1Լինէի՛ն եւ սուտ մարգարէք ՚ի ժողովրդեանն, որպէս եւ այժմ ՚ի ձեզ լինիցին սուտ վարդապետք. որք սպրդեալք մուծանեն հերձուածս կորստեան, եւ զոր Տէր գնեաց զնոսա ուրացան. ածեն ՚ի վերայ անձանց զարագահասն կորուստ։ 2Եւ բազո՛ւմք անկեալ երթիցեն զհետ նոցա անառակութեանցն. վասն որոյ ճշմարտութեանն ճանապարհ հայհոյիցի՛։ 3Եւ ագահութեամբ մտացածի՛ն բանիւք առնիցեն զձեզ վտարանդի՛ս. որոց դատաստանն ՚ի բնէ ո՛չ դատարկանայ, եւ կորուստ նոցա ո՛չ նանիր հասցէ։ 4Զի եթէ ՚ի հրեշտակսն յանցուցեալս Աստուած ո՛չ խնայեաց, այլ խաւարին կապանօք արկեալ ՚ի տարտարոսն՝ ետ պահե՛լ ՚ի դատաստան։ 5Նա՝ եւ ո՛չ իսկզբա՛նն աշխարհիս խնայեաց. բայց զութերո՛րդն զՆոյ՝ զարդարութեանն քարոզ, պահեաց ՚ի ջրհեղեղէ աշխարհի՝ ամպարշտելոցն ածեալ. 6եւ զքաղաքս Սոդոմացւոցն եւ Գոմորացւոց դարձուցեալ յաճիւն՝ դատեցա՛ւ, օրինա՛կ առ յապայ ամպարշտելոցն կացուցանէր։ 7Եւ զարդարն զՂովտ ձանձրացեալ յանկարգ գիջութեան գնացից՝ փրկեա՛ց. 8քանզի ականատե՛ս եւ ակընջալո՛ւր արդարն բնակեալ ՚ի մէջ նոցա, օր ըստ օրէ զիւր սուրբ ոգիսն՝ նոցա անօրէն գնացիւքն տանջէ՛ր։ 9Գիտէ Տէր զաստուածապաշտս փրկե՛լ ՚ի փորձութենէ, եւ զանօրէնս պահել ՚ի տանջա՛նս աւուրն դատաստանի։ 10Մանաւանդ՝ որ զհետ մարմնոյ պղծալիցն ցանկութեանց իցեն երթեալ. արհամարհօղք տէրութեանն, ժպի՛րհք, յանդգո՛ւնք, չզանգիտե՛ն զփառսն հայհոյել. 11ուր հրեշտակք զօրութեամբ եւ կարողութեամբ քան զնոսա մեծամեծք՝ չածե՛ն զնոքօք ՚ի Տեառնէ զհայհոյութեանն դատաստան։ 12Այլ սոքա իբրեւ զանխօս անասունս ըստ բնածի՛ն բարուցն յեղծո՛ւմն եւ յապականութիւն, որոց չե՛նն գիտակ, հայհոյե՛ն յապականութեան իւրեանց, եւ ապականեսցի՛ն՝ 13տանջեալք ՚ի վարձուցն անիրաւութեան. որ ցանկութիւն զաւուրն փափկութիւն համարին. բծկա՛նք, արատաւո՛րք, փափկացեա՛լք ՚ի պատիրս իւրեանց. լիեալ ձեզ խրախճանակի՛ցք. 14աչս ունի՛ն հանգոյնս պոռնկաց՝ անդադա՛րս ՚ի մեղաց, պատրե՛ն զանձինս յողդողդաց. որ ունին սիրտ հարեալ զագահութեան, մանկո՛ւնք անիծից։ 15Թողեալ զուղորդ ճանապարհն՝ մոլորեցա՛ն, զհե՛տ երթեալ ճանապարհին Բաղամայ Բեովրեայ, զվա՛րձս անիրաւութեան սիրեցին. 16որ կշտամբանս իւրոյ անօրէնութեանն ստացաւ զէ՛շն անխօսուն. մարդկեղէն բարբառովն բարբառեալ՝ արգե՛լ զմարգարէին զանօրէնութիւնն։ 17Այսպիսիքն են աղբիւրք անջրդիք, եւ մէ՛գք վարեալք ՚ի մրրկէ. որոց աղջամո՛ւղջք խաւարին յաւիտեան պահեալ կան։ 18Մեծաբանս սնոտեա՛ց բարբառեալ պատրե՛ն գիջութեամբք անառակ ցանկութեամբք մարմնոյ, զայնոսիկ որ ստո՛յգն փախչիցին յայնցանէ՛ որ ՚ի մոլորութեանն շրջիցին. 19նոցա ազատութիւն խոստանան, եւ ինքեանք ապականութեանն ծառա՛յք են. զի որով իւիք եւ յաղթիցի ոք, նորի՛ն եւ ծառայէ։ 20Զի եթէ փախուցեալք ՚ի պղծութեանց աշխարհի, գիտութեամբ Տեառն մերոյ եւ Փրկչին Յիսուսի Քրիստոսի, եւ դարձեալ ընդ նո՛յնս շաղեալք պատիցին, եղիցին նոցա վախճանն չա՛ր քան զառաջինն։ 21Զի լաւ էր նոցա՝ թէ բնաւ չէ՛ր իսկ ծանուցեալ զարդարութեանն ճանապարհ. քան զի ծանեան՝ եւ յե՛տս կացին ՚ի սուրբ պատուիրանէն որ նոցա աւանդեցաւ։ 22Եկեալ ՚ի դէ՛պ նոցա ճշմարիտ առակն զգօնութեան, եթէ. Շուն դառնայ անդրէն ՚ի փսխած իւր, եւ խոզ լուացեալ՝ ընդ տի՛ղմն թաւալեալ։ *