Երկրորդ Թագավորաց գիրք
2
1Եւ եղեւ յետ այնորիկ եւ եհա՛րց Դաւիթ ՚ի Տեառնէ եւ ասէ. Եթէ ելանիցե՞մ ՚ի մի ՚ի քաղաքացն Յուդայ։ Եւ ասէ ցնա Տէր. Ե՛լ։ Եւ ասէ Դաւիթ. Յո՞ ելից։ Եւ ասէ ՚ի Քեբրոն։ 2Եւ ե՛լ Դաւիթ ՚ի Քեբրոն. եւ երկոքին կանայք նորա Աքինովամ Յեզրայելացի, եւ Աբիգեա կին Նաբաղու Կարմելացւոյ։ 3Եւ արքն զորս եհան Դաւիթ իւրաքանչի՛ւր տամբ իւրով. եւ բանակէին ՚ի քաղաքին Քեբրոնի։ 4Եւ եկին արք Հրէաստանի՝ եւ օծին անդ զԴաւիթ թագաւոր ՚ի վերայ տանն Յուդայ։ Եւ պատմեցին Դաւթայ եւ ասեն, եթէ արք Յաբիսայ Գաղաադացւոյ թաղեցի՛ն զՍաւուղ։ 5Եւ առաքեաց Դաւիթ հրեշտակս առ առաջնորդս Յաբիս Գաղաադացւոց, եւ ասէ ցնոսա Դաւիթ. Օրհնեա՛լ էք դուք ՚ի Տեառնէ, զի արարէք դուք զգութն զայն ՚ի վերայ տեառն ձերոյ Սաւուղայ օծելոյ Տեառն, եւ թաղեցէ՛ք զնա եւ զՅովնաթան զորդի նորա։ 6Եւ արդ՝ արասցէ՛ Տէր ընդ ձեզ ողորմութիւն եւ ճշմարտութիւն. եւ ես հատուցից ձեզ ընդ բարութեանն այնորիկ զոր արարէք զբանն զայն։ 7Եւ արդ՝ զօրասցի՛ն ձեռք ձեր, եւ լերո՛ւք յորդիս զօրութեան. զի մեռաւ տէրն ձեր Սաւուղ. եւ զիս օծ տունս Յուդայ ՚ի թագաւոր իւրեանց։
8Եւ Աբեննե՛ր որդի Ներեայ զօրավա՛ր Սաւուղայ ա՛ռ զՅեբուսթէ զորդի Սաւուղայ, եւ տարաւ զնա ՚ի բանակն. 9եւ թագաւորեցո՛յց զնա ՚ի վերայ Գաղաադաստանի, եւ ՚ի վերայ Թասիրայ, եւ ՚ի վերայ Յեզրայելի, եւ ՚ի վերայ Եփրեմի, եւ ՚ի վերայ Բենիամինի, եւ ՚ի վերայ ամենայն Իսրայէլի։ 10Եւ է՛ր ամաց քառասնից Յեբուսթէ որդի Սաւուղայ յորժամ թագաւորեաց ՚ի վերայ Իսրայէլի, եւ երկո՛ւս ամս թագաւորեաց. բա՛ց ՚ի տանէն Յուդայ՝ որ էին զհե՛տ Դաւթի։ 11Եւ եղեն աւուրք զորս թագաւորեաց Դաւիթ ՚ի Քեբրոն ՚ի վերայ տանն Յուդայ՝ ամք եւթն եւ ամիսք վեց։
12Եւ ե՛լ Աբեններ որդի Ներեայ եւ ծառայք Յեբուսթեայ որդւոյ Սաւուղայ ՚ի բանակացն ՚ի Գաբաւոն։ 13Եւ Յովա՛բ որդի Շարուհեայ եւ ծառայք Դաւթի ելին ՚ի Քեբրոնէ, եւ դիպեցա՛ն միմեանց ՚ի վերայ աղբերն Գաբաւոնի. եւ նստան նոքա անտի՛ աղբերն Գաբաւոնի, եւ սոքա աստի։ 14Եւ ասէ Աբեններ ցՅովաբ. Յարիցե՛ն մանկտիդ եւ խաղասցե՛ն առաջի մեր։ Եւ ասէ Յովաբ. Յարիցե՛ն։ 15Եւ յարեան, եւ անցին թուով ՚ի մանկանցն Բենիամինի երկոտասանք, եւ Յեբուսթեայ որդւոյ Սաւուղայ. եւ ՚ի մանկանցն Դաւթի երկոտասանք. 