1Եւ յաւուրսն յայնոսիկ ՚ի բազմանալ աշակերտացն՝ եղեւ տրտո՛ւնջ Յունացն առ Հեբրայեցիսն. զի արհամարհեա՛լ լինէին ՚ի պաշտամանն հանապազորդի այրիք նոցա։ 2Կոչեցին երկոտասանքն զբազմութիւն աշակերտացն՝ եւ ասեն. Ո՛չ է հաճոյ թողուլ մեզ զբանն Աստուծոյ՝ եւ պաշտել զսեղանն։ 3Ընտրեցէ՛ք ե՛ղբարք վկայեալս ՚ի ձէնջ արս եւթն, զորս կացուսցո՛ւք ՚ի վերայ պիտոյիցս այսոցիկ. 4եւ մեք՝ աղօթի՛ց եւ պաշտաման եւ բանի՛ն հպատա՛կ լիցուք։ 5Եւ հաճո՛յ թուեցաւ բանն առաջի ամենայն բազմութեանն. եւ ընտրեցին զՍտեփանոս, այր՝ լի՛ հաւատով՝ եւ Հոգւով Սրբով, եւ զՓիլի՛պպոս, եւ զՊրոքորոն, եւ զՆիկանովրա՛յ, եւ զՏիմովնա՛յ, եւ զՊարմենա՛յ, եւ զՆիկողայո՛ս զեկն Անտիոքացի. 6զորս կացուցին առաջի առաքելոցն, եւ աղօթս արարեալ՝ եդին ՚ի վերայ նոցա զձեռս։ 7Եւ բա՛նն Աստուծոյ աճէր. եւ բազմանա՛յր թիւ աշակերտելոցն յոյժ յԵրուսաղէմ. եւ բազում ժողովք ՚ի քահանայիցն անսայի՛ն հաւատոցն։

8Ստեփանոս այր՝ լի՛ շնորհօք եւ զօրութեամբ, առնէր արուեստս եւ նշա՛նս մեծամեծս ՚ի ժողովրդեանն։ 9Յարեան ոմանք ՚ի ժողովրդենէն, որ կոչէր Լիբեացւոց՝ եւ Կիւրենացւոց՝ եւ Աղեքսանդրացւոց՝ եւ որ ՚ի Կիւլիկեցւոց՝ եւ յԱսիայ, վիճե՛լ ընդ Ստեփանոսի. 10եւ ո՛չ կարէին զդէմ ունել զիմաստութեանն եւ զհոգւոյն, որով խօսէր։ 11Յայնժամ հրապուրեցին ա՛րս ոմանս ասե՛լ զնմանէ, թէ լուաք զդորա խօսել բանս հայհոյութեան ՚ի Մովսէս եւ յԱստուած։ 12Եւ խռովեցի՛ն զժողովուրդն եւ զերիցունսն եւ զդպիրսն. եւ հասեալ ՚ի վերայ յափշտակեցի՛ն զնա՝ եւ ածի՛ն յատեանն։ 13Եւ կացուցին վկայս սո՛ւտս որ ասէին. Այրս այս ո՛չ դադարէ խօսել բանս հայհոյութեան զտեղւոյն սրբոյ՝ եւ զօրինացն։ 14Լուա՛ք ՚ի դմանէ զի ասէր, թէ Յիսուս Նազովրեցի՝ նա՛ քակեսցէ զտեղիս զայս, եւ փոխեսցէ զօրէնսս զոր ետ մեզ Մովսէս։ 15Եւ հայեցեալ ՚ի նա ամենեցուն որ նստէին յատենին, տեսի՛ն զերեսս նորա իբրեւ զերեսս հրեշտակի։