1Եւ ժամանակօք երկրորդ գալստեանն Անտիոքու յերկիրն Եգիպտացւոց առաքէր ՚ի կողմանցն Անտիոքացւոց։ 2Իբրեւ դէ՛պ լինէր ընդ ամենայն քաղաքն յաւուրց քառասուն երեւել ընդ երկինս եւ ընդ երկիր, ա՛րս հեծեալս տիգաւորս, ՚ի զարդ ոսկի 3վառեալս՝ զարդարեալս, արշաւեալս յարձակեալս խառնեալս ընդ միմեանս. ա՛նդ էր լսել թընդիւն վահանաց, շկահիւն զաղեղանց, շողիւն սուսերաց, շաչիւն նշանաց, շառաչիւն նետից, զփայլիւն զոսկեղէն վառելոց։ 4Եւ ամենեքեան անկեալ աղաչէին զա՛յն նշանս ՚ի բարի ինչ կատարել։ 5Իբրեւ շռի՛նդն իմն յանկարծուստ համբաւի հարկանէր, իբրեւ թէ Անտիոքոս փոխեալ իցէ յաշխարհէ. առնոյր Յասոն ո՛չինչ պակաս քան զքսան հազար վառեալ, եւ յարձակէր ՚ի վերայ քաղաքին. եւ նոքա վասն յանկա՛րծ դաւոյն ՚ի պարսպէ անտի մերժէին։ Եւ Մենեղաւոս արշաւեալ ՚ի քաղա՛ք անդր հասանէր. 6ուր Յասոնն մոլեգին յանխնա՛յ անկեալ գործէր մեծամե՛ծ կոտորած քաղաքացեացն իւրոց, իբրեւ ՚ի մէջ թշնամեաց գործէր. եւ ո՛չ ածէր զմտաւ զտոհմային քաղաքակից ընկերութեանն բարեկանդանութիւն, զի ՚ի թշուառութիւն դարձուցանէր. այլ համարէր իբրեւ ՚ի մէջ թշնամեա՛ց անկեալ սպէպ ստէպ տագնապել, եւ ՚ի վերայ միատոհմի՛ գնդին իբրեւ ՚ի վերայ թշնամւոյ նշա՛ն յաղթութեան կանգնել։ 7Ապա իշխանութեան ինչ ո՛չ կարաց հասանել, բայց ՚ի կատարած զամօթ դաւոյն ժառանգէր. եւ ինքն փախստեա՛յ անկանէր ՚ի կողմանս Ամոնացւոց. 8յորմէ չարաչար կատարած վախճանի ընդունէր, արգելեալ ՚ի բանտի Արետայ Արաբացւոց արքայի։ Դարձեալ ՚ի քաղաքէ՛ ՚ի քաղաք փախստեայ լինէր, ատելի հալածական յամենեցունց՝ իբրեւ ապստամբ յօրինացն, պղծեալ գարշեցեալ՝ իբրեւ գաւառի եւ քաղաքի եւ գնդի՝ մատնիչ եւ դահիճ, յերկրին Եգիպտացւոց եռացեալ թքաւ։ 9Բազո՛ւմս եւ անթիւս յիւրմէ աշխարհէ օտարացոյց, եւ ինքն օտարացեալ ՚ի մէջ օտարաց կորեաւ. 10անսուգ, անխնամ, անհանդերձ, եւ գերեզմանացն հայրենեաց չեղեւ՛ արժան։

11Իբրեւ ա՛զդ եղեւ արքային վասն իրացն եղելոց, ապստա՛մբ համարեցաւ թագաւորն զՀրէաստան յիւրմէ. վասն այսորիկ փութացա՛ւ գնաց յերկրէն Եգիպտացւոց գազանացեալ սրտիւ, եկն՝ ա՛ռ զքաղաքն ՚ի սուր սա՛յր սուսերի՝ եւ ՚ի տէ՛գ նիզակի. 12եւ հրամա՛ն ետ զօրացն՝ որ ՚ի բուռն անկանիցին՝ յանխնա՛յ կոտորեսցին, եւ որ յապարանս ամրասցին՝ անդէն ՚ի նե՛րքս սատակեսցին։ 13Եւ ա՛նդ լինէր տղայոց եւ ծերոց առ հասարակ կոտորած, կանանց եւ մանկանց առ հասարակ սատակումն, կուսի՛ց եւ կուսանաց առ հասարակ կոտորած։ 14Եւ ո՛ւթ բեւր յայն երիս աւուրս միանգամայն կոտորեցին. եւ չորս բեւրս ՚ի վաճառի ո՛չինչ պակաս լաւութեամբ քան զսպանեալսն