1Եւ հանդէ՛ս արար Դաւիթ զօրուն որ ընդ նմա, եւ կացո՛յց ՚ի վերայ նոցա հազարապետս եւ հարիւրապետս։ 2Եւ առաքեաց Դաւիթ զերի՛ր մասն զօրուն ՚ի ձեռն Յովաբայ, եւ զերի՛ր մասն ՚ի ձեռն Աբեսսայ որդւոյ Շարուհեայ՝ եղբօր Յովաբայ, եւ զերի՛ր մասն ՚ի ձեռն Եթթեայ Գեթացւոյ. եւ ասէ Դաւիթ ցզօրն. Ելանելո՛վ ելից եւ ե՛ս ընդ ձեզ։ 3Եւ ասեն. Ո՛չ ելցես. զի եթէ փախչիցիմք, ո՛չ դիցեն ՚ի վերայ մեր զսիրտ. եւ եթէ կիսո՛յ կէս ՚ի մէնջ մեռանիցիմք՝ ո՛չ դիցեն ՚ի վերայ մեր զսիրտ. եւ դու իբրեւ զտասն հազար ՚ի մէնջ ես. եւ արդ լա՛ւ է թէ դու ՚ի քաղաքի իցես՝ զի լինիցիս մեզ յօգնականութիւն։ 4Եւ ասէ ցնոսա արքայ. Որ ինչ հաճո՛յ իցէ առաջի ձեր արարից։ Եւ եկաց արքայ յե՛ց առ դրանն. եւ ամենայն զօրն ելանէր ըստ հարիւրաւորաց եւ ըստ հազարաւորաց։ 5Եւ պատուէ՛ր ետ արքայ Յովաբայ եւ Աբեսսայ եւ յԵթթեայ՝ եւ ասէ. Խնայեսջի՛ք ՚ի պատանեակ իմ Աբեսողոմ։ Եւ ամենայն զօրն լուաւ ՚ի պատուիրելն արքայի ամենայն իշխանացն վասն Աբեսողոմայ։ 6Եւ ել ամենայն զօրն յանտառն ընդդէմ Իսրայէլի, եւ եղեւ կռիւ յանտառին Եփրեմայ։ 7Եւ պարտեցաւ անդ զօրն Իսրայէլի առաջի ծառայիցն Դաւթի. եւ եղեւ խորտակումն մե՛ծ յաւուր յայնմիկ. եւ անկան քսան հազար արանց։ 8Եւ եղեւ անդ պատերազմն՝ ցրուեա՛լ ընդ ամենայն երեսս երկրին. եւ յաճախեա՛ց անտառն ուտել ՚ի զօրուէն քան զորս եկեր սուրն յաւուրն յայնմիկ։

9Եւ դիպեցաւ Աբեսողոմ առաջի ծառայիցն Դաւթի. եւ Աբեսողոմ է՛ր հեծեալ ՚ի ջորւոջ իւրում, եւ եմո՛ւտ ջորին ընդ թաւ կաղնեաւ մեծաւ, եւ պատեցաւ գլուխ նորա ընդ կաղնեաւն, եւ կախեցաւ ընդ երկինս եւ ընդ երկիր, եւ ջորին անց ՚ի ներքոյ նորա։ 10Եւ ետե՛ս այր մի, եւ պատմեաց Յովաբայ եւ ասէ. Ահա տեսի զԱբեսողոմ կախեալ զկաղնւոյն։ 11Եւ ասէ Յովաբ ցայրն որ պատմեաց նմա. Եւ ահա տեսեր՝ եւ ընդէ՞ր ո՛չ հարեր զնա ընդ գետին. եւ ես տայի՛ քեզ այսօր յիսուն սկեղ արծաթոյ՝ եւ սուսե՛ր մի։ 12Եւ ասէ այրն ցՅովաբ. Եթէ կշռելով իսկ առնուի ՚ի ձեռաց քոց հազար սիկղ արծաթոյ՝ ո՛չ ձգէի զձեռն իմ յորդի արքայի. զի յականջս մեր պատուիրեաց արքայ՝ քե՛զ եւ Աբեսսա՛յ եւ Եթթեայ, եւ ասէ. Զգո՛յշ լինիջիք պատանեկին Աբեսողոմայ, 13մի՛ ինչ վնա՛ս առնել անձին նորա. եւ ամենայն բան ո՛չ թաքչիցի յարքայէ, եւ դու կայցես ՚ի բացեա՛յ։ 14Եւ ասէ Յովաբ. Վասն այդորիկ իսկ անցի՛ց առաջի քո։ Եւ ա՛ռ Յովաբ երի՛ս նետս ՚ի ձեռին իւրում, եւ եհա՛ր զնոսա ՚ի սրտի Աբեսողոմայ մինչդեռ կենդանի՛ կայր ՚ի կաղնոջն։ 15Եւ պատեցան տասն մանկունք ՚ի զինակրացն Յովաբայ, եւ հարին զԱբեսողոմ եւ սպանին զնա։

16Եւ եհա՛ր Յովաբ զփողն եղջերեայ, եւ դարձաւ զօրն որ ընդ նմա, զի մի՛ երթիցեն զհետ Իսրայէլի. զի խնայեաց Յովաբ ՚ի զօրն։ 17Եւ ա՛ռ Յովաբ զԱբեսողոմ, եւ ընկէց զնա ՚ի վի՛հ մեծ յանտառին ՚ի խորի՛ն յոյժ. եւ ամենայն Իսրայէլ փախեա՛ւ այր իւրաքանչիւր ՚ի բնակութիւն իւր։ 18Բայց Աբեսողոմ մինչդեռ կենդանի՛ էր՝ կանգնեա՛ց իւր արձան. եւ կանգնեաց ՚ի Յաբին զարձանն ՚ի հովի՛տս թագաւորաց. քանզի ասաց թէ չի՛ք իւր որդի որ յիշիցէ զանուն նորա. եւ կոչեաց զարձանն յի՛ւր անուն. եւ կոչեաց զնա ձե՛ռն Աբեսողոմայ մինչեւ ցայսօր։

