ԺԵ գա

1Այր մի էր ՚ի Կեսարիայ՝ անուն Կոռնէ՛լիոս. հարիւրապետ, ՚ի գնդէ որ կոչէր Իտալիացի՛. 2բարեպաշտօ՛ն եւ երկիւղա՛ծ յԱստուծոյ ամենայն տամբ իւրով. առնէր ողորմութիւնս բազումս ՚ի ժողովրդեանն. եւ յաղօթս կայր առ Աստուած յամենայն ժամ։ 3Ետես ՚ի տեսլեան յայտնապէ՛ս զիններո՛րդ ժամու աւուրն, զհրեշտակ Աստուծոյ զի մտանէր առ նա՝ եւ ասէր ցնա. Կոռնէ՛լիէ։ 4Եւ նա հայեցեալ ընդ նա՝ զարհուրեցա՛ւ. եւ ասէ. Զի՞ է Տէր։ Եւ ասէ ցնա. Աղօթք քո՝ եւ ողորմութիւնք քո ելի՛ն յիշատակաւ առաջի Աստուծոյ։ 5Եւ արդ յղեա՛ արս ՚ի Յոպպէ՝ եւ կոչեա՛ զՍիմոն զոմն՝ որ կոչի Պետրոս. 6նա մտեա՛լ է առ Սիմոնի ումեմն խաղախորդի, որոյ է՛ տունն մերձ ՚ի ծով։ 7Եւ իբրեւ գնաց հրեշտակն որ խօսէր ընդ նմա, կոչեաց երկուս ՚ի ծառայիցն, եւ զինուո՛ր մի բարեպաշտօն ՚ի սպասաւորացն իւրոց, 8եւ պատմեալ նոցա զամենայն՝ առաքեաց զնոսա ՚ի Յոպպէ։ 9Եւ ՚ի վաղիւ անդր ՚ի ճանապարհ անկանել նոցա՝ եւ մօ՛տ ՚ի քաղաքն լինել, ե՛լ Պետրոս ՚ի տանիսն կալ յաղօթս զվեցերո՛րդ ժամուն. 10քաղցեաւ, եւ կամէր ճաշակե՛լ։ Եւ ՚ի պատրաստելն նոցա՝ եղեւ ՚ի վերայ նորա զարմացո՛ւմն։ 11Եւ տեսանէ զերկինս բացեալ. եւ զչորեցունց տըտնոց կախեալ անօ՛թ ինչ իբրեւ կտաւո՛յ մեծի իջեալ նստեալ ՚ի վերայ երկրի. 12յորում է՛ր ամենայն չորքոտանիք, եւ սողունք երկրի, եւ թռչունք երկնից։ 13Եւ եղեւ ձայն առ նա յերկնից. Արի Պե՛տրոս՝ զե՛ն եւ կե՛ր։ 14Եւ Պե՛տրոս ասէ. Քա՛ւ լիցի Տէր, զի ո՛չ երբէք կերայ խառնակ ինչ եւ անսուրբ։ 15Ձա՛յն եղեւ առ նա կրկին անգամ. Զոր Աստուած սրբեաց՝ դու մի՛ պղծեր։ 16Այս եղեւ երկիցս, եւ վերացա՛ւ անօթն յերկինս։ 17Եւ մինչդեռ զարմացեալ էր ընդ միտս Պետրոս՝ թէ զի՞նչ իցէ տեսիլն զոր ետես. ահա՛ արքն առաքեալք ՚ի Կոռնելեայ՝ հարցին զապարանիցն Սիմոնի, կացին առ դրանն, 18կոչեցի՛ն եւ հարցանէին, եթէ Սիմոն՝ որ կոչի Պե՛տրոս՝ ա՛ստ մտեալ իցէ։ 19Եւ մինչդեռ Պետրոս զմտաւ ածէր վասն տեսլեանն, ասէ Հոգին ցնա. Ահաւասիկ ա՛րք ոմանք խնդրեն զքեզ։ 20Այլ արի՛ է՛ջ՝ եւ ե՛րթ ընդ նոսա առանց իրիք խղճելոյ, զի ե՛ս առաքեցի զնոսա։ 21Եւ իբրեւ էջ Պետրոս առ նոսա, ասէ. Ահաւասիկ ե՛ս եմ զոր խնդրէքն. զի՞նչ իրք են՝ վասն որոյ եկիքդ։ 22Եւ նոքա ասեն. Կոռնելիոս հարիւրապետ՝ այր արդարեւ երկիւղա՛ծ յԱստուծոյ, վկայեա՛լ յամենայն ազգէն Հրէից. հրաման առեալ ՚ի հրեշտակէ՛ սրբոյ՝ կոչել զքեզ ՚ի տուն իւր՝ եւ լսե՛լ բանս ՚ի քէն։ 23Կոչեաց զնոսա ՚ի ներքս՝ եւ առ ի՛ւր ագոյց։ Եւ ՚ի վաղիւ անդր յարուցեալ Պետրոս գնա՛ց ընդ նոսա. եւ ոմանք յեղբարց անտի որ ՚ի Յոպպէ էին՝ եկի՛ն ընդ նմա։ 24Եւ ՚ի վաղիւ անդր՝ մտին ՚ի Կեսարիա. եւ Կոռնէլիոս մնա՛յր նոցա, կոչեցեալ զազգատոհմն իւր՝ եւ զկարեւո՛ր բարեկամսն։ 25Եւ եղեւ ՚ի մտանելն Պետրոսի, ընդ առա՛ջ եղեւ նմա Կոռնելիոս, անկեալ առ ոտսն նորա երկի՛ր պագանէր։ 26Եւ Պետրոս կանգնեաց զնա՝ եւ ասէ. Յո՛տն կաց՝ եւ ե՛ս ինքն