1Մակաբէոս եւ որ ընդ նմա էին յօգնականութենէ Տեառն զօրացեալ, գերեդա՛րձ առնէին քաղաքին եւ տաճարին։ 2Եւ զբագինսն որ ՚ի մէջ քաղաքին էին, որ յայլազգեացն արարեալ էր, եւ զտեղիս պաշտամանց քակէին. 3եւ զտաճարն սրբէին, եւ ա՛յլ սեղան շինէին սրբեալ զվէմսն հրով. եւ դարձեալ ՚ի նոցունց հուր առնուին, եւ մատուցանէին զողջակէզսն պատարագաց՝ յետ երկեամ ժամանակի. ճրագունս եւ խունկս, եւ զդնել զնուէրս հանապազո՛րդս յաճախա՛ց հացին։ 4Եւ զայս իբրեւ արարին, անկեա՛լ տարածեա՛լ ՚ի վերայ երեսաց իւրեանց զՏէր աղաչէին՝ զի այլ մի՛ կրկնեսցին ՚ի վերայ նոցա նոյն չարիք. այլ թէպէտ եւ երբէք յանցանիցեն ինչ՝ ՚ի ձեռն ի՛ւր հեզութեամբ խրատել, եւ մի՛ ՚ի ձեռն հայհոյիչ խուժադուժ հեթանոսաց մատնե՛լ զմեզ։ 5Արդ յորում աւուր տաճարն ՚ի ձեռս հեթանոսաց պղծեցաւ՝ դէ՛պ եղեւ ՚ի նմին աւուր ՚ի նոյն ժամանակի զսրբութիւնն անդրէն նորոգել, ՚ի քսաներորդի հինգերորդի ամսոյն որ անուանեալ կոչի Քասղեւ՝ 6ցնծութեամբ եւ ուրախութեամբ առնել զտօն աւուրցն զութ օր, ըստ բանի աւուրցն տաղաւարահարաց։ Զի յո՛ւշ լիցի նոցա՝ որպէս յառաջ զտօնս տաղաւարահարացն ՚ի լերինս պաշտէին՝ յայրս եւ ՚ի քարածերպս, զօրէն երէոց խոտաճարակ շրջել։ 7Վասն այսորիկ ոստս առեալ գեղեցիկս ՚ի թա՛ւ ծառոց, եւ ոստս արմաւու՝ ա՛յնմիկ որ աջողեաց նոցա սրբել զիւր տեղին։ 8Հրամա՛ն տուաք ածել զաւուրս զայս ՚ի տօն տարեկանաց բարեկենդանութեան ցնծութեամբ եւ ուրախութեամբ՝ ՚ի հասարակաց համարուէ ազգին Եբրայեցւոց՝ ածե՛լ զայս տօն տարեկանաց ՚ի կարգի աւուրց իւրոց։ 9Այլ վասն Անտիոքայ Երեւեալն անուանելոյ մահուանն՝ ա՛յսչափ բանք։ 10Բայց վասն Հօրամոյն Անտիոքայ անօրէն զաւակի, ցուցցո՛ւք համառօտ որ ինչ անցք ընդ քաղաքսն անցանէին։

11Իբրեւ ա՛ռ թա՛գ Անտիոքոս, կացոյց ՚ի վերայ իրացն արքունի կողմանցն Ստորին Ասորւոց եւ Տաճկաստանի զԼիւսիաս, 12եւ զՊտղոմէոս՝ որում բարձրա՛նձնն ասէին. զիրաւունս հաստատո՛ւն պահէր առ Եբրայեցիս, վասն ուխտիցն եդելոց՝ եւ իրաւանցն զրկելոց՝ ջանայր խաղաղութեամբ անցանել։ 13Վասն այսորիկ ամբաստան լինէին զնմանէ ընկերքն իւր առ Անտիոքոս. եւ մատնի՛չ կոչէին զնա յայն սակս, զի կողմանքն Կիպրացւոց ՚ի ձե՛ռն էին նորա ՚ի Փիղ՚ովմիտովրայ հրամանէ. թո՛ղ զնա եւ ե՛կն առ Անտիոքոս. նա իբրեւ ո՛չ համբերէր նախատանացն, դե՛ղս ա՛ռ անձամբ իւրով եւ մեռաւ։ 14Գորգիաս զօրավար վայրացն զօրաժողո՛վ լինէր Եդովմայեցւովքն հանդերձ, հասանե՛լ հարկանե՛լ խուզե՛լ զամուր ամուր կողմանսն։ 15Ընդելանէին ընդելուզանէին փախուցանել զնոսա յԵրուսաղեմէ, գո՛ւնդ գործէին, մարտի՛ պատրաստէին։ 16Իսկ որ զՄակաբէացւովքն էին՝ խնդրուածս առ Աստուած առնէին, օգնական ՚ի ձեռն կոչէին. զի ինքեա՛նք կանխեսցեն հարկանել զամուրսն Եդովմայեցւոց։ 17Իբրեւ եկին հասին պատեցին, խո՛ւմբ արարին, առ հասարա՛կ ՚ի վերայ յարձակեցան, զամուրսն փլուցին, հարին կոտորեցին, զոր ՚ի ձե՛ռն առին առ հասարա՛կ սատակեցին։ 18Էին ոմանք որ փախստեա՛յ գնացին, եւ եկին ամրացան ՚ի բերդս երկուս ամուրս։ Եւ նոքա ընդ իւրեա՛նս ունէին զամենայն կահ մենքենայից, շուրջ պա՛հ եդին, եւ զմենքենայսն առ պարիսպսն կանգնեցին։ 19Եւ Մակաբէոս եթող ՚ի վերայ բերդին զՇիմոն, եւ զՅովսէպ, եւ զԶաքէ, եւ որ ընդ նոսա զօրք էին՝ վասն բերդիցն պաշարման. եւ ինքն գնաց։ 20Իսկ Շիմոնեանք որ զբերդաւն նստէին՝ ՚ի պատգամս անկանէին, կաշառագնաց լինէին. առնուին յամրականաց անտի եւթն բեւր սատեր կրկին արծաթոյ, եւ թո՛յլ տային նոցա ելանել սփռել յամրոցաց անտի։ 21Իբրեւ ա՛զդ եղեւ Մակաբեայ վասն իրացն որ եղեն, ժողովէր զիշխանսն ամենայն, ամբաստա՛ն լինէր, յա՛յտ առնէր՝ զի արծաթոյ վաճառեցին զեղբարսն, եւ արձակեցին զթշնամիսն։ 22Զայնոսիկ որ ա՛յնպէս մա՛տն եղեն օրինացն, ածին սատակեցին զնոսա. եւ ինքեանք ՚ի բե՛րդն արշաւեցին. 23հասին պատեցին պաշարեցին, զի յաջողումն ՚ի ձեռն նորա լինէր. եւ յայնմ աւուր կոտորեցին աւելի քան զքսան հազար։ 24Եւ Տիմոթէոս որ յառաջ ՚ի պարտութիւն մատնեցաւ ՚ի ձեռաց Հեբրայեցւոցն. դարձեալ զուարթանայր, դարձեալ զօրաժողով լինէր յօտարակողմն կուսաց. բազում զայրուձի զԱսիացւոցն կուտեալ, ՚ի մտի՛ եդեալ՝ գա՛յր ՚ի տէգս նիզակաց վարե՛լ ՚ի գերութիւն զերկիրն Հրէաստանի։ 25Իսկ որ զՄակաբայեցւովքն էին՝ ընդ մերձենա՛լ նոցա ՚ի խնդրուածս պնդէին առ Աստուած. հող ՚ի գլո՛ւխ քրձազգած լինէին. 26առաջի սեղանոյն անկեալ զաշտիճանօքն թաւալէին. խնդրէին յայսմ հետէ հա՛շտ լինել ընդ նոսա, վանե՛լ զթշնամիս նոցա. հակառա՛կ կալ ընդ հակառակորդս նոցա. եւ զամենայն աղօթս որպէս օրէնքն հրամայէին՝ աղաչէին։ 27Իբրեւ զաղօթսն կատարեցին՝ առ հասարակ ՚ի զէ՛ն դարձան, վառեցան կազմեցան պատրաստեցան, հարո՛ւստ մի ըստ քաղաքն արտաքս ելին. իբրեւ մե՛րձ եղեն ՚ի գունդն թշնամեաց, կարգեցա՛ն կազմեցան օրինօ՛ք ճակատեցան։ 28Ա՛յն ինչ վարդագո՛յն ծայրակարմիր արեգակն ընդ երկիր ծաւալել կամէր, եւ նոքա կողմանքն երկոքին ընդ միմեանս խառնէին. կիսոցն՝ օր բարենշան՝ զուարթութեամբ պատրաստեալ, զյաղթութիւն զուարճացեալ մատուցանէր. զի փառքն զօրութեանց յերկնից օգնականութեան Տեառն իւրեանց լուսով իջեալ շուրջանակի պատեա՛լ հաստատեալ պահէին։ Կիսոցն սրտմտութիւն բարկութեան ըստ հպարտութեան զօրավարացն