1Եւ իմացա՛ւ Յովաբ՝ որդի Շարուհեայ, եթէ է՛ սիրտ արքայի ՚ի վերայ Աբեսողոմայ. 2առաքեաց Յովաբ ՚ի Թեկուէ, եւ ա՛ռ անտի կին մի իմաստուն. եւ ասէ ցնա. Սո՛ւգ առ եւ զգեցի՛ր հանդերձ սգոյ. մի՛ օծանիցիս իւղով, եւ եղիցես իբրեւ զկին մի սգացեալ ՚ի վերայ բազմօրեայ մեռելոյ. 3եւ եկեսցե՛ս առ արքայ, եւ խօսեսցիս ընդ նմա ըստ բանիս ըստ այսմիկ։ Եւ ե՛դ Յովաբ՝ բա՛նս ՚ի բերան նորա։ 4Եւ եմո՛ւտ կինն Թեկուացի առ արքայ, եւ անկա՛ւ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց ՚ի գետին՝ եւ ասէ. Ապրեցո՛ զիս արքայ ապրեցո՛։ 5Եւ ասէ ցնա արքայ. Զի՞ է քեզ։ Եւ նա ասէ. Կարի՛ իսկ տագնապ է՛ ինձ. կին մի այրի՛ եմ ես. մեռաւ այր իմ. 6եւ աղախնոյ քո երկու որդիք էին, մարտեան ընդ միմեանս երկոքեան յանդի. եւ ո՛չ ոք էր որ համոզէր ՚ի մէջ նոցա, եւ եհա՛ր մին զմիւս եղբայրն եւ սպան զնա։ 7Եւ ահա յարուցեալ է ամենայն ազգն ՚ի վերայ աղախնոյ քոյ. ասեն. Տո՛ւր զսպանօղն եղբօր իւրոյ, եւ սպանցո՛ւք զնա փոխանակ անձին եղբօր իւրոյ, եւ բարձցո՛ւք զժառանգակա՛լն քո. եւ շիջուցանիցեն զկայծակն իմ զմնացեալ, առ ՚ի չթողլոյ առն իմում մնացորդ եւ անուն ՚ի վերայ երեսաց երկրի։ 8Եւ ասէ արքայ. Ե՛րթ ողջամբ ՚ի տուն քո. եւ ես պատուիրեցից վասն քո։ 9Եւ ասէ կինն Թեկուացի. Յի՛մ վերայ արքայ անօրէնութիւնն, եւ ՚ի վերայ տա՛ն հօր իմոյ. եւ արքայ եւ աթոռ իւր քաւեա՛լ։ 10Եւ ասէ արքայ. Ո՞վ է որ խօսեսցի ընդ քեզ. եւ ածցես զնա առ իս՝ եւ ո՛չ եւս մերձեսցի առ քեզ։ 11Եւ ասէ. Յիշեսցէ՛ արքայ զՏէր Աստուած իւր, ՚ի յաճախե՛լ մերձաւորի արեանն ապականել. մի՛ ջնջեսցեն զորդեակն իմ։ Եւ ասէ Դաւիթ. Կենդանի՛ է Տէր եթէ անկցի ՚ի հերոյ որդւոյ քոյ մա՛զ մի ՚ի գետին։

12Եւ ասէ կինն. Խօսեսցի՛ աղախին քո առաջի տեառն իմոյ արքայի բան մի։ Եւ ասէ. Խօսեաց։ 13Եւ ասէ կինն. Ընդէ՞ր խորհեցար այդպիսի ինչ ՚ի վերայ ժողովրդեանն Աստուծոյ. կամ թէ ՚ի բերանոյ արքայի՞ իցէ բանն այն վնասու՝ չդարձուցանել արքայի զմերժեալն յիւրմէ, 14զի մահո՛ւ մեռանիցի. եւ իբրեւ զջուր հեղեալ յերկիր ո՛չ ամփոփիցի. եւ ո՛չ առնուցու Աստուած զոգին. եւ խորհիցի ոք մերժել յինքենէ զմերժեալն։ 15Եւ արդ եկի՛ խօսել առ արքայի տեառն իմոյ զբանս զայս. զի տեսանիցէ զիս ժողովուրդն եւ ասիցէ՝ թէ աղախին քո խօսեցաւ ընդ արքայի, թերեւս արասցէ՛ արքայ զբան աղախնոյ իւրոյ. 16զի լուիցէ՛ արքայ եւ փրկեսցէ զիս ՚ի ձեռաց առնն, որ խնդրէ ջնջել զիս՝ եւ զորդի իմ ՚ի ժառանգութենէ Աստուծոյ։ 17Եւ ասէ կինն. Եղիցի բան տեառն իմոյ արքայի ՚ի զո՛հս. զի իբրեւ զհրեշտակ Աստուծոյ ա՛յնպէս է տէր իմ արքայ ՚ի լսել զբարի եւ զչար. եւ Տէր Աստուած քո եղիցի՛ ընդ քեզ։ 18Եւ պատասխանի ետ արքայ՝ եւ ասէ ցկինն. Մի՛ թաքուցաներ յինէն զբան զոր ես հարցի՛ց քեզ։ Եւ ասէ կինն. Խօսեսցի՛ տէր իմ արքայ։ 19Եւ ասէ արքայ. Միթէ ձեռն Յովաբա՛յ իցէ յամենայնի յայդմիկ ընդ քեզ։ Եւ ասէ կինն ցարքայ. Կենդանի՛ է անձն քո տէր իմ արքայ, եթէ իցէ յա՛ջ կամ յահեակ յամենայնէ զոր խօսեցաւ տէր իմ արքայ. զի ծառայ քո Յովաբ՝ նա՛ պատուիրեաց ինձ, եւ նա՛ եդ ՚ի բերան աղախնոյ քոյ զամենայն բանս զայսոսիկ, 20վասն բոլորելոյ յերեսա՛ց բանիս այսորիկ՝ զոր արար ծառայ քո Յովաբ զբանս զայսոսիկ. եւ տէր իմ իմաստո՛ւն է ըստ իմաստութեան հրեշտակի Աստուծոյ՝ գիտե՛լ զամենայն ինչ որ յերկրի։

