ԻԷ եգ

1Յետ այսորիկ մեկնեալ Պաւղոսի յԱթենացւոց անտի, եկն ՚ի Կորինթոս. 2եւ եգիտ զոմն Հրեայ անուն Ակիւղաս՝ յազգէ Պոնտացի՛, այն ինչ եկեալ յԻտալիայ, եւ Պրիսկիլլայ կին նորա, վասն հրամանին Կղաւդեայ որոշե՛լ զամենայն Հրեայս ՚ի Հռովմայ. եւ յարեցաւ ՚ի նոսա։ 3Եւ վասն զի համարուե՛ստ էր, եղեւ առ նոսա՝ եւ գործէ՛ր. քանզի էին խորանակա՛րք արուեստիւք։ 4Եւ խօսէր ՚ի ժողովրդեանն ըստ ամենայն շաբաթուց, եւ հաւանեցուցանէր զՀրեայս եւ զհեթանոսս։ 5Իբրեւ իջին ՚ի Մակեդովնիայ՝ Շիղայ եւ Տիմոթէոս, ստիպէր հոգւովն Պաւղոս դնել վկայութիւն Հրէիցն՝ թէ Յիսուս է Քրիստոսն։ 6Եւ յընդդէմ դառնալ նոցա՝ եւ հայհոյել, թօթափեալ զձորձս՝ եւ ասէ ցնոսա. Արիւն ձեր ՚ի գլո՛ւխս ձեր, քաւեա՛լ եմ ես. յայսմ հետէ ՚ի հեթանո՛սս երթամ։ 7Եւ գնացեալ անտի եմո՛ւտ ՚ի տուն ուրումն, որոյ անուն էր Տիտոս Յուստոս՝ պաշտօնեա՛յ Աստուծոյ. որոյ ապարանքն էին մե՛րձ ՚ի ժողովետղն։ 8Կրիսպոս ժողովրդապետ հաւատա՛ց ՚ի Տէր ամենայն տա՛մբ իւրով. եւ բազմաց ՚ի Կորնթացւոցն լուեալ՝ հաւատացին եւ մկրտեցա՛ն։ 9Եւ ասէ Տէր ՚ի գիշերի տեսլեամբ ցՊաւղոս. Մի՛ երկնչիր, այլ խօսեաց՝ եւ մի՛ լռեր. 10քանզի ես ընդ քե՛զ եմ, եւ ո՛չ ոք ընդդէմ դարձցի քո՝ ՚ի չարչարել զքեզ. քանզի ժողովուրդ է իմ բազո՛ւմ ՚ի քաղաքիս յայսմիկ։ 11Եւ նստաւ անդ տարի մի, եւ ամիսս վեց, ուսուցանէր նոցա զբանն Աստուծոյ։ 12Առ Գաղիովնաւ փոխանակա՛ւ բդեշխին Աքայեցւոց, յարեան միաբան Հրեայքն ՚ի վերայ Պաւղոսի, եւ ածէին զնա յատեան. 13եւ ասէին, եթէ արտաքո՛յ օրինաց պատրէ՛ սա զմարդիկ՝ պաշտել զԱստուած։ 14Եւ իբրեւ մե՛րձ էր Պաւղոս բանալ զբերան իւր, ասէ Գաղւովն ցՀրեայսն. Եթէ է՛ր ինչ անիրաւութիւն կամ խարդախութիւն չարեաց՝ ո՛վ Հրեայք, ՚ի դէ՛պ էր ինձ անսալ ձեզ։ 15Ապա թէ ՚ի խնդիրք ինչ են վասն բանի՛ եւ անուանց եւ օրինաց ձերոց, տեսէ՛ք ձեզէն. քանզի դատաւոր այդպիսի իրաց չկամի՛մ լինել։ 16Եւ մերժեաց զնոսա յատենէ անտի։ 17Եւ առեալ ամենեցուն Յունացն զՍոսթենէս ժողովրդապետն՝ հարկանէի՛ն առաջի ատենին. եւ ո՛չի՛նչ զայնմանէ Գաղւովնի փոյթ լինէր։ 18Բայց Պաւղոսի տակաւին մնացեալ աւուրս բազումս, յեղբարցն հրաժարեալ՝ նաւէր յԱսորիս. եւ ընդ նմա Պրիսկիլլայ եւ Ակիւղաս, փոքրել զգլուխ ՚ի Կենքրեայ, քանզի ուխտադի՛ր էր։ 19Եւ հասեալ յԵփեսոս՝ զնոսա եթո՛ղ անդ, եւ ինքն մտեալ ՚ի ժողովուրդն խօսէ՛ր ընդ Հրեայսն։ 20Եւ աղաչէին զնա բազո՛ւմ ժամանակս լինել անդ. եւ ո՛չ առ յանձն, 21այլ հրաժարեա՛ց ՚ի նոցանէն՝ եւ ասէ. Դարձեա՛լ շրջեցայց Աստուծոյ կամօքն առ ձեզ։ Համբարձա՛ւ յԵփեսեայ, 22եւ իջեալ ՚ի Կեսարիայ՝ ել եւ ետ ողջո՛յն եկեղեցւոյն։ Էջ յԱնտիոք։ 23Եւ եղեալ անդ ժամանակ ինչ, ե՛լ շրջել կարգաւ ընդ Գաղատացւոց աշխարհն եւ ընդ Փռիւգիայ, հաստատե՛լ զամենայն աշակերտեալսն։ 24Հրեայ ոմն Ապեղէ՛ս անուն՝ Աղէքսանդրացի՛ յազգէ, այր ճարտարաբան, ե՛կն եհաս յԵփեսոս. զօրաւո՛ր էր գրովք։ 25Սա՝ էր տեղեկացեալ ճանապարհին Տեառն, եւ եռա՛յր հոգւով. խօսէր՝ եւ ուսուցանէր ճշմարտութեամբ վասն Յիսուսի. գիտէր միայն զմկրտութիւնն Յովհաննու։ 26Սա՝ սկսաւ համարձակե՛լ ՚ի ժողովրդեանն։ Եւ լուեալ ՚ի նմանէ Ակիւղայ եւ Պրիսկեայ, եւ առին զնա առ իւրեանս, եւ ճշմարտագո՛յնս պատմեցին նմա զճանապարհն Աստուծոյ։ 27Իբրեւ կամեցաւ նա գնալ յԱքայիայ, յօժարեա՛լ եղբարք՝ գրեցին առ աշակերտսն ընդունե՛լ զնա։ Որ իբրեւ եհաս անդր, բազո՛ւմ նպաստ լինէր հաւատացելոցն ՚ի ձեռն շնորհացն։ 28Քանզի պնդագո՛յն զՀրեայսն յանդիմանէր հրապարակաւ. ցուցանել գրովք՝ եթէ Քրիստոսն է Յիսուս։