16եւ կալան այր իւրաքանչիւր ձեռամբ զգլխո՛յ ընկերի իւրոյ, եւ սո՛ւր ՚ի կողս ընկերի իւրոյ. եւ անդէ՛ն անկանէին եւ մեռանէին. եւ կոչեցաւ անուն տեղւոյն այնորիկ Վիճա՛կ դաւաճանաց, որ է՛ ՚ի Գաբաւոն։ 17Եւ եղեւ պատերազմ խի՛ստ յոյժ յաւուր յայնմիկ. եւ պարտեցաւ Աբեններ՝ եւ արք Իսրայէլի առաջի ծառայիցն Դաւթի։ 18Եւ ա՛նդ էին երեք որդիքն Շարուհեայ. Յովաբ, եւ Աբեսսա, եւ Ասայէլ. եւ Ասայէլ թեթեւ՛ էր ոտիւք իբրեւ զմի յայծեմանց ՚ի դաշտի։ 19Եւ պնդեցաւ Ասայէլ զհետ Աբեններեայ. եւ ո՛չ խոտորեցաւ երթալ յաջ եւ ո՛չ յահեակ ՚ի հետոց Աբեններեայ։ 20Եւ հայեցաւ Աբեններ ՚ի թիկունս իւր՝ եւ ասէ. Եթէ դո՞ւ իցես Ասայէլ։ Եւ ասէ. Ե՛ս եմ։ 21Եւ ասէ ցնա Աբեններ. Խոտորեա՛ դու յաջ կամ յահեակ, եւ կա՛լ քեզ մի ՚ի մանկտւոյդ, եւ ա՛ռ դու քեզ զսպառազինութիւն նորա։ Եւ ո՛չ կամեցաւ Ասայէլ խոտորել ՚ի հետոց նորա։ 22Եւ յաւե՛լ եւս Աբեններ ասել ցԱսայէլ. ՚Ի բա՛ց կաց յինէն, զի մի՛ հարից զքեզ ընդ գետին. եւ զիա՞րդ ամբարձից զերեսս իմ առ Յովաբ. եւ ո՞ւր լինիցի այն. դարձի՛ր առ Յովաբ եղբայր քո։ 23Եւ ո՛չ կամեցաւ թափել։ Եւ եհար զնա Աբեններ նիզակաւն ընդ սնակո՛ւշտն, եւ ել նիզակն ընդ զի՛ստ նորա, եւ անկաւ անդէն եւ մեռաւ ՚ի ներքոյ նորա։ Եւ լինէ՛ր որ միանգամ գայր ցտեղին ցա՛յն ուր անկա՛ւ Ասայէլ եւ մեռաւ՝ զտեղի՛ առնոյր։ 24Եւ պնդեցա՛ն Յովաբ եւ Աբեսսա զկնի Աբեններեայ. եւ արեւն եմուտ. եւ նոքա մտին մինչեւ ցբլուրն Ամմանայ որ է յանդիման Գայեայ, ընդ ճանապարհ անապատին Գաբաւոնի։ 25Եւ ժողովեցան որդիքն Բենիամինի զկնի Աբեններեայ. եւ կացի՛ն ՚ի վերայ բլրոյ միոյ։ 26Եւ կոչեաց Աբեններ զՅովաբ եւ ասէ. Մի՛թէ իսպա՞ռ ուտիցէ սուր, կամ թէ ո՞չ գիտիցես զի դառնութիւն լինի վախճանն. մինչեւ ցե՞րբ ո՛չ ասիցես ժողովրդեանն դառնա՛լ ՚ի հետոց եղբարց իւրեանց։ 27Եւ ասէ Յովաբ. Կենդանի՛ է Տէր. զի եթէ քո չէ՛ր խօսեցեալ, յայգուէ՛ իսկ ելանէր ամբոխս իւրաքանչիւր զհետ եղբօր իւրոյ։ 28Եւ փո՛ղ եհար Յովաբ, եւ մեկնեցա՛ն ժողովուրդն ամենայն, եւ ո՛չ եւս պնտեցան զհետ Իսրայէլի, եւ ո՛չ եւս յաւելին պատերազմել։ 29Եւ Աբեններ եւ արք նորա գնացին ընդ արեւելս զգիշերն զայն ողջոյն. եւ անցին ընդ Յորդանան՝ եւ չոգա՛ն ընդ ամենայն ձգեալն. եւ եկին ՚ի բանակսն։ 30Եւ Յովաբ դարձա՛ւ յԱբեններեայ, եւ ժողովեաց զամենայն ժողովուրդն։ Եւ հանդէ՛ս եղեւ ծառայիցն Դաւթի որ կոտորեցան՝ ինն եւ տասն առն՝ եւ Ասայէլ. 31եւ ծառայքն Դաւթի հարին յորդւոցն Բենիամինի, եւ յարանց Աբեններեայ երեք հարիւր եւ վաթսուն այր։ 32Եւ բարձի՛ն զԱսայէլ, եւ թաղեցի՛ն զնա ՚ի գերեզմանի հօր իւրոյ ՚ի Բեթղահէմ. եւ գնացին Յովաբ եւ արք նորա, եւ լուսացաւ նոցա ՚ի Քեբրոն։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805