ԻԹ եէ

1Եւ յետ դադարելոյ ամբոխին, կոչեաց Պաւղոս զաշակերտսն եւ մխիթարեա՛ց. ողջոյն ետ, եւ ել գնա՛ց ՚ի Մակեդովնիայ։ 2Եւ շրջեալ ընդ կողմանսն ընդ այնոսիկ. եւ մխիթարեալ զնոսա բանիւք բազմօք, ե՛կն յԵլլադայ։ 3Իբրեւ արար անդ ամիսս երիս, եղեւ նմա դա՛ւ ՚ի Հրէիցն, մինչդեռ կամէր ելանել յԱսորիս. խորհուրդ կալաւ դառնա՛լ ընդ Մակեդովնիայ։ 4Եւ երթա՛յր ընդ նմա մինչեւ յԱսիա՝ Սոսիպատրոս Պռւեայ Բերիացի. եւ ՚ի Թեսաղոնիկեցւոց՝ Արիստարքո՛ս եւ Սեկունդոս, եւ Գայիոս Դերբացի, եւ Տիմոթէոս, եւ Ասիացիք՝ Տիւքիկոս եւ Տրոփիմոս։ 5Սոքա յառաջ երթեալ մնայի՛ն մեզ ՚ի Տրովադայ։ 6Եւ մեք նաւեցաք յետ աւուրցն բաղարջակերաց ՚ի Փիլիպպեա՛յ, եւ եկաք առ նոսա ՚ի Տրովադայ մինչեւ յաւուրս հինգ. անդ դադարեցաք աւուրս եւթն։ 7Եւ յաւուրն շաբաթուց մինչդեռ ժողովեալ էաք բեկանել զհացն, Պաւղոս խօսէ՛ր ընդ նոսա, զի գնալոց էր ՚ի վաղիւ անդր. եւ երկայնեաց զբանն մինչեւ ՚ի մէջ գիշերւոյն։ 8Եւ էին լապտե՛րք բազումք ՚ի վերնատանն, ուր էաք ժողովեալ։ 9Եւ նստէր ոմն երիտասարդ՝ անուն Եւտիքոս՝ ՚ի վերայ պատուհանին, նիրհէր ՚ի քո՛ւն թանձրութեան, ՚ի խօսելն Պաւղոսի յաճախ. ընկղմեալ ՚ի քնոյ անտի՝ անկաւ յերրո՛րդ դստիկոնէն ՚ի վայր, եւ բարձաւ մեռեա՛լ։ 10Եւ իջեալ Պաւղոս՝ անկանէ՛ր զնովաւ. եւ առնոյր զնա ընդ գիրկս՝ եւ ասէր. Մի՛ խռովիք, քանզի ոգի սորա ՚ի սմի՛ն է։ 11Եւ ել եբե՛կ զհացն՝ եւ ճաշակեաց. եւ բազո՛ւմ եւս խօսեցաւ մինչեւ յառաւօտն. եւ ապա ել գնաց։ 12Եւ ած զպատանին կենդանի՛, եւ մխիթարեցան ո՛չ սակաւ։ 13Եւ մեք մտեալ ՚ի նաւն՝ ամբարձաք յԱսո՛վն, անտի ակն ունէաք միւսանգամ առնուլ զՊաւղոս. զի ա՛յնպէս պատուիրեալ էր՝ մինչ ինքն զցամաքաւն երթալոց էր։ 14Եւ իբրեւ դիպեցաւ մեզ ՚ի յԱսովն, առեալ զնա եկա՛ք ՚ի Միտիլինէ։ 15Եւ անտի նաւեալ՝ ՚ի վաղիւ անդր հասա՛ք հանդէպ Քիայ. եւ ՚ի միւս օրն հասա՛ք ՚ի Սամոս. եւ ՚ի վաղիւ անդր եկա՛ք ՚ի Մելիտոն։ 16Զի ՚ի մտի եդեալ էր Պաւղոսի նաւել առ Եփեսեաւ. որպէս զի մի՛ լիցի նմա ժամանակ ինչ յամել յԱսիայ. քանզի փութայր, եթէ հնա՛ր ինչ իցէ նմա՝ զօրն Պենտակոստէից երթա՛լ յԵրուսաղէմ։ 17Եւ ՚ի Մելիտեայ յղեալ յԵփեսոս, կոչեա՛ց զերիցունս եկեղեցւոյն։ 18Եւ իբրեւ եկին առ նա, ասէ ցնոսա. Դուք ձեզէ՛ն գիտէք յօրէ յառաջնմէ յորմէ եկի յԱսիայ, որպէս ընդ ձեզ զամենայն ժամանակսն եղէ. 19ծառայել Տեառն ամենայն խոնարհութեամբ եւ բազում արտասուօք եւ փորձութեամբք՝ որ դիպեցան ինձ ՚ի նենգութեանց Հրէից։ 20Որպէս ո՛չինչ զանգիտեցի յօգտակարացն չպատմել ձեզ, եւ ուսուցանել ձեզ հրապարակա՛ւ եւ առտնին. 