1Եւ հայեցեալ Պաւղոսի յատեանն՝ ասէ. Ա՛րք եղբարք՝ ես ամենայն ուղիղ մտօք գնացեալ եմ առաջի Աստուծոյ՝ մինչեւ ցայսօր։ 2Եւ քահանայապետն Անանիայ հրամայեաց սպասաւորացն հարկանե՛լ զբերան նորա։ 3Յայնժամ Պաւղոս ասէ ցնա. Հարկանելո՛ց է զքեզ Աստուած՝ որմ բռեալ. եւ դու նստիս դատե՞լ զիս ըստ օրինաց. եւ առանց օրինա՛ց հրամայես զիս հարկանել։ 4Եւ որ շուրջն կային՝ ասեն. Զքահանայապետ Աստուծոյ հայհոյե՞ս։ 5Եւ ասէ Պաւղոս. Ո՛չ գիտէի ե՛ղբարք, եթէ իցէ քահանայապետ. գրեա՛լ իսկ է. Զիշխան ժողովրդեան քո ո՛չ հայհոյեսցես։ * 6Իբրեւ գիտաց Պաւղոս՝ եթէ մի կողմն սադուկեցւո՛ց է՝ եւ միւսն փարիսեցւոց, աղաղակէ՛ր ՚ի մէջ ատենին. Ա՛րք եղբարք՝ ես փարիսեցի՛ եմ, որդի փարիսեցւոյ. վասն յուսո՛յ եւ յարութեան մեռելոց՝ ես աւասիկ դատիմ։ 7Եւ զայս իբրեւ ասաց՝ եղեն հերձուա՛ծք փարիսեցւոցն եւ սադուկեցւոց. եւ պատառեցա՛ւ բազմութիւնն։ 8Քանզի սադուկեցիքն ասեն. Չի՛ք յարութիւն, եւ ո՛չ հրեշտակ՝ եւ ո՛չ հոգի. բայց փարիսեցիքն խոստովանի՛ն զերկոսեան։ 9Եւ եղեւ աղաղա՛կ մեծ. յոտն կացին ոմանք ՚ի դպրաց անտի ՚ի կողմանէն փարիսեցւոց, հակառակէի՛ն եւ ասէ՛ին. Ո՛չինչ չարութիւն գտանեմք յառնս յայսմիկ, բայց եթէ հոգի խօսեցաւ ՚ի դմա՝ կամ հրեշտակ։ 10Եւ ՚ի բազմանալ ամբոխին, երկուցեալ հազարապետն՝ թէ գուցէ ճեղքիցի՛ Պաւղոս ՚ի նոցանէ, հրամայեաց զօրականին իջանել յափշտակե՛լ զնա ՚ի միջոյ նոցա, եւ ածել ՚ի բանակն։ 11Եւ ՚ի վաղուեան գիշերին՝ եկաց առ նմա Տէր եւ ասէ. Քաջալերեա՛ց Պաւղէ, զի որպէս վկայեցեր վասն իմ յԵրուսաղէմ, սոյնպէս պարտ է քեզ եւ ՚ի Հռո՛վմ վկայել։

ԼԴ զէ

12Եւ իբրեւ այգ եղեւ՝ արարեալ ժողով Հրէիցն, նզովեցի՛ն զանձինս ո՛չ ուտել եւ ո՛չ ըմպել՝ մինչեւ սպանցեն զՊաւղոս։ 13Եւ էին աւելի՛ քան զքառասուն՝ որոց զայս ընդ միմեանս երդմունս արարեալ էր։ 14Որք մատեան առ քահանայապետսն եւ երիցունս՝ եւ ասեն. Նզովիւք նզովեցաք զանձինս՝ ոչի՛նչ ճաշակել՝ մինչեւ սպանցուք զՊաւղոս։ 15Բայց դուք զգացուցէ՛ք հազարապետին հանդերձ ատենիւն, զի իջուսցէ զնա առ ձեզ, որպէս թէ կամիցիք ճշմարտագոյնս ինչ գիտել զնմանէ. եւ մեք յառա՛ջ քան զմօտել նորա՝ պատրաստեմք ՚ի սպանանե՛լ զնա։ 16Եւ լուեալ քեռորդւոյն Պաւղոսի զդաւաճանութիւնն, եկն եմուտ ՚ի բանակ անդր՝ պատմեա՛ց Պաւղոսի։ 17Եւ կոչեցեալ Պաւղոսի առ իւր զմի ՚ի հարիւրապետաց անտի՝ ասէ. Զպատանիս զայս տա՛ր առ հազարապետն, զի ունի՛ ինչ պատմել նմա։ 18Եւ նորա առեալ զնա տարա՛ւ առ հազարապետն՝ եւ ասէ. Կապեալն Պաւղոս կոչեաց զիս, եւ աղաչեաց զպատանիս զայս ածե՛լ առ քեզ, ունի ինչ խօսե՛լ ընդ քեզ։ 19Առեալ զձեռանէ նորա հազարապետին՝ գնա՛ց մեկուսի, հարցանէր՝ թէ զի՞նչ ունիս խօսել ընդ իս։ 20Եւ նա ասէ. Հրեայք միաբանեցին աղաչե՛լ զքեզ, զի վաղիւ զՊաւղոս իջուսցե՛ս յատեան, իբրեւ թէ կամիցին ինչ ճշմա՛րտագո՛յնս հարցանել վասն նորա. 21արդ՝ դու մի՛ անսայցես նոցա. քանզի դարա՛ն գործեա՛լ է նմա ՚ի նոցանէ արանց աւելի՛ քան զքառասուն, որք նզովեցին զանձինս՝ ո՛չ ուտել եւ ո՛չ ըմպել՝ մինչեւ սպանցեն զնա. արդ՝ պատրա՛ստ են, եւ սպասե՛ն քում հրամանի։ 22Ապա հազարապետն արձակեա՛ց զպատանին, պատուիրեալ մի՛ ումեք ասել՝ թէ զայս զգացուցեր ինձ։ 23Եւ կոչեա՛ց երկուս ՚ի հարիւրապետացն՝ եւ ասէ. Պատրաստեցէ՛ք զօրականս երկերիւր, որպէս զի երթիցեն մինչեւ ՚ի Կեսարիա. եւ հեծեալս իւթանասուն՝ եւ տիգաւո՛րս երկերիւր, յերից ժամու գիշերւոյն. 24եւ գրաստս պատրաստական, որպէս զի իջուցեալ զՊաւղոս ապրեցուսցե՛ն. եւ առ Փելիքս դատաւոր 25գրեալ թուղթ, որ ունէր օրինակ զա՛յս։ 26Կղաւդիոս Լիւսիաս, առ քա՛ջ դատաւոր Փելիքս, ողջո՛յն։ 27Զայրս զայս կապեալ ՚ի Հրէից՝ եւ մերձ ՚ի սպանանել ՚ի նոցանէ, հասեալ ՚ի վերայ զօրականաւ ապրեցուցի՛. իմացեալ թէ Հռոմայեցի՛ է։ 28Կամեցայ գիտել զվնասն՝ վասն որոյ ամբաստանէին զդմանէ, իջուցի՛ զդա յատեան նոցա։ 29Զոր գտի ամբաստանեալ վասն խնդրո՛յ իրիք իւրեանց օրինաց. եւ ո՛չի՛նչ արժանի մահու կամ կապանաց ունէր վնաս։ 30Իբրեւ ազդ եղեւ ինձ նենգութեան՝ յայրդ լինելոյ ՚ի նոցանէ՝ յղեցի՛ առ քեզ. հրաման տուեալ եւ չարախօսացն խօսե՛լ զդմանէ առաջի քոյ. ո՛ղջ լեր։ 31Եւ զօրականացն ըստ հրամանի նորա՝ առեալ զՊաւղոս ածին ՚ի գիշերեայն յԱնտիպատրիս։ 32Եւ ՚ի վաղիւ անդր արձակեալ զհեծեալսն զընդ նմա երթեալ, դարձա՛ն ՚ի բանակն։ 33Նոքա մտին ՚ի Կեսարի՛ա. եւ տուեալ ցդատաւորն զթուղթն, առաջի կացուցին նորա եւ զՊաւղոս։ 34Իբրեւ ընթերցաւ, եհարց թէ յորմէ՞ նահանգէ իցէ. եւ ստուգեալ եթէ ՚ի Կիլիկեա՛յ է. 35Լուա՛յց քեզ ասէ՝ յորժամ եւ չարախօսքն քո եկեսցեն։ Եւ հրամայեաց յապարանսն Հերովդի՛ պահել զնա։