1Եւ եկի՛ն ամենայն ցեղքն Իսրայէլի առ Դաւիթ ՚ի Քեբրոն. խօսեցա՛ն եւ ասեն. Ահաւասիկ ոսկերք քո եւ մարմինք քո եմք։ 2Եւ յերէկն եւ յեռանտ մինչ է՛ր Սաւուղ թագաւոր ՚ի վերայ մեր. դո՛ւ էիր որ մուծանէիր եւ հանէիր զԻսրայէլ. եւ ասա՛ց քեզ Տէր. Դո՛ւ հովուեսցես ժողովրդեան իմոյ Իսրայէլի, եւ դո՛ւ լիցիս յառաջնորդ ՚ի վերայ Իսրայէլի։ 3Եւ եկին ամենայն ծերքն Իսրայէլի առ արքայ ՚ի Քեբրոն. եւ ուխտեա՛ց ընդ նոսա ուխտ արքայ Դաւիթ ՚ի Քեբրոն առաջի Տեառն։ Եւ օծին զԴաւիթ թագաւոր ՚ի վերայ ամենայն Իսրայէլի։ 4Որդի ամաց երեսնից Դաւիթ ՚ի թագաւորել իւրում. եւ քառասուն ա՛մ թագաւորեաց։ 5Եւթն ամ եւ վեց ամիս թագաւորեաց ՚ի Քեբրոն ՚ի վերայ Յուդայ. եւ երեսուն եւ երի՛ս ամս թագաւորեաց ՚ի վերայ ամենայն Իսրայէլի եւ Յուդայ յԵրուսաղէմ։

6Եւ չոգա՛ւ Դաւիթ եւ արք նորա յԵրուսաղէմ առ Յեբուսացին բնակեալ յերկրին. եւ ասացա՛ւ Դաւթի՝ թէ ո՛չ մտցես դու այսր. քանզի ընդդէ՛մ դարձան կոյրք եւ կաղք՝ եւ ասեն. Մի՛ մտցէ այսր Դաւիթ։ 7Եւ ա՛ռ Դաւիթ զՍիոն եւ զամրոց նորա. ա՛յն է քաղաք Դաւթի։ 8Եւ ասէ Դաւիթ յաւուր յայնմիկ. Ամենայն որ հարկանիցէ սրով զՅեբուսացին. եւ մատիցէ՛ սրով եւ ՚ի կաղս եւ ՚ի կոյրս եւ յատելիս անձին Դաւթի. վասն այնորիկ ասեն. Կոյրք եւ կաղք մի՛ մտցեն ՚ի տուն Տեառն։ 9Եւ նստա՛ւ Դաւիթ յամրոցին. եւ կոչեցաւ այն քաղա՛ք Դաւթի. եւ շինեա՛ց զնա քաղաք Դաւիթ, շուրջանակի ծագէ ՚ի ծագ, եւ զտունն իւր։ 10Եւ երթալով երթա՛յր Դաւիթ եւ մեծանայր. եւ Տէր ամենակալ է՛ր ընդ նմա։ 11Եւ առաքեաց Քիրամ արքայ Տիւրոսի հրեշտակս առ Դաւիթ, եւ փա՛յտս եղեւնեայ, եւ հիւսո՛ւնս փայտից, եւ ճարտարապե՛տս քարանց. եւ շինեցին տո՛ւն Դաւթի։ 12Եւ գիտա՛ց Դաւիթ եթէ հաստատեաց զնա Տէր թագաւո՛ր ՚ի վերայ Իսրայէլի. եւ թէ բարձրացաւ թագաւորութիւն նորա վասն ժողովրդեան նորա Իսրայէլի։ 13Եւ ա՛ռ եւս Դաւիթ կանայս եւ հարճս յԵրուսաղեմէ՝ յետ գնալոյ նորա ՚ի Քեբրոնէ. եւ եղեն Դաւթի եւ ա՛յլ եւս ուստերք եւ դստերք։ 14Եւ ա՛յս են անուանք ծնելոց որդւոց նորա յԵրուսաղէմ. Սամաաթ, Յեսիբաթ, Նաթան, Գաղ՚ամաան, 15Յեբաար, Թեմեսուս, Էլփալատ, Նագեդ, Նափեկ, 16Յեննաթա, Էղ՚իսամիս, Բաղ՚իգադ, Էղ՚իփալէտ։

17Եւ լուա՛ն այլազգիքն եթէ օծեա՛լ է Դաւիթ թագաւոր ՚ի վերայ Իսրայէլի, եւ ելին ամենայն այլազգիքն խնդրել զԴաւիթ։ Եւ լուաւ Դաւիթ՝ եւ էջ յամրոցն։ 18Եւ այլազգիքն եկին հասին, եւ խառնեցան ՚ի հովիտս Տիտանացն։ 19Եւ եհա՛րց Դաւիթ ՚ի Տեառնէ եւ ասէ. Եթէ ելի՞ց ՚ի վերայ այլազգեացն, եւ մատնեսցե՞ս զնոսա ՚ի ձեռս իմ։ Եւ ասէ Տէր ցԴաւիթ. Ե՛լ. զի մատնելո՛վ մատնեցից զայլազգիսն ՚ի ձեռս քո։ 20Եւ եկն Դաւիթ ՚ի վերո՛ւստ խրամատիցն, եւ կոտորեաց անդ զայլազգիսն. եւ ասէ Դաւիթ. Տէր խրամատեաց զթշնամիս իմ առաջի իմ, որպէս խրամատիցին ջուրք. վասն այնորիկ կոչեցաւ անուն տեղւոյն այնորիկ ՚Ի վերայ խրամատից։ 21Եւ թողին անդ զաստուածս իւրեանց, եւ ա՛ռ զնոսա Դաւիթ եւ արքն որ ընդ նմա, եւ այրեցի՛ն զնոսա հրով։

22Եւ յաւելի՛ն այլազգիքն մի՛ւս անգամ ելանել, եւ գումարեցան ՚ի հովի՛տս Տիտանացւոց։ 23Եւ եհա՛րց Դաւիթ ՚ի Տեառնէ եւ ասէ, եթէ ելի՞ց ՚ի վերայ այլազգեացն, եւ մատնեսցե՞ս զնոսա ՚ի ձեռս իմ։ Եւ ասէ Տէր. Մի՛ ելաներ ընդդէմ նոցա, դարձի՛ր ՚ի նոցանէն, եւ եկեսցե՛ս ՚ի թեւէ նոցա մօ՛տ ՚ի Լալօնսն. 24եւ եղիցի յորժամ լսիցես զձայն շարժման անտառին Լալօնից՝ յա՛յնժամ իջցես առ նոսա. քանզի յա՛յնժամ ելցէ Տէր առաջի քո կոտորե՛լ ՚ի պատերազմի այլազգեացն։ 25Եւ արար Դաւիթ որպէս հրամա՛ն ետ նմա Տէր. եւ եհար զայլազգիսն ՚ի Գաբաւոնէ՛ մինչեւ ցԳազերա։