1Եւ եղեւ ՚ի վերացուցանել Տեառն զԵղիայ շարժմամբն յերկինս. եւ գնացին Եղիա եւ Եղիսեէ ՚ի Գաղգաղա։ 2Եւ ասէ Եղիա ցԵղիսեէ. Նի՛ստ դու աստ՝ զի Տէր առաքեաց զիս ՚ի Բեթէլ։ Եւ ասէ Եղիսեէ. Կենդանի՛ է Տէր, եւ կենդանի՛ է անձն քո՝ թէ թողից զքեզ։ Եւ եկին ՚ի Բեթէլ։ 3Եւ ելին որդիք մարգարէիցն որ ՚ի Բեթէլ՝ առ Եղիսեէ, եւ ասեն ցնա, թէ գիտիցե՞ս զի այսօր առնո՛ւ Տէր զտէրդ ՚ի գլխոյ քումմէ։ Եւ ասէ. Գիտե՛մ եւ ես, լո՛ւռ լերուք։ 4Եւ ասէ Եղիա ցԵղիսեէ. Նի՛ստ դու աստ՝ զի Տէր առաքեաց զիս յԵրեքով։ Եւ ասէ. Կենդանի՛ է Տէր, եւ կենդանի՛ է անձն քո՝ թէ թողից զքեզ։ Եւ եկի՛ն յԵրեքով։ 5Եւ մատեան որդիք մարգարէիցն որ յԵրեքով՝ առ Եղիսեէ, եւ ասեն ցնա, եթէ գիտիցե՞ս զի այսօր առնո՛ւ Տէր զտէրդ ՚ի գլխոյ քումմէ։ Եւ ասէ. Գիտե՛մ եւ ես՝ լո՛ւռ լերուք։ 6Եւ ասէ ցնա Եղիա. Նի՛ստ դու աստ, զի Տէր առաքեաց զիս ՚ի Յորդանան։ Եւ ասէ Եղիսեէ. Կենդանի՛ է Տէր, եւ կենդանի՛ է անձն քո՝ թէ թողից զքեզ։ Եւ գնացին երկոքեան. 7եւ յիսուն այր յորդւոց մարգարէիցն, եւ կացին ՚ի հանդիպո՛ջ ՚ի բացեայ. եւ երկոքեան կացին յեզերն Յորդանանու։ 8Եւ ա՛ռ Եղիա զմաշկեակն իւր, ծալեաց եւ եհար զջուրն. եւ բաժանեցաւ ջուրն յա՛յսկոյս եւ յայնկոյս, եւ անցին երկոքեան ընդ ցամաք։ 9Եւ եղեւ ընդ անցանելն նոցա, ասէ Եղիա ցԵղիսեէ. Խնդրեա՛ զինչ արարից քեզ, մինչչեւ՛ վերացեալ իցեմ ՚ի քէն։ Եւ ասէ Եղիսեէ. Եղիցի կրկին ոգիդ քո ՚ի վերայ իմ։ 10Եւ ասէ Եղիա. Դժուարինս խնդրեցեր, բայց եթէ տեսանիցես զիս յամբառնալն իմում ՚ի քէն՝ եղիցի՛ այնպէս, ապա թէ ոչ՝ մի՛ եղիցի։ 11Եւ եղեւ մինչդեռ գնային նոքա, եւ խօսէին երթային։ Եւ ահա կառք հրեղէնք եւ երիվարք հրեղէնք, եւ անջրպետեցին ՚ի մէջ երկոցունց. եւ վերացաւ Եղիա շարժմամբ յերկինս։ 12Եւ Եղիսեէ հայէ՛ր եւ աղաղակէր. Հա՛յր, հա՛յր, կառքդ Իսրայէլի եւ հեծեալքդ նորա։ Եւ այլ ո՛չ եւս ետես զնա. եւ բուռն եհար զհանդերձից իւրոց, եւ պատառեաց յերկուս ծուէնս։ 13Եւ ա՛ռ Եղիսեէ զմաշկեակն Եղիայի զոր ընկէ՛ց ՚ի վերայ նորա։ Եւ դարձաւ Եղիսեէ, եւ եկաց առ եզերն Յորդանանու. 