1Եւ ասէ Եղիսեէ. Լո՛ւր զբան Տեառն. ա՛յսպէս ասէ Տէր. Քանզի վաղիւ ա՛յս ժա՛մ իցէ գրիւ մի նաշհւոյ սկե՛ղ միոյ, եւ երկու գրիւք գարւոյ՝ սկե՛ղ միոյ ՚ի դրունս Սամարիայ։ 2Եւ պատասխանի՛ ետ սպառազէնն յորոյ արքայ յենոյր ՚ի ձեռն նորա՝ Եղիսէի եւ ասէ. Եթէ սահա՛նս յերկինս արասցէ Տէր, միթէ լինիցի՞ բանդ այդ։ Եւ ասէ Եղիսեէ. Ահա տեսցես աչօք քովք, եւ անտի մի՛ կերիցես։

3Եւ էին արք չո՛րք բորոտք առ դրան քաղաքին, եւ ասեն այր ցընկեր իւր. Զի՞ նստիմք աստ՝ եւ մեռանիմք. 4եթէ ասեմք՝ եթէ մտցուք ՚ի քաղաք՝ սո՛վ է ՚ի քաղաքին, եւ մեռանի՛մք անդ, եւ եթէ աստէն նստիցիմք՝ սակայն մեռանիմք. եւ արդ՝ եկա՛յք դիմեսցուք ՚ի բանակն Ասորւոց, եթէ ապրեցուսցեն զմեզ՝ կեցցուք, եւ եթէ սպանցեն զմեզ՝ մեռցուք։ 5Եւ յարեան ընդ արշալուրշսն մտանե՛լ ՚ի բանակն Ասորւոց, եւ եկին ՚ի մասն ինչ բանակին Ասորւոց. եւ ահա ո՛չ գոյր անդ մարդ. 6զի Տէր հնչեցոյց ՚ի բանակն Ասորւոց շաչիւն կառաց, եւ բարբառ զօրու մեծի. եւ ասեն այր ցեղբայր իւր. Արդ՝ ՚ի վարձու կալաւ ՚ի վերայ մեր արքայն Իսրայէլի զթագաւորս Քետացւոց, եւ զթագաւորս Եգիպտացւոց։ 7Եւ յարեան եւ փախեան ընդ մութն, եւ թողին զվրանս իւրեանց, եւ զձիս իւրեանց՝ եւ զէշս իւրեանց ՚ի բանակին որպէս եւ կային, եւ փախեա՛ն մարդապուր։ 8Եւ մտին բորոտքն մինչեւ ՚ի մասն մի բանակին, մտին ՚ի վրան մի եւ կերան եւ արբին. եւ առին անտի արծաթ եւ ոսկի եւ հանդերձս, եւ գնացին՝ եւ չոգան թաքուցին. եւ դարձան եւ մտին յա՛յլ վրան, եւ առին անտի՝ եւ չոգան եւ թաքուցին։ 9Եւ ասեն այր ցընկեր իւր. Ո՛չ այսպէս է զոր մեքս առնեմք. օ՛րս այս՝ օ՛ր աւետեաց է, եւ մեք լռիցե՞մք. եւ մնայցեմք լուսո՞յ առաւօտու, եւ գտանիցեմք յանօրէնութիւն. բայց արդ՝ եկա՛յք մտցուք եւ պատմեսցուք զայս ՚ի տան թագաւորին։ 10Եւ մտին եւ աղաղակեցին առ դրան քաղաքին, եւ պատմեցին նոցա եւ ասեն. Մտա՛ք ՚ի բանակն Ասորւոց, եւ ո՛չ գոյր անդ այր՝ եւ ո՛չ ձայն մարդոյ, բայց միայն ձիք կապեալք, եւ էշք կապեալք, եւ վրանք նոցա նոյնպէս կան։ 11Եւ աղաղակեցին պարապանքն, եւ ա՛զդ արարին ՚ի տուն թագաւորին ՚ի ներքս։ 12Եւ յարեաւ արքայ գիշերայն, եւ ասէ ցծառայս իւր. Պատմեցի՛ց ձեզ զոր ինչ արարին մեզ Ասորիքն. գիտացին՝ թէ մեք սովի՛մք, ելին ՚ի բանակէն եւ թաքեան ՚ի բացի, ասեն. Թերեւս ելցեն ՚ի քաղաքէն, եւ ըմբռնեսցուք զնոսա կենդանւոյն. եւ մտցո՛ւք ՚ի քաղաքն եւ ելցուք։ 13Եւ պատասխանի ետ մի ոմն ՚ի ծառայից նորա եւ ասէ. Առցե՛ն հինգ ՚ի ձիո՛ց մնացելոց որ մնացեալ են յամենայն բազմութենէ Իսրայէլի նուազութիւն, եւ առաքեսցուք անդր եւ տեսցուք։ 14Եւ առին երկուս հեծեալս ձիոց. եւ առաքեաց արքայ զհետ արքային Ասորւոց եւ ասէ. Երթա՛յք եւ տեսէ՛ք։ 15Եւ գնացին զհետ նոցա մինչեւ ցՅորդանան. եւ ահա ամենայն ճանապարհն լի՛ էր հանդերձիւ եւ կահիւ՝ զոր ընկեցին Ասորիքն ՚ի խուճապելն իւրեանց. եւ դարձան հրեշտակքն եւ պատմեցին արքայի։ 16Եւ ել ժողովուրդն, եւ յափշտակեաց զբանակն Ասորւոց։ Եւ եղեւ գրիւ նաշհւոյ՝ սկե՛ղ միոյ արծաթոյ, եւ երկու գրիւք գարւոյ՝ սկեղ ըստ բանին Տեառն։ 17Եւ արքայ կացոյց զսպառազէնն՝ յորոյ յենոյր արքայ ՚ի ձեռս նորա, եւ կոխեաց զնա ՚ի խռանն ժողովուրդն առ դրանն, եւ մեռաւ որպէս եւ խօսեցաւ այրն Աստուծոյ, որ խօսեցաւ յիջանել հրեշտակին առ նա։ 18Եւ եղեւ որպէս եւ խօսեցաւ Եղիսեէ ընդ արքայի՝ եւ ասէ, թէ երկու գրիւք գարւոյ սկեղ միոյ լինիցին, եւ գրիւ նաշհւոյ սկեղ. եւ եղիցի՛ վաղիւ ՚ի սո՛յն ժամ ՚ի դրունս Սամարեայ։ 19Եւ պատասխանի ետ սպառազէնն Եղիսէի եւ ասէ. Եթէ սահանս յերկինս արասցէ Տէր. միթէ լինիցի՞ բանդ այդ։ 20Եւ ասէ Եղիսեէ. Ահա տեսցես աչօք քովք, եւ անտի մի՛ կերիցես։ 21Եւ եղեւ նմա ա՛յնպէս. եւ կոխեա՛ց զնա ժողովուրդն ՚ի խռանն առ դրանն, եւ մեռա՛ւ։