1Եւ եղեւ յորժամ նստա՛ւ Դաւիթ ՚ի տան իւրում. եւ Տէր հանգոյց նմա յամենայն թշնամեաց իւրոց շուրջանակի։ 2Եւ ասէ արքայ ցՆաթա՛ն մարգարէ. Ահաւասիկ ես բնակեալ եմ ՚ի տա՛ն եղեւնափայտից, եւ տապանակն Աստուծոյ շրջիցի ՚ի մէջ խորանի՞։ 3Եւ ասէ Նաթան ցարքայ. Զամենայն որ ինչ իցէ ՚ի սրտի քում, ե՛րթ եւ արա. զի Տէր ընդ քեզ է։

4Եւ եղեւ ՚ի գիշերին յայնմիկ. եղեւ բա՛ն Տեառն առ Նաթան եւ ասէ. 5Ե՛րթ եւ ասա՛ ցծառա՛յ իմ Դաւիթ. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ո՛չ շինեսցես դու ինձ տուն բնակելոյ. 6զի ո՛չ բնակեցայ ՚ի տան՝ յօրէ յորմէ հետէ հանի զորդիսն Իսրայէլի յԵգիպտոսէ մինչեւ ցա՛յս օր. եւ շրջէի յիջաւանի խորանաւ, 7ամենայն ուրեք ուր շրջէի ՚ի մէջ ամենայն Իսրայէլի, եթէ խօսելով խօսեցա՞յ երբէք ընդ միում ցեղի Իսրայէլի՝ ում եւ հրամա՛ն ետու հովուե՛լ զժողովուրդ իմ զԻսրայէլ, ասել թէ ընդէ՞ր ո՛չ շինեցէք ինձ տուն եղեւնափայտեայ։ 8Եւ արդ՝ ա՛յսպէս ասասցես ցծառայ իմ Դաւիթ. Ա՛յսպէս ասէ Տէր ամենակալ. Առի՛ ես զքեզ ՚ի վանաց հօտից, լինել քեզ յառաջնո՛րդ ՚ի վերայ ժողովրդեան իմոյ Իսրայէլի. 9եւ էի ընդ քեզ ամենայն ուրեք ուր եւ երթայիր. եւ սատակեցի զամենայն թշնամիս քո յերեսաց քոց. եւ արարի զքեզ անուանի՛ ըստ անուանց մեծամեծաց որ ՚ի վերայ երկրի։ 10Եւ եդից տեղի ժողովրդեան իմոյ Իսրայէլի, եւ տնկեցի՛ց զնա. եւ բնակեսցէ՛ առանձինն. եւ մի՛ եւս հոգասցի, եւ ո՛չ եւս յաւելցէ որդի անօրէնութեան լլկե՛լ զնա իբրեւ զառաջինն. 11յաւուրցն յորոց կարգեցի դատաւորս ՚ի վերայ ժողովրդեան իմոյ Իսրայէլի. եւ հանգուցի՛ց զքեզ յամենայն թշնամեաց քոց. եւ պատմեսցէ՛ քեզ Տէր զի շինեսցե՛ս նմա տուն։ 12Եւ եղիցի եթէ լցցին աւուրք քո, եւ ննջեսցե՛ս ընդ հարս քո, յարուցի՛ց զզաւակ քո յե՛տ քո, որ եղիցի յորովայնէ քումմէ. եւ պատրաստեցից զարքայութիւն քո նմա՛. 13եւ նա՛ շինեսցէ տուն անուան իմոյ. եւ կանգնեցի՛ց զաթոռ նորա մինչեւ ցյաւիտեան։ 14Ե՛ս եղէց նմա ՚ի հայր, եւ նա եղիցի ինձ յորդի. եւ եթէ եկեսցէ անիրաւութիւն նորա՝ յանդիմանեցի՛ց զնա, եւ խրատեցից զնա գաւազանա՛ւ արանց, եւ տանջանօք որդւոց մարդկան. 15բայց զողորմութիւն ո՛չ մերժեցից ՚ի նմանէ, որպէս մերժեցի՛ յորոց մերժեցին առաջի երեսաց իմոց։ 16Հաւատարի՛մ լիցի անուն նորա, եւ արքայութիւն նորա առաջի իմ մինչեւ ցյաւիտեան. եւ աթոռ նորա կացցէ՛ կանգուն առաջի իմ մինչեւ ցյաւիտեան։ 17Ըստ ամենայն բանիցս այսոցիկ, եւ ըստ ամենայն տեսլեանս այսորիկ, սո՛յնպէս խօսեցաւ Նաթան ընդ Դաւթայ։

