ԺԳ բզ

1Իսկ Սաւղոս տակաւին լցեա՛լ սպառնալեօք եւ սպանմամբ աշակերտացն Տեառն, մատուցեալ առ քահանայապետսն. 2խնդրեաց ՚ի նոցանէ թո՛ւղթս ՚ի Դամասկոս առ ժողովսն. որպէս թէ զոք գտցէ զա՛յնր ճանապարհաւ՝ արս կամ կանայս, կապեալս ածցէ յԵրուսաղէմ։ 3Եւ ընդ երթալն նորա՝ եղեւ մերձենա՛լ ՚ի Դամասկոս. յանկարծակի շուրջ զնովաւ փայլատակեաց լո՛յս յերկնից։ 4Եւ անկեալ յերկիր, լուաւ բարբառ՝ որ ասէր ցնա. Սաւո՞ւղ Սաւուղ՝ զի՞ հալածես զիս։ 5Եւ ասէ. Ո՞վ ես Տէր։ Եւ նա ասէ. Ես եմ Յիսուս զոր դուն հալածես. 7այլ յո՛տն կաց՝ եւ մո՛ւտ ՚ի քաղաք, եւ պատմեսցի՛ քեզ՝ զինչ քեզ պա՛րտ իցէ առնել։ Իսկ արքն որ ընդ նմայն երթային, կային անշըշո՛ւնջ. զձայնն միայն լսէին, բայց տեսանէին եւ ո՛չ ինչ։ 8Յարեաւ Սաւղոս յերկրէ անտի, եւ աչօք բացօք ո՛չ զոք տեսանէր. զձեռանէ նորա առեալ մուծի՛ն ՚ի Դամասկոս։ 9Եւ էր անդ աւուրս երիս եւ ո՛չ տեսանէր. եւ ո՛չ եկեր եւ ո՛չ արբ։ 10Եւ էր ոմն աշակերտ ՚ի Դամասկոս՝ Անանիա՛յ անուն. ասէ ցնա Տէր ՚ի տեսլեան. Անանիա՛յ։ Եւ նա ասէ. Ահա՛ւասիկ եմ Տէր։ 11Եւ ասէ ցնա Տէր. Յո՛տն կաց եւ գնա՛ ընդ փողոցն՝ որ կոչի Ուղիղ, եւ խնդրեսցես յապարանս Յուդայ՝ Սաւղոս անուն զՏարսոնացի, զի կա՛յ դեռ յաղօթս։ 12Եւ ետես ՚ի տեսլեան այր մի Անանիայ անուն, մտեալ եւ եդեալ ՚ի վերայ նորա զձեռն, որպէս զի տեսցէ՛։ 13Պատասխանի ետ Անանիա. Տէր՝ լուա՛յ ՚ի բազմաց վասն առնն այնորիկ՝ որչափ արար չարիս սրբոց քոց յԵրուսաղէմ. 14եւ աստ ունի՛ իշխանութիւն ՚ի քահանայապետիցն, կապել զամենեսեան որ կարդան զանուն քո։ 15Ասէ ցնա Տէր. Ե՛րթ դու, զի անօթ ընտրութեան է ինձ նա, կրե՛լ զանուն իմ առաջի հեթանոսաց՝ եւ թագաւորաց՝ եւ որդւոցն Իսրայէլի։ 16Քանզի ե՛ս իսկ ցուցի նմա՝ որչափ պա՛րտ իցէ նմա չարչարել վասն անուան իմոյ։ 17Եւ գնաց Անանիայ եւ եմո՛ւտ յապարանսն. եւ եդեալ ՚ի վերայ նորա ձեռս, եւ ասէ. Սաւո՛ւղ եղբայր՝ ՚ի վե՛ր հայեաց, Տէ՛ր առաքեաց զիս, Յիսո՛ւս որ երեւեցաւն քեզ ՚ի ճանապարհին յորում գայիրն. որպէս զի տեսցես, եւ լցցի՛ս Հոգւով Սրբով։ 18Եւ վաղվաղակի անկա՛ն յաչաց նորա իբրեւ կեղեւանք. ետես, եւ յարեաւ մկրտեցա՛ւ. 19եւ առեալ կերակուր զօրացա՛ւ։ Եւ եղեւ ՚ի Դամասկոս ընդ աշակերտսն աւո՛ւրս ինչ։ 20Եւ վաղվաղակի ՚ի ժողովուրդսն քարոզեաց զՅիսուս, թէ սա՛ է Որդին Աստուծոյ։ 21Զարմացեա՛լ էին ամենեքեան, որ լսէին, եւ ասէին. Ո՞չ սա էր որ աւա՛րն հարկանէր յԵրուսաղէմ զայնոսիկ որ կարդային զանուն Յիսուսի. եւ այսր նմին իրի եկեալ էր, զի կապեալս զսոսա տարցի առ քահանայապետսն։ 22Այլ Սաւղոս առաւե՛լ եւս զօրանայր՝ եւ յաղթահարէ՛ր զՀրեայսն, որ բնակեալ էին ՚ի Դամասկոս. եւ խելամտեցուցանէ՛ր թէ սա՛ է Քրիստոսն։ 23Իբրեւ կատարէին աւուրք բազումք, խորհեցան Հրեայքն սպանանե՛լ զնա։ 24Յայտնեցա՛ւ Սաւղոսի նենգութիւնն նոցա. քանզի պահէին զդրունսն ՚ի տուէ եւ ՚ի գիշերի, որպէս զի սպանցեն զնա։ 25Եւ առեալ զնա աշակերտացն ՚ի գիշերի՝ ընդ պարիսպն կախեալ իջուցին վանդակաւ։ 26Իբրեւ եկն Սաւղոս յԵրուսաղէմ, ընդելանէր յարե՛լ յաշակերտսն. եւ ամենեքեան երկնչէի՛ն ՚ի նմանէ, չհաւատայի՛ն թէ իցէ աշակերտ։ 27Բայց Բառնաբայ առեալ զնա ա՛ծ առ առաքեալսն. եւ պատմեա՛ց նոցա՝ ո՛րպէս ՚ի ճանապարհին ետես զՏէր, եւ զի խօսեցա՛ւ ընդ նմա. եւ զի ՚ի Դամասկոս համարձակեցա՛ւ յանուն Յիսուսի։ 28Եւ էր ընդ նոսա մտանել եւ ելանե՛լ յԵրուսաղէմ, համարձակեալ յանուն Տեառն. 29խօսէր եւ վիճէ՛ր ընդ Յոյնսն. եւ նոքա խոկային սպանանե՛լ զնա։ 30Եւ իմացեալ եղբարց՝ իջուցին զնա ՚ի Կեսարիա, եւ առաքեցի՛ն զնա ՚ի Տարսոն։ 31Բայց եկեղեցին ընդ ամենայն Հրէաստան՝ եւ ՚ի Սամարիայ եւ ՚ի Գալիլեա ունէր խաղաղութիւն, շինեալ եւ երթեա՛լ զհետ երկիւղի Տեառն. եւ մխիթարութեամբ Հոգւոյն Սրբոյ բազմանա՛յր։

