1Եւ կին մի ՚ի կանա՛նց որդւոց մարգարէիցն, աղաղակէր առ Եղիսեէ եւ ասէր. Ծառայ քո այր իմ մեռա՛ւ. եւ դու ինքնին գիտես զի ծառա՛յ քո էր երկիւղած ՚ի Տեառնէ. եւ փոխատուն եկն առնուլ զերկոսին զորդիս իմ իւր ՚ի ծառայութիւն։ 2Եւ ասէ ցնա Եղիսեէ. Զի՞նչ արարից քեզ. պատմեա՛ ինձ զի՞նչ կայ ՚ի տան քում։ Եւ նա ասէ. Ո՛չ գոյ ՚ի տան աղախնոյ քոյ՝ եւ ո՛չ ինչ. բայց ի՛ւղ որով օծանիցիմք։ 3Եւ ասէ ցնա. Ե՛րթ խնդրեա՛ քեզ ամանս յամենայն դրացեաց քոց՝ ամանս ունայնս, եւ մի սակաւացուցանիցես. 4եւ մտցես եւ փակեսցես զդրունսն ընդդէմ քո, եւ ընդդէմ որդւոց քոց. եւ արկցե՛ս յամենայն ամանսն մինչեւ լցցին, եւ առցես։ 5Եւ գնաց ՚ի նմանէ՝ եւ փակեաց զդուռնն ընդդէմ իւր, եւ ընդդէ՛մ որդւոց իւրոց. նոքա մատուցանէին առ նա, եւ նա արկանէր մինչեւ լցա՛ն ամանքն։ 6Եւ ասէ ցորդիսն իւր. Մատուցէ՛ք առ իս եւ ա՛յլ աման։ Եւ ասեն ցնա. Ո՛չ է այլ աման։ Եւ եկաց եւղն։ 7Եւ չոգաւ՝ պատմեա՛ց առնն Աստուծոյ. եւ ասէ Եղիսեէ. Ե՛րթ վաճառեա՛ զեւղն, եւ հատուսցե՛ս զտոկոսիսն քո. եւ դու եւ որդիք քո կեցջի՛ք մնացեալ իւղովն։

8Եւ եղեւ օր, եւ անց Եղիսեէ ՚ի Սովմնա. եւ ա՛նդ էր կին մի մեծ, եւ կալաւ զնա ուտել հաց. եւ լինէր ՚ի շա՛տ ժամանակէ ՚ի մտանել իւրում անդր, իջանէր ուտել եւ ըմպել։ 9Եւ ասէ կինն ցա՛յր իւր. Գիտե՛մ, զի այրն Աստուծոյ սո՛ւրբ է, եւ ճանապարհք նորա առ մեւք է. 10արասցո՛ւք նմա վերնատուն մի փոքրիկ, եւ դիցուք ՚ի նմա մահիճս եւ սեղան եւ աթոռ եւ աշտանակ. եւ եղիցի ՚ի գալ նորա առ մեզ մտցէ՛ անդր։ 11Եւ եղեւ օր մի, եւ եկն անդր, եւ եմո՛ւտ ՚ի վերնատունն, եւ ննջեաց անդր. 12եւ ասէ ցԳեեզի ցպատանեակն իւր. Կոչեա՛ առ իս զՍոմնացին զայն։ Եւ կոչեաց զնա, եւ եկաց առաջի նորա։ 13Եւ ասէ ցպատանին. Ասա՛ ցնա. Ահա կազմեցեր մեզ զայս ամենայն կազմած, զի՞նչ պարտ իցէ առնել քեզ. եթէ իցե՞ն բանք ինչ քո առ արքայ, կամ առ իշխա՛ն զօրուն։ Եւ նա ասէ. ՚Ի մէջ ժողովրդեան իմոյ բնակեալ եմ ես։ 14Եւ ասէ. Զի՞նչ պարտ իցէ առնել նմա։ Եւ ասէ Գեեզի պատանեակն նորա. Եւ կարի՛ իսկ քաջ, քանզի որդի ո՛չ գոյ նմա, եւ այրն իւր չէ ինչ ծեր։ 15Եւ ասէ. Կոչեա՛ զնա։ Եւ կոչեաց զնա, եւ եկա՛ց առ դուրսն։ 16Եւ ասէ ցնա Եղիսեէ. ՚Ի ժամանակի յայսմիկ ՚ի սո՛յն աւուրս ունիցիս ՚ի գիրկս մանուկ։ Եւ նա ասէ. Մի՛ տէր, ※ ա՛յրդ Աստուծոյ, մի՛ ստեր աղախնոյ քում։ 17Եւ յղացաւ կինն, եւ ծնաւ որդի ՚ի ժամանակի յայնմիկ, մինչդեռ կենդանի էր, որպէս խօսեցաւ ընդ նմա Եղիսեէ. 