1Եւ Նեեման իշխան զօրուն Ասորւոց, էր այր մե՛ծ առաջի տեառն իւրոյ, եւ սքանչելի երեսօք. զի նովա՛ւ ետ Տէր փրկութիւն Ասորւոց. եւ այրն հզօր զօրութեամբ էր, եւ բորոտեալ։ 2Եւ Ասորիքն մեկնակազէնք՝ ելին եւ գերեցին յերկրէն Իսրայէլի աղջիկ մի փոքրիկ, եւ էր առ կնոջն Նեեմանայ. 3եւ ասէ ցտիկինն իւր. Յանկարծ երթայր տէրդ իմ առաջի մարգարէին Աստուծոյ որ ՚ի Սամարիա. եւ անդէն աւաքէր զդա ՚ի բորոտութենէ իւրմէ։ 4Եւ եմուտ՝ եւ պատմեաց տեառն իւրում եւ ասէ. Այսպէս եւ այսպէս խօսեցաւ աղջիկն որ յերկրէն Իսրայէլի։ 5Եւ ասէ արքայն Ասորւոց ցՆեեման. Ե՛րթ եւ ես առաքեցից հրովարտակս առ արքայն Իսրայէլի։ Եւ գնաց. եւ ա՛ռ ՚ի ձեռին իւրում տասն տաղանտ արծաթոյ, եւ վեց հազար դահեկան, եւ տասն պատմուճան հանդերձեալ։ 6Եւ տարաւ հրովարտակս առ արքայն Իսրայէլի։ Եւ էր գրեալ ա՛յսպէս. Ա՛րդ՝ իբրեւ հասցէ առ քեզ հրովարտակդ այդ. ահա առաքեցի առ քեզ զՆեեման ծառա՛յ իմ, եւ աւաքեսցե՛ս զդա ՚ի բորոտութենէ իւրմէ։ 7Եւ եղեւ իբրեւ ընթերցաւ արքայն Իսրայէլի զհրովարտակն, պատառեա՛ց զհանդերձս իւր՝ եւ ասէ. Միթէ Աստուած իցեմ ես՝ սպանանել կամ կեցուցանել, զի առաքեաց առ իս աւաքել զայրդ ՚ի բորոտութենէ իւրմէ. բայց գիտասջի՛ք եւ տեսջիք զի պատճառի՛ իմն նա առ իս։ 8Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ Եղիսեէ այրն Աստուծոյ՝ եթէ պատառեաց արքայն Իսրայէլի զհանդերձս իւր, առաքեաց առ արքայն Իսրայէլի եւ ասէ. Ընդէ՞ր պատառեցեր զհանդերձս քո, եկեսցէ՛ առ իս Նեեման, եւ գիտասցէ թէ գո՛յ մարգարէ յԻսրայէլի։

9Եւ եկն Նեեման երիվարօք եւ կառօք, եւ եկաց առ դուրս տանն Եղիսէի։ 10Եւ առաքեաց Եղիսեէ առ նա հրեշտակ՝ եւ ասէ. Երթ լուա՛ եւթն անգամ ՚ի Յորդանան, եւ դարձցի՛ մարմին քո եւ սրբեսցիս։ 11Եւ բարկացաւ Նեեման, գնաց եւ ասէ. Ես ասէի թերեւս ելցէ՛ առ իս, եւ կացցէ յաղօթս եւ կարդասցէ զանուն Տեառն Աստուծոյ իւրոյ, եւ դիցէ զձեռն իւր ՚ի վերայ տեղւոյս, եւ աւաքեսցէ զբորոտութիւնս։ 12Ո՞չ լաւ իցեն Նաբանա եւ Փարփարա գե՛տք Դամասկոսի քան զամենայն ջուրս Իսրայէլի. եւ ընդէ՞ր ո՛չ երթայց եւ լուացայց ՚ի նոսա, եւ սրբեցայց. եւ դարձաւ եւ գնաց սրտմտութեամբ։ 13Եւ մատեա՛ն ծառայք նորա եւ խօսեցան ընդ նմա, եւ ասեն ցնա. Հա՛յր, եթէ մեծ ինչ բան խօսեցեալ էր ընդ քեզ մարգարէին, ո՞չ ապաքէն պա՛րտ էր առնել. թող թէ զի ասաց. Լուացի՛ր եւ սրբեսցիս։ 14Եւ էջ Նեեման՝ եւ մկրտեցաւ ՚ի Յորդանան եւթն անգամ ըստ բանին Եղիսէի. եւ դարձա՛ւ մարմին նորա իբրեւ զմարմին մանկան մատաղոյ՝ եւ սրբեցաւ։ 15Եւ դարձաւ առ Եղիսեէ, ինքն եւ ամենայն բանակն իւր, եւ եկն եկաց առաջի նորա՝ եւ ասէ. Ահա գիտացի թէ ո՛չ գոյ Աստուած յամենայն երկրի՝ բայց միայն ՚ի մէջ Իսրայէլի. եւ արդ՝ ա՛ռ օրհնութիւն ՚ի ծառայէ քումմէ։ 16Եւ ասէ Եղիսեէ. Կենդանի՛ է Տէր որոյ կացի առաջի նորա, եթէ առի՛ց ինչ։ Եւ ստիպեաց զնա առնուլ. եւ ո՛չ հաւանեցաւ։ 17Եւ ասէ Նեեման. Իսկ որովհետեւ ո՛չ՝ տացի՛ն ծառայի քում բեռինք զուգից ջորւոց ՚ի հողոյ երկրիս. զի ո՛չ եւս արասցէ ծառայ քո ողջակէզս եւ զոհս աստուածո՛ց օտարաց, բայց միայն Տեառն 18վասն բանիս այսորիկ. եւ քաւեսցէ Տէր զծառայ քո՝ ՚ի մտանել տեառն իմոյ ՚ի տուն Ռեմանայ երկիր պագանել նմա. յորժամ յենուցու ՚ի ձեռս իմ, եւ երկիր պագանիցեմ ՚ի տան Ռեմանայ՝ ՚ի պագանելն նորա երկիր ՚ի տան Ռեմանայ. եւ քաւեսցէ՛ Տէր զծառայ քո վասն բանին այնորիկ։ 19Եւ ասէ Եղիսեէ ցՆեեման. Ե՛րթ խաղաղութեամբ։ Եւ գնա՛ց ՚ի նմանէ յերկրէն Իսրայէլի։

20Եւ ասէ Գեեզի պատանեա՛կն Եղիսէի. Ահա խնայեաց տէր իմ ՚ի Նեեման Ասորի, չառնուլ ՚ի ձեռանէ նորա յորոց մատոյցն. կենդանի՛ է Տէր՝ եթէ ո՛չ ընթացայց զհետ նորա, եւ առից ինչ անտի։ 21Եւ պնդեցաւ Գեեզի զհետ Նեեմանայ։ Եւ ետես զնա Նեեման՝ ընթացեալ զհետ նորա. եւ դարձաւ ՚ի կառացն ընդ առաջ նորա եւ ասէ. Ողջո՞յն է։ 22Եւ ասէ Գեեզի. Ողջոյն է. տէր իմ առաքեաց զիս առ քեզ եւ ասէ. Ահա եկին առ իս երկու պատանեակք ՚ի լեռնէն Եփրեմի յորդւոցն մարգարէից, տո՛ւր նոցա տաղանտ մի արծաթոյ, եւ երկուս պատմուճանս հանդերձեալս։ 23Եւ ասէ Նեեման. Թէ ա՛յդպէս իցէ, ա՛ռ երիս տաղանտս արծաթոյ։ Եւ բռնադատեաց զնա, եւ ծրարեաց երիս տաղանտս արծաթոյ յերկուս պարկս, եւ երկուս պատմուճանս հանդերձեալս. եւ ետ ցերկուս ծառայս իւր՝ եւ բարձին առաջի նորա. 24եւ եկին ՚ի մթինն, եւ ա՛ռ ՚ի ձեռաց նոցա, եւ եդ ՚ի տան. եւ արձակեաց զարսն՝ եւ գնացին. 25եւ ինքն եմո՛ւտ եւ կայր առաջի տեառն իւրոյ։ Եւ ասէ ցնա Եղիսեէ. Ուստի՞ գաս Գեեզի։ Եւ ասէ Գեեզի. Չի՛ք երթալ ծառայի քոյ՝ ո՛չ յայսկոյս եւ ո՛չ յայնկոյս։ 26Եւ ասէ ցնա Եղիսեէ. Ո՞չ սիրտ իմ գնաց յորժամ դարձաւ այրն ՚ի կառաց անտի ընդ առաջ քո. եւ արդ՝ առե՛ր զարծաթն եւ զհանդերձսն ՚ի ձիթենիս եւ յայգիս, եւ յարջառս եւ յոչխարս, եւ ՚ի ծառայս եւ յաղախնայս։ 27Եւ բորոտութիւնն Նեեմանայ յարեսցի՛ ՚ի քեզ՝ եւ ՚ի զաւակ քո յաւիտեան։ Եւ ե՛լ յերեսաց նորա բորոտեալ իբրեւ զձիւն։