկք այգեաց. եւ կերիջի՛ք զպտուղ նոցա, 30եւ յաւելցի՛ ապրեալ տանդ Յուդայ. մնացեալն արձակեսցէ արմա՛տս ՚ի խոնարհ եւ պտուղս ՚ի վեր։ 31Զի յԵրուսաղեմէ՛ ելցէ մնացորդ, եւ ՚ի Սիոն լեռնէ ապրեալ. նախանձ Տեառն զօրութեանց արասցէ զայս։ 32Վասն ա՛յսորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր. Արքայն Ասորեստանեաց մի՛ մտցէ ՚ի քաղաքդ յայդ, եւ մի՛ ձգեսցէ ՚ի դա նե՛տս, եւ մի՛ պատեսցէ զդա վահանօք, եւ մի՛ կուտեսցէ զդովաւ հո՛ղ. 33ընդ ճանապարհ ընդ որ եկն՝ ընդ նո՛յն դարձցի. եւ ՚ի քաղաքդ յայդ մի՛ մտցէ ասէ Տէր։ 34Եւ վերակացո՛ւ եղէց քաղաքիդ այդմիկ փրկե՛լ զդա վասն իմ եւ վասն Դաւթի ծառայի իմոյ։ 35Եւ ՚ի հասանել գիշերոյն ե՛լ հրեշտակ Տեառն, եւ եհար ՚ի բանակէն Ասորեստանեայց հարիւր եւ ութսուն եւ հինգ հազար. եւ կանխեցին ընդ առաւօտն, եւ ահա ամենայն մարմինք մեռեալ։ 36Եւ չուեաց գնաց, եւ դարձաւ Սենեքերիմ արքայ Ասորեստանեայց՝ եւ բնակեաց ՚ի Նինուէ։ 37Եւ եղեւ մինչդեռ երկի՛ր պագանէր ՚ի տա՛ն Նեսրաքայ աստուածոյ իւրում, Ադրամելէք եւ Սարասար որդիք նորա հարին զնա սրով, եւ ինքեանք զերծան յերկիրն Արարադայ. եւ թագաւորեաց Ասորդան որդի նորա ընդ նորա։