ԺԴ բէ

32Եւ եղեւ ՚ի շրջե՛լն Պետրոսի առ ամենեքումբք, իջանել նմա եւ առ սուրբսն՝ որ բնակեալ էին ՚ի Լիւդիա։ 33Եւ եգիտ անդ ա՛յր մի, որում անուն էր Էնեայ, ութեմեան դնէր ՚ի մահիճս անդամալոյծ։ 34Եւ ասէ ցնա Պե՛տրոս. Էնեա՛յ՝ բժշկէ՛ զքեզ Տէր Յիսուս Քրիստոս, արի՛ եւ քեզէ՛ն թօթափեա՛ զանկողինս քո։ Եւ վաղվաղակի յարեա՛ւ։ 35Եւ տեսի՛ն զնա ամենեքեան որ բնակեալ էին ՚ի Լիդիայ, եւ ՚ի Սարովնայ, որք եւ դարձան իսկ ՚ի Տէր։ 36Եւ ՚ի Յոպպէ էր կի՛ն ոմն աշակերտեալ՝ անուն Տաբիթայ, որ անուանեալ կոչի Այծեմնիկ. սա էր լի՛ գործովք բարեօք եւ ողորմութեա՛մբք զոր առնէր։ 37Եւ եղեւ յաւուրսն յայնոսիկ հիւանդանալ նմա եւ մեռանե՛լ. լուացի՛ն զնա՝ եւ եդին ՚ի դստիկոնի՛ անդ. 38եւ մե՛րձ էր Լիւդիայ ՚ի Յոպպէ. աշակերտացն լուեալ եթէ Պետրոս ա՛նդ է, առաքեցին երկուս արս առ նա, աղաչել՝ զի մի՛ դանդաղեսցի գալ առ նոսա։ 39Եւ յարուցեալ Պետրոս ե՛կն ընդ նոսա. զոր իբրեւ եկն՝ հանի՛ն ՚ի վերնատունն, եւ կացի՛ն շուրջ զնովաւ այրիքն ամենայն. լայի՛ն եւ ցուցանէի՛ն զձորձս եւ զհանդերձս, որչափ առնէր նոցա Այծեմնիկն։ 40Եւ հանեալ արտաքս զամենեսեան Պետրոսի, ե՛դ ծունր՝ եկաց յաղօ՛թս. եւ դարձաւ ՚ի մարմինն՝ եւ ասէ. Տա՛բիթայ արի կա՛ց յանուն Տեառն Յիսուսի Քրիստոսի։ Եւ նա եբա՛ց զաչս իւր, եւ տեսեալ զՊետրոս՝ նստա՛ւ կանգուն։ 41Ձեռն ետ նմա՝ եւ յարո՛յց զնա. կոչեաց զսուրբսն եւ զայրիսն, առաջի՛ կացոյց զնա կենդանի՛։ 42Եւ յայտնի՛ եղեւ ընդ ամենայն Յոպպէ. եւ հաւատացին բազումք ՚ի Տէր։ 43Եւ եղեւ աւուրս բազո՛ւմս լինել նմա ՚ի Յոպպէ՝ առ ումե՛մն Սիմովնի խաղախորդի։