1Յայնժամ գիտացաք եթէ Մելիտինէ՛ էր անուն կղզւոյն։ Բայց բարբարոսքն շնորհեցին ո՛չ սակաւ մարդասիրութիւն մեզ։ 2Քանզի լուցին խարոյկ՝ եւ ընկալան զամենեսեան զմեզ, վասն անձրեւին որ ստիպէր՝ եւ վասն ցրտոյն։ 3Եւ ՚ի ժողովել Պաւղոսի խռի՛ւ ինչ բազում՝ եւ դնել ՚ի վերայ խարուկին, ի՛ժ մի ՚ի ջերմութենէն ելեալ կալա՛ւ զձեռանէն նորա։ 4Եւ իբրեւ տեսին բարբարոսքն կախեա՛լ զգազանն զձեռանէ նորա, ասէին ցմիմեանս. Ուրեմն սպանօ՛ղ է այրս այս. որ թէպէտ ապրեցաւ ՚ի ծովէն, իրաւունքն ո՛չ ետուն կեալ։ 5Եւ նորա թօթափեալ զգազանն ՚ի հուրն, եղեւ նմա չար եւ ո՛չինչ. 6եւ նոքա ակն ունէին նմա այտնլոյ, կամ անկանելոյ՝ եւ յանկարծակի՛ մեռանելոյ. իբրեւ շա՛տ ակն կալեալ, եւ տեսանէին թէ ո՛չինչ վնաս եղեւ նմա, դարձեալ դարձուցին զբանսն՝ եւ ասէին թէ աստուա՛ծ ոմն է։ 7Եւ շուրջ զտեղեաւն զայնուիկ էին գեաւղք, գլխաւորի կղզւոյն որում անուն էր Պոպլիոս. որ առ զմեզ յերաշխի զերիս աւուրս՝ եւ սիրո՛վ ընկալաւ։ 8Եւ եղեւ հօրն Պոպլեայ ՚ի ջե՛րմ եւ յախտ թանչից հիւանդանա՛լ դնել. առ որ մտեալ Պաւղոս՝ եւ կացեալ յաղօթս եդ ծունր՝ եւ բժշկեա՛ց զնա։ 9Իբրեւ այս եղեւ, այլ հիւանդք որ էին ՚ի կղզւոջն՝ գային եւ բժշկէին. 10որք եւ բազում պատուով պատուեցին զմեզ. եւ իբրեւ գնացաք, ետո՛ւն որ ինչ պէտք էին։

ԼԹ էէ

11Եւ յետ երից ամսոց ելաք ՚ի նաւ մի Աղեքսանդրացի՝ որ ձմերեալ էր ՚ի կղզւոջն նշանաւորա՛ւ Դիոսկորացւոց։ 12Եւ իջեալ ՚ի Սիւրակուսաս, եղեաք աւուրս երկուս. 13ուստի գնացեալ հասա՛ք ՚ի Հռեգիովն։ Եւ յետ աւուր միոյ ՚ի շնչել հարաւոյն, երկօրեա՛յք եկաք ՚ի Պատիոլուս։ 14Ուր եւ գտաք եղբարս, աղաչեցեալք ՚ի նոցանէ լինել աւուրս եւթն։ Եւ ապա ելաք ՚ի Հռովմ. 15եւ անտի լուեալ եղբարց զմէնջ, ելին ընդ առաջ մեր մինչեւ յՈրդոստայն Ապփեայ եւ Երիցն Կրպակաց. զորս տեսեալ Պաւղոսի գոհացա՛ւ զԱստուծոյ՝ եւ քաջալերեցաւ։ 16Եւ իբրեւ մտաք ՚ի Հռովմ, հրամայեցաւ Պաւղոսի լինե՛լ առանձինն հանդերձ զինուորաւն՝ պահպանաւ իւրով։

17Եւ եղեւ յետ երից աւուրց, կոչե՛լ նմա զՀրէից գլխաւորս. եւ իբրեւ եկին, ասէ ցնոսա. Ես՝ ա՛րք եղբարք՝ ո՛չինչ հակառակ գործեալ ժողովրդեան՝ կամ կրօնիցն հայրենեաց, կապեալ յԵրուսաղեմէ՝ մատնեցայ ՚ի ձեռս Հռովմայեցւոց։ 18Որք իբրեւ դատեցանն զիս, կամեցան արձակե՛լ, վասն եւ ո՛չ մի ինչ վնաս մահու գտանելոյ յիս։ 19՚Ի հակառակել Հրէիցն, հարկ եղեւ բողոքել ՚ի կայսր. ի՛բր ո՛չ եթէ զազգէն իմմէ ունէի ինչ չարախօսել։ 20Վասն այսր պատճառանաց աղաչեցի զձեզ՝ տեսանել եւ խօսել. քանզի վասն յուսո՛յն Իսրայէլի կա՛մ ՚ի շղթայս յայսոսիկ։ 21Եւ նոքա ասեն ցնա. Մեք ո՛չ թուղթս ինչ վասն քո ընկալաք ՚ի Հրէից, եւ ո՛չ եկեալ ոք յեղբարց պատմեաց՝ կամ խօսեցաւ ինչ վասն քո չարութիւն։ 22Բայց աղաչեմք ՚ի քէ՛ն լսել՝ թէ զի՛նչ խորհիցիս. զի վասն հերձուածոյդ այդորիկ յա՛յտ իսկ է մեզ, զի ամենայն ուրեք հակառակութիւն կրէ։ 23Ժա՛մ եդեալ նմա օր մի, եկին ՚ի վանսն առ նա բազումք. որոց պատմէ՛ր վկայութեամբ զարքայութիւն Աստուծոյ. եւ հաւանեցուցանէ՛ր զնոսա վասն Յիսուսի՝ յօրինացն Մովսիսի եւ ՚ի մարգարէից՝ յայգուէ մինչեւ ցերեկոյ։ 24Եւ ոմանք հաւանէի՛ն բանիցն, եւ կէսք չհաւատայի՛ն։ 25Եւ անմիաբանք լիեալ միմեանց՝ արձակէի՛ն։ Յասելն Պաւղոսի բան մի. թէ բարւո՛ք խօսեցաւ Հոգին Սուրբ ՚ի ձեռն Եսայեայ մարգարէի առ հարսն մեր, 26եւ ասէ. Ե՛րթ առ ժողովուրդն, եւ ասասցես. Լսելով լուիջի՛ք՝ եւ մի՛ իմասջի՛ք, տեսանելով տեսջի՛ք՝ եւ մի՛ տեսջի՛ք։ 27Զի թանձրացաւ սիրտ ժողովրդեանն այնորիկ, եւ ակընջօք իւրեանց ծա՛նր լուան, եւ զաչս իւրեանց կափուցին, զի մի՛ երբէք տեսցեն աչօք, եւ ակընջօք լուիցեն, եւ սրտիւքն իմասցին, եւ դարձցին եւ բժշկեցից զնոսա։ * 28Եւ արդ՝ յայտնի լիցի ձեզ, զի հեթանոսաց առաքեցաւ փրկութիւնս Աստուծոյ. նոքին եւ լուիցեն։ 30Եւ եղեւ զերկեա՛մ մի բովանդակ իւրով վարձու. 31եւ ընդունէր զամենեսեան որ մտանէին առ նա։ 32Քարոզէր զարքայութիւնն Աստուծոյ, եւ ուսուցանէր վասն Տեառն Յիսուսի Քրիստոսի, անխափա՛ն՝ ամենայն համարձակութեամբ։