1Կամիմ զի գիտիցէ՛ք դուք՝ ո՛րպիսի ճգնութիւնս ունիմ յանձին վասն ձեր՝ եւ վասն Լաւոդիկեցւոցն, եւ որոց չիցէ՛ տեսեալ զերեսս իմ մարմնով. 2զի մխիթարեսցի՛ն սիրտք նոցա՝ տեղեկացեալք սիրով. եւ յամենայն մեծութիւն լրութեան իմաստութեան՝ ՚ի գիտութիւն խորհրդոյն Աստուծոյ ՚ի Քրիստոս Յիսուս. 3յորում ամենայն գա՛նձք իմաստութեան եւ գիտութեան ծածկեալ կան։ 4Այլ զայս ասեմ, զի մի՛ ոք զձեզ զառանցուսցէ պատիր բանիւք։ 5Զի թէպէտ եւ մարմնով հեռի եմ, այլ հոգւով ընդ ձե՛զ եմ. խնդա՛մ՝ իբրեւ տեսանեմ զկարգն ձեր, եւ զհաստատութիւն հաւատոցն ձերոց որ ՚ի Քրիստոս Յիսուս։ 6Արդ՝ որպէս ընկալարուք զՔրիստոս Յիսուս զՏէր, նովի՛ն գնասջի՛ք, 7արմատացեա՛լք՝ եւ շինեալք ՚ի նա, եւ հաստատեալք ՚ի հաւատս, որպէս ուսարուքն՝ առաւելեա՛լք ՚ի նմին գոհութեամբ։ 8Զգո՛յշ լերուք, մի՛ ոք իցէ որ զձեզ կողոպտիցէ ճարտարմտութեամբ՝ եւ սնոտի խաբէութեամբ, որք ըստ մարդկան աւանդութեան՝ եւ ըստ տարերց աշխարհիս, եւ ո՛չ ըստ Յիսուսի Քրիստոսի. 9զի ՚ի նմա՛ բնակէ ամենայն լրումն աստուածութեանն մարմնապէս։ 10Եւ էք դուք նովա՛ւ լցեալք. որ է գլուխ ամենայն իշխանութեան եւ պետութեան։

11Որով թլփատեցարուք հաւատովք զանձեռագործ թլփատութիւնն, ՚ի մերկանալ զանդամս մարմնոյ թլփատութեամբն Քրիստոսի. 12թաղեա՛լք ընդ նմին ՚ի մկրտութեանն, որով եւ ընդ նմին յարեա՛յք հաւատովք՝ Աստուծոյ ազդեցութեանն, որ յարոյց զնա ՚ի մեռելոց։ 13Եւ զձեզ որ երբեմն մեռեա՛լն էիք ՚ի մեղս՝ եւ յանթլփատութիւն մարմնոյ ձերոյ, կենդանացո՛յց յանձին իւրում. շնորհեաց մեզ զամենայն յանցանս մեր. 14եւ ջնջեա՛ց զձեռագիր մերոյ հակառակութեանն հրամանօքն իւրովք. որ կայր մեզ հակառակ, եբարձ զայն ՚ի միջոյ՝ եւ բեւեռեա՛ց ընդ խաչափայտին. 15մերկեա՛ց զիշխանութիւնս եւ զպետութիւնս. յայտ յանդիմա՛ն խայտառակեաց նշաւակեալ զնոսա յանձին իւրում ՚ի յարութեան իւրում։ 16Մի՛ ոք այսուհետեւ զձեզ դատեսցի՝ ուտելով կամ ըմպելով, կամ մասա՛մբք տօնից, կամ ամսամտիւք կամ շաբաթուք. 17որ են ստուե՛րք հանդերձելոցն. այլ մարմին Քրիստոս է։

18Մի՛ ոք զձեզ խաբեսցէ, որ կամիցի խոնարհութեամբ եւ կրօնիւք հրեշտակաց, զոր չիցէ՛ տեսեալ զրահետ վարել՝ տարապարտ հպարտացեալ ՚ի մտաց մարմնոյ իւրոյ. 19եւ ո՛չ ունիցի զգլուխն Քրիստոս, ուստի ամենայն մարմինն յօդիւք եւ խաղալեօք տարաբերեալ եւ խառնեալ՝ աճէ զաճումն Աստուծոյ։ 20Եթէ մեռարուք ընդ Քրիստոսի ՚ի տարերց աշխարհիս, զի՞ եւս իբրեւ զկենդանիս աստէն յաշխարհի կրօնաւորիք. 21մի՛ մերձենար, մի՛ ճաշակեր, մի՛ հուպ լինիր. 22որ է ամենայն ինչ ՚ի պէ՛տս ապականութեան, ըստ պատուիրանաց եւ վարդապետութեան մարդկան. 23որ յիմաստութի՛ւն իմն համարէ, ինքնակա՛մ կրօնիւք, եւ խոնարհութեամբ, եւ անխայութեամբ մարմնոյ. եւ ո՛չ ՚ի պատիւ ինչ լրութեան մարմնոյ։