ԻԵ եա

1Եւ շրջեալ ընդ Ամփիպոլիս եւ ընդ Ապողոնիայ, եկին ՚ի Թեսաղոնիկէ, ուր էր ժողովուրդ Հրէիցն։ 2Եւ ըստ սովորութեանն Պաւղոս եմո՛ւտ առ նոսա, եւ ՚ի շաբաթս երիս խօսեցա՛ւ ընդ նոսա ՚ի գրոց։ 3Բանայր եւ դնէ՛ր առաջի, եթէ պա՛րտ էր Քրիստոսի չարչարել եւ յառնել ՚ի մեռելոց. եւ թէ նա՛ է Քրիստոսն Յիսուս՝ զոր ե՛սն պատուիրեմ ձեզ։ 4Եւ ոմանք ՚ի նոցանէ հաւանեցան, եւ վիճակեցան Պաւղոսի եւ Շիղայի. բայց պաշտօնէիցն հեթանոսաց էր բազմութի՛ւն յոյժ, եւ ՚ի կանանց գլխաւորաց ո՛չ սակաւք։ 5Եւ նախանձեցա՛ն Հրեայքն, եւ առեալ արս ոմանս գռեհի՛կս անօրէնս, ամբոխ արարեալ խռովեցին զքաղաքն. եւ կուտեալ առ ապարանսն Յասովնի, խնդրէին զնոսա ածել ՚ի հրապարակ։ 6Եւ իբրեւ ոչ գտին զնոսա, քարշէին զՅասո՛ն եւ զոմանս եղբարս առ քաղաքապետսն. բողոք բարձեալ՝ թէ որք զաշխարհս խռովեցուցին՝ սոքա եւ ա՛յսր հասին. 7զորս ընկալեալ է Յասոնի. եւ սոքա ամենեքեան հակառա՛կ հրամանացն կայսեր գործեն. թագաւո՛ր զոմն ասեն զՅիսուս։ 8Եւ խռովեցուցին զժողովսն եւ զքաղաքապետսն, որ լսէին զայն։ 9Եւ առեալ երաշխաւորութիւն առ ՚ի Յասոնայ եւ յայլոցն՝ արձակեցի՛ն զնոսա։ 10Բայց եղբարք վաղվաղակի գիշերեայն յուղարկեցի՛ն զՊաւղոս եւ զՇիղայ ՚ի Բերեայ. որք իբրեւ հասին անդր, ՚ի ժողովուրդն Հրէից գնացին։ 11Զի սոքա էին ազնուագո՛յնք՝ քան որ ՚ի Թեսաղոնիկն էին. որք ընկալան զբանն ամենայն յօժարութեամբ. հանապազ քննէին զԳիրս՝ եթէ իցէ՞ այս ա՛յսպէս։ 12Եւ բազո՛ւմք իսկ ՚ի նոցանէ հաւատացին. եւ ՚ի Հելլենացւոց կանանց զգաստից՝ եւ յարանց ո՛չ սակաւք։ 13Բայց իբրեւ գիտացի՛ն՝ որ ՚ի Թեսաղոնիկէ Հրեայքն էին, եթէ եւ ՚ի Բերիա՛յ պատմեցաւ ՚ի Պաւղոսէ բանն Աստուծոյ. եկին եւ անդր շարժե՛լ եւ խռովեցուցանել զժողովսն։ 14Յայնժամ զՊաւղոս վաղվաղակի առաքեցին եղբարք գնա՛լ մինչեւ ՚ի ծովեզր. եւ մնային Շիղայ եւ Տիմոթէոս անդէն։ 15Եւ որք տանէին զՊաւղոս, ածին զնա մինչեւ յԱթէ՛նս. եւ առեալ պատուէր առ Շիղա՛յ եւ Տիմոթէոս, զի վաղվաղակի՛ եկեսցեն առ նա. եւ գնացի՛ն։

