1Յաւուրսն յայնոսիկ հիւանդացաւ Եզեկիա ՚ի մահ։ Եւ եմուտ առ նա Եսայի որդի Ամովսայ մարգարէ, եւ ասէ ցնա. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Հրամա՛ն տուր վասն տան քոյ, զի մեռանիս դու եւ ո՛չ ապրեսցիս։ 2Եւ դարձոյց Եզեկիա զերեսս իւր յորմն, եւ եկաց յաղօթս առ Տէր եւ ասէ. 3Ո՛վ Տէր, յիշեա՛ որպէս գնացի առաջի քո ճշմարտութեամբ եւ կատարեալ սրտիւ, եւ զբարին առաջի քո արարի։ Եւ ելաց Եզեկիա լալիւն մեծ։ 4Եւ է՛ր Եսայի ՚ի սրահին միջնում. եւ բան Տեառն եղեւ առ նա եւ ասէ. 5Դարձի՛ր անդրէն, եւ ասասցես ցԵզեկիա ցառաջնորդ ժողովրդեան իմոյ. Ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած Դաւթի հօր քոյ. Լուա՛յ աղօթից քոց եւ տեսի զարտասուս քո. ահա ե՛ս բժշկեցից զքեզ. եւ յաւուրն երրորդի ելցես ՚ի տուն Տեառն. 6եւ յաւելից յաւուրս քո ամս հնգետասան. եւ ՚ի ձեռաց արքային Ասորեստանեայց փրկեցի՛ց զքեզ, եւ զքաղաքդ զայդ. եւ վերակացու եղէց քաղաքիդ այդմիկ, վասն իմ եւ վասն Դաւթի ծառայի իմոյ։ 7Եւ ասէ Եսայիա. Առցեն պաղատիտս թզոյ. եւ առաւ. եւ դիցեն ՚ի վերայ վիրիդ՝ եւ ողջասցիս։ 8Եւ ասէ Եզեկիա ցԵսայի. Զի՞նչ նշա՛ն է թէ բժշկեսցէ զիս Տէր, եւ ելանիցեմ ՚ի տուն Տեառն յաւուրն երրորդի։ 9Եւ ասէ Եսայի. Ա՛յս նշան է ՚ի Տեառնէ. զի արասցէ Տէր զբանն, զոր խօսեցաւ. Երթիցէ ստուերն զտասն աստիճանօք։ 10Եւ ասէ Եզեկիա. Դիւրին է ստուերին դառնալ զտասն աստիճանօք. եւ ասէ. Ո՛չ այդպէս է. այլ դարձցի՛ ստուերն զտասն աստիճանօք անդրէն յե՛տս։ 11Եւ աղաղակեաց Եսայի մարգարէ առ Տէր. եւ դարձաւ ստուերն զտասնեքումբք աստիճանօք անդրէն յետս զտասնեքումբք աստիճանօքն Աքազու։

12՚Ի ժամանակին յայնմիկ առաքեաց Մարովդաք Բաղդան որդի Բաղդանայ արքայ Բաբելոնի հրովարտակս եւ պատարագս առ Եզեկիա, զի լուաւ թէ հիւանդացաւ Եզեկիա։ 13Եւ ուրա՛խ եղեւ ՚ի նոսա Եզեկիա. եւ եցո՛յց նոցա զամենայն տունս Նաքովթայ, զարծաթ, եւ զոսկի, եւ զխունկս, եւ զիւղս անուշունս. եւ զտունս անօթոց, եւ որ ինչ գտանէր ՚ի գանձս նորա. եւ ո՛չ էր տեղի զոր ո՛չ եցոյց Եզեկիա ՚ի տան իւրում, եւ յամենայն իշխանութեան իւրում։ 14Եւ եմուտ Եսայի մարգարէ առ Եզեկիա արքայ եւ ասէ ցնա. Զի՞նչ խօսեցան արքդ այդոքիկ, եւ ուստի՞ եկին առ քեզ։ Եւ ասէ Եզեկիա. Յերկրէ հեռաստանէ եկին առ իս ՚ի Բաբելոնէ։ 15Եւ ասէ. Զի՞նչ տեսին ՚ի տան քում։ Եւ ասէ Եզեկիա. Զամենայն ինչ որ ՚ի տա՛ն իմում էր՝ տեսի՛ն, եւ ո՛չ ինչ էր ՚ի տան իմում զոր ո՛չ ցուցի նոցա, այլ եւ ո՛չ ՚ի գանձս իմ։ 16Եւ ասէ Եսայի ցԵզեկիայ. Լո՛ւր զբան Տեառն. 17Ահա աւուրք գան, եւ առցի ամենայն որ ինչ ՚ի տա՛ն քում է, եւ զոր ինչ գանձեցին հարք քո մինչեւ ցայսօր, եւ երթիցէ ՚ի Բաբելոն, եւ մի՛ ինչ մնասցէ. զի բա՛ն է զոր խօսեցաւ Տէր. 18եւ որդիք քո, որ ելանիցեն ՚ի քէն՝ առցին, եւ եղիցին ներքինիք ՚ի տա՛ն թագաւորին Բաբելացւոց։ 19Եւ ասէ Եզեկիա ցԵսայի. Բարի՛ է բանն Տեառն զոր խօսեցաւ. եւ ասէ. Եղիցի խաղաղութիւն եւ ճշմարտութիւն յաւուրս իմ։ 20Եւ մնացորդք բանից Եզեկիայ՝ եւ ամենայն զօրութիւնք նորա, եւ ո՛րպէս արար զջրաբուղխսն, եւ զջրմուղն, եւ ած ջուր ՚ի քաղաքն, ո՛չ աւանիկ գրեալ են ՚ի գիրս բանից աւուրց թագաւորացն Յուդայ։

21Եւ ննջեաց Եզեկիա ընդ հարս իւր. եւ թագաւորեաց Մանասէ որդի նորա ընդ նորա։