ԺԸ գե

1Ընդ ժամանակսն ընդ այնոսիկ ա՛րկ Հերովդէս արքայ ձեռն՝ չարչարե՛լ զոմանս յեկեղեցւոյն։ 2Եւ սպա՛ն զՅակովբոս զեղբայր Յովհաննու սրով։ 3Ետես եթէ հաճո՛յ է Հրէիցն, յաւել եւս ունե՛լ զՊետրոս. եւ էին աւուրք բաղարջակերաց։ 4Զոր իբրեւ կալաւ՝ ե՛դ ՚ի բանտի, եւ մատնեաց չորի՛ց չորրորդաց զինուորաց պահե՛լ զնա. եւ կամէր յետ զատկին ածել զնա ժողովրդեանն։ 5Եւ Պետրոս ՚ի պահեստի՛ էր ՚ի բանտին. եւ աղօթք ստէ՛պ լինէին յեկեղեցւոյն վասն նորա առ Աստուած։ 6Իբրեւ կամեցաւ զնա ածել Հերովդէս. ՚ի գիշերին յայնմիկ էր Պետրոս ՚ի քո՛ւն ՚ի մէջ երկուց զինուորաց՝ կապեալ կրկի՛ն շղթայիւք. եւ պահապանքն առաջի դրանն պահէին զբանտն։ 7Եւ ահա՛ հրեշտակ Տեառն եկն եկա՛ց ՚ի վերայ, եւ լո՛յս ծագեաց ՚ի տանն՝ եւ խթեա՛ց զկողսն Պետրոսի, յարո՛յց զնա՝ եւ ասէ. Արի՛ վաղվաղակի։ Եւ անկա՛ն շղթայքն ՚ի ձեռաց նորա։ 8Եւ ասէ ցնա հրեշտակն. Ա՛ծ զգօտի քո, եւ ա՛րկ զհողաթափս յոտս քո։ Եւ արա՛ր այնպէս. եւ ասէ ցնա. Ա՛րկ զձորձս քո, եւ ե՛կ զկնի իմ։ 9Եւ ելեալ երթա՛յր զհետ, եւ ո՛չ գիտէր՝ եթէ ճշմարիտ իցէ որ ինչ եղեւն ՚ի հրեշտակէն. զի համարէր երա՛զ տեսանել։ 10Եւ իբրեւ անցին նոքա ըստ մի պահ եւ ըստ երկուս, եկին մինչեւ ՚ի դուռնն երկաթի՝ որ հանէր ՚ի քաղաքն. որ ինքնի՛ն բացաւ նոցա. եւ մտեալ անցի՛ն ընդ փողոց մի. եւ վաղվաղակի ՚ի բա՛ց եկաց ՚ի նմանէ հրեշտակն։ 11Եւ Պե՛տրոս իբրեւ ՚ի միտս եղեւ, ասէ. Արդ գիտեմ ճշմարիտ եթէ առաքեաց Տէր զհրեշտակ իւր, եւ փրկեաց զիս ՚ի ձեռաց Հերովդի, եւ յամենայն ակնկալութենէ՛ ժողովրդեանն Հրէից։ 12Եւ լեալ ՚ի միտս՝ ե՛կն ՚ի տուն Մարեմու մօր Յովհաննու, որ կոչեցաւն Մարկոս. ուր էին բազումք ժողովեալ՝ եւ աղօ՛թս առնէին։ 13Եւ բախեալ զդուրս տանն, մատեաւ աղախին մի ունկն դնել, որում անուն էր Հռովդէ։ 14Եւ ծանուցեալ զձայնն Պետրոսի, ՚ի խնդալոյն ո՛չ եբաց զդուռն. ՚ի ներքս ընթացեալ պատմեաց, եթէ Պե՛տրոս առ դրանն կայ։ 15Նոքա ասեն ցնա. Մոլի՛ս։ Եւ նա եւս պնդէր՝ թէ ա՛յդպէս է. եւ նոքա ասէին. Հրեշտա՛կ նորա իցէ։ 16Եւ Պետրոս ստէ՛պ բախէր. իբրեւ բացին, տեսին զնա՝ եւ զարմացա՛ն։ 17Եւ նա ձեռամբ ցուցանէր նոցա լռե՛լ. եւ պատմեաց որպէս եւ Տէր եհան զնա ՚ի բանտէն. եւ ասէ. Պատմեցէ՛ք Յակոբայ եւ եղբարց զայս։ Եւ ելեալ գնաց յա՛յլ տեղի։ 18Եւ իբրեւ եղեւ այգ, էր խռովութի՛ւն մեծ ՚ի մէջ զինուորացն, թէ զի՞ արդեւք Պետրոսն եղեւ։ 19Իսկ Հերովդէս իբրեւ խնդրեաց զնա՝ եւ ո՛չ եգիտ, հարցեալ զպահապանսն՝ հրամայեաց սպանանել. եւ իջեալ ՚ի Հրէաստանէ ՚ի Կեսարիայ, եւ ա՛նդ լինէր։ 20Եւ էր Հերովդէս ցասմա՛մբ ընդ Տիւրացիս եւ ընդ Սիդովնացիս. եւ նոքա առհասարա՛կ եկին առ նա. եւ ՚ի բանի արարեալ զԲղաստո՛ս սենեկապե՛տ արքայի, խնդրէին զխաղաղութիւն վասն կերակրելոյ երկրին նոցա յարքունուստ։ 21Յաւուր միում յերեւելւոջ՝ Հերո՛վդէս զգեցեալ էր զհանդերձ թագաւորութեան՝ եւ նստէր յատենի, եւ խօսէր ընդ նոսա հրապարակաւ։ 22Եւ ամբոխն աղաղակէր՝ թէ Աստուծո՛յ բարբառ է, եւ ո՛չ մարդոյ։ 23Եւ անդէն եհա՛ր զնա հրեշտակ Տեառն, փոխանակ զի ո՛չ ետ փառս Աստուծոյ. եւ եղեալ որդնալի՛ց՝ սատակեցա՛ւ։ 24Եւ բանն Աստուծոյ աճէ՛ր եւ բազմանայր։ 25Բառնաբաս եւ Սաւղոս դարձան յԵրուսաղեմէ՝ իբրեւ կատարեցին զպաշտօնն. առեալ էր ընդ իւրեանս եւ զՅովհաննէս՝ որ կոչեցեալն էր Մարկոս։