ԻԸ եե

1Եւ եղեւ մինչդեռ Ապաւղոսն ՚ի Կորնթոսն էր, Պաւղոսի շրջեալ զվերին կողմամբքն՝ եւ իջանե՛լ յԵփեսոս. եւ գտանել զոմանս զաշակերտս, 2ասէ ցնոսա, եթէ Հոգի Սուրբ ընկալարո՞ւք ՚ի հաւատալն։ Նոքա ասեն ցնա. Այլ եւ ո՛չ թէ Հոգի Սուրբ գուցէ՝ լուեա՛լ է մեր։ 3Եւ ասէ. Իսկ յի՞նչ մկրտեցարուք։ Նոքա ասեն. ՚Ի Յովհաննու մկրտութիւնն։ 4Եւ ասէ Պաւղոս. Յովհաննէս քարոզեաց մկրտութիւն ապաշխարութեան ամենայն ժողովրդեանն. եւ ասէր, զի որ գալոցն է յետ նորա՝ ՚ի նա՛ հաւատասցեն. ա՛յսինքն է՝ ՚ի Յիսուս Քրիստոս։ 5Եւ իբրեւ լուան, մկրտեցա՛ն յանուն Տեառն Յիսուսի։ 6Եւ ՚ի դնել ՚ի վերայ նոցա Պաւղոսի զձեռն, ե՛կն Հոգի Սուրբ ՚ի վերայ նոցա. խօսէին լեզուս՝ եւ մարգարէանայի՛ն։ 7Եւ էին ամենեքեան արք իբրեւ երկոտասա՛ն։ 8Եւ մտեալ ՚ի ժողովուրդն՝ համարձակէր ամիսս երիս. խօսէ՛ր եւ հաւանեցուցանէր վասն արքայութեանն Աստուծոյ։ 9Իբրեւ ոմանք խստանային՝ եւ ընդդէմ դառնային բամբասե՛լ զճանապարհն առաջի բազմութեանն, մեկնեալ ՚ի նոցանէ որոշեա՛ց զաշակերտսն. հանապազօր խօսէ՛ր ՚ի դիւանին Տիւրանեայ որումն։ 10Եւ այս եղեւ զերկեա՛մ մի, մինչեւ ամենայն բնակչացն Ասիացւոց լսել զբանն Տեառն, Հրէից եւ հեթանոսաց։ 11Եւ զօրութիւնս ո՛չ սակաւս առնէր Աստուած ՚ի ձեռն Պաւղոսի. 12մինչեւ ՚ի հիւա՛նդս տանել ՚ի քրտանէ նորա՝ թաշկինակս կամ վարշամակս, եւ մերժե՛լ ՚ի նոցանէ ախտիցն, եւ այսոց չարաց ելանել։ 13Յանդգնեցան ոմանք ՚ի շրջող Հրէիցն՝ որ երդմնեցուցիչքն էին, անուանե՛լ ՚ի վերայ այնոցիկ որք ունէին այսս չարս՝ զանուն Տեառն Յիսուսի, եւ ասէին. Երդմնեցուցանե՛մ զձեզ ՚ի Յիսուս՝ զոր Պաւղոսն քարոզէ։ 14Եին որումն Սկեւեա՛յ Հրէի քահանայի եւթն որդի որ զայս առնէին։ 15Պատասխանի ետ այսն չար՝ եւ ասէ ցնոսա. ԶՅիսուս գիտեմ եւ զՊաւղոս ճանաչեմ, բայց դուք ո՞վ էք։ 16Եւ վազեաց այրն յորում էր այսն չար, ըմբռնեալ զերկոսեան յաղթահարեաց զնոսա, մինչեւ մերկս եւ վիրաւո՛րս փախչել ՚ի տանէ անտի։ 17Եւ այս յայտնի՛ եղեւ ամենայն Հրէից եւ հեթանոսաց՝ որ բնակեալ էին յԵփեսոս. եւ անկաւ երկեւղ յամենեսեան ՚ի նոսա. եւ մեծանա՛յր անուն Տեառն Յիսուսի։ 18Եւ բազո՛ւմք ՚ի հաւատացելոցն գային եւ խոստովա՛ն լինէին, եւ պատմէին զգործս իւրեանց։ 19Եւ բազումք ՚ի կախարդասարացն բերէին զգիրսն, այրէի՛ն առաջի ամենեցուն. եւ համարեցան զգինս նոցա՝ եւ գտանէին արծաթոյ բեւրս հինգ։ 20Եւ ա՛յսպէս բանն Աստուծոյ աճէ՛ր եւ հզօրանայր։ 21Եւ իբրեւ կատարեցաւ այս, եդ Պաւղոս ՚ի մտի շրջե՛լ ընդ Մակեդովնիայ եւ ընդ Աքայիայ՝ եւ գա՛լ յԵրուսաղէմ. ասէր, եթէ յետ երթալոյն իմ անդր, պարտ է ինձ եւ զՀռոմ տեսանել։ 