1Յետ սակա՛ւ ժամանակաց հազարապետն արքայի Լիւսիաս իբրեւ լուաւ, մեծա՛ւ բարկութեամբ՝ լի՛ նախանձու ծանրացեալ տրտմէր ՚ի վերայ գործոցն եղելոց։ 2Զօրաժողով լինէր, կուտէր ութսուն հազար. եւ զամենայն զօրսն հեծելազօր՝ ո՛ւթ բիւրուն հանդերձ ընդ ի՛ւր առնոյր. ընդ իւր առեալ խաղայր ՚ի վերայ Եբրայեցւոցն, ՚ի մտի՛ եդեալ զքաղաքն գլխաւոր բնակութիւն առնել հեթանոսաց։ 3Եւ զտաճարն սրբութեան դրամաժողով ՚ի վարձո՛ւ կացուցանել իբրեւ զայլ մեհեանս. եւ զքահանայապետութիւնն ինքնին վարձկան գանձուն կացուցանել ամ յամէ։ 4Զմտաւ ինչ ո՛չ ածէր զզօրութիւնն Աստուծոյ՝ հպարտացեալ մտօք ՚ի բեւրս բիւրուց զհետեւակն եւ զհեծելազօրն, եւ զփիղսն աղխաղխեալ տանէր։ 5Այլ իբրեւ ՚ի Հրէաստան մխեցաւ, եւ մե՛րձ եղեւ յամուրսն Բեթսովրայ որ մերձ է յԵրուսաղէմ իբրեւ ասպարիսօք հինգ, պատէ՛ր բիւրուքն, եւ ՚ի նե՛ղ մեծ զամուրն հասուցանէր։ 6Իբրեւ ա՛զդ եղեւ Մակաբէացւոցն պաշարումն ամրոյն իւրեանց, ողբո՛վք եւ արտասուօք անկեալ ժողովրդովքն հանդերձ աղաչէին զԱստուած, հրեշտակ բարութեան առաքել ՚ի փրկութիւն Իսրայէլացւոց։ 7Եւ ինքն Մակաբէ նախ յառաջագոյն ՚ի զէն ընթանայր. եւ զօրացն հրամա՛ն տայր վառել կազմել պատրաստել՝ աշխատութիւն յանձն առնուլ, լինել օգնական եղբարցն որ ՚ի նեղութեանն էին. 8յայնմ ժամանակի՝ միաբան միահաւան վառեալ պատրաստեալ յառաջ մատչէին։ Ա՛յն ինչ լինէր նոցա մերձ ՚ի կողմն քաղաքին Երուսաղեմացւոց հասանել. եկն է՛ջ առաջի նոցա այր մի սպիտակաձի յոսկիազէն վառեալ, ճօճէր զնիզակն եւ պատրաստէր յարձակել։ 9Եւ առ հասարակ ամենեքին խրախո՛յս բարձեալ օրհնէին զողորմածն Աստուած. եւ ա՛յնպէս քաջալերեալք եւ զօրացեալք էին, ՚ի մտի եդեալ յարձակեալ երթային. իբրեւ ո՛չ եթէ մարդկան ՚ի դիմի՛ հարկանելոց երթային, այլ թէ եւ գազանք ինչ՝ անհնարին պատահեսցեն, եւ կամ պարիսպք երկաթիք, հարկանել սատակել կործանել թա՛փ անցանել, 10համարձա՛կ յարձակէին. նիզակակից զերկնաւորն ողորմութեամբ իւրով յանձինս ընկալեալ։ 11Եւ ա՛յնպէս վարազախառն առիւծաբար յա՛ր արձակեցան ՚ի վերայ գնդին թշնամեաց. եւ անդէն ՚ի նմին տեղւոջ հարին տապաստ արկին մետասան հազար զընտիր զօր, եւ հազար հեծեալ ՚ի վերայ հազարացն։ 12Եւ զամենայն զօրսն ՚ի փախուստ դարձուցանէին. եւ բազումք ՚ի նոցանէ խո՛ց վիրաւորք՝ եւ ապիկար մերկանդա՛մք փախստեայք ապրեցան։ Եւ ինքն Լիւսիաս կորակոր փախուցեալ մազապո՛ւր լինէր։ 13Իբր ո՛չ եթէ անմիտ ինչ լինէր յանձն իւր վասն իւրոյ վատթարութեանն. ՚ի մտի՛ եդեալ խօսէր անհնարինս առ յաղթութիւն ասէր զԵբրայեցիսն, հզօրին Աստուծոյ օգնական լինել նոցա. եւ առաքեաց զնոսա։ Եւ յղեաց զկնի նոցա հաշտութիւն առնել ՚ի վերայ ամենայն իրաւանցն։ 14Եւ թագաւորն եւս յա՛նձն առ. եւ զթագաւորին միտս հաճեաց, բարեկամ լինել ընդ նմա։ 15Յա՛նձն առ Յուդա զոր միանգամ Լիւսին աղաչեաց զնա, վասն օգտի ուխտի խորհրդոցն հասարակաց. եւ որչափ միանգամ Մակաբէ նամակեաց Լիւսիաս վասն Հրէիցն, թողացո՛յց նոցա արքայն։ 16Եւ էին առ Հրէայս թուղթք գրեալ օրինակաւս այսուիկ. Լիւսիա՛ս առ գունդն Հրէից ողջոյն։ 17Յոհաննէս եւ Աբեսաղոմ որ առ մեզ ՚ի ձէնջ առաքեցան, մատուցին մեզ իբրեւ ՚ի ձէնջ գիրն էր, եւ աղաչէին որ ինչ ՚ի նմա գրեալ էր։ Եւ որչափ ինչ թողուլ արժան էր՝ թողի՛. 