Տեսիլ երկրորդ։Բ

Տեսիլ Երրորդ։

Տեսիլ երկրորդ։

1Յամին երրորդի թագաւորութեանն Յովակիմայ արքայի Յուդայ. ե՛կն Նաբուքոդոնոսոր արքայ Բաբելացւոց յԵրուսաղէմ, եւ պաշարեաց զնա։ 2Եւ ետ Տէր ՚ի ձեռս նորա զՅովակիմ արքայ Յուդայ, եւ ՚ի մասնէ սպասուց տանն Աստուծոյ. եւ տարա՛ւ զայն յերկիրն Սենայար ՚ի տուն աստուծոյ իւրոյ. եւ զսպասն եմո՛յծ ՚ի տուն գանձի աստուծոյ իւրոյ։ 3Եւ ասէ թագաւորն ցԱզփանէս ներքինապետ իւր, ածել յորդւոց գերութեանն Իսրայէլի, եւ ՚ի զաւակէ թագաւորութեանն, եւ ՚ի Պարթեւաց, 4մանկունս անարատս՝ գեղեցիկս երեսօ՛ք, եւ խելամուտս ամենայն իմաստութեան՝ եւ հմուտս գիտութեան, մտավարժս հանճարով՝ եւ զօրաւորս, կա՛լ ՚ի տաճարին առաջի թագաւորին. եւ ուսուցանել նոցա դպրութիւն, եւ զլեզու Քաղդէացւոց։ 5Եւ կարգեաց նոցա թագաւորն ռոճիկս օր ըստ օրէ ՚ի սեղանո՛յ արքայի, եւ ՚ի գինւոյ զոր ինքն ըմպէր. սնուցանել զնոսա ամս երիս. եւ ապա՛ կացուցանել առաջի թագաւորին։ 6Եւ էին ՚ի նոսա յորդւոցն Յուդայ՝ Դանիէլ, եւ Անանիա, եւ Միսայէլ, եւ Ազարիա։ 7Եւ եդ նոցա ներքինապետն անուանս. Դանիելի՝ Բաղտասար. եւ Անանիայի՝ Սեդրաք, եւ Միսայելի՝ Միսաք, եւ Ազարիայ՝ Աբեդնագով։ 8Եւ ե՛դ Դանիէլ ՚ի մտի իւրում չճաշակել ՚ի սեղանոյ թագաւորին, եւ ո՛չ ՚ի գինւոյ ըմպելւոյ նորա. եւ աղաչեաց զներքինապետն զի մի՛ ճաշակեսցէ։ 9Եւ ետ Աստուած զԴանիէլ ՚ի շնո՛րհս եւ յողորմութիւն առաջի ներքինապետին։ 10Եւ ասէ ներքինապետն ցԴանիէլ. Երկնչի՛մ ես ՚ի տեառնէ իմմէ արքայէ, որ կարգեաց ձեզ զկերակուրդ ձեր եւ զըմպելի. գուցէ՛ տեսանիցէ զերեսս ձեր տրտմագոյնս քան զայլոց մանկանց հասակակցաց ձերոց. եւ առնիցէք զիս գլխապա՛րտ թագաւորին։ 11Եւ ասէ Դանիէլ ցԱմեղասադ, զոր կացուցեալն էր ներքինապետն ՚ի վերայ Դանիելի՝ եւ Անանիայ՝ եւ Միսայելի՝ եւ Ազարիայ։ 12Աղէ փորձեա՛ զծառայս քո աւուրս տա՛սն, եւ տացեն մեզ ունտս՝ եւ կերիցուք, եւ ջո՛ւր արբցուք. 13եւ երեւեսցին առաջի քո գոյնք մեր, եւ գոյն մանկանցդ՝ որ ուտեն զսեղան թագաւորին. եւ որպէս տեսանիցես արասջի՛ր ընդ ծառայս քո։ 14Եւ անսա՛ց նոցա՝ եւ փորձեաց զնոսա աւուրս տասն։ 15Եւ յետ կատարելոյ աւուրցն տասանց, երեւեցան երեսք նոցա նմա՝ բարիք, եւ հզօրք մարմնով քան զամենայն մանկունսն որ ուտէին զսեղան թագաւորