Գործք Առաքելոց
8
1Եւ եղեւ յաւուր յայնմիկ հալածումն մե՛ծ ՚ի վերայ եկեղեցւոյն յԵրուսաղէմ. եւ ամենեքեան ցրուեցա՛ն ՚ի գեաւղս Հրէաստանի եւ ՚ի Սամարիա՝ բա՛ց յառաքելոցն։ 2Եւ բարձին զՍտեփանոս արք երկիւղածք, եւ արարին կո՛ծ մեծ ՚ի վերայ նորա։ 3Բայց Սաւղոս վնասակա՛ր էր եկեղեցւոյն. ՚ի տունս տունս մտանէր, քարշեալ զարս եւ զկանայս՝ մատնէ՛ր ՚ի բանտ։ 4Եւ սփռեալքն՝ շրջէին աւետարանէի՛ն զբանն։ 5Իսկ Փիլիպպոս իջեալ ՚ի քաղաքն Սամարացւոց՝ քարոզէ՛ր նոցա զՔրիստոս Յիսուս։ 6Ո՛ւնկն դնէին ժողովուրդքն բանիցն Փիլիպպոսի միաբան, ՚ի լսել նոցա եւ ՚ի տեսանե՛լ զնշանսն զոր առնէր։ 7Քանզի բազումք որ ունէին զայսս պիղծս, աղաղակէին ՚ի ձայն մեծ եւ ելանէին։ 8Եւ բազում անդամալոյծք եւ կաղք բժշկէին. 9եւ եղեւ ուրախութիւն մեծ ՚ի քաղաքին յայնմիկ։ Այր ոմն Սի՛մովն անուն, յառաջագո՛յն էր ՚ի քաղաքին. մոգէ՛ր եւ ապշեցուցանէր զազգն Սամարացւոց. ասել զանձնէ թէ իցէ մե՛ծ ոմն։ 10Յոր հայէին ամենեքեան ՚ի փոքուէ մինչեւ ՚ի մեծամեծս՝ եւ ասէին. Սա՛ է զօրութիւն Աստուծոյ՝ որ կոչի մեծ։ 11Հայէին ՚ի նա վասն բազում ժամանակաց մոգութեամբքն ապշեցուցանելո՛յ զնոսա։ 12Բայց յորժամ հաւատացի՛ն Փիլիպպոսի, որ աւետարանէր վասն արքայութեանն Աստուծոյ, եւ անուանն Յիսուսի Քրիստոսի, մկրտէի՛ն ամենեքեան արք եւ կանայք։ 13Այլ եւ ինքն Սիմովն հաւատա՛ց, եւ մկրտեալ կանխէ՛ր առ Փիլիպպոս. տեսեալ զնշանսն եւ զմեծամեծ զօրութիւնսն որ լինէին՝ զարմանա՛յր։ 14Իբրեւ լուան որ յԵրուսաղէմ առաքեալքն էին, թէ եւ ՚ի Սամարիա՛յ ընկալան զբանն Աստուծոյ, առաքեցին առ նոսա զՊե՛տրոս եւ զՅովհաննէս. 15որք իջեալ կացին յաղօթս ՚ի վերայ նոցա, որպէս զի առցե՛ն զՀոգի Սուրբ. 16զի ցայնժամ չեւ եւս էր եւ ո՛չ ՚ի վերայ միո՛յ նոցա հասեալ. բայց միայն մկրտեալք էին յանուն Տեառն Յիսուսի։ 17Յայնժամ եդին զձեռս ՚ի վերայ նոցա՝ եւ առնուին Հոգի Սուրբ։
18Տեսեալ Սիմոնի՝ թէ ձեռն ՚ի վերայ դնելով առաքելոցն՝ տուեա՛լ լինի Հոգի Սուրբ, մատոյց նոցա ինչս՝ եւ ասէ. 19Տո՛ւք եւ ինձ զիշխանութիւնս զայս, զի յոյր վերայ դնիցեմ զձեռս՝ առցէ՛ զՀոգի Սուրբ։ Եւ Պե՛տրոս ասէ ցնա. 20Արծաթ քո ընդ քեզ լիցի ՚ի կորո՛ւստ, զի զպարգեւսն Աստուծոյ համարեցար ընչիւք ստանալ։ 21Ո՛չ գոյ մասն եւ վիճակ ՚ի բանիդ յայդմիկ. քանզի սիրտ քո ո՛չ է ուղիղ առաջի Աստուծոյ։ 22Ապաշաւեա՛ դու ՚ի չարեացդ քո յայդցանէ, եւ աղաչեա՛ զՏէր. թերեւս թողութի՛ւն լիցի քեզ ՚ի մեղմեխ խորհրդոց սրտի քոյ։ 23Քանզի ՚ի դառնութիւն մաղձի, եւ ՚ի կնճիռն անիրաւութեան տեսանեմ զքեզ։ 24Պատասխանի ետ Սիմոն եւ ասէ. Աղաչեցէ՛ք դուք վասն իմ զՏէր, զի մի՛ ինչ եկեսցէ ՚ի վերայ իմ՝ յորոց դուքդ ասացէք։ 25Եւ նոցա եդեալ վկայութիւն՝ խօսեցան զբանն Աստուծոյ, եւ դարձա՛ն յԵրուսաղէմ. եւ ՚ի բազում ՚ի գեաւղս Սամարացւոցն աւետարանէին։
