1Եւ Դաւիթ անցեա՛լ էր սակաւիկ ինչ ըստ Հռովս։ Եւ ահա Սիբա պատանի Մեմփիբոսթեայ ընդ առաջ նորա. եւ զո՛յգք իշոց բեռնաւորաց, եւ ՚ի նոսա երկերիւր նկանակ, եւ հարեւր չամչեայ, եւ հարիւր արմաւ, եւ մա՛ր մի գինւոյ։ 2Եւ ասէ արքայ ցՍիբա. Զի՞նչ է այդ։ Եւ ասէ Սիբա. Էշքդ նստելոյ արքայի, եւ հացդ եւ արմաւդ՝ ՚ի կերակո՛ւր մանկանցդ, եւ գինիդ՝ ըմպելի՛ լքելոցդ յանապատի աստ։ 3Եւ ասէ արքայ. Ո՞ւր է որդի տեառն քոյ։ Եւ ասէ Սիբա ցարքայ. Ահա նստի յԵրուսաղէմ. զի ասէ՝ Այսօր դարձուսցեն ինձ տունն Իսրայէլի զթագաւորութիւն հօր իմոյ։ 4Եւ ասէ արքայ ցՍիբա. Ահա քե՛զ լիցի ամենայն ինչ որ է Մեմփիբոսթեայ։ Երկի՛ր եպագ Սիբա եւ ասէ. Գտի՛ շնորհս առաջի քո տէ՛ր իմ արքայ։

5Եւ ե՛կն արքայ Դաւիթ մինչեւ ցԲաւուրիմ, եւ ահա ելանէր անտի ա՛յր յազգականութենէ տանն Սաւուղայ, եւ անուն նորա Սեմէի որդի Գերեայ, ելանելո՛վ ելանէր եւ անիծանէր. 6եւ ձգէ՛ր քարինս Դաւթի, եւ ամենեցուն որոց ընդ արքայի Դաւթի. եւ ամենայն ժողովուրդն, եւ ամենայն զօրաւորք էին ընդ աջմէ եւ ընդ ահեկէ արքայի։ 7Եւ այսպէս ասէր Սեմէի յանիծանելն զնա. Ե՛լ ե՛լ այր արեանց՝ եւ ա՛յր անօրէն. 8դարձո՛յց ՚ի քեզ Տէր զամենայն արիւնս տանն Սաւուղայ. զի թագաւորեցեր փոխանակ նորա. եւ ետ Տէր զթագաւորութիւն քոյ ՚ի ձեռս Աբեսողոմայ որդւոյ քոյ. եցո՛յց քեզ զչարի՛ս քո. զի այր՝ արեա՛նց ես դու։ 9Եւ ասէ Աբեսսա որդի Շարուհեայ ցԴաւիթ. Ընդէ՞ր անիծանէ ա՛յնպէս շուն մի մեռեալ զտէ՛ր իմ զարքայ, անցի՛ց եւ առից զգլուխ նորա։ 10Եւ ասէ արքայ. Զի՞ կայ՝ ի՛մ եւ ձեր որդիք Շարուհեայ. թո՛յլ տուք նմա, թո՛ղ անիծանէ՛ այնպէս. զի Տէր ասաց նմա անիծանել զԴաւիթ. եւ ո՞վ ասասցէ թէ ընդէ՞ր արարեր այդպէս։ 11Եւ ասէ Դաւիթ ցԱբեսսա եւ ցամենայն ծառայս իւր. Ահաւանիկ որդի իմ որ ելեալ է յորովայնէ իմմէ խնդրէ՛ զանձն իմ, ո՞րչափ եւս որդին Յեմինայ. թո՛յլ տուք նմա եւ անիծցէ, զի Տէր ասաց նմա. 12թերեւս տեսցէ Տէր զտառապանս իմ, եւ հատուսցէ ինձ բարի՛ս փոխանակ անիծից նորա յաւուր յայսմիկ։ 13Եւ երթայր Դաւիթ եւ արքն որ ընդ նմա զճանապարհն. եւ Սեմէի երթայր մօտ առ նա ընդ կողաց լերինն, երթա՛յր եւ անիծանէր, եւ քարինս ՚ի կողմանէ նորա ընկենոյր, եւ հո՛ղ ցանէր ՚ի վերայ։ 14Եւ ե՛կն արքայ եւ ամենայն զօրն որ ընդ նմա աշխատեա՛լք, եւ հանգեան անդ։

15Եւ Աբեսողոմ եւ ամենայն Իսրայէլ մտի՛ն յԵրուսաղէմ, եւ Աքիտոփէլ ընդ նմա։ 16Եւ եղեւ իբրեւ եկն Քուսի Արաքացի բարեկամ Դաւթի առ Աբեսողոմ, եւ երկիր եպագ նմա. եւ ասէ Քուսի ցԱբեսողոմ. Կեցցէ՛ արքայ։

17Եւ ասէ Աբեսողոմ ցՔուսի. Ա՞յդ գութ էր քո ընդ բարեկամին քում. եւ ընդէ՞ր ո՛չ չոգար ընդ բարեկամին քում։ 18Եւ ասէ Քուսի ցԱբեսողոմ. Ո՛չ այդպէս է, այլ զհետ ա՛յնորիկ՝ զոր ընտրեաց Տէր, եւ ժողովուրդս այս՝ եւ ամենայն այր Իսրայէլի երթայց՝ եւ նորա՛ եղէց, եւ ընդ նմա՛ նստայց։ 19Եւ երկրորդ անգամ ո՞ւմ ծառայիցեմ ես, ո՞չ ապաքէն առաջի որդւոյ նորա. որպէս ծառայեցի առաջի հօր քում, նո՛յնպէս եղէց առաջի քո։

20Եւ ասէ Աբեսողոմ ցԱքիտոփէլ. Առէ՛ք խորհուրդ ՚ի մէջ թէ զի՞նչ գործեսցուք։ 21Եւ ասէ Աքիտոփէլ ցԱբիսողոմ. Մո՛ւտ առ հարճս հօր քո զորս եթող պահել զտունն իւր, եւ լուիցէ ամենայն Իսրայէլ թէ յամօ՛թ արարեր զհայր քո. եւ զօրասցին ձեռք ամենեցուն որք ե՛ն ընդ քեզ։ 22Եւ հարի՛ն վրան Աբեսողոմայ ՚ի տանիս, եւ եմուտ Աբեսողոմ առ հարճս հօր իւրոյ յանդիման ամենայն Իսրայէլի։ 23Եւ խորհուրդ Աքիտոփելայ զոր խորհէր յաւուրսն առաջինս, որպէս թէ հարցանիցէ ոք բա՛ն յԱստուծոյ, ա՛յնպէս էր ամենայն խորհուրդն Աքիտոփելայ, եւ առ Դաւթի՛ եւ առ Աբեսողոմայ։