ածեալ պնդեա՛լ շտա՛պ տագնապի ՚ի տեղին հասուցանէին։ 29Այն ինչ լինէր նորա զանաչա՛ռ զանողորմ ձեռն պատերազմի ՚ի գո՛րծ արկանել. եւ երեւեցան յերկնից արք հինգ հեծեալ սպառազէն վառեալ ՚ի զէ՛ն ոսկի՝ եւ ՚ի զարդ ոսկի, որ եկին իջին առ գնդաւն թշնամեացն. գային խառնէին ՚ի գունդ Եբրայեցւոց։ 30Որք ՚ի մէջ առեալ զՅուդա Մակաբէ, յառա՛ջ խաղային իւրեանց զինուքն ծածուկ վառեալ, առաւել յառաջ տանէին քան իւրով զինուն. զի յամենայն կողմանց նետք եւ տէգք որ գային ՚ի վերայ՝ առ հասարակ ՚ի բա՛ց թօթափէին. եւ ինքեանք իւրեանց նետիւք լի բարկութեամբ զաչս թշնամեացն՝ բուռն դէ՛պ կալեալ առ հասարակ ՚ի կուրութիւն դարձուցանէին. եւ խռովեալ զօրքն թշնամեացն ընդ միմեանս խառնէին։ 31Յա՛յնժամ յա՛յնմ աւուր անկեալ գտանէր ՚ի գնդէ անտի թշնամեացն առաջի նոցա քսան հազար եւ հինգ հարիւր սպառազէն։ 32Եւ ինքն Տիմոթէոս պրծեալ ընդ ամբոխն ՚ի փախուստ դառնայր. եկն անկաւ ՚ի Գազարա քաղաք մի ամուր, ուր ինքնին Քերէաս զօրագլուխ էր։ 33Եւ Մակաբէ զօրօքն եկն փակեաց պաշարեաց զամուրն ՚ի չո՛րս աւուրս։ 34Իսկ այն որ ՚ի ներքս անդ էին, յամրութիւն քաղաքին յուսացեալ էին, ա՛յպն կատա՛կ լինէին Եբրայեցւոցն. եւ բանս կսկծելիս թշնամանաց առ իւրեանց չարի ՚ի նոսա՛ արձակէին։ 35Իբրեւ օրն հինգօրեայ շաբաթուց լուսանա՛լ կամէր, արք ընտիրք քսան ՚ի գնդէ անտի Եբրայեցւոցն՝ Մակաբէիւ հանդերձ՝ լի՛ նախանձու բարկութեամբ զէ՛նս առեալ ընդ դուռն քաղաքին ՚ի ներքս յարձակեցան քաջութեամբ գազանաբար։ Զորս առ դրա՛նն գտին առ ո՛տս իւրեանց կոտորեցին։ 36Եւ զօրքն առ հասարակ շուրջ զպարսպօքն յարձակեցան. եւ զայն աղմուկ եւ զաղաղակ ՚ի վերայ քաղաքին հասուցանէին, զի որ զօրք պարսպապահ ՚ի վե՛ր անդ կային, որ ՚ի ներքս՝ որ արտաքս՝ քան զտեղ քան զտարափ թանձր եւ արագ վերուստ ՚ի վայր թօթափէին. եւ ինքեանք առ հասարակ ՚ի ներքս անկանէին. զաշտարակս բերդին եւ զամենայն փայտակերտ քաղաքին հրձի՛գ առնէին. զդրունսն այրէին եւ զմենքենայսն. եւ զամենայն երեւելի եւ երեւելի՛ գործի՝ ՚ի բա՛ց ապականէին։ Ապա խարոյկս ՚ի մէջ քաղաքին արկանէին, եւ զհայհոյիչ թշնամանօղսն ՚ի նմա այրէին։ 37Եւ զամենայն զինչս եւ զստացուածս եւ զօրէնս եւ զկարգս քաղաքին, զայն ՚ի ձեռն առնուին. մինչեւ զՏիմոթէոս եկին գտին փախուցեալ թաքուցեալ ՚ի գբի միոջ. զնա եւ զՔերէոս եղբայր նորա, եւ զԱպողոփանէս ՚ի նո՛յն գուբ փողոտեցին։ 38Զայս ամենայն իբրեւ գործեցին կազմեցին՝ օրհնութեամբ ցնծութեամբ գոհութեամբ ուրախութեամբ օրհնէին զՏէր, որ մեծաւ քաջութեամբ քաջ անուամբ զյաղթութիւն պատրաստեաց ՚ի ձեռն Իսրայէլի։