19Եւ Աքիմաաս՝ որդի Սադովկայ ասէ. Ընթացա՛յց տարայց աւետիս արքայի. զի արա՛ր նմա Տէր իրաւունս ՚ի ձեռաց թշնամեաց իւրոց։ 20Եւ ասէ ցնա Յովաբ. Ո՛չ ես դու ա՛յր աւետեաց յաւուր յայսմիկ, եւ տացես աւետիս յայլո՛ւմ աւուր. բայց յաւուր յայսմիկ մի՛ տացես աւետիս, քանզի որդի արքայի մեռաւ։ 21Եւ ասէ ցՔուսի. Ե՛րթ պատմեա՛ արքայի զոր ինչ տեսեր։ Եւ երկի՛ր եպագ Քուսի Յովաբայ եւ ել։ 22Եւ յաւե՛լ եւս Աքիմաաս որդի Սադովկայ՝ եւ ասէ ցՅովաբ. Եւ զի՞նչ լինիցի եթէ ընթանայցեմ եւ ես զկնի Քուսեայ։ Եւ ասէ Յովաբ. Եւ ընդէ՞ր իցէ քեզ այն՝ եթէ ընթանայցես որդեակ իմ. ա՛յսր եկ, ո՛չ ինչ են քեզ աւետիքն յօգուտ երթալոյ։ 23Եւ ասէ Աքիմաաս. Զի՞ է՝ թէ ընթանայցեմ։ Եւ ասէ ցնա Յովաբ. Ընթա՛։ Եւ ընթացա՛ւ Աքիմաաս ընդ ճանապարհն Կեքարայ՝ եւ անց զՔուսեաւ։ 24Եւ Դաւիթ նստէր ՚ի մէջ երկոցունց դրանցն. եւ գնա՛ց դէտն ՚ի տանիս դրանն ՚ի պարիսպն. ամբա՛րձ զաչս իւր եւ ետես, եւ ահա ա՛յր ընթանայր միա՛յն հանդէպ իւր. 25եւ աղաղակեա՛ց դէտն եւ ա՛զդ արար արքայի։ Եւ ասէ արքայ. Եթէ միա՛յն է՝ աւետի՛ք են ՚ի բերան նորա։ Եւ գալով գայր՝ եւ մերձենայր։ 26Եւ ետես դէտն մե՛ւս եւս այր ընթացեալ. եւ աղաղակեաց դէտն ՚ի դուռն՝ եւ ասէ. Ահա մե՛ւս եւս այր ընթանա՛յ միայն։ Եւ ասէ արքայ. Եւ նա՛ աւետաւոր է։ 27Եւ ասէ դէտն. Տեսանեմ զընթացս առաջնոյն իբրեւ զընթա՛ցս Աքիմաասայ որդւոյ Սադովկայ։ Եւ ասէ արքայ. Այր բարի՛ է նա, եւ բարի՛ աւետեօք գայ։ 28Եւ աղաղակեա՛ց Աքիմաաս եւ ասէ ցարքայ. Ողջո՛յն է։ Եւ երկի՛ր եպագ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր, եւ ասէ. Օրհնեա՛լ է Տէր Աստուած քո, որ փակեաց զարս ատելիս քո որ ամբարձին զձեռս իւրեանց ՚ի վերայ տեառն մերոյ արքայի։ 29Եւ ասէ արքայ, եթէ ողջո՞յն իցէ մանկանն իմոյ Աբեսողոմայ։ Եւ ասէ Աքիմաաս. Տեսի՛ խումբ մեծ ուստի առաքեացն Յովաբ ծառայ քո՝ ա՛րքայ զիս զծառայ քո, եւ ո՛չ գիտացի թէ զինչ իցէ անդ։ 30Եւ ասէ արքայ. Դարձի՛ր եւ արձանացի՛ր։ Եւ դարձաւ եւ եկաց։ 31Եւ եհաս Քուսի, եւ ասէ ցարքայ. Աւետի՛ք տեառն իմոյ արքայի. զի արա՛ր քեզ Տէր իրաւունս այսօր ՚ի ձեռաց ամենայն յարուցելոց ՚ի վերայ քո։ 32Եւ ասէ արքայ ցՔուսի. եթէ ողջո՞յն իցէ մանկանն իմոյ Աբեսողոմայ. եւ ասէ Քուսի. Եղիցին իբրեւ զմանուկն թշնամի՛ք տեառն իմոյ արքայի, եւ ամենայն յարուցեալք ՚ի վերայ քո ՚ի չարութիւն։

33Եւ խռովեցա՛ւ արքայ, եւ ել ՚ի վերնատուն դրանն եւ ելա՛ց. եւ այսպէս ասէր ՚ի լա՛լ իւրում. Որդեա՛կ իմ Աբեսողոմ, Աբեսողոմ որդեակ իմ, ո՛ տայր զմահ իմ փոխանակ քո. ե՛ս փոխանակ քո Աբեսողո՛մ որդեակ իմ, որդեա՛կ իմ Աբեսողոմ։