1Եւ իբրեւ եղեւ ելանել մեզ եւ մեկնել ՚ի նոցանէ, հանդէպ գնացեալ եկաք ՚ի Կո՛վ. եւ ՚ի վաղիւ անդր ՚ի Հռովդոն, եւ անտի ՚ի Պատարա՛յ։ 2Եւ գտեալ նաւ մի զի երթայր ՚ի Փիւնիկէ, ելեալ ՚ի նա գնացա՛ք։ 3Եւ յայտ եղեալ Կիպրեայ, թողաք զնա ՚ի ձախակո՛ղմ, նաւեցաք յԱսորի՛ս եւ իջա՛ք ՚ի Տիւրոս. քանզի ա՛նդ էր նաւն թափելոց զբեռինսն։ 4Եւ գտեալ զաշակերտսն, կացա՛ք անդ աւուրս եւթն. որք ասէին ցՊաւղոս ՚ի ձեռն Հոգւոյն, մի՛ ելանել յԵրուսաղէմ։ 5Եւ իբրեւ եղեւ մեզ կատարել զաւուրսն, ելեալ գնացաք. եւ յուղարկեալ զմեզ ամենեցուն, հանդերձ կանա՛մբք եւ որդւովք՝ մինչեւ արտաքոյ քաղաքին։ Եդեալ ծունր առ ծովեզերին՝ կացաք յաղօթս. 6եւ հրաժարեալք ՚ի միմեանց՝ եւ ելա՛ք ՚ի նաւն. եւ նոքա դարձան յիւրեանց տեղիս։ 7Եւ մեր զնաւն առխեթեալ ՚ի Տիւրոսէ՝ հասաք ՚ի Պտղոմեդայ. եւ ողջոյն տուեալ եղբարց, եղեաք օր մի առ նոսա։

8Եւ ՚ի վաղիւ անդր ելեալ անտի՝ եկա՛ք ՚ի Կեսարիայ. եւ մտեալ յապարանսն Փիլիպպոսի աւետարանչի, որ էր յեւթա՛նց անտի, ագա՛ք առ նմա։ 9Նորա էին դստերք չորք կո՛յսք՝ մարգարէ՛ք։ 10Եւ ՚ի լինելն մեր անդ աւուրս բազումս, է՛ջ ոմն ՚ի Հրեաստանէ անուն Ագաբոս. 11եւ եկեալ առ մեզ, առեալ զգօտին Պաւղոսի՝ կապեա՛ց զոտս եւ զձեռս իւր, եւ ասէ. Ա՛յսպէս ասէ Հոգին Սուրբ. Զայրն որոյ գօտիս այս է, ա՛յսպէս կապեսցեն յԵրուսաղէմ Հրեայք, եւ մատնեսցեն զնա ՚ի ձեռս հեթանոսաց։ 12Եւ իբրեւ լուաք զայն, աղաչեցաք մեք, եւ որ ՚ի տեղւոջն էին՝ չելանե՛լ նմա յԵրուսաղէմ։ 13Յայնժամ պատասխանի ետ Պաւղոս եւ ասէ. Զի՞նչ գործեցէքդ՝ զի՞ լայքդ եւ ճմլեցուցանէք զսիրտ իմ. քանզի ես՝ ո՛չ միայն կապելոյ, այլ եւ մեռանելոյ յԵրուսաղէմ պատրաստեմ վասն անուանն Տեառն Յիսուսի Քրիստոսի։ 14Եւ ՚ի չանսալն նորա՝ լռեցաք, եւ ասեմք. Տեա՛ռն կամք լիցին։

ԼԱ զգ

15Եւ յետ աւուրցն այնոցիկ՝ հանդերձեալ ելանէա՛ք յԵրուսաղէմ։ 16Եկի՛ն ընդ մեզ եւ յաշակերտաց անտի Կեսարացւոց, եւ տանէին զմեզ առ որում վա՛նս ունելոց էաք՝ Մնասովնի ումեմն Կիւպրացւոյ առաջի՛ն աշակերտի։ 17Եւ ՚ի մտանելն մեր յԵրուսաղէմ, խնդութեամբ ընկալան զմեզ եղբարք։ 18Իսկ ՚ի վաղիւ անդր եմուտ Պաւղոս ընդ մեզ առ Յա՛կովբոս. եւ եկին ամենայն երիցունքն։ 19Եւ ողջոյն տուեալ նոցա՝ պատմէ՛ր մի ըստ միոջէ զոր արար Աստուած ՚ի հեթանոսս ՚ի ձեռն պաշտաման նորա։ 20Եւ նոցա լուեալ՝ փառաւո՛ր առնէին զԱստուած. եւ ասեն ցնա. Տեսանե՞ս ե՛ղբայր՝ քանի՛ բիւրք են հաւատացելոցն Հրէից, եւ ամենեքեան նախանձաւո՛ր օրինացն են։ 21Բայց իրազե՛կ եղեն վասն քո՝ թէ ապստամբութիւն ուսուցանես ՚ի Մովսիսէ՝ որոց ՚ի հեթանոսս ամենայն Հրեայք են, ասես՝ մի՛ թլփատել նոցա զորդիս, եւ մի՛ ըստ կրօնից օրինացն գնալ։ 22Արդ՝ զի՞նչ լինիցի ապաքէն լսեն, թէ եկեալ ես. 23արդ զայս արա՛ զոր ասեմք քեզ. Են ՚ի մեզ արք չորք ուխտադի՛րք յանձինս իւրեանց, 24զնոսա առեալ սրբեսցի՛ս ընդ նոսա. եւ ծախեա՛ ինչ ՚ի նոսա՝ զի գերծցեն զգլուխս իւրեանց. եւ գիտասցեն ամենեքին, թէ զորոց իրազե՛կն եղեն զքէն՝ ո՛չինչ է. այլ միաբանիս եւ դո՛ւ պահել զօրէնսն։ 25Բայց վասն հաւատացելոցն հեթանոսաց, մեք առաքեցա՛ք՝ որպէս ընտրեցաք, մի՛ ինչ այնպիսի պահել նոցա. բայց միայն զգուշանա՛լ նոցա ՚ի կռոց զոհելոյ, եւ յարենէ, եւ ՚ի հեղձուցելոյ, եւ ՚ի պոռնկութենէ։ 26Յայնժամ Պաւղոսի առեալ զարսն՝ ՚ի վաղիւ անդր ընդ նոսա սրբեալ եմո՛ւտ ՚ի տաճարն. յա՛յտ առնել զկատարումն աւուրցն սրբութեան, մինչեւ մատեաւ ՚ի վերայ իւրաքանչիւր ուրուք ՚ի նոցանէ պատարագ։