18եւ հաստատեցաւ մանուկն։ Եւ եղեւ իբրեւ ել նա առ հայր իւր ՚ի հնձօղսն. 19ասէ ցհայրն իւր. Գլո՛ւխ իմ գլո՛ւխ իմ։ Եւ ասէ ցպատանին. Տա՛ր զդա առ մայր իւր։ 20Եւ տարաւ զնա առ մայր իւր, եւ ննջեաց ՚ի մէջ ծնգաց նորա մինչեւ ցմիջօրեայ, եւ մեռաւ։ 21Եւ եհան զնա, եւ կողմնեցոյց ՚ի մահիճս առնն Աստուծոյ. եւ փակեաց ընդդէմ նորա. եւ ել, 22եւ կոչեաց զայր իւր՝ եւ ասէ. Առաքեա՛ առ իս զմի ոք ՚ի մանկտւոյդ, եւ է՛շ մի յիշոցդ, եւ պնդեցայց մինչեւ առ այրն Աստուծոյ եւ դարձայց։ 23Եւ ասէ. Զի՞ է զի երթա՛ս դու առ նա այսօր, զի ո՛չ ամսամուտ է՝ եւ ո՛չ շաբաթ։ Եւ նա ասէ. Ողջո՛յն է։ 24Եւ հանդերձեաց զէշն, եւ ասէ ցպատանին իւր. Վարեա՛ եւ գնա՛. եւ մի՛ ունիր ինձ ելանել ՚ի դա. բայց եթէ ասացից ցքեզ՝ թէ ե՛կ այսր, եւ եկեսցես. 25եւ երթիցե՛ս առ այրն Աստուծոյ ՚ի լեառնն ՚ի Կարմելոս։ Եւ եղեւ իբրեւ ետես Եղիսեէ զգնալն նորա առ նա, եւ ասէ ցԳեեզի ցպատանեակն իւր. Ահա այն Սոմնացի՛ն է. 26ընթա՛ ընդ առաջ նորա եւ ասասցես. Ողջո՛յն է քեզ, եւ ողջո՛յն է առն քում, եւ ողջո՛յն է մանկանն։ Եւ նա ասէ. Ողջո՛յն է։ 27Եւ եկն առ Եղիսեէ ՚ի լեառնն, եւ բո՛ւռն եհար զոտից նորա. եւ մատեաւ Գեեզի մերժե՛լ զնա. եւ ասէ Եղիսեէ. Թո՛յլ տուր դմա, զի անձն դորա ցաւագին է. եւ Տէր թաքոյց յինէն, եւ ո՛չ պատմեաց ինձ։ 28Եւ նա ասէ. Միթէ խնդրեցի՞ որդի ՚ի տեառնէ իմմէ, ո՞չ ասացի թէ մի՛ խաբեր զիս։ 29Եւ ասէ Եղիսեէ ցԳեեզի. Ա՛ծ գօտի ընդ մէջ քո. եւ ա՛ռ զցուպդ իմ ՚ի ձեռին քո եւ ե՛րթ. եւ եթէ գտանիցես զա՛յր ոք մի՛ օրհնեսցես զնա. եւ եթէ օրհնեսցէ զքեզ այր ոք՝ մի՛ տացես նմա պատասխանի. եւ դիցես զցուպդ իմ ՚ի վերայ երեսաց մանկանն։ 30Եւ ասէ մայր մանկանն. Կենդանի՛ է Տէր եւ կենդանի՛ է անձն քո, թէ թողից զքեզ։ Եւ յարեաւ Եղիսեէ եւ գնաց զկնի նորա։ 31Եւ Գեեզի անց առաջի