1Եւ ասեն որդիք մարգարէիցն ցԵղիսեէ. Ահաւասիկ տեղիս յորում մե՛ք բնակեմք՝ նե՛ղ է մեզ. 2երթիցո՛ւք մինչեւ ցՅորդանան, եւ առցուք անտի ա՛յր իւրաքանչիւր գերան մի, եւ արասցո՛ւք մեզ անդ բնակութիւն։ Եւ ասէ. Երթա՛յք։ 3Եւ ասէ մի ոմն. Ե՛կ եւ դու մեղմո՛վ երթիցես ընդ ծառայս քո։ Եւ նա ասէ. Ե՛ս եկից։ 4Եւ գնա՛ց ընդ նոսա. եւ չոգան ՚ի Յորդանան, եւ հարկանէին փա՛յտ։ 5Եւ ահա մին՝ մինչդեռ ընկենոյր զհեծանն, անկաւ երկաթն ՚ի ջուրն. եւ վայեաց, եւ ասէ. Ո՛հ տէր։ եւ զայն յանօթ առեալ էր։ 6Եւ ասէ այրն Աստուծոյ. Յո՞ր վայր անկաւ։ Եւ եցոյց նմա զտեղին. եւ ճեղքեաց փայտ, եւ ընկէց անդր. եւ ՚ի վե՛ր եկաց երկաթն. 7եւ ասէ. Վերացո՛ քեզէն։ Եւ ձգեաց զձեռն իւր եւ ա՛ռ զնա։

8Եւ արքայն Ասորւոց տայր պատերազմ ընդ Իսրայէլի. խորհեցաւ ընդ ծառայս իւր եւ ասէ. ՚Ի տեղւոջ մի յելմոնի բանակեցայց ՚ի դարանի։ 9Եւ առաքեաց Եղիսեէ առ արքայն Իսրայէլի՝ եւ ասէ. Զգո՛յշ լեր գուցէ՛ անցանիցես ընդ այն տեղի, զի անդ թաքուցեալ նստին Ասորիք։ 10Եւ առաքեա՛ց արքայն Իսրայէլի ՚ի տեղին զոր ասաց նմա Եղիսեէ ※, եւ դարանայոյզ արար զնա, եւ զգուշացաւ անտի ո՛չ մի անգամ եւ ո՛չ երկիցս։ 11Եւ զայրացաւ անձն արքային Ասորւոց վասն բանին այնորիկ, եւ կոչեաց զծառայս իւր եւ ասէ ցնոսա. Ո՞չ պատմէք ինձ, եթէ ո՞ մատնէ զիս արքային Իսրայէլի։ 12Եւ ասէ մի ոմն ՚ի ծառայից նորա. Ո՛չ տէ՛ր իմ արքայ. այլ Եղիսեէ մարգարէ յԻսրայէլի պատմէ արքայի Իսրայէլի զամենայն բանս քո՝ զոր խօսիցիս ՚ի սենեկի քնոյ քոյ։ 13Եւ ասէ. Երթայք տեսէք՝ ո՞ւր իցէ նա. եւ առաքեցից ըմբռնեցից զնա։ Եւ պատմեցի՛ն նմա եւ ասեն. Ահաւանիկ ՚ի Դովթայիմ է։ 14Եւ առաքեաց անդր կառս եւ երիվարս՝ եւ զօր ծանր. եւ եկին գիշերի եւ պատեցին զքաղաքն։ 15Եւ կանխեաց յառնել ՚ի պաշտօն Եղիսեէ, եւ ել գնաց. եւ ահա զօր պատեալ էր զքաղաքաւն, եւ երիվարք եւ կառք. եւ ասէ ցնա պատանեակն. Տէ՛ր՝ զի՞ գործեսցուք։ 16Եւ ասէ Եղիսեէ. Մի՛ երկնչիր, զի ընդ մեզ բազո՛ւմք են քան ընդ նոսա։ 17Եւ եկաց յաղօթս Եղիսեէ՝ եւ ասէ. Տէր բա՛ց զաչս պատանեկիս՝ եւ տեսցէ։ Եւ եբաց Տէր զաչս նորա, եւ ետես եւ ահա լեառնն լի՛ էր ձիովք, եւ հրեղէն կառօք շուրջ զԵղիսէիւ. 