Գործք Առաքելոց

1

ՂՈՒԿԱՅ ԱՒԵՏԱՐԱՆՉԻ [1]

1Զբանն առաջին զոր արարի վասն ամենայնի ո՛ Թէոփիլէ. զոր սկսաւ Յիսուս առնե՛լ եւ ուսուցանել. 2մինչեւ յօրն պատուիրելոյ առաքելոցն ՚ի ձեռն Հոգւոյն Սրբոյ, զորս ընտրեացն, եւ վերացա՛ւ։ 3Որոց յանդիմա՛ն կացոյց զինքն կենդանի՛ յետ չարչարանացն իւրոց, ՚ի բազում արուեստս յաւուրս քառասուն երեւել նոցա՝ եւ ասել վասն արքայութեանն Աստուծոյ։ 4Եւ ՚ի հաղորդել ընդ նոսա հացիւ, պատուէր տայր նոցա՝ յԵրուսաղեմէ մի՛ մեկնել, այլ սպասե՛լ աւետեացն Հօր՝ զոր լուարուքն յինէն։ 5Զի Յովհաննէս մկրտեաց ՚ի . այլ դուք մկրտիցիք ՚ի ՛ն Սուրբ, ո՛չ յետ բազում ինչ աւուրցս այսոցիկ։ 6Եւ նոքա մատուցեալ հարցանէի՛ն զնա՝ եւ ասէին. Տէր՝ եթէ ՚ի ժամանակի՞ աստ յայսմիկ հասուցանելոց իցես զարքայութիւնն Իսրայէլի։ 7Ասէ ցնոսա. Ո՛չ է ձեզ գիտել զժամս եւ զժամանակս, զոր եդ յիւրո՛ւմ իշխանութեան. 8այլ առջիք զօրութիւն ՚ի հասանել Հոգւոյն Սրբոյ ՚ի վերայ ձեր. եւ եղիջիք ինձ վկայք յԵրուսաղէմ, եւ յամենայն Հրէաստանի՝ եւ ՚ի Սամարիայ, եւ մինչեւ ՚ի ծագս երկրի։ 9Եւ զայս իբրեւ ասաց՝ մինչ դեռ հայէին նոքա՝ վերացա՛ւ. եւ ամպն կալա՛ւ զնա յաչաց նոցա։ 10Եւ մինչդեռ պշուցեալ հայէին ընդ երկինս երթալոյ նորա, եւ ահաւասիկ արք երկու երեւեցան նոցա ՚ի հանդերձս սպիտակս, 11որք եւ ասացինն. Ա՛րք Գալիլեացիք՝ զի՞ կայք հայեցեալ ընդ երկինս։ Այս Յիսուս՝ որ վերացաւն ՚ի ձէնջ յերկինս, սոյնպէս եկեսցէ՛ զորօրինակ տեսէք զնա երթեալ յերկինս։

12Ապա դարձա՛ն յԵրուսաղէմ յանուանեալ լեռնէն Ձիթենեաց. որ է մե՛րձ յԵրուսաղէմ ըստ շաբաթուն ճանապարհի։ 13Եւ իբրեւ մտին, ելին ՚ի վերնատունն ուր վա՛նքն իսկ էին. , եւ Յա՛կովբոս, եւ Յովհաննէս, եւ Անդրէ՛աս, Փիլի՛պպոս, եւ Թո՛վմաս, Բարթողոմէոս, եւ Մատթէ՛ոս, Յա՛կովբոս Ալփեան, եւ Շմաւոն Նախանձայոյզ, եւ Յո՛ւդա Յակովբեան։ 14Սոքա ամենեքեան էին հանապազորդեալ միաբան յաղօթս հանդերձ կանամբք, եւ Մարեմաւ մա՛րբն Յիսուսի՝ եւ եղբարբք նորա։

15Եւ յաւուրսն յայնոսիկ յարուցեալ Պետրոս ՚ի մէջ եղբարցն՝ ասէ. եւ էր անդ բազմութիւն անուանց իբրեւ հարեւր եւ քսանից. 16Ա՛րք եղբարք՝ պարտ էր կատարե՛լ գրոյն. զոր յառաջագոյն ասա՛ց Հոգին Սուրբ ՚ի բերանոյ Դաւթի, վասն Յուդայի՝ որ եղեւ առաջնորդ ունելեա՛ցն Յիսուսի. 17զի ՚ի թիւս մեր է՛ր ընդ մեզ, եւ հասեա՛լ էր նմա վիճա՛կ պաշտամանս այսորիկ։ 18Սա՝ ստացաւ գեաւղ ՚ի վարձուց անիրաւութեան. եւ ուռուցեալ հերձաւ ընդ մէջ՝ եւ հեղա՛ւ ամենայն փոր նորա։ 19Եւ յայտնի՛ եղեւ ամենեցուն որ բնակեալ են յԵրուսաղէմ. մինչեւ կոչե՛լ գեաւղջն այնմիկ բարբառովն իւրեանց Ակեղդամա. ա՛յսինքն է՝ Գեաւղ արեան։ 20Զի գրեա՛լ է ՚ի գիրս Սաղմոսաց. Եղիցի բնակութիւն նորա աւերակ, եւ մի՛ ոք իցէ որ բնակիցէ ՚ի նմա։ Եւ. Զկարգ նորա առցէ ա՛յլ։ 21Արդ՝ պա՛րտ է յարանցս յայսցանէ եկելոցս ընդ մեզ յամենայն ժամանակի, յորում մուտ եւ ե՛լ առ մեզ Տէր Յիսուս. 22սկսեալ ՚ի մկրտութենէն Յովհաննու մինչեւ յօրն՝ յորում վերացաւ ՚ի մէնջ, ՛յ յարութեան նորա ընդ մեզ լինել միում ՚ի սոցանէ։ 23Եւ կացուցին երկո՛ւս, զՅովսէփ՝ որում Բարսաբա՛յն կոչէին, որ անուանեցաւն Յուստո՛ս. եւ զՄատաթեա՛յ. 24եւ կացեալ յաղօթս՝ ասեն. Դո՛ւ Տէր՝ սրտագէ՛տ ամենայնի՝ յայտնեա՛ զմի ոք զոր ընտրեցեր ՚ի սոցանէ յերկոցունց, 25առնուլ զվիճակ պաշտամա՛նս այսորիկ՝ եւ զառաքելութեան, յորմէ անկա՛ւ Յուդաս գնալ ՚ի տեղի իւր։ 26Եւ ետուն վիճակս նոցա, եւ ելանէր վիճակն Մատաթեա՛յ. եւ համարեցա՛ւ ընդ մետասան առաքեալսն։

Գրաբար, 1805 · HYGRB1805