1Եւ ժողովեա՛ց միւսանգամ Դաւիթ զամենայն երիտասարդս յԻսրայէլէ իբրեւ իւթանասուն հազար։ 2Եւ յարեաւ գնաց Դաւիթ՝ եւ ամենայն ժողովուրդ նորա ընդ նմա յիշխանացն Յուդա՛յ ՚ի զառիվերն ընդ որ ել տապանակն Աստուծոյ, յորոյ վերայ կոչեցաւ անուն Տեառն Աստուծոյ զօրութեանց, որ նստի ՚ի քերովբէս ՚ի վերայ նորա։ 3Եւ եհա՛ն եդ զտապանակն Տեառն ՚ի վերայ սայլի նորոյ։ 4Եւ ա՛ռ զնա ՚ի տանէ Ամինադաբայ բլրացւոյ. եւ Ոզա՛ եւ եղբարք նորա որդիք Ամինադաբայ՝ վարէին զսայլն հանդերձ տապանակաւն, եւ եղբարք նորա երթային առաջի տապանակին։ 5Եւ Դաւիթ եւ որդիքն Իսրայէլի խաղային առաջի տապանակին Տեառն՝ տաւղօք եւ նուագարանօք զօրութեամբ, եւ երգովք, եւ քնարօք, եւ սրընգօք, եւ թմբկօք. եւ ծնծղայիւք, եւ փողովք, 6եւ եկին մինչեւ ցկալն Ամինադաբայ։ Եւ ձգեա՛ց Ոզա զձեռն իւր ՚ի տապանակն Աստուծոյ ունե՛լ զնա, եւ կալաւ զնա. զի թիւրեաց զնա զուարակն յունելո՛յ անտի զնա։ 7Եւ բարկացաւ Տէր Ոզայ, եւ եհար զնա անդ Աստուած վասն յանդգնութեանն. եւ մեռա՛ւ անդէն առ տապանակին Տեառն առաջի Աստուծոյ։ 8Եւ տրտմեցաւ Դաւիթ՝ զի խրամատեաց Տէր խրամատութիւն յՈզա. եւ կոչեցաւ տեղին այն Խրամատութիւն Ոզայ՝ մինչեւ ցայսօր։ 9Եւ երկեա՛ւ Դաւիթ ՚ի Տեառնէ յաւուր յայնմիկ եւ ասէ. Զիա՞րդ մտանիցէ առ իս տապանակդ Աստուծոյ։ 10Եւ ո՛չ կամեցաւ Դաւիթ տանել առ ինքն զտապանակ ուխտին Տեառն ՚ի քաղաքն Դաւթի. եւ խոտորեցո՛յց զնա Դաւիթ ՚ի տունն Աբեդդարայ Գեթացւոյ։ 11Եւ նստաւ տապանակն Տեառն ՚ի տան Աբեդդարայ Գեթացւոյ ամիսս երիս։ Եւ օրհնեաց Տէր զԱբեդդար եւ զամենայն տուն նորա։ 12Եւ պատմեցին Դաւթի եւ ասեն. Օրհնեաց Տէր զտունն Աբեդդարայ՝ եւ զամենայն ինչ որ նորա վասն տապանակին Աստուծոյ։ Եւ չոգաւ Դաւիթ եւ եհան զտապանակն Տեառն ՚ի տանէ Աբեդդարայ ՚ի քաղաք Դաւթի ուրախութեամբ։ 13Եւ էին ընդ նմա որ բառնային զտապանակն՝ եւթն դաս պարուց, եւ սպա՛նդ զուարակի եւ գառանց։ 14Եւ Դաւիթ հարկանէր զտաւիղս նուագարանացն առաջի Տեառն. եւ էր Դաւիթ զգեցեալ պատմուճան հանդերձեալ։ 15Եւ Դաւիթ եւ ամենայն տունն Իսրայէլի հանին զտապանակն Տեառն հռչակաւ եւ ձայնի՛ւ փողոյ։ 16Եւ եղեւ ՚ի հպել տապանակին ՚ի քաղաքն Դաւթի, եւ Մեղքող դուստր Սաւուղայ հայէ՛ր ընդ պատուհանն. եւ ետես զԴաւիթ արքայ զի կաքաւէր՝ եւ նուագէ՛ր զնուագարանսն առաջի Տեառն, անգոսնեաց զնա ՚ի սրտի իւրում։ 17Եւ բերի՛ն զտապանակն Տեառն, եւ եդին զնա ՚ի տեղւոջ իւրում ՚ի մէջ խորանին զոր եհար նմա Դաւիթ։ Եւ մատոյց Դաւիթ ողջակէ՛զս առաջի Տեառն՝ եւ խաղաղականս։ 18Եւ իբրեւ կատարեա՛ց Դաւիթ մատուցանել զողջակէզսն եւ զխաղաղականս, օրհնեա՛ց զժողովուրդն յանուն Տեառն զօրութեանց։ 19Եւ բաշխեա՛ց ամենայն ժողովրդեանն, յամենայն զօրութեան Իսրայէլի ՚ի Դանայ մինչեւ ցԲերսաբեէ՛, յառնէ՛ մինչեւ ցկին, իւրաքանչի՛ւր ումեք բլիթ մի հացի, եւ պատառ մի ՚ի կասկարայից, եւ քաքար մի ՚ի տապակէ. եւ գնաց ամենայն ժողովուրդն իւրաքանչի՛ւրոք ՚ի տո՛ւն իւր։ 20Եւ դարձա՛ւ Դաւիթ օրհնել զտուն իւր. եւ ել Մեղքող՝ դուստր Սաւուղայ ընդ առա՛ջ Դաւթի, եւ օրհնեա՛ց զնա եւ ասէ. Քանի՞ փառաւորեալ էր այսօր արքայ Իսրայէլի, որ հոլանեցաւ այսօր առաջի աղախնանց եւ ծառայից իւրոց, զոր օրինակ հոլանիցի՛ հոլանելով մի ոք ՚ի կաքաւչաց։ 21Եւ ասէ Դաւիթ ցՄեղքող. Առաջի Տեառն կաքաւեցից. օրհնեա՛լ է Տէր Աստուած, որ ընտրեաց զիս քան զհա՛յր քո, եւ քան զամենայն տուն նորա. եւ կացոյց զի՛ս քան զհայր քո եւ քան զամենայն տուն նորա. եւ կացոյց զի առաջնորդ ՚ի վերայ ժողովրդեան իւրոյ Իսրայէլի։ 22Եւ խաղացի՛ց եւ կաքաւեցից առաջի Տեառն, եւ հոլանեցա՛յց սոյնպէս եւ՛ս քան զեւս. եւ եղէց անպիտա՛ն յաչս քո. եւ ընդ աղախնայս ընդ որս ասացեր փառաւորել՝ փառաւորեցայց։ 23Եւ Մեղքողայ դստե՛ր Սաւուղայ ո՛չ եղեւ որդի մինչեւ ցօր մահուան իւրոյ։