21Եւ ասէ արքայ ցՅովաբ. Ահաւասիկ արարի՛ քեզ ըստ բանի քում ըստ այսմիկ. ե՛րթ դարձո՛, ա՛ծ զպատանեակն զԱբեսողոմ։ 22Եւ անկա՛ւ Յովաբ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր, եւ երկի՛ր եպագ նմա, եւ օրհնեաց զարքայ։ Եւ ասէ Յովաբ. Այսօ՛ր գիտաց ծառայ քո եթէ գտի շնորհս յաչս քո՝ տէ՛ր իմ արքայ զի արար տէր իմ արքայ զբան ծառայի իւրոյ։ 23Եւ յարեաւ Յովաբ եւ գնա՛ց ՚ի Գեթսուր, եւ ած զԱբեսողոմ յԵրուսաղէմ։ 24Եւ ասէ արքայ. Դարձցի՛ ՚ի տուն իւր, եւ զերեսս իմ մի՛ տեսցէ։ Եւ դարձա՛ւ Աբեսողոմ ՚ի տուն իւր, եւ զերեսս արքայի ո՛չ ետես։ 25Եւ իբրեւ զԱբեսողոմ ո՛չ գոյր յամենայն Իսրայէլի, այր գեղեցի՛կ գովելի՛ յոյժ. ՚ի թաթից ոտից իւրոց մինչեւ ՚ի գլուխ իւր ո՛չ գոյր ՚ի նմա արատ։ 26Եւ ՚ի փոքրել զհերս իւր՝ լինէր ՚ի սկսանելոյ աւուրց յաւուրս փոքրել, զի կարի՛ ծանրանայր ՚ի վերայ նորա. եւ յորժամ փոքրէր, կշռէ՛ր զհեր գլխոյ իւրոյ երկերիւր սիկղ ըստ արքունական սկեղ։ 27Եւ ծնան Աբեսողոմայ երեք ուստերք՝ եւ դուստր մի եւ անուն նորա Թամար. եւ նա էր կի՛ն գեղեցիկ յոյժ տեսլեամբ. եւ եղեւ կին Ռոբովամայ որդւոյ Սողոմոնի, եւ ծնաւ նմա զԱբիա՛։

28Եւ նստա՛ւ Աբիսողոմ յԵրուսաղէմ աւուրս ամաց երկուց, եւ զերեսս արքայի ո՛չ ետես։ 29Եւ առաքեաց Աբեսողոմ առ Յովաբ յղե՛լ զնա առ արքայ, եւ ո՛չ կամեցաւ երթալ առ նա. եւ առաքեաց երկրորդ անգամ առ նա, եւ ո՛չ կամեցաւ երթալ։ 30Եւ ասէ Աբեսողոմ ցծառայս իւր. Գիտէ՛ք զի վիճակ գետնոյ Յովաբայ լի՛ գարւով մօտ է առ իս, երթայք այրեցէ՛ք զնա հրով։ Եւ այրեցին ծառայքն Աբեսաղոմայ զվիճակն Յովաբայ հրով։ Եւ եկին ծառայքն Յովաբայ առ նա պատառեալ զհանդերձս իւրեանց՝ եւ ասեն. Այրեցի՛ն ծառայքն Աբեսաղոմայ զվիճակն հրով։ 31Եւ յարեաւ Յովաբ եւ եկն առ Աբեսաղոմ ՚ի տուն՝ եւ ասէ ցնա. Ընդէ՞ր այրեցին ծառայք քո զվիճակն իմ հրով։ 32Եւ ասէ Աբեսաղոմ ցՅովաբ. Յղեցի առ քեզ եւ ասեմ. Ե՛կ այսր յղեցից զքեզ առ արքայ, ասել՝ թէ ընդէ՞ր եկի ՚ի Գեթսուրայ. լա՛ւ էր ինձ տակաւին անդ լինել, քան ո՛չ տեսանել զերեսս արքայի. եւ թէ վնա՛ս ինչ կայցէ յիս՝ սպա՛ն զիս։ 33Եւ եմո՛ւտ Յովաբ առ արքայ՝ եւ պատմեաց նմա. եւ կոչեաց զԱբեսաղոմ. եւ եմո՛ւտ առ արքայ, եւ երկիր եպագ նմա, եւ անկա՛ւ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց առաջի արքայի. եւ համբուրեաց արքայ զԱբեսաղոմ։