18եւ իջին առ նա։ Եւ եկաց յաղօթս Եղիսեէ առ Տէր՝ եւ ասէ. Հա՛ր զազգդ զայդ շլացութեամբ։ Եւ եհար զնոսա շլացութեամբ ըստ բանին Եղիսեի։ 19Եւ ասէ ցնոսա Եղիսեէ. Ո՛չ այս ճանապարհ է՝ եւ ո՛չ այս քաղաք. եկա՛յք զկնի իմ եւ տարայց զձեզ առ այրն զոր խնդրէք։ Եւ տարա՛ւ զնոսա ՚ի Սամարիա։ 20Եւ եղեւ իբրեւ եմուտ ՚ի Սամարիա, ասէ Եղիսեէ. Բա՛ց Տէր զաչս նոցա՝ եւ տեսցեն։ Եւ եբաց Տէր զաչս նոցա եւ տեսին. եւ ահա էին ՚ի մէջ Սամարիայ։ 21Իբրեւ ետես զնոսա արքայն Իսրայէլի, ասէ ցԵղիսեէ, եթէ հարկանելով հարի՞ց զդոսա հայր։ 22Եւ ասէ. Մի՛ հարկաներ, բայց եթէ զա՛յնոսիկ զոր գերեսցես սրով քով, եւ աղեղամբ քով հարկանիցես. դի՛ր հաց եւ ջուր առաջի դոցա, եւ կերիցեն եւ արբցեն, եւ երթիցեն առ տէր իւրեանց։ 23Եւ արկ առաջի նոցա խո՛տս, տակաւ մեծաւ եւ կերան եւ արբին. եւ արձակեաց զնոսա. եւ գնացին առ տէր իւրեանց. եւ ո՛չ եւս յաւելին մեկնակազէնքն Ասորւոց գա՛լ յերկիրն Իսրայէլի։

24Եւ եղեւ յետ այնորիկ, ժողովեաց որդի Ադերայ՝ արքայ Ասորւոց զամենայն զբանակն իւր ※, եւ ե՛լ նստաւ շուրջ զՍամարեաւ։ 25Եւ եղեւ սո՛վ մեծ ՚ի Սամարիա, եւ նստէին զնովաւ, մինչեւ եղեւ խալամ իշոյ յիսո՛ւն սկեղ արծաթոյ, եւ չորրորդ կապճի աղբոյ աղաւնեաց յիսուն եւ հի՛նգ արծաթոյ։ 26Եւ արքայ Իսրայէլի շրջէր ՚ի վերայ պարսպին. եւ կին մի աղաղակեաց առ նա եւ ասէ. Ապրեցո՛ զիս տէր արքայ։ 27Եւ ասէ. Մի՛ ապրեցուսցէ զքեզ Տէր, ուստի՞ ապրեցուցից զքեզ՝ ՚ի կալո՞յ թէ ՚ի հնձանէ։ 28Եւ ասէ ցնա արքայ. Զի՞ է քեզ։ Եւ ասէ. Կի՛նս այս ասաց ցիս. Տո՛ւր զորդիդ քո՝ եւ կերիցուք զդա այսօր, եւ զորդիս զիմ կերիցուք առ վաղիւ։ 29Եւ եփեցա՛ք զորդին իմ եւ կերաք զնա, եւ ասեմ ցսա յաւուրն երկրորդի. Տո՛ւր զորդիդ քո եւ կերիցուք զդա. եւ թաքոյց զորդին իւր։ 30Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ արքայ զբանս կնոջն, պատառեա՛ց զհանդերձս իւր. եւ ինքն շրջէր ՚ի վերայ պարսպին. եւ ետես ժողովուրդն զքուրձն որ ՚ի վերայ մարմնոյ նորա ՚ի ներքոյ։ 31Եւ ասէ. Օ՛ն եւ օ՛ն արասցէ ինձ Աստուած, եւ օ՛ն եւ օն յաւելցէ, եթէ կացցէ գլուխն Եղիսէի որդւոյ Սափատայ ՚ի վերայ նորա այսօր։ 32Եւ Եղիսեէ նստէր ՚ի տան իւրում, եւ ծերքն նստէին ընդ նմա. եւ առաքեաց ա՛յր առաջի երեսաց իւրոց. եւ մինչչեւ՛ եկեալ էր հրեշտակին առ նա, ասէ ցծերսն, եթէ գիտիցէ՞ք զի առաքեաց որդի սպանողին առնուլ զգլուխ իմ. իբրեւ մտանիցէ հրեշտակն՝ կալջի՛ք զնա ընդ դրօքն. ո՛չ ապաքէն ձայն ոտից տեառն նորա զկնի նորա իցէ։ 33Եւ մինչդեռ խօսէր ընդ նոսա, ահա հրեշտակն էջ առ նոսա՝ եւ ասէ. Ահա չարութիւն ՚ի Տեառնէ է. զի՞ եւս համբերից Տեառն։