ԼԲ զդ

27Եւ իբրեւ մերձ էին եւթն աւուրքն ՚ի կատարել, տեսեալ զնա ՚ի տաճարին Ասիացւոց Հրէիցն՝ զեղուի՛ն զնովաւ զամենայն ամբոխն. եւ արկեալ ՚ի նա ձեռս՝ աղաղակէին. 28Ա՛րք Իսրայէլացիք՝ օգնեցէ՛ք. ա՛յս ա՛յր է՝ որ հակառա՛կ ժողովրդեանն եւ օրինացն եւ տեղւոյս այսորիկ՝ ամենեցուն ամենայն ուրեք ուսուցանէ. մինչեւ հեթանո՛սս եւս եմոյծ ՚ի տաճարն՝ եւ պղծեա՛ց զսուրբ տեղիսն։ 29Քանզի էր յառաջագոյն տեսեալ զՏրոփիմոս զԵփեսացի ՚ի քաղաքին ընդ նմա. զոր կարծէին եթէ ՚ի տաճա՛ր անդր եմոյծ Պաւղոս։ 30Շարժեցա՛ւ քաղաքն ամենայն, եւ կուտեցա՛ւ ժողովուրդն. եւ առեալ զՊաւղոս ձգէին արտաքոյ տաճարին. եւ վաղվաղակի փակեցա՛ն դրունքն, 31եւ խնդրէին զնա սպանանել։ Եհաս զրոյց ՚ի հազարապետ գնդին, եթէ խռովեա՛լ է ամենայն Երուսաղէմ։ 32Որոյ անդէն առեալ զօրականս եւ հարիւրապետս՝ դիմեա՛ց ՚ի վերայ նոցա. եւ նոցա տեսեալ զհազարապետն եւ զզօրականսն, դադարեցի՛ն ՚ի հարկանելոյ զՊաւղոս։ 33Յայնժամ մատուցեալ հազարապետն կալաւ զնա, եւ հրամայեաց կապել կրկին շղթայիւք, եւ հարցանէր թէ ո՞վ իցէ, եւ զի՞նչ իցէ արարեալ։ 34Այլք՝ ա՛յլ իմն աղաղակէին զնմանէ յամբոխին. իբրեւ ո՛չ կարաց գիտել զստոյգն վասն ամբոխին, հրամայեաց ածե՛լ զնա ՚ի բանակն։ 35Եւ իբրեւ եհաս յաշտիճանսն, դէպ եղեւ բառնա՛լ բերել զնա ՚ի զօրականացն՝ վասն բռնութեան ամբոխին։ 36Քանզի զհետ երթայր բազմութիւն ժողովրդեանն, եւ ասէին. Բա՛րձ զդա։ 37Մինչ դեռ մտանելոց էր Պաւղոս ՚ի բանակն, ասէ ցհազարապետն. Եթէ արժա՞ն իցէ ինձ խօսել ընդ քեզ։ Եւ նա ասէ. Յունարէն գիտե՞ս. 38մի արդեւք՝ դո՞ւ իցես Եգիպտացին, որ յառա՛ջ քան զայս աւուրս ապստամբեցուցեր եւ հաներ յանապատ չո՛րս հազարս արս՝ սիկարեանս։ 39Եւ ասէ Պաւղոս. Ես եմ այր Հրեա՛յ, ՚ի Տարսոնէ Կիլիկեցւոց, ո՛չ աննշան քաղաքի քաղաքացի. աղաչեմ զքեզ հրամայեա՛ ինձ խօսել առ ժողովուրդդ։ 40Եւ ՚ի հրամայելն նորա, Պաւղոս կացեալ ՚ի վերայ աշտիճանացն՝ շարժեա՛ց զձեռն ժողովրդեանն. իբրեւ բազում լռութիւն լինէր, սկսաւ բարբառել Հեբրայեցւո՛ց բարբառովն՝ եւ ասէ.