1Եւ եղեւ ՚ի դառնա՛լ տարւոյն՝ ՚ի նո՛յն ժամանակ ելից թագաւորացն. եւ առաքեաց Դաւիթ զՅովաբ եւ զծառա՛յս իւր ընդ նմա, եւ զամենայն Իսրայէլ. եւ սատակեցին զորդիսն Ամոնայ, եւ նստա՛ն զՌաբաթաւ. եւ Դաւիթ նստէր յԵրուսաղէմ։

2Եւ եղեւ ընդ երեկս եւ յարեաւ Դաւիթ յանկողնէ իւրմէ, եւ զգնա՛յր ՚ի վերայ տանեաց տան թագաւորին. եւ ետես ՚ի տանեացն կի՛ն մի լուացեալ, եւ կինն գեղեցի՛կ տեսլեամբ յոյժ։ 3Եւ առաքեա՛ց Դաւիթ եւ խնդրեաց զկինն, եւ ասէ. Ո՞չ դա՛ է Բերսաբեէ՝ դուստր Եղիաբայ՝ կի՛ն Ուրիայ Քետացւոյ։ 4Եւ առաքեաց Դաւիթ հրեշտակս եւ ա՛ռ զնա, եւ եմո՛ւտ առ նա, եւ ննջեաց ընդ նմա. եւ նա էր սրբեալ ՚ի դաշտանէ իւրմէ. 5եւ դարձաւ ՚ի տուն իւր, եւ յղացաւ կինն, եւ առաքեաց պատմեաց Դաւթի՝ եւ ասէ. Յղի՛ եմ ես։ 6Եւ առաքեաց Դաւիթ առ Յովաբ՝ եւ ասէ. Առաքեա՛ առ իս զՈւրիա Քետացի։ Եւ առաքեաց Յովաբ զՈւրիա առ Դաւիթ։ 7Եւ եկեալ Ուրիա եմուտ առ Դաւիթ. եւ եհարց Դաւիթ զողջունէ Յովաբայ, եւ զողջունէ զօրուն, եւ զողջունէ պատերազմին. եւ ասէ Ուրիա. Ողջոյն է։ 8Եւ ասէ Դաւիթ ցՈւրիա. Արի՛ է՛ջ ՚ի տուն քո եւ լուա՛ զոտս։ Եւ ել Ուրիա ՚ի տանէ արքայի. եւ ել զկնի նորա պարգեւ՛ ՚ի ձեռանէ արքայի։ 9Եւ ննջեաց Ուրիա առ դրանն արքայի ընդ ծառայսն նորա, եւ ո՛չ էջ ՚ի տուն իւր։ 10Եւ պատմեցին Դաւթի եւ ասեն, եթէ ո՛չ էջ Ուրիա ՚ի տուն իւր։ Եւ ասէ Դաւիթ ցՈւրիա. Ո՞չ ՚ի ճանապարհէ եկեալ ես դու՝ ընդէ՞ր ո՛չ իջեր ՚ի տուն քո։ 11Եւ ասէ Ուրիա ցԴաւիթ. Տապանակն Աստուծոյ եւ Իսրայէլ եւ Յուդա բնակեալ են ՚ի վրանս. եւ տէր իմ Յովաբ եւ ծառայք տեառն իմոյ՝ բնակեալ են ՚ի բացի՞, եւ ես մտանիցեմ ՚ի տո՞ւն իմ, ուտել եւ ըմպել եւ ննջել ընդ կնոջ իմում. եւ զիա՞րդ լինիցի այն. կենդանի՛ է անձն քո թէ արարից զբանդ զայդ։ 12Եւ ասէ Դաւիթ ցՈւրիա. Նի՛ստ այսօր աստ, եւ վաղիւ արձակեցի՛ց զքեզ։ Եւ նստա՛ւ Ուրիա յԵրուսաղէմ յաւուր յայնմիկ. 13եւ ՚ի վաղիւ անդր կոչեա՛ց զնա Դաւիթ. եկեր առաջի նորա՝ եւ արբ, եւ արբեցաւ. եւ ել անագանին՝ ննջեա՛ց յանկողնի իւրում ընդ ծառայս տեառն իւրոյ, եւ ՚ի տուն իւր ո՛չ էջ։