14եւ ա՛ռ զմաշկեակն Եղիայի զոր ընկէց ՚ի վերայ նորա, եւ եհար զջուրսն՝ եւ ասէ. Ո՞ւր ես Տէր Աստուած Եղիայի ափփով։ Եւ եհար զջուրսն, եւ բաժանեցան յա՛յսկոյս եւ յայնկոյս, եւ անց Եղիսեէ։ 15Իբրեւ տեսին որդիք մարգարէիցն որ յԵրեքով ՚ի հանդիպոյն, եւ ասեն. Հանգեա՛ւ ոգին Եղիայի ՚ի վերայ Եղիսէի. եւ եկին ընդ առաջ նորա, եւ երկի՛ր պագին նմա ՚ի վերայ երկրի։ 16Եւ ասեն. Ահաւասիկ են ընդ ծառայս քո որդիք զօրութեան ա՛րք յիսուն. երթիցեն եւ խնդրեսցե՛ն զտէրն քո, գուցէ ա՛ռ զնա Հոգի Տեառն, եւ ընկէց զնա առ Յորդանանու, կամ ՚ի վերայ միոյ ուրուք ՚ի լերանց, կամ ՚ի վերայ միոյ ուրուք ՚ի բլրոց։ Եւ ասէ Եղիսեէ. Մի՛ առաքէք։ 17Եւ բռնադատեցին զնա մինչեւ ամաչէր, եւ ասէ. Առաքեցէ՛ք։ Եւ առաքեցին յիսո՛ւն այր. եւ խնդրեցին զերիս աւուրս՝ եւ ո՛չ գտին զնա. 18եւ դարձա՛ն առ նա, եւ նա նստէր յԵրեքով. եւ ասէ ցնոսա Եղիսեէ. Ո՞չ ասացի ձեզ թէ մի՛ երթայք։

19Եւ ասեն արք քաղաքին ցԵղիսեէ. Ահաւասիկ բնակութիւն քաղաքիս բարի՛ է, որպէս եւ տէրդ իսկ տեսանէ. եւ ջուրքս չա՛ր, եւ երկիրս անզաւա՛կ։ 20Եւ ասէ Եղիսեէ. Առէ՛ք առ իս կուժ մի նոր, եւ դի՛ք այդր։ Եւ բերին առ նա։ 21Եւ ել Եղիսեէ յականս ջուրցն, եւ արկ անդ ա՛ղ եւ ասէ. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Բժշկե՛մ զջուրսդ զայդոսիկ, եւ մի՛ եւս լիցի այտի մա՛հ եւ յանզաւակութիւն։ 22Եւ բժշկեցան ջուրքն մինչեւ ցայսօր ըստ բանին Եղիսէի զոր խօսեցաւ։ 23Եւ ե՛լ անտի ՚ի Բեթէլ. եւ մինչդեռ ելանէր ընդ ճանապարհն, մանկտի՛ մանրիկ ելին ՚ի քաղաքէն, աղաղակէին ՚ի նա եւ ասէին. Ե՛լ կնդակ, ե՛լ կնդակ։ 24Դարձաւ ՚ի թիկունս իւր եւ ետես զնոսա. եւ անէծ զնոսա յանուն Տեառն՝ եւ ասէ. Որդի՛ք յանցանաց եւ դատարկութեան։ Եւ ելին երկու արջք յանտառէն եւ պատառեցին ՚ի նոցանէ քառասուն եւ երկուս մանկունս։ 25Եւ գնա՛ց անտի ՚ի լեառն ՚ի Կարմեղոս, եւ անտի դարձա՛ւ ՚ի Սամարիա։