1Եւ եկն եհաս ՚ի Դերբէ՛ եւ ՚ի Լիւստրա. եւ ահա աշակերտ ոմն էր անդ՝ անուն Տիմո՛թէոս, որդի կնոջ Հրէի հաւատացելոյ՝ եւ հօր հեթանոսի. 2որ վկայեա՛լ էր ՚ի Լիւստրացւոց եւ յԻկոնացւոց եղբարց։ 3Զսա կամեցաւ Պաւղոս ընդ ի՛ւր տանել. եւ առեալ թլփատեա՛ց զնա վասն Հրէիցն՝ որ էին ՚ի տեղիսն յայնոսիկ. քանզի գիտէին ամենեքին զհայր նորա թէ հեթանո՛ս էր։ 4Իբրեւ անցանէին ընդ քաղաքսն, աւանդեցին նոցա պահե՛լ զհրամանսն պատուիրեալս յառաքելոցն եւ յերիցանցն՝ որք յԵրուսաղէմ։ 5Եւ եկեղեցիքն հաստատէին ՚ի հաւատս, եւ յաւելուին ՚ի թիւն հանապազօր ՚ի նոյն։ 6Եւ շրջեցան ընդ Փռիւգւայ եւ ընդ կողմանս Գաղատացւոց, արգելեալք ՚ի Հոգւոյն Սրբոյ խօսե՛լ զբանն յԱսիայ։ 7Բայց եկեալ առ Մւսաւ՝ թեւակոխէին երթա՛լ ՚ի Բիւթանիա, եւ ո՛չ համարձակեաց նոցա Հոգին Քրիստոսի։ 8Եւ անցեալ ընդ Միսիա՝ իջին ՚ի Տրովադայ։ 9Եւ տեսի՛լ երեւեցաւ ՚ի գիշերին Պաւղոսի. այր ոմն Մակեդովնացի կա՛յր աղաչէր զնա՝ եւ ասէր. Անցեալ ՚ի Մակեդովնիայ՝ օգնեսցե՛ս մեզ։ 10Եւ իբրեւ զտեսիլն ետես, վաղվաղակի՛ խնդրեցաք ելանել ՚ի Մակեդովնիայ. տեղեկացեալ թէ հրաւիրեաց զմեզ Տէր աւետարանե՛լ նոցա։ 11Եւ ելեալ ՚ի Տրովադայ՝ դէպ ուղիղ գնացա՛ք ՚ի Սամոթրակէ. եւ ՚ի վաղիւ անդր ՚ի Նո՛ր քաղաք. 12եւ անտի ՚ի Փիլիպպո՛ւս, որ է առաջի՛ն վիճակ Մակեդովնացւոց՝ քաղաք Կողովնիայ։ Եւ անդ ՚ի քաղաքին դադարեալ մեր աւո՛ւրս ինչ. 13յաւուր շաբաթու ելաք արտաքոյ քաղաքին առ գետա՛փնն՝ ո՛ւր համարէին աղօթս մատուցանել Պաւղոս. եւ նստեալ խօսէաք ընդ ժողովեալ կանայսն։ 14Եւ կին ոմն անուն Լիդիա ծիրանավաճառ՝ ՚ի Թիւատիր քաղաքէ, երկիւղած յԱստուծոյ՝ լուա՛ւ. զորոյ Տէր իսկ եբաց զսիրտն անսա՛լ խօսիցն Պաւղոսի։ 15Եւ իբրեւ մկրտեցաւ ինքն եւ տուն իւր, աղաչէ՛ր եւ ասէր. Եթէ համարիք զիս հաւատացեալ Տեառն, մտեալ ՚ի տուն իմ ագերո՛ւք։ Եւ բռնադատեաց տարա՛ւ զմեզ։ 16Եւ եղեւ մինչդեռ երթայաք մեք յաղօթս, պատահեաց մեզ աղախին ոմն՝ զոր ունէր ա՛յս հարցուկ. որ շահս բազո՛ւմս տայր տերանց իւրոց մոլելովն։ 17Նա զհետ եղեալ Պաւղոսի՛ եւ մեր՝ աղաղակէ՛ր եւ ասէր. Արքս այս ծառա՛յք Աստուծոյ Բարձրելոյ են, որ պատմեն ձեզ զճանապա՛րհս փրկութեան։ 18Եւ զայս առնէր ՚ի բազո՛ւմ աւուրս։ Զայրացեալ Պաւղոս՝ դարձաւ եւ ասէ՛ ցայսն. Պատուիրեմ քեզ յանուն Յիսուսի Քրիստոսի ելանե՛լ ՚ի դմանէ։ Եւ ե՛լ այսն ՚ի նմին ժամու։ 19Իբրեւ տեսին տեարք նորա՝ եթէ հատա՛ւ յոյս շահի նոցա, առեալ զՊաւղոս եւ զՇիղա՝ ձգեցի՛ն ՚ի հրապարակն առ իշխանսն։ 20Եւ ածեալ զնոսա առ զօրագլուխսն՝ ասե՛ն. Արքս այս խռովեցուցանեն զքաղաքս մեր. ինքեանք Հրեայք են, 21եւ պատմեն մեզ օրէնս, զոր չէ՛ արժան մեզ ընդունել եւ ո՛չ առնել. զի Հռոմայեցի՛ք եմք։ 22Եւ կուտեցա՛ւ ամբոխն ՚ի վերայ նոցա։ Եւ զօրագլուխքն պատառեցի՛ն զհանդերձս իւրեանց. եւ հրամայեցին գա՛ն հարկանել. 