1Յերիցուէ առ Գայիոս սիրելի. զոր ե՛սդ սիրե՛մ ճշմարտութեամբ։

2Սի՛րելի՝ վասն ամենայն իրաց քոց աջողութեան եւ առողջութեան՝ աղօ՛թս առնեմ. որպէս է՛ իսկ յաջողութիւն անձինդ քո։ 3Յոյժ ուրախ եղէ ՚ի գալ եղբարց, եւ լինել վկայ քոյո՛յ ճշմարտութեանդ, որպէս գնասդ դու ճշմարտութեամբ։ 4Մեծ եւս ինչ ուրախութիւն քան զայս ո՛չ ունիմ, զի լսեմ եթէ իմ որդեակքն ճշմարտութեամբ գնան։ 5Սի՛րելի՝ հաւատարի՛մ գործես զայդ, զոր եթէ առնիցես առ եղբարս՝ զդոյն եւ առ օտա՛րս. 6որք վկայեցին քո՛ սիրոյդ առաջի եկեղեցւոյ. որոց բարիս արարեալ յուղարկե՛ս արժանիս Աստուծոյ։ 7Զի վասն անուանն ելին, եւ ո՛չինչ յումեքէ առնուն զհեթանոսականացն։ 8Մեք այսուհետեւ պարտիմք ընդունե՛լ զայնպիսիսն, զի գործակի՛ցք լիցուք ճշմարտութեանն։ 9Գրեցի ինչ եկեղեցւոյն. այլ որ յառաջադէմն ՚ի նոցանէ Դիոտրեփէս, ո՛չ ընդունի զմեզ։ 10Վասն այսորիկ եթէ եկից՝ յիշեցուցի՛ց զգործս նորա զոր առնէ, բանիւք չարօք շատխօսութեան առնէ զմեզ աշխա՛տ. եւ ո՛չ այսոքիւք շատացաւ, ո՛չ ինքն ընդունի զեղբարս, եւ զայնոսիկ որ ընդունին՝ արգելո՛ւ. նա՝ եւ յեկեղեցւո՛յ եւս հանէ։ 11Սի՛րելի՝ մի՛ լիցիս նմանօղ չարի՝ այլ բարւո՛յ. զի որ զբարին առնէ՝ յԱստուծոյ է. եւ որ զչարիս գործէ՝ նա ո՛չ ետես երբէք զԱստուած։ 12ԶԴեմետրեայ վկայեա՛լ է յամենեցունց, եւ յեկեղեցւոյն՝ եւ ՚ի ճշմարտութենէն, եւ մե՛ք վկայեմք. եւ դու գիտես զի ճշմարի՛տ է մեր վկայութիւնն։ 13Բազո՛ւմ ինչ ունէի գրել քեզ. այլ ո՛չ կամիմ քարտիսիւ եւ դեղով գրել. 14զի ակն ունիմ ՚ի մօտո՛յ իսկ տեսանել զքեզ, եւ բերան ՚ի բերա՛ն խօսել ընդ քեզ։ 15Խաղաղութի՛ւն ընդ քեզ։ Ողջո՛յն տան քեզ սիրելիք։ Ողջո՛յն տաջիր սիրելեաց մերոց իւրաքանչի՛ւր յանուանէ։