ԼԸ էե

1Իբրեւ հրամայեցաւ մեզ նաւել յԻտալիայ, տային զՊաւղոս՝ եւ զա՛յլս ոմանս կապեալս ՚ի հարիւրապետ մի, որում անուն է՛ր Յուլիոս, Սեբաստեա՛ն գնդին։ 2Եւ ելեալ ՚ի նաւ մի Անդրամինտացի, որ երթալոց էր ՚ի կողմանս Ասիացւոց՝ գնացա՛ք. էր ընդ մեզ Արիստարքո՛ս Մակեդոն Թեսաղոնիկեցի։ 3Եւ ՚ի վաղիւ անդր իջա՛ք ՚ի Սիդոն. եւ մարդասիրութիւն ցուցեալ Յուլիա՛յ առ Պաւղոս, հրամայեաց առ բարեկամսն երթալ՝ եւ դարմա՛ն գտանել։ 4Եւ անտի ելեալ խոնարհագոյն, նաւեցա՛ք ՚ի Կիպրոս՝ եւ վասն հողմոցն ընդդէմ լինելոյ։ 5Յայնժամ ընդ մէ՛ջ ծովուն Կիլիկեայ եւ Պամփիլեայ նաւեալ՝ իջաք ՚ի Սմիւռա Լիկիացւոց։ 6Եւ անդ գտեալ հարիւրապետին նա՛ւ մի Աղեքսանդրացի՝ որ երթայր յԻտալիա, եմո՛յծ զմեզ անդր։ 7Եւ ՚ի բազում աւուրս ծանրանաւեալք հազիւ հասաք առ Կնիւդեաւ. եւ ՚ի չթողացուցանել մեզ հողմոյն, նաւեցա՛ք խոնարհագոյն ՚ի Կրիտէ առ Սաղամինեաւ։ 8Հազիւ անցեալ առ նովաւ՝ եկա՛ք ՚ի տեղի ինչ՝ որ կոչէր Գեղեցիկ նաւահանգիստ. յոր հո՛ւպ էր քաղաքն Ղասեայ։ 9Եւ իբրեւ բազում ժամանակք անցանէին, եւ սխա՛լ եւս լինէր նաւելոյն. եւ վասն ա՛յն ինչ եւս պահոցն անցանելոյ, տայր խրատ Պաւղոս, 10եւ ասէր ցնոսա. Ա՛րք՝ տեսանեմ զի թշնամանօ՛ք եւ բազում վնասու՝ ոչ միայն բեռինդ՝ եւ նաւիդ, այլ եւ անձա՛նց մերոց լինելոց է նաւարկութիւնս։ 11Իսկ հարիւրապետն նաւապետին՝ եւ նաւավարին առաւե՛լ անսայր, քան բանիցն Պաւղոսի։ 12Իբրեւ դժպատե՛հ իմն թուէր նաւահանգիստն առ ձմերել, բազումք խորհեցան գնա՛լ անտի. թերեւս կարասցեն հասանել ՚ի Փիւնիկէ, ձմերե՛լ ՚ի նաւահանգստին Կրետացւոց, որ հայէր ընդ հարաւակո՛ղմ եւ ընդ աշխարհն։ 13Եւ ՚ի շնչել հարաւոյն, համարեցան ուր դիմեալն էին հասանե՛լ. եւ արկեալ՝ մօ՛տ անցանէին առ Կրիտեաւ։ 14Եւ ո՛չ յետ բազում ժամուց՝ անկա՛ւ զնովաւ հողմ ուռուցիկ որ կոչի Իւրակիկլովն։ 15Ընդ յափշտակել նաւին, եւ ՚ի չհանդուրժե՛լ ընդդէմ հողմոյն, թոյլ տուեալ երթայաք եւ գայա՛ք։ 16՚Ի կղզի ինչ դիմեալ՝ որ կոչէր Կղաւդա, հազի՛ւ կարացաք ըմբռնել զմակոյկն. 17զոր առեալ՝ յօգնականութիւն կապէին ընդ նաւն։ Երկուցեալք թէ գուցէ՛ ՚ի յորձանուտն անկանիցին, իջուցեալ զառագաստն՝ ա՛յնպէս երթային եւ գային։ 18Եւ ՚ի սաստկագոյն վշտանալոյն մերոյ՝ ՚ի վաղիւ անդր զկարասի՛ն ընկեցիկ առնէին։ 19Եւ յերիր աւուր ընդ իւրեանց ձեռն զգործի՛ն նաւին ընկեցին։ 20Իբրեւ ո՛չ արեւ՝ եւ ո՛չ աստեղք երեւէին ՚ի բազում աւուրս, եւ ձմեռն ո՛չ սակաւ կայր ՚ի վերայ, ապա բառնա՛յր ամենայն յոյս փրկութեան մերոյ. 