18Եւ եմո՛ւտ արքայ Դաւիթ եւ նստա՛ւ առաջի Տեառն, եւ ասէ. Ո՞վ եմ ես Տէր իմ Տէր. եւ ո՞ տուն իմ, զի սիրեցեր զիս մինչեւ ցա՛յդ վայր. 19եւ ո՛չ փոքրկացայ սակաւիկ ինչ առաջի քո Տէր իմ Տէր. եւ խօսեցար վասն տա՛ն ծառայի քո յերկար. եւ ա՛յս է օրէն մարդոյ Տէր իմ Տէր։ 20Եւ զի՞ եւս յաւելուցու Դաւիթ խօսել առ քեզ. եւ դու ինքնին գիտես զծառայ քո Տէր իմ Տէր։ 21Վասն ծառայի քո արարեր, եւ ըստ ամենայն սրտի քո արարեր զամենայն զմեծութիւնս զայս ծանուցանել ծառայի՛ քում, 22վասն մեծացուցանելո՛յ զիս Տէր իմ Տէր։ Զի չի՛ք ոք իբրեւ զքեզ, եւ չի՛ք Աստուած բա՛ց ՚ի քէն ՚ի վերայ ամենայնի զոր լուաք ակնջօք մերովք։ 23Եւ ո՞վ է ազգ ՚ի վերայ երկրի իբրեւ զժողովուրդ քո զԻսրայէլ. որում առաջնորդեա՛ց Աստուած, փրկե՛լ իւր ժողովուրդ. դնե՛լ քեզ անուն, եւ առնե՛լ քեզ մեծութիւն եւ յայտնութիւն. մերժե՛լ քեզ յերեսաց ժողովրդեան քոյ զոր փրկեցեր դու քեզ յԵգիպտոսէ, զա՛զգս եւ զբնակութիւնս. 24եւ պատրաստեցեր դու քեզ զժողովուրդ քո զԻսրայէլ ՚ի ժողովուրդ մինչեւ ցյաւիտեան. եւ դո՛ւ Տէր՝ եղեր նոցա յԱստուած։ 25Եւ արդ՝ Տէ՛ր իմ, զբանն զոր խօսեցա՛ր վասն ծառայի քոյ եւ տան նորա, հաւատարմացո՛ մինչեւ յաւիտեան. եւ արա՛ որպէս եւ խօսեցար. 26եւ մեծասցի անուն քո մինչեւ ցյաւիտեան։ Եւ արդ՝ Տէր ամենակալ, Աստուած ՚ի վերայ ամենայն Իսրայէլի. տուն ծառայի քոյ Դաւթի եղիցի կանգո՛ւն առաջի քո. 27զի դո՛ւ ես Տէր ամենակալ Աստուած Իսրայէլի։ Եւ արդ որպէս խօսեցար մեծասցի՛ անուն քո մինչեւ ցյաւիտեան՝ ասէ Տէր ամենակալ Աստուած Իսրայէլի. յայտնեցե՛ր յունկն ծառայի քոյ եւ ասացեր, շինեցից քեզ տուն. վասն այնորիկ եգիտ ծառայ քո զսիրտ իւր՝ կա՛լ առ քեզ յաղօ՛թս զաղօթս զայսոսիկ։ 28Եւ արդ Տէր իմ Տէր, դո՛ւ ես Աստուած. եւ բանք քո եղիցին ճշմարի՛տ, եւ զոր խօսեցար վասն ծառայի քոյ զամենայն բարութիւնս զայս. 29եւ արդ սկսի՛ր օրհնել զտուն ծառայի քո լինել առաջի քո յաւիտեան, զի դո՛ւ Տէր իմ Տէր խօսեցար. եւ յօրհնութենէ քումմէ օրհնեսցի՛ տուն ծառայի քոյ յաւիտեան։