1Եւ պատմեցա՛ւ Յովաբայ՝ եւ ասեն. Ահաւանիկ արքայ լա՛յ եւ սգա՛յ ՚ի վերայ Աբեսողոմայ։ 2Եւ եղեւ փրկութիւնն յաւուր յայնմիկ ՚ի սո՛ւգ ամենայն զօրուն. զի լուաւ զօրն յաւուր յայնմիկ, ասեն թէ տրտմեցա՛ւ արքայ վասն որդւոյն իւրոյ։ 3Եւ խորշէ՛ր զօրն յաւուր յայնմիկ մտանե՛լ ՚ի քաղաքն, որպէս խորշիցի զօր ամաչեցեալ յորժամ փախչիցի ՚ի պատերազմէ։ 4Եւ արքայ ծածկեաց զերեսս իւր, եւ կական բարձ ՚ի ձա՛յն մեծ՝ եւ ասէ. Որդեա՛կ իմ Աբեսողոմ, Աբեսողո՛մ որդեակ իմ։ 5Եւ եմո՛ւտ Յովաբ առ արքայ ՚ի տուն՝ եւ ասէ. Յամօ՛թ արարեր այսօր զերեսս ամենայն ծառայից քոց, որ ապրեցուցին զքեզ այսօր՝ եւ զանձինս ուստերաց եւ դստերաց քոց, եւ զանձինս կանանց եւ զհարճի՛ց քոց. 6սիրե՛լ զատելիս քո՝ եւ ատել զսիրելիս քո. եւ ուսուցեր այսօր՝ եթէ ո՛չ ինչ համարիս զիշխանս քո, եւ ո՛չ զծառայս քո. եւ ստուգեալ գիտեմ այսօր, զի եթէ Աբիսողոմ կենդանի՛ էր՝ մեք ամենեքեան մեռեա՛լ էաք, եւ ա՛յն էր քեզ հաճոյ։ 7Եւ արդ՝ յարուցեալ ե՛լ եւ խօսեաց ՚ի սիրտս ծառայից քոց. զի ՚ի Տէր երդուեալ, եթէ ո՛չ ելանիցես այսօր, եթէ ագանիցի առ քեզ ա՛յր մի զգիշերս զայս. եւ գիտասջի՛ր յանձն քո, թէ չա՛ր լինիցի քեզ այն՝ քան զամենայն չարիս որ եկին ՚ի վերայ քո ՚ի մանկութենէ քումմէ մինչեւ ցայժմ։ 8Եւ յարեա՛ւ արքայ եւ նստաւ ՚ի դրանն. եւ ամենայն զօրուն պատմեցին եւ ասեն. Ահա արքայ նստի՛ առ դրանն։ Եւ եմուտ ամենայն զօրն առաջի արքայի. եւ Իսրայէլ փախեա՛ւ այր իւրաքանչի՛ւր ՚ի բնակութիւն իւր։

9Եւ ամենայն ժողովուրդն խղճէր յամենայն ցեղսն Իսրայէլի, եւ ասէին. Արքայ Դաւիթ փրկեա՛ց զմեզ յամենայն թշնամեաց մերոց, եւ նա՛ ապրեցոյց զմեզ ՚ի ձեռա՛ց այլազգեաց. եւ արդ՝ փախստակա՛ն է յերկրէս եւ ՚ի թագաւորութենէ իւրմէ, յԱբեսողոմայ. 10եւ Աբեսողոմ զոր օծա՛ք մեզ՝ մեռա՛ւ ՚ի պատերազմի. եւ արդ՝ դուք զի՞ լռեալ կայք ՚ի դարձուցանելոյ զարքայ. եւ պատգամ ամենայն Իսրայէլի եկն առ արքայ։ 11Եւ արքայ Դաւիթ առաքեա՛ց առ Սադովկ եւ առ Աբիաթար քահանայս՝ եւ ասէ. Խօսեցարո՛ւք ընդ ծերս Յուդայ եւ ասացէ՛ք. Ընդէ՞ր լինիք յետինք դարձուցանե՛լ զարքայ ՚ի տուն իւր։ Եւ պատգամ ամենայն Իսրայէլի ե՛կն առ արքայ։ 12Եւ ասէ Դաւիթ ցցեղսն Յուդայ. Ոսկերք իմ եւ մարմինք իմ դուք՝ ընդէ՞ր լինիք յետինք դարձուցանել զարքայ ՚ի տուն իւր։ 13Եւ ցԱմեսայի ասասջիք. Ո՞չ ոսկր իմ եւ մարմի՛ն իմ ես դու, եւ արդ՝ օն եւ օ՛ն արասցէ՛ ինձ Աստուած եւ օն եւ օ՛ն յաւելցէ, եթէ ո՛չ իշխա՛ն զօրուն լինիցիս առաջի իմ զամենայն աւուրս փոխանակ Յովաբայ։ 14Եւ դարձո՛յց զսիրտ ամենայն Յուդայ իբրեւ զառն միոջ, եւ առաքեցին առ արքայ եւ ասեն. Դարձի՛ր դու՝ եւ ամենայն ծառայք քո։ 15Եւ դարձա՛ւ արքայ, եւ եկն մինչեւ ցՅորդանան։ Եւ արք Յուդայ եկին ՚ի Գաղգաղայ՝ երթա՛լ ընդ առաջ արքայի, եւ անցուցանե՛լ զարքայ ընդ Յորդանան։ 16Եւ աճապարեա՛ց Սեմէի որդի Գերայ որդւոյ Յիմենայ ՚ի Բաւորիմայ, եւ է՛ջ ընդ առն Յուդայ ընդ առա՛ջ արքայի Դաւթի. 