23եւ բազում վէրս եդեալ ՚ի վերայ նոցա արկին ՚ի բանտ, պատուիրեցին բանտապետին զգուշութեամբ՝ պահել զնոսա։ 24Որոյ առեալ զայսպիսի պատուէր, ա՛րկ զնոսա ՚ի ներքի՛ն բանտն, եւ զոտս նոցա պնդեա՛ց ՚ի կոճեղ։ 25Եւ ՚ի մէջ գիշերոյն Պաւղոս եւ Շիղայ կային յաղօթս՝ եւ օրհնէին զԱստուած. ունկն դնէին նոցա կալանաւորքն։ 26Եւ եղեւ յանկարծակի շարժումն մեծ, մինչեւ շարժե՛լ հիմանց բանտին, եւ բացա՛ն անդրէն դրունքն ամենայն, եւ ամենեցուն կապանքն լուծա՛ն։ 27Իբրեւ զարթեաւ բանտապետն՝ եւ ետես բացեա՛լ զդուրս բանտին, ձգեաց զսուսեր՝ եւ կամէր երթա՛լ զիւրովին. կարծէր փախուցեալ զկապեալսն։ 28Եւ կոչեցեալ ՚ի ձայն մեծ Պաւղոս՝ եւ ասէ. Մի՛ ինչ գործեր ընդ անձն քո չար, քանզի ամենեքին ա՛ստ եմք։ 29Խնդրեաց լոյս՝ եւ դիմեա՛ց ՚ի ներքս. եւ զահի հարեալ՝ անկա՛ւ առաջի Պաւղոսի եւ Շիղայի. 30եւ ածեալ զնոսա արտաքս՝ ասէ. Տեա՛րք՝ զի՞նչ պարտ է ինձ առնել՝ զի ապրեցայց։ 31Եւ նոքա ասեն. Հաւատա՛ ՚ի Տէր Յիսուս Քրիստոս, եւ ապրեսցիս դու՝ եւ ամենայն տուն քո։ 32Եւ խօսեցա՛ն նմա զբանն Տեառն, եւ ամենեցուն որ էին ՚ի տան նորա։ 33Եւ առեալ զնոսա ՚ի նմին ժամու գիշերւոյն՝ լուա՛ց ՚ի վիրաց անտի. եւ մկրտեցա՛ւ ինքն եւ իւրքն ամենեքեան անդէն վաղվաղակի։ 34Եւ ածեալ զնոսա ՚ի տուն իւր, եդ առաջի նոցա սեղան. եւ ուրա՛խ եղեւ ամենայն տամբն հաւատացեալ յԱստուած։ 35Եւ իբրեւ այգ եղեւ՝ առաքեցին զօրագլուխքն զնուիրակսն, եւ ասեն. Արձակեա՛ զարսդ զայդոսիկ։ 36Եւ պատմեաց բանտապետն զբանսն՝ Պաւղոսի, եթէ առաքեցին զօրագլուխքն զի արձակիցիք. արդ՝ ելէ՛ք եւ երթա՛յք խաղաղութեամբ։ 37Իսկ Պաւղոս ասէ ցնոսա. Գան հարեալ զմեզ հրապարակաւ՝ արս անմեղս Հռովմայեցիս արկին ՚ի բանտ, եւ արդ լռելեա՞յն հանեն զմեզ. ո՛չ այդպէս, այլ եկեսցեն ինքեա՛նք իսկ հանցեն զմեզ։ 38Եւ պատմեցի՛ն զօրագլխացն նուիրակքն զբանսն. զահի՛ հարան իբրեւ լուան՝ թէ Հռովմայեցիք են. եւ եկեալ աղաչեցի՛ն զնոսա։ 39Եւ իբրեւ հանին, աղաչեցին գնա՛լ ՚ի քաղաքէն։ 40Եւ ելեալ ՚ի բանտէն՝ մտին ՚ի Լիւդեայ. եւ տեսեալ զեղբարս՝ մխիթարեցին զնոսա, եւ գնացի՛ն։