22Առաքեաց ՚ի Մակեդոնիայ երկո՛ւս ՚ի պաշտօնէիցն իւրոց, զՏիմոթէոս եւ զԵրաստոս. եւ ինքն մնա՛ց ժամանակս ինչ յԱսիայ։ 23Եւ եղեւ ՚ի ժամանակին յայնմիկ խռովութիւն ո՛չ սակաւ, վասն ճանապարհին։ 24Իսկ Դեմետրիոս ոմն անուն՝ արծաթագո՛րծ, գործէր մեհեա՛նս արծաթիս Արտեմի՛ս դից. եւ տայր ճարտարացն լինել ո՛չ սակաւ շահ. 25որ ժողովեացն իսկ եւ զձեռագէտս արուեստին, եւ ասէ. Ա՛րք՝ դուք ձեզէ՛ն իսկ գիտէք զի յայսմ գործոյ է շահ մեզ։ 26Եւ տեսանէք՝ եւ լսէք եթէ ո՛չ միայն զԵփեսացւոց, այլ գրեթէ ամենայն իսկ Ասիացւոց՝ Պաւղոսս այս հաւանեցուցեալ շրջեա՛ց բազում ժողովս, ասել թէ ո՛չ են աստուածք ձեռագործք։ 27Եւ ո՛չ միայն այս ճգնէ զմեր կողմս՝ գա՛լ ՚ի յանդիմանութիւն, այլ եւ զմեծին աստուածոյ Արտեմեայ զմեհեանն յոչինչ համարեալ. նա՝ եւ քակելո՛ց եւս իցէ մեծութիւն նորա, զոր ամենայն Ասիայ՝ եւ տիեզերք պաշտեն։ 28Եւ զայս իբրեւ լուան, լի՛ եղեն բարկութեամբ. աղաղակէին եւ ասէին. Մե՛ծ է Արտեմիս Եփեսացւոց։ 29Եւ լցա՛ւ քաղաքն խռովութեամբ. դիմեցին առ հասարակ ՚ի թեատրոնն, յափշտակեցին զԳայիոս եւ զԱրիստարքոս Մակեդովնացի՝ զուղղեկիցսն Պաւղոսի։ 30Բայց Պաւղոս իբրեւ կամեցաւ մտանել յամբոխն, ո՛չ թողին զնա աշակերտքն։ 31Ոմանք եւ յԱսիապետացն՝ որ էին նորա բարեկամք, յղէի՛ն առ նա՝ եւ աղաչէին, մի՛ տալ զանձն ՚ի թեատրոնն։ 32Այլք ա՛յլ իմն աղաղակէին յամբոխին. զի էր ժողովն նոցա խռովեա՛լ. եւ բազումք ՚ի նոցանէ ո՛չ գիտէին թէ վասն ո՛յր ժողովեալ իցեն։ 33Եւ յամբոխէն բազմութենէ յառա՛ջ կալան զԱղեքսանդրոս. եւ իբրեւ ածին զնա յառաջ Հրեայքն, Աղեքսանդրոս շարժեաց զձեռն՝ եւ կամէր պատասխանի՛ առնել ամբոխին։ 34Իբրեւ գիտացին թէ այրն Հրեա՛յ է, միաբարբա՛ռ եղեալ յամենեցունց՝ իբրեւ ժամս երկուս աղաղակել, թէ մե՛ծ է Արտեմիս Եփեսացւոց։ 35Լռեցո՛յց դպրապետն զամբոխն՝ եւ ասէ. Ա՛րք Եփեսացիք, իսկ ո՞վ է ՚ի մարդկանէ՝ որ ո՛չ գիտէ զԵփեսացւոց քաղաքս մեհենազարդ՝ մեծին Արտեմեայ դիցն եւ Դիոպետեայ. 36եւ զի այդ՝ ա՛յդպէս է անշուշտ, պարտ է ձեզ հանդարտել, եւ մի՛ ինչ յանդգնութեամբ գործել։ 37Ածէք զարսդ զայդոսիկ այսր, ո՛չ մեհենակապուտս՝ եւ ո՛չ հայհոյիչս աստուածոյն մերոյ։ 38Զի եթէ Դեմետրիոս եւ որ ընդ նմա ճարտարք՝ ունիցին ինչ ընդ ումեք բանս, յատեա՛ն երթիցեն, եւ դատաւո՛րք գոն, եւ ամբաստա՛ն լիցին զմիմեանց։ 39Ապա թէ վասն ա՛յլ իրիք խնդիր իցէ, յօրինաւո՛ր ժողովսն վճարեսցեն։ 40Քանզի եւ մեզ վի՛շտ վտանկի է ընդ կռուոյս այսր աւուր՝ առա՛նց իրիք յանցանաց լինելոյ՝ զորմէ ո՛չ կարասցուք պատասխանի տալ վասն ժողովոյս այսորիկ։ Եւ զայս ասացեալ՝ արձակեա՛ց զժողովսն։