ԺԲ բե
26Հրեշտա՛կ Տեառն խօսեցաւ առ Փիլիպպոս՝ եւ ասէ. Արի՛ եւ գնա դու ՚ի կողմն հարաւոյ՝ ընդ ճանապարհ որ իջանէ յԵրուսաղեմէ ՚ի Գազայ. զի այս է անապա՛տ։ 27Եւ յարեաւ գնա՛ց։ Եւ ահաւասիկ այր մի Եթւովպացի ներքինի, հզօր Կանդակա՛յ տիկնոջ Եթւովպացւոց, որ էր ՚ի վերայ ամենա՛յն գանձուց նորա. որ եկեալ էր երկի՛ր պագանել յԵրուսաղէմ. 28եւ անդրէն դարձեալ եւ նստեալ ՚ի կառս իւրում, ընթեռնո՛յր զմարգարէն զԵսայի։ 29Ասէ Հոգին ցՓիլիպպոս. Մատի՛ր եւ յարեա՛ց ՚ի կառսդ յայդոսիկ։ 30Եւ ընթացեալ Փիլիպպոս՝ լսէր զի ընթեռնոյր զԵսայի՛ մարգարէ. եւ ասէ. Գիտիցե՞ս արդեւք զոր ընթեռնուցուսդ։ 31Եւ նա ասէ. Զիա՞րդ կարիցեմ, թէ ոչ ոք առաջնորդեսցէ ինձ։ Եւ աղաչեաց զՓիլիպպոս՝ ելանե՛լ նստե՛լ ընդ նմա։ 32Եւ գլուխ գրոցն զոր ընթեռնոյր՝ էր ա՛յս. Իբրեւ զոչխա՛ր ՚ի սպանդ վարեցաւ, եւ իբրեւ զորոջ առաջի կտրչի իւրոյ անմռունչ, ա՛յնպէս ո՛չ բանայ զբերան իւր։ 33՚Ի խոնարհութեան նորա դատաստան նորա բարձա՛ւ, եւ զազգատոհմ նորա ո՛ պատմեսցէ. զի բառնան յերկրէ կեանք նորա։ 34Պատասխանի ետ ներքինին Փիլիպպոսի, եւ ասէ. Աղաչեմ զքեզ՝ վասն ո՞յր ասէ մարգարէն զայս. վասն ի՞ւր, եթէ վասն այլո՛յ ուրուք։ 35Եբա՛ց Փիլիպպոս զբերան իւր, եւ սկսեալ ՚ի գրոցս յայսմանէ՝ աւետարանեաց նմա զՅիսուս Քրիստոս։ 36Իբրեւ երթային զճանապարհայնն, եկին ՚ի ջո՛ւր ինչ. եւ ասէ ներքինին. Ահաւասիկ ջուր՝ զի՞նչ արգելու զիս ՚ի մկրտելոյ։ 37Եւ ասէ ցնա. Եթէ հաւատաս բոլորով սրտիւ քով մա՛րթ է։ Պատասխանի ետ ներքինին եւ ասէ. Հաւատամ՝ եթէ Յիսուս Քրիստոս Որդի Աստուծոյ։ 38Եւ հրամայեաց կացուցանել զկառսն. եւ իջին երկոքին ՚ի ջուրն՝ Փիլիպպոս եւ ներքինին, եւ մկրտեա՛ց զնա։ 39Եւ իբրեւ ելին ՚ի ջրոյ անտի, Հոգի՛ Սուրբ եկն ՚ի վերայ ներքինւոյն. եւ հրեշտակ Տեառն յափշտակեաց զՓիլիպպոս, եւ ո՛չ եւս ետես զնա ներքինին. եւ գնայր զճանապարհս իւր ուրախութեամբ։ 40Բայց Փիլիպպոս գտաւ յԱզովտո՛ս. եւ շրջեալ աւետարանէ՛ր ամենայն քաղաքացն, մինչեւ ՚ի գալ նորա ՚ի Կեսարիայ։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805