21տա՛լ վկայութիւն Հրէից եւ հեթանոսաց զապաշխարութեանն՝ որ առ Աստուած, եւ զհաւատո՛ցն որ ՚ի Տէր մեր Յիսուս Քրիստոս։ 22Եւ արդ՝ ահաւասիկ ես կապեալ հոգւովն, երթա՛մ յԵրուսաղէմ. եւ որ ինչ անդ ընդ իս անցանելոց է՝ չգիտե՛մ։ 23Բայց զի Հոգին Սուրբ ըստ քաղաքաց վկայէ՛ ինձ՝ եւ ասէ, եթէ կապանք եւ նեղութիւնք մնան քեզ։ 24Այլ եւ ո՛չ իւիք համարիմ զանձն իմ պատուական, որպէս զկատարեալ զընթացս իմ ուրախութեամբ, եւ զպաշտօնն զոր առի ՚ի Տեառնէ Յիսուսէ Քրիստոսէ, վկա՛յ լինել աւետարանի շնորհացն Աստուծոյ։ 25Եւ արդ՝ ահաւասիկ գիտեմ ես, եթէ ո՛չ եւս տեսանէք զերեսս իմ դուք ամենեքեան, յորս շրջեցայ քարոզե՛լ զարքայութիւնն Աստուծոյ։ 26Վասն որոյ եւ վկայութիւն դնեմ ձեզ յաւուր յայսմիկ, զի սո՛ւրբ եմ յարենէ ամենեցուն։ 27Քանզի ո՛չ խորշեցայ ՚ի պատմելոյ ձեզ զամենայն կամս Աստուծոյ։ 28Զգո՛յշ կացէք անձանց եւ ամենայն հօտիդ, յորում եդ զձեզ Հոգի՛ն Սուրբ տեսուչս, հովուել զժողովուրդ Տեառն, զոր ապրեցո՛յց արեամբ իւրով։ 29Քանզի գիտեմ ես, եթէ յետ իմոյ մեկնելոյ՝ գայցեն գայլք յափշտակօղք ՚ի ձեզ որ ո՛չ խնայեսցեն հօտիդ։ 30Եւ ՚ի ձէնջ յարիցեն արք որ խօսիցին թե՛ւրս, ձգե՛լ զաշակերտսն զկնի իւրեանց։ 31Վասն այսորիկ արթո՛ւն կացէք, եւ յիշեցէ՛ք՝ զի զերկեա՛մ մի զցա՛յգ եւ զցերեկ՝ ո՛չ դադարեցի արտասուօք խրատել զմի մի՛ իւրաքանչիւր։ 32Եւ արդ՝ յա՛նձն առնեմ զձեզ Աստուծոյ՝ եւ բանի շնորհաց նորա, որ կարօղն է շինել եւ տալ ձեզ ժառանգութիւն ընդ սուրբսն ամենեսեան։ 33Արծաթոյ՝ կամ ոսկւոյ՝ կամ հանդերձից՝ ո՛չ ուրուք ՚ի ձէնջ ցանկացայ. 34դուք ինքնի՛ն գիտէք, զի զպէտսն իմ, եւ որոց ընդ իսն էին՝ պաշտեցի՛ն ձեռքս այս։ 35Եւ զամենայն ինչ ցուցի ձեզ. զի ա՛յսպէս պարտ է վաստակել, եւ դարմանել զհիւանդս. եւ յիշել զբանն Տեառն Յիսուսի զոր ինքն իսկ ասաց. Երանելի՛ է մանաւանդ տալն քան առնուլն։ 36Եւ զայս իբրեւ ասաց, եդեալ ծո՛ւնր ամենեքումբք՝ եկաց յաղօթս։ 37Բազո՛ւմ լալիւն եղեւ ամենեցուն. եւ անկեալ զպարանոցաւն Պաւղոսի համբուրէի՛ն զնա. 38մորմոքէի՛ն մանաւանդ ՚ի վերայ բանին զոր ասէր, թէ ո՛չ եւս տեսանելոց են զերեսս նորա. եւ յուղարկեցի՛ն զնա ՚ի նաւ անդր։