17եւ հազար այր ընդ նմա ՚ի Բենիամինէ, եւ Սիբա՝ պատանի տանն Սաւուղայ, եւ հնգետասանեքին որդիք նորա ընդ նմա, եւ քսանեքի՛ն ծառայք նորա ընդ նմա. եւ կազմեցին զՅորդանան առաջի արքայի։ 18Եւ հարին սպասաւորութիւն անցուցանելոյ զարքայ. եւ անցի՛ն անցաւորք զարթուցանե՛լ զտունն արքայի, եւ առնել զողորմութիւն առաջի աչաց նորա։ Եւ Սեմէի որդի Գերայ անկա՛ւ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց առաջի արքայի՝ մինչ անցանէր ընդ Յորդանան, 19եւ ասէ ցարքայ. Մի՛ համարեսցի տէ՛ր իմ արքայ՝ անօրէնութիւն. եւ մի՛ յիշեսցէ զոր ինչ յանցեաւ ծառայ քո՝ յաւուր յորում ելանէր տէ՛ր իմ յԵրուսաղեմէ, դնել արքայի ՚ի սրտի իւրում. 20զի գիտա՛ց ծառայ քո թէ մեղա՛յ. եւ ահաւասիկ ե՛ս եկի այսօր յառաջագոյն քան զամենայն տունն Յովսեփայ, իջանել ընդ առաջ տեառն իմոյ արքայի։ 21Եւ պատասխանի՛ ետ Աբեսսա որդի Շարուհեայ՝ եւ ասէ. Միթէ փոխանակ այնորիկ ո՞չ մեռանիցի Սեմէի, զի անէ՛ծ զօծեալ Տեառն։ 22Եւ ասէ Դաւիթ. Զի՞ կայ՝ ի՛մ եւ ձեր որդիք Շարուհեայ, զի լինիք դուք ինձ այսօր ՚ի դաւաճանութիւն. մի՛ ոք մեռցի այսօր այր յԻսրայէլէ. միթէ ո՞չ գիտիցեմ ես, զի այսօր թագաւո՛ր եմ ես ՚ի վերայ Իսրայէլի։ 23Եւ ասէ արքայ ցՍեմէի. Ո՛չ մեռցիս։ Եւ երդուա՛ւ նմա արքայ։

24Եւ Մեմփիբոսթէ որդի Յովնաթանու՝ որդւոյ Սաւուղայ է՛ջ ընդ առաջ արքայի. եւ ո՛չ էր դարմանեալ զոտս իւր, եւ ո՛չ էր հատեալ զեղընգունս իւր, եւ ո՛չ էր փոքրեալ զմօրուս իւր, եւ ո՛չ էր արարեալ զընչօք իւրովք, եւ ո՛չ էր լուացեալ զհանդերձս իւր, յօրէ յորմէ հետէ գնա՛ց արքայ՝ մինչեւ ցօրն յորում ե՛կն նա խաղաղութեամբ։ 25Եւ եղեւ իբրեւ եմուտ յԵրուսաղէմ, ել ընդ առաջ արքայի. եւ ասէ ցնա արքայ. Զի՞ է՝ զի ո՛չ գնացեր ընդ իս Մեմփիբոսթէ։ 26Եւ ասէ ցնա Մեմփիբոսթէ. Տէ՛ր իմ արքայ. ծառա՛յ իմ արհամարհեաց զիս, զի ասաց ծառայ քո ցնա՝ թէ կազմեա՛ ինձ էշ, եւ հեծա՛յց ՚ի նա եւ գնացից ընդ արքայի. զի կա՛ղ է ծառայ քո։ 27Եւ զայրացո՛յց ընդ իս ծառայ քո զքեզ տէ՛ր իմ արքայ. եւ տէր իմ արքայ արար զբարին իւր առաջի իւր իբրեւ զհրեշտակ Աստուծոյ. եւ արդ՝ արա՛ որ ինչ բարի՛ է յաչս քո. 28զի ո՛չ էր ամենայն տուն հօր իմոյ՝ եթէ ո՛չ ա՛րք մահու տեառն իմոյ արքայի, եւ կարգեցեր զծառայ քո ընդ այնոսիկ որ ուտեն զսեղան արքայի. եւ արդ՝ զի՞նչ իրաւունք կա՛ն իմ այսուհետեւ բողոք ունել միւսանգամ առ արքայ։ 29Եւ ասէ ցնա արքայ. Զի՞ եւս խօսիս զբանս քո. ասացի թէ դո՛ւ եւ Սիբա բաժանեցէ՛ք զագարակն։ 30Եւ ասէ Մեմփիբոսթէ ցարքայ. Զամենայն իսկ առցէ, որովհետեւ ե՛կն արքայ խաղաղութեամբ ՚ի տուն իւր։

