Գործք Առաքելոց
15
ԻԳ դդ
1Եւ ոմանք իջեալ ՚ի Հրէաստանէ՝ ուսուցանէին զեղբարս. Եթէ ոչ թլփատիք ըստ օրինացն Մովսիսի՝ ո՛չ կարէք ապրել։ 2Եւ լինել ո՛չ սակաւ հակառակութեան եւ խնդրո՛յ՝ Պաւղոսի եւ Բառնաբայ ընդ նոսա, եդին ելանել Պաւղոսի եւ Բառնաբայ եւ ոմանց ՚ի նոցանէ՝ առ առաքեալսն եւ երիցունս յԵրուսաղէմ վասն խնդրոյն այնորիկ։ 3Նոքա յուղարկեալք յեկեղեցւոյն, շրջեցան ընդ Փիւնիկէ, եւ ընդ Սամարիայ, պատմէին զդարձն հեթանոսաց, եւ առնէին ուրախութիւն մեծ ամենայն եղբարց։ 4Եւ հասեալք յԵրուսաղէմ, ընկալեա՛լք յեկեղեցւոյն եւ յառաքելոցն եւ յերիցանց, պատմեցին որչափ ինչ արար ընդ նոսա Աստուած։ 5Յարեան ոմանք ՚ի հերձուածո՛յն փարիսեցւոց հաւատացեալք, եւ ասէին՝ թէ պա՛րտ է թլփատե՛լ զդոսա, եւ պատուիրել պահել զօրէնսն Մովսիսի։ 6Եւ ժողովեցան առաքեալքն եւ երիցունք տեսանե՛լ վասն բանիս այսորիկ։ 7Եւ յետ բազում խնդիր լինելոյ, յո՛տն եկաց Պետրոս՝ եւ ասէ ցնոսա. Ա՛րք եղբարք՝ դուք ինքնի՛ն գիտէք, զի յաւուրցն առաջնոց ՚ի միջի ձերում ընտրեաց Աստուած բերանով իմով լսե՛լ հեթանոսաց բանին աւետարանի, եւ հաւատա՛լ։ 8Եւ սրտագէտն Աստուած վկայեա՛ց նոցա, տալով նոցա զՀոգին Սուրբ՝ որպէս եւ մեզ. 9եւ ոչինչ ընտրութիւն արար ՚ի մէջ նոցա եւ մեր, հաւատո՛վք սրբեալ զսիրտս նոցա։ 10Արդ՝ ընդէ՞ր փորձէք զԱստուած, դնել լո՛ւծ ՚ի վերայ պարանոցի աշակերտացն, զոր ո՛չ հարքն մեր՝ եւ ո՛չ մե՛ք կարացաք բառնալ։ 11Այլ շնորհօ՛քն Տեառն Յիսուսի Քրիստոսի՝ հաւատամք ապրել, զորօրինակ եւ նոքա։ 12Լռեաց ամենայն ժողովուրդն, եւ լսէի՛ն Բառնաբայ եւ Պաւղոսի պատմելոյն՝ որչափ արա՛ր Աստուած նշանս եւ արուեստս ՚ի հեթանոսս ՚ի ձեռս նոցա։ 13Եւ յետ լռելոյն նոցա, պատասխանի ետ Յա՛կովբոս՝ եւ ասէ. Ա՛րք եղբարք՝ լուարո՛ւք ինձ։ 14Շմաւոն պատմեա՛ց որպէս յառաջագոյն Աստուած այց արար առնուլ ժողովո՛ւրդ ՚ի հեթանոսաց՝ անուան իւրոյ։ 15Եւ այնմ միաբանի՛ն բանք մարգարէիցն. որպէս եւ գրեալ է. 16Յետ այսորիկ դարձայց՝ եւ շինեցից զյարկսն Դաւթի, զանկեալն եւ զկործանեալն նորա վերստի՛ն շինեցից, եւ կանգնեցից զնա. 17որպէս զի խնդրեսցեն մնացորդք մարդկան զՏէր. եւ ամենայն հեթանոսք յորոց վերայ կոչեցեա՛լ է անուն իմ, ասէ Տէր. որ առնէ զայս ամենայն. 