14Եւ եղեւ ընդ առաւօտն, եւ գրեա՛ց Դաւիթ հրովարտակ առ Յովաբ, եւ առաքեաց Դաւիթ ՚ի ձեռն Ուրիայ. 15եւ գրեաց ՚ի հրովարտակին՝ եւ ասէ. Մատո՛ զՈւրիա ընդդէմ սաստկացեալ պատերազմին, եւ դարձջիք ընդ կրո՛ւկ ՚ի նմանէ, եւ հարցի եւ մեռցի՛։ 16Եւ եղեւ ՚ի պահել Յովաբայ զքաղաքն. եւ ետ զՈւրիա ՚ի տեղին՝ ուր գիտէր թէ արք զօրութեան էին անդ։ 17Եւ ելին արք քաղաքին ՚ի պատերազմ ընդ Յովաբայ, եւ անկան ՚ի զօրուէ ծառայիցն Դաւթի՝ եւ մեռան, եւ Ուրիա Քետացի մեռաւ։ 18Եւ առաքեա՛ց Յովաբ եւ պատմեաց արքայի զամենայն զրո՛յց պատերազմին. 19եւ պատուէ՛ր ետ հրեշտակին եւ ասէ. ՚Ի վախճանել քում զամենայն զրոյցս պատերազմիս խօսել ընդ արքայի, 20եւ եղիցի եթէ ելցէ ցասումն արքայի, եւ ասասցէ ցքեզ՝ եթէ ընդէ՞ր մերձենայիք ՚ի քաղաքն մարտնչել. եւ ո՞չ գիտէիք եթէ ՚ի վերուստ ՚ի պարսպացն նետաձի՛գ լինին։ 21Ո՞ եհար զԱբիմելէք զորդի Յերոբովաղայ՝ որդւոյ Ներեայ. ո՞չ ապաքէն կին մի բեկո՛ր երկանի ընկէ՛ց ՚ի վերայ նորա ՚ի վերուստ ՚ի պարսպէն, եւ մեռաւ ՚ի Թամասի. ընդէ՞ր մօտեցայք ՚ի պարիսպն. եւ ասասցես թէ եւ ծառա՛յ քո Ուրիա Քետացի մեռաւ։ 22Եւ չոգա՛ւ հրեշտակն Յովաբայ առ արքայ յԵրուսաղէմ, եւ եհա՛ս եւ պատմեա՛ց Դաւթի զամենայն ինչ զոր պատուիրեաց նմա Յովաբ զամենայն իրս պատերազմին։ Եւ բարկացաւ Դաւիթ ՚ի վերայ Յովաբայ, եւ ասէ ցհրեշտակն. Ընդէ՞ր մերձեցայք ՚ի քաղաքն մարտնչել. ո՞չ գիտէիք եթէ հարկանելոց էք ՚ի պարսպէն. ո՞ եհար զԱբիմելէք որդի Յերոբովաղայ, ո՞չ ապաքէն կին մի բեկոր երկանի ընկէց ՚ի վերայ նորա ՚ի պարսպէն, եւ մեռաւ ՚ի Թամասի. ընդէ՞ր մերձենայիք ՚ի պարիսպն։ 23Եւ ասէ հրեշտակն ցԴաւիթ. Զի ասպատակացան ՚ի վերայ մեր արք, եւ ելին առ մեզ արտաքս՝ եւ հասաք ՚ի վերայ նոցա մինչեւ ցդուռն քաղաքին. 24եւ նետաձիգ եղեն աղեղնաւորքն ՚ի ծառայս քո ՚ի վերուստ ՚ի պարսպէ՛ անտի, եւ մեռան ՚ի ծառայից արքայի. եւ ծառա՛յ քո Ուրիա՛ Քետացի մեռա՛ւ։ 25Եւ ասէ Դաւիթ ցհրեշտակն. Ա՛յսպէս ասասցես ցՅովաբ. Մի՛ թուեսցի չա՛ր բանդ յաչս քո. զի երբեմն ա՛յսպէս ուտէ սուր, եւ երբեմն ա՛յնպէս. սաստկացո՛ զպատերազմն ընդ քաղաքիդ եւ կործանեսցե՛ս զդա, եւ զօրացո՛ զանձն քո։

26Եւ իբրեւ լուաւ կինն Ուրիայ եթէ մեռա՛ւ Ուրիա այր իւր, կոծեցա՛ւ ՚ի վերայ առն իւրոյ։ 27Իբրեւ անց սուգն, առաքեաց Դաւիթ եւ ամփոփեաց զնա ՚ի տուն իւր. եւ եղեւ նմա կին, եւ ծնաւ նմա որդի։ Եւ չա՛ր թուեցաւ բանն՝ զոր արար Դաւիթ յա՛չս Տեառն։