նոցա. եւ ե՛դ զցուպն ՚ի վերայ երեսաց մանկանն, եւ ո՛չ գոյր բարբառ՝ եւ ո՛չ լսել. եւ դարձաւ ընդ առաջ նորա, պատմեաց նմա եւ ասէ. Ո՛չ յարեաւ մանուկն։ 32Եւ եմուտ Եղիսեէ ՚ի տունն, եւ ահա մանուկն մեռեալ, եւ կողմնեցուցեալ ՚ի մահիճս նորա։ 33Եւ եմուտ Եղիսեէ ՚ի տունն, եւ փակեաց զդուրսն ընդդէմ երկոցունց. եւ եկաց յաղօթս առ Տէր. 34եւ ել եւ անկա՛ւ ՚ի վերայ մանկանն. եւ եդ զբերան իւր ՚ի վերայ բերանոյ նորա. եւ զաչս իւր ՚ի վերայ աչաց նորա. եւ զձեռն իւր ՚ի վերայ ձեռաց նորա. եւ կծկեցաւ ՚ի վերայ նորա, եւ ջեռաւ մարմին մանկանն։ 35Եւ դարձաւ եւ զգնացաւ ՚ի տանն յա՛յսկոյս եւ յայնկոյս, եւ ել եւ ծածկեաց զմանուկն. ※ եւ ծածկեաց զմանուկն մինչեւ ցեւթն անգամ. եւ եբաց մանուկն զաչս իւր։ 36Եւ բարբառեցաւ Եղիսեէ առ Գեեզի՝ եւ ասէ. Կոչեա՛ այսր զՍոմնացին։ Եւ կոչեաց զնա. եւ եմուտ առ նա. եւ ասէ Եղիսեէ. Ա՛ռ զորդի քո։ 37Եւ եմո՛ւտ կինն եւ անկաւ առ ոտս նորա, եւ երկի՛ր եպագ նմա յերկիր. եւ ա՛ռ զորդին իւր՝ եւ ել։ 38Եւ Եղիսեէ դարձա՛ւ ՚ի Գաղգաղա։ Եւ սո՛վ էր յերկրին. եւ որդիք մարգարէիցն նստէին առաջի նորա. եւ ասէ Եղիսեէ ցպատանեակն իւր. Կառո՛ դու զսանն մեծ, եւ եփեա՛ եփոյ որդւոցդ մարգարէից։ 39Եւ ել յանդն քաղել արիովթ. եւ եգիտ որթ յանդին, եւ քաղեաց ՚ի նմանէ ազոխ լի՛ շալակաւ իւրով, եւ եկն եւ արկ ՚ի սան եփոյին՝ քանզի ո՛չ ճանաչէր. 40եւ արկ առաջի արանցն ուտել։ Եւ եղեւ յուտելն նոցա յեփոյէ անտի, աղաղակեցին եւ ասեն. Մա՛հ է ՚ի սանի աստ՝ ա՛յրդ Աստուծոյ։ Եւ ո՛չ կարացին ուտել։ 41Եւ ասէ. Առէ՛ք ալեւր եւ արկէ՛ք ՚ի սա՛ն այդր։ Եւ ասէ Եղիսեէ ցԳեեզի ցպատանեակն իւր. Ա՛րկ առաջի ժողովրդեանդ եւ կերիցեն։ Եւ ո՛չ եղեւ վնաս ինչ ՚ի սանէ՛ անտի։

42Եւ ե՛կն այր ՚ի Բեթսարիսայ, եւ եբե՛ր առնն Աստուծոյ նկանակս յառաջնոց արմտեաց, նկանակս գարեղէնս, եւ պաղատիտս բակեղաթաւ. եւ ասէ. Տո՛ւք ժողովրդեանդ եւ կերիցեն։ 43Եւ ասէ սպասաւորն նորա. Զի՞նչ տաց զայս առաջի հարիւրոց արանցդ։ Եւ ասէ. Տո՛ւր ժողովրդեանդ եւ կերիցեն. զի ա՛յսպէս ասէ Տէր. Կերիցեն եւ նշխարեսցեն։ 44Եւ եդ առաջի նոցա եւ կերան, եւ թողին նշխար ըստ բանին Տեառն։