18եւ որչափ ինչ ցուցանել էր թագաւորին՝ ցուցի. զի թո՛յլ լիցի ձեզ վասն ձերոց իրաց. 19ինչ որ գրեալ էր մեզ ընդ ձեզ խնա՛մ անկցի։ Եւ յայսմ հետէ առաւե՛լ եւս ջանացայց լինել ձեզ պատճառք բարեաց. 20եւ որ յապա ինչ իցէ, պատուէր տուաք խօսել ընդ ձեզ. 21եւ դուք ո՛ղջ լիջիք։ Յամին հարիւրորդի քառասներորդի ութերորդի, յորմզդական տօնին, որ օր քսանեւչորք էին։ 22Իսկ հրովարտակք արքունի գրեալ էր ա՛յսպէս. Արքայ Անտիոքոս՝ առ եղբայր Լիւսիաս՝ ողջո՛յն։ 23Հայրն մեր իբրեւ ՚ի դիցն պաշտօն փոխեցաւ, կամեցաք զի որ ընդ մերով թագաւորութեամբ իցեն՝ առանց խռովութեան լիցին։ 24Զո՞ այլ զոք առաւել քան զՀրէայսդ. զի նախ նոքա՛ ո՛չ հաճեցան զհօրն ՚ի հեթանոսութիւն դառնալոյ. վասն այսորիկ աղաչեցին թողութիւն առնել զօրէնսն իւրեանց։ 25Յա՛նձն առաք եւ զայս ազգ առանց խռովութեան լինել. հրամա՛ն տուաք՝ զտաճարն անդրէն նոցին դարձուցանել, եւ զնոսա գրգել ըստ օրէնս նախնեաց իւրեանց։ 26Արդ լա՛ւ եւ բարւո՛ք արասցես. առաքեսցե՛ս դու առ նոսա, ո՛ւխտ արասցես, եւ դաշի՛նս կռեսցես. զի գիտասցեն նոքա զմե՛ր առ իւրեանս զխնամ կամաց, եւ խրախամիտ լիցին. մտադիւրագո՛յն շրջիցին, օգնականութիւն գտեալ զիւրեանցն օրինաց։ 27Հրովարտակն արքունի օրինակաւս այսուիկ գրեալ էր. Արքա՛յ Անտիոքոս՝ առ ծերակոյտն Հրէից, եւ առ զօրս եւ առ գունդս Հրէից ընտանի՛ ողջոյն։ 28Ո՛ղջ լիջիք. եւ եղիցի ամենայն որպէս եւ մեք կամիմք. եւ մեք իսկ ո՛ղջ եմք։ 29Եցո՛յց ա՛յսպէս մեզ Լիւսիաս, եթէ կամիցիք դուք իջանել առ Հրէայսդ որ են յԵրուսաղէմ. 30ա՛յն որ այժմիկ գնա՛ւ ունիցին՝ մինչեւ յերեսունն Ահեկանի ամսեան ձե՛ռն տուեալ լիցի. դաշի՛նս հաստատեալ 31թողութեան դիւրութեան քաղցրութեան՝ ընդ Հրէայսն, կա՛լ դոցա յիւրեանց օրէնս եւ ՚ի կրօնս որպէս յառաջն, եւ մի՛ ումեք նեղել զնոսա մի՛ով իւիք օրինակաւ։ 32Այլ մեք արձակեցաք զԼիւսիաս, եւ զՄենեղաւոս՝ մխիթարե՛լ զձեզ. եւ դուք ո՛ղջ լիջիք։ 33Յամին հարիւրորդի քառասներորդի ութերորդի, յամսեանն Ահեկանի, որ օր հնգետասա՛ն էր։ 34Առաքեցին եւ Հռոմայեցիքն օրինակաւս այսուիկ. Կոյինդոս Մեմիոս, Տիտոս Մանիոս՝ գլխաւորք Հռոմայեցւոց, առ ժողովուրդդ Հեբրայեցւոց ողջո՛յն։ 35Վասն որոյ իրաց Լիւսիաս եղբայր թագաւորին թողութիւն արար ձեզ, հաճեա՛լ եմք եւ մեք։ 36Այլ ինչ որ զինչ արժա՛ն է ՚ի մէնջ մատուցանել արքայի ինչ՝ տո՛ւք արագագոյն բերել խորհեցեալ իմաստութեամբ, զի դիցուք օրէնս մի որպէս արժա՛ն իցէ օգտե՛լ վասն ձեր. զի մեք աւադիկ յառաջագոյն երթամք ՚ի քաղաքն Անտիոքացւոց. 37վասն այսորիկ փութացարո՛ւք, եւ յղեցէ՛ք դուք զոք, զի եւ մեք գիտասցո՛ւք յորպիսի խորհուրդս կայք դուք։ 38Ո՛ղջ լիջիք։ Յամին հարիւրորդի քառասներորդի ութերորդի, յորմզդական տօնին եդան դաշինքս այս։