18յայտնի՛ է ՚ի յաւիտեանցն։ 19Վասն որոյ եւ ես իրաւո՛ւնս համարիմ, մի՛ նեղել զայնոսիկ՝ ոյք ՚ի հեթանոսացն դառնան առ Աստուած։ 20Այլ տալ թո՛ւղթս առ նոսա, խորշե՛լ ՚ի կերակրոց կռոց, եւ ՚ի պոռնկութենէ, եւ ՚ի մեռելոտւո՛յ եւ յարենէ։ 21Զի Մովսէս յազգացն առաջնոց ըստ քաղաքաց, զքարոզիչսն իւր ունի ՚ի ժողովսն ըստ ամենայն շաբաթո՛ւց ընթերցեալ։ 22Յայնժամ հաճո՛յ թուեցաւ առաքելոցն եւ երիցանցն եւ ամենայն եկեղեցւոյն, արս ընտրեալս ՚ի նոցանէ առաքե՛լ յԱնտիոք ընդ Պաւղոսի եւ ընդ Բառնաբայ. զՅուդա՛ զկոչեցեալն Բարսաբա՝ եւ զՇիղա, արս գլխաւորս. 23գրեալ առ եղբարս ՚ի ձեռն նոցա զա՛յս ինչ. Առաքեալք եւ երիցունք եւ եղբարք, յԱնտիո՛ք եւ ՚ի Սիւրիայ եւ ՚ի Կիւլիկիայ, եղբարցդ որ ՚ի հեթանոսաց էք, ողջո՛յն։ 24Քանզի լուաք՝ թէ ոմանք իբրեւ ՚ի մէնջ խռովեցուցի՛ն զձեզ բանիւք՝ խախտել զանձինս ձեր. ասեն թլփատե՛լ եւ պահել զօրէնսն, որոց ո՛չ հրամայեցաք։ 25Հաճո՛յ թուեցաւ մեզ միաբան ժողովելոցս, արս ընտրեալս յղե՛լ առ ձեզ, ընդ սիրելիս մեր՝ ընդ Բառնաբա՛յ եւ ընդ Պաւղոսի, 26արք՝ որք մատնեցին զանձինս իւրեանց վասն անուանն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի։ 27Արդ՝ առաքեցաք զՅուդա՛ եւ զՇիղա. եւ նոցա ՚ի բանից զնո՛յն պատմել։ 28Զի հաճո՛յ թուեցաւ Հոգւո՛յն Սրբոյ եւ մեզ, մի՛ ինչ աւելի բեռն դնել ձեզ. բայց միայն ՚ի կարեւորա՛ցս յայսոցիկ. 29՚ի բա՛ց կալ ՚ի զոհելոյ կռոց, եւ յարենէ, եւ ՚ի հեղձուցելոյ, եւ ՚ի պոռնկութենէ. յորոց պահեալ զանձինս բարւո՛ք գործիցէք. ո՛ղջ լերուք։ 30Եւ նոքա արձակեալք՝ իջի՛ն յԱնտիոք, եւ ժողովեալ զժողովուրդսն՝ ետո՛ւն զթուղթն։ 31Եւ ընթերցեալ՝ ուրա՛խ եղեն ՚ի վերայ մխիթարութեանն։ 32Յուդա եւ Շիղա՝ զի եւ նոքա մարգարէ՛ք էին, բանիւք բազմօք մխիթարեցին զեղբարս՝ եւ հաստատեցին։ 33Եւ եղեալ անդ ժամանակս, արձակեցան յեղբարց խաղաղութեամբ առ առաքեալսն։ 34Եւ հաճոյ թուեցաւ Շիղայի մնա՛լ անդէն։ 35Բայց Պաւղոս եւ Բառնաբաս շրջէի՛ն յԱնտիոք, ուսուցանել եւ աւետարանե՛լ եւ այլովք բազմօք՝ զբանն Աստուծոյ։ 36Իսկ յետ աւուրց ինչ ասէ Պաւղոս ցԲառնաբաս. Դարձցո՛ւք եւ շրջեսցո՛ւք զեղբարբք, ըստ ամենայն քաղաքաց յորս քարոզեցա՛ք զբանն Տեառն, թէ ո՞րպէս ունիցին։ 37Բառնաբաս կամէր առնո՛ւլ եւ զՅովհաննէս զկոչեցեալն Մարկոս. 38բայց Պաւղոս աղաչէր՝ թէ զմեկնեալն ՚ի նոցանէ ՚ի Պամփիլիայ եւ զչեկեալն ընդ նոսա ՚ի գործն, մի՛ առնուլ ընդ ինքեանս։ 39Եւ եղեւ գժտութիւն ՚ի մէջ նոցա՝ մինչեւ մեկնել ՚ի միմեանց, Բառնաբայ առնուլ զՄարկոս՝ նաւե՛լ ՚ի Կիւպրոս։
40Եւ Պաւղոսի ընտրեալ զՇիղայ՝ ել, յա՛նձն արարեալ շնորհացն Աստուծոյ յեղբարց անտի. 41եւ շրջէր ՚ի կողմանս Ասորւո՛ց եւ Կիւլիկեցւոց, եւ հաստատէ՛ր զեկեղեցին։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805