31Եւ Բերզելի Գաղաադացի էջ յՌոգէլիմայ, եւ անցոյց զարքայ ընդ Յորդանան, յուղարկե՛լ զնա ՚ի Յորդանանէ։ 32Եւ Բերզելի՝ այր ծե՛ր էր յոյժ, որդի ամաց ութսնից. եւ նա կերակրեա՛ց զարքայ մինչ բնակէր ՚ի Բանակս. զի այր մե՛ծ էր յոյժ։ 33Եւ ասէ արքայ ցԲերզելի. Դու անցցե՛ս ընդ իս՝ եւ կերակրեցի՛ց զծերութիւն քո ընդ իս յԵրուսաղէմ։ 34Եւ ասէ Բերզելի ցարքայ. Քանի՞ ինչ իցեն աւուրք կենաց իմոց, զի ելանիցեմ ընդ արքայի յԵրուսաղէմ. 35որդի ամաց ութսնի՛ց եմ ես այսօր, միթէ գիտիցե՞մ ինչ ՚ի մէջ բարւոյ եւ չարի. կամ թէ իմանայցէ՞ ծառայ քո զոր ուտեմ, կամ զոր ըմպեմ. կամ թէ լսիցե՞մ տակաւին զձայն գուսանաց եւ վարձակաց. եւ ընդէ՞ր լինիցի ծառա՛յ քո բեռն տեառն իմոյ արքայի։ 36Սակա՛ւ ինչ անց ծառայ քո ըստ Յորդանան ընդ արքայի. եւ ընդէ՞ր հատուցանիցես ինձ արքայ զհատուցումնդ զայդ. 37նստցի՛ ծառայ քո՝ եւ մեռցի ՚ի քաղաքի՛ իւրում, եւ ՚ի գերեզմանի հօր եւ մօր իւրոյ. եւ ահա ծառայ քո Քամաամ անցցէ՛ ընդ տեառն իմում արքայի. եւ արա՛ նմա որ ինչ բարի՛ թուի առաջի աչաց քոց։ 38Եւ ասէ արքայ. Անցցէ՛ ընդ իս Քամաամ, եւ ես արարի՛ց նմա որ ինչ բարի իցէ առաջի աչաց իմոց. եւ զամենայն որ ինչ ա՛կն ունիցիս յինէն՝ արարի՛ց քեզ։

39Եւ ա՛նց ամենայն ժողովուրդն ընդ Յորդանան, ա՛նց եւ արքայ. եւ համբուրեաց արքայ զԲերզելի, եւ օրհնեաց զնա. եւ դարձաւ ՚ի տեղի իւր։ 40Եւ անց արքայ ՚ի Գաղգաղայ, անց եւ Քամաամ ընդ նմա. եւ ամենայն ժողովուրդն Յուդայ անցին ընդ արքայի, եւ կէս ժողովրդեանն Իսրայէլի։ 41Եւ ահա ամենայն այր Իսրայէլի եկին առ արքայ՝ եւ ասեն ցնա. Զի՞ է՝ զի գողացան զքեզ եղբարք մեր այր Յուդայ, եւ անցուցին զարքայ եւ զտուն իւր ընդ Յորդանան։ 42Եւ պատասխանի՛ ետ այր Յուդայ՝ առն Իսրայէլի՝ եւ ասէ. Քանզի մերձաւո՛ր իսկ է իմ արքայ. եւ ընդէ՞ր դժկամակ եղեր վասն բանիս այսորիկ. միթէ ուտելով կերա՞ք ինչ յարքայէ, կամ թէ պարգեւ՞ ետ մեզ, կամ թէ զբեռն ինչ եբա՞րձ զմեր։ 43Պատասխանի ետ այր Իսրայէլացի առն Յուդայ՝ եւ ասէ. Տասն ձեռք իմ են յարքայի, եւ անդրանիկ ե՛ս եմ քան զձեզ. նա՝ եւ ՚ի Դաւթի՝ ե՛ս ՚ի վեր եմ քան զքեզ. եւ ընդէ՞ր այդպէս թշնամանեցեր զիս. եւ ո՛չ եղեւ ՚ի համարի բա՛ն իմ, նախ՝ ի՛նձ դարձուցանել զարքայ առ իս։ Եւ խստացա՛ւ բան ա՛ռն Յուդայ՝ քան զբան ա՛ռն Իսրայէլի։