21եւ զի բազո՛ւմ աւուրս նօթի էին։ Յայնժամ Պաւղոս կացեալ ՚ի մէջ նոցա՝ ասէ. Պա՛րտ էր ձեզ ո՛վ արք՝ անսալ ինձ, եւ ո՛չ ելանել ՚ի Կրետեայ՝ եւ շահել զվի՛շտս զայս եւ զվնաս։ 22Եւ արդ՝ խրատեմ զձեզ քաջալերե՛լ. զի վնաս անձին՝ եւ ո՛չ միո՛ւմ ՚ի ձէնջ լինիցի, բա՛ց ՚ի նաւէդ։ 23Քանզի երեւեցաւ ինձ յայսմ գիշերի հրեշտակ Աստուծոյ՝ որոյ ե՛սն եմ եւ պաշտեմ զնա. 24եւ ասէ. Մի՛ երկնչիր Պա՛ւղ, կայսե՛ր եւս քեզ պարտ է յանդիման լինել. եւ ահա շնորհեալ է քեզ յԱստուծոյ զամենեսեան, որ են ընդ քեզ ՚ի նաւիդ։ 25Վասն այսորիկ քաջալերեցարո՛ւք արք, զի հաւատամ յԱստուած՝ եթէ այսպէս լինի՝ զորօրինակ խօսեցա՛ւ ընդ իս։ 26Բայց ՚ի կղզի՛ ինչ հասանէ մեզ անկանել։ 27Իբրեւ չորեքտասաներո՛րդ գիշեր լինէր՝ մինչդեռ ծփեաք ՚ի Հանդրի՛ն անդունդս, ՚ի մէջ գիշերին կարծէին նաւավարքն եթէ հասեալ իցեն յաշխա՛րհ ուրեք. 28եւ ընկեցեալ զգունդսն՝ գտին գիրկս քսա՛ն. եւ սակաւ ինչ դադարեալ, դարձեալ ընկեցին՝ եւ գտին գիրկս հինգետասան։ 29Զահի՛ հարեալ թէ գուցէ ՚ի խիստ ինչ տեղիս անկանիցին, յետուստ կողմանէ ընկեցին խարիսխս չո՛րս. ըղձանային այգուն լինելոյ։ 30Բայց նաւավարքն խնդրէին փախչե՛լ ՚ի նաւէ անտի. եւ իջուցեալ զկուրն ՚ի ծով անդր՝ պատճառանօք, որպէս թէ առաջո՛յ կողմանէ զխարիսխն ձգելոց իցեն։ 31Ասէ Պաւղոս ցհարիւրապետն եւ ցզօրականսն. Եթէ ոչ դոքա մնան ՚ի նաւիս՝ դուք ապրել ո՛չ կարէք։ 32Յայնժամ զօրականքն հատին զլարս կրին, եւ ՚ի բա՛ց ընկեցին։ 33Եւ մինչդեռ ա՛յգն կամէր լինել, աղաչէր Պաւղոս զամենեսեան առնուլ կերակո՛ւր՝ ասէ. Այս չորեքտասաներո՛րդ օր է՝ որում ակն ունիք նօթիս կատարել, եւ չէ՛ ինչ ճաշակեալ։ 34Վասն որոյ աղաչեմ զձեզ՝ ճաշակել կերակուր, զի այն իսկ վասն ձերոյ փրկութեան է. զի ո՛չ ուրուք ՚ի ձէնջ մազ մի ՚ի գլխոյ կորիցէ։ 35Եւ իբրեւ ասաց զայս, առեալ հաց՝ գոհացա՛ւ զԱստուծոյ առաջի ամենեցուն, եբեկ եւ սկսաւ ուտե՛լ։ 36Եւ քաջալերեցա՛ն ամենեքին, եւ նոքա՛ առին կերակուր։ 37Եւ էաք ամենայն հոգիք ՚ի նաւին՝ երկերի՛ւր իւթանասուն եւ վեց։ 38Իբրեւ յագեցան կերակրովն, թեթեւացուցին զնաւն՝ թափեալ զցորեանն ՚ի ծով։ 39Եւ իբրեւ ա՛յգ եղեւ՝ զերկիրն ո՛չ ճանաչէին, բայց զգոգ մի նշմարէին՝ թէ ափն ծովուն իցէ. յոր խորհէին թէ հնար ինչ իցէ՝ զերծանել զնաւն։ 40Եւ զխարիսխն հաստատեալ ընկեցի՛ն ՚ի ծովն, թուլացուցին զխառնելիս թեւոցն, եւ ՚ի բա՛ց առին զառագաստն. եւ ետուն հողմոյն յա՛փն կոյս ծովուն։ 41Անկեալ ՚ի տեղի մի երկծո՛վ՝ թիւրեցին զնաւն. եւ առաջին կողմն նաւին խրեալ անշա՛րժ մնայր, եւ յետին կողմն քակէ՛ր ՚ի բռնութենէն։ 42Եւ զօրականացն խորհուրդ արարեալ՝ զի զկապեալսն սպանցեն, եւ զի մի՛ ոք լուղիցի եւ փախիցէ։ 43Եւ հարիւրապետն քանզի կամեցաւ ապրեցուցանել զՊաւղոս, արգե՛լ զնոսա ՚ի խորհրդոյն. հրամայեաց զի որ կարօղն իցէ լուղել՝ անկանիցին նախ եւ ՚ի ցամա՛քն ելանիցեն. 44եւ զայլսն զորս ՚ի տախտա՛կս, եւ զորս յա՛յլ ինչ ՚ի կահէ անտի. եւ ա՛յսպէս եղեւ ամենեցուն փրծանել յերկիր, եւ ապրեալք։