մա՛րդ եմ։ 27Եւ խօսելով ընդ նմա եմուտ ՚ի ներքս. եւ գտանէր անդ ժողովեա՛լ զբազումս։ 28Եւ ասէ ցնոսա. Դուք ինքնի՛ն գիտէք՝ ո՞րպէս անմարթ է առն Հրէի հպե՛լ կամ մերձենա՛լ առ այլազգի. եւ ինձ Աստուած եցոյց՝ մի՛ զոք խառնակ կամ անսուրբ ասել ՚ի մարդկանէ։ 29Վասն այսորիկ եւ առանց ընդ բա՛նս ինչ ածելոյ եկի՛ կոչեցեալ. բայց արդ՝ հարցանեմ. Յի՞նչ պէտս կոչեցէք զիս։ 30Եւ Կոռնելիոս ասէ. Յառաջ քան զչորս աւուրս մինչ ցա՛յս ժամ կայի յաղօթս յինն ժամն ՚ի տան իմում, եւ ահա՛ այր մի եկն եկաց առաջի իմ ՚ի հանդերձս սպիտակս, եւ ասէ. 31Կոռնելիէ, լսելի՛ եղեն աղօթք քո. եւ ողորմութիւնք քո յիշատակեցան առաջի Աստուծոյ։ 32Եւ արդ՝ յղեա՛ արս ՚ի Յոպպէ, եւ կոչեա՛ զՍիմոն՝ որ կոչեցեալն է Պետրոս. սա՝ մտեա՛լ է ՚ի տան Սիմոնի որումն խաղախորդի մերձ ՚ի ծով. որ եկեսցէ եւ խօսեսցի՛ ընդ քեզ։ 33Եւ ես իսկեւի՛սկ՝ յղեցի՛ առ քեզ. դու բարւո՛ք արարեր զի եկիր. արդ՝ ամենեքեան մեք առաջի Աստուծո՛յ կամք, լսե՛լ զամենայն որ հրամայեալ է քեզ ՚ի Տեառնէ։ 34Եբա՛ց Պետրոս զբերան իւր, եւ ասէ. Ճշմարտութեամբ հասեալ եմ, զի ո՛չ գոյ ակնառութիւն առաջի Աստուծոյ. 35այլ առ ամենայն ազգս որ երկնչին ՚ի նմանէ՝ եւ գործեն զարդարութիւն, ընդունելի՛ է նմա։ 36Զբա՛նն առաքեաց որդւոցն Իսրայէլի՝ աւետարանել զխաղաղութիւն ՚ի ձեռն Յիսուսի Քրիստոսի. սա՛ է ամենայնի Տէր։ 37Դուք ինքնին գիտէք զբանն, որ եղեւ ընդ ամենայն Հրէաստան սկսեալ ՚ի Գալիլեէ, յետ մկրտութեանն զոր քարոզեաց Յովհաննէս. 38զՅիսուս որ ՚ի Նազարեթէ, զոր օ՛ծն Աստուած Հոգւով Սրբով եւ զօրութեամբ. որ շրջեցաւ բարի՛ առնել՝ եւ բժշկե՛լ զամենայն ըմբռնեալսն ՚ի Սատանայէ. զի Աստուա՛ծ էր ընդ նմա։ 39Եւ մեք վկայեմք ամենայնի զոր արար յերկրին Հրեաստանի՝ եւ յԵրուսաղէմ. զոր եւ սպանի՛ն կախեալ զփայտէ։ 40Զնա Աստուած յարո՛յց յերրորդ աւուր. եւ ետ նմա յայտնի՛ լինել. 41ո՛չ ամենայն ժողովրդեանն, այլ մե՛զ վկայիցս յառաջագոյն ընտրելոցս յԱստուծոյ. որք եւ կերաք եւ արբա՛ք ընդ նմա՝ յետ յարութեան նորա ՚ի մեռելոց։ 42Եւ պատուիրեաց մեզ քարոզե՛լ ժողովրդեանն՝ եւ վկայութիւն դնել թէ նա՛ է սահմանեալն յԱստուծոյ, դատաւոր կենդանեաց եւ մեռելոց։ 43Նմա ամենայն մարգարէքն վկայեն, թողութիւն մեղաց առնուլ անուամբ նորա ամենայն հաւատացելոց ՚ի նա։ 44Եւ մինչդեռ խօսէր Պետրոս զբանս զայս, հանգեա՛ւ Հոգին Սուրբ ՚ի վերայ ամենեցուն՝ որ լսէին զբանն։ 45Զարմացան՝ որք ՚ի թլփատութենէ անտի հաւատացեալք եկեալ էին ընդ Պետրոսի. զի եւ ՚ի հեթանո՛սս պարգեւք Հոգւոյն Սրբոյ զեղուին։ 46Քանզի լսէին ՚ի նոցանէ խօսե՛լ լեզուս, եւ մեծացուցանել զԱստուած։ 47Յայնժամ պատասխանի ետ Պետրոս եւ ասէ. Միթէ զջո՞ւրն ոք արգելուլ կարէ առ ՚ի չմկրտելոյ զսոսա, որք եւ զՀոգին Սուրբ ընկալա՛ն որպէս եւ մեք։ 48Եւ հրամայեաց նոցա մկրտե՛լ յանուն Յիսուսի Քրիստոսի. յայնժամ աղաչեցի՛ն զնա լինել անդ աւուրս ինչ։