վաճառեցին։ 15Եւ իբրեւ այսու չարեօք ո՛չ յագեցաւ, իշխեաց ձեռնամուխ լինել ՚ի սուրբն ամենայն աշխարհաց, իշխեաց մտանել ՚ի տաճար անդր. առաջնո՛րդ ՚ի ձեռն ունէր զՄենեղաւոս, որ օրինացն եւ աշխարհին եւ գնդին մատնիչ եւ դահի՛ճ եղեալ էր։ 16Եւ պիղծ եւ անօրէն ձեռօք զսուրբ սպաս սեղանոյն, եւ որ յայլոց թագաւորաց եւ յայլոց քաղաքաց եդեալ էր ՚ի սրբութիւն՝ յաճումն եւ ՚ի փառս տեղւոյն, զայն առեալ պղծո՛ց բաշխէին։ 17Թերեւս հպարտացեալ յամառեալ էր ՚ի միտս իւր Անտիոքոս՝ եւ ասէր. Եթէ վասն մեղաց անօրէնութեան բնակչաց քաղաքիս բարկացեալ է սոցա Տէր, վասն այսորիկ եղեն արհամարհանք ՚ի վերայ տեղւոյն սրբութեան։ 18Զի եթէ ո՛չ մեղօք մեծօք պաշարեալ էին, լինէր որպէս Հեղիոդորոսն որ առաքեցաւ ՚ի Սելեւկեայ արքայէ. զի նա առաքեցաւ համա՛ր առնել գանձուն. եւ սա արդեւք վաղվաղակի մտեալ՝ կործանէր ՚ի հպարտութենէ իւրմէ։ 19Այլ ո՛չ վասն տեղւոյն զազգն, այլ վասն ազգին զտեղին ընտրեաց Տէր։ 20Քանզի եւ տեղին ինքն ժառանգեաց զազգին խոտորութիւն, որպէս եւ յետոյ բարեացն կցո՛րդ լինիցի, ՚ի միւսանգամ հաճել մեծի Աստուծոյ փառօք ուղղութեան։ 21Այլ Անտիոքոսն ութհարիւր քանքար ՚ի վերայ իննհարիւրոյն բարձեալ բերէր ՚ի տաճարէ անտի. արա՛գ հասանէր ՚ի քաղաքն Անտիոքացւոց, հպարտացեալ մտօք համարէր զծով՝ ՚ի ցամա՛ք, եւ զցամաք՝ ՚ի ծո՛վ փոփոխել։ 22Եւ անդ թողոյր վարդապետս խիստս, չարչարե՛լ զմնացորդսն Երուսաղեմացւոց, եւ զՓիլիպոս յազգէ Փրանգ, բայց ՚ի բարուց խժդժագոյն եւս էր քան զայն որ եթո՛ղ զնա անդ։ 23Եւ ՚ի Գարգարիզին՝ զԱնդրոնիկոս. եւ ՚ի վերայ սոցա զՄենեղաւոս, որ չարաչա՛ր եւս քան զնոսա ՚ի վերայ հասեալ դատէր զքաղաքն։ 24Բայց զի ունէր սակա՛ւ մի գութ ընդ Հրէայսն, առաքեա՛ց նա մաշուէ զԱպողոնիոս երկուք բիւրուք զօրօք, թո՛ղ զհազարն զառաջին. զի զամենայն մարդ հասարակաչափ կոտորեսցէ, եւ զկանայս եւ զմանկունս վաճառեսցէ։ 25Սա իբրեւ եկն յԵրուսաղէմ, նախ զառաջինն խաղաղութեամբ դաւով եմուտ, եւ եղեւ անդ մինչեւ յօրն սուրբ՝ յօրն շաբաթուց. իբրեւ յաւուրն շաբաթուց եգիտ զՀրէայսն դատարկացեալս, հրամա՛ն ետ զօրացն իւրոց վառել։ 26Որ միանգամ ՚ի զնին տեսլեանն եկին, սո՛ւր ՚ի վերայ եդեալ կոտորեաց. եւ ընդ քաղաքն ընդ ամենայն զինու հանդերձ այսր անդր վառեալք ընթանային, առ հասարակ տարածեալ դիթաւա՛լ կացուցանէին։

27Եւ Յուդա Մակաբէ՝ որ տասներորդն եղեալ էր, փախստեա՛յ լինէր՝ յանապա՛տ ելանէր, գազանակեաց կեանս ՚ի լերինս անցուցանէր. եւ ա՛յնպէս գնդաւն որ ընդ նմա էին խոտաբուտ կերակուր կերակրեալ անցուցանէին զժամանակն, զի մի՛ ՚ի պղծութիւնս մերձեսցին։