ԻԶ եբ

16Եւ յԱթէնս ՚ի մնալն նոցա Պաւղոսի, զայրանա՛յր հոգի նորա ՚ի նմա. զի տեսանէր ՚ի կռապաշտութեան՝ զքաղաքն։ 17Եւ խօսէ՛ր ՚ի ժողովրդեանն ընդ Հրեայսն, եւ ընդ պաշտօնեայսն, եւ ՚ի հրապարա՛կսն զամենայն օր՝ որոց եւ պատահէին։ 18Ոմանք յԵպիկուրեանցն եւ ՚ի Ստուկեանց փիլիսոփայից հակառակէին ընդ նմա. եւ ոմանք ասէին. Զի՞նչ կամիցի սերմանաքաղս այս խօսել։ Իսկ այլք՝ թէ օտարոտի՛ իմն դից թուի պատմիչ լինելոյ. քանզի զՅիսուս եւ զյարութիւնն աւետարանէր։ 19Եւ առեալ զնա ածին յԱրիսպագոսն, եւ ասէին. Կարասցո՞ւք իմանալ՝ թէ զի՛նչ է նոր վարդապետութիւնդ՝ որ ՚ի քէն պատմի։ 20Օտարացուցի՛չս իմն բերես ՚ի լսելիս մեր. կամիմք գիտել՝ թէ զի՞նչ կամիցի այս լինել։ 21Զի Աթենացիք ամենեքին՝ եւ ե՛կքն օտարք՝ ո՛չ յայլ ինչ պարապէին, բայց ասել ինչ, կամ լսել նորագոյնս։ 22Եկաց Պաւղոս ՚ի մէջ Արիսպագին՝ եւ ասէ. Ա՛րք Աթենացիք, ըստ ամենայնի իբրեւ պաշտօնասէրս տեսանեմ զձեզ։ 23Քանզի շրջեալ եւ տեսեալ զպաշտամունս ձեր. գտի՛ բագին մի՝ յորում գրեալ էր. Անծանօթի Աստուծոյ. զոր դուք յանծանօթս պաշտէք, ես զնո՛յն պատմեմ ձեզ։ 24Աստուած՝ որ արար զաշխարհս եւ զամենայն որ ՚ի նմա, նա երկնից եւ երկրի է Տէր. ո՛չ ՚ի ձեռագործ տաճարս բնակէ, 25եւ ո՛չ ՚ի ձեռա՛ց մարդկան պաշտի իբրեւ կարօտ իմիք. նա՛ տայ ամենայնի կեանս եւ շունչ՝ եւ զամենայն ինչ։ 26Արա՛ր ՚ի միոջէ արենէ զամենայն ազգս մարդկան՝ բնակե՛լ ՚ի վերայ երեսաց ամենայն երկրի. հաստատեաց կարգեալ ժամանակս եւ սահմանադրութիւնս բնակութեան նոցա՝ խնդրե՛լ զԱստուած 27զի թերեւս զննիցե՛ն զնա՝ եւ գտանիցեն. նա՝ եւ ո՛չ հեռի իսկ է յիւրաքանչիւր ումեքէ ՚ի մէնջ։ 28Զի նովա՛ւ կեամք եւ շարժի՛մք եւ եմք, որպէս ոմանք ՚ի ձերո՛ց ճարտարաց ասացին, թէ նորա եւ ա՛զգ իսկ եմք։ 29Եւ արդ՝ որովհետեւ ազգ եմք Աստուծոյ, ո՛չ պարտիմք համարել ոսկւոյ՝ կամ արծաթոյ՝ կամ քարի, որ ՚ի ճարտարութենէ՛ եւ ՚ի մտաց մարդկան քանդակեալ իցէ՝ զաստուածականն լինել նմանօղ։ 30Բայց զժամանակս անգիտութեանն անտե՛ս արարեալ Աստուծոյ, արդ զայս պատուիրէ մարդկան՝ ամենայն ումեք ապաշխարե՛լ։ 31Քանզի հաստատեաց օր, յորում պարտ է դատել զաշխարհս արդարութեամբ, ՚ի ձեռն առնն՝ որով սահմանեաց տալ հաւա՛տս ամենեցուն՝ յարուցեալ զնա ՚ի մեռելոց։ 32Իբրեւ լուան զյարութիւն մեռելոց, ոմանք ծա՛ղր առնէին. կէսքն ասէին. Լուիցուք ՚ի քէն վասն այդորիկ մի՛ւսանգամ։ 33Եւ ապա Պաւղոս ե՛լ գնա՛ց ՚ի միջոյ նոցա։ 34Եւ ոմանք արք անկեալք ՚ի նա հաւատացի՛ն. ընդ որս էր եւ Դիոնեսիո՛ս Արիոսպագացի, եւ կին մի անուն Դամարիս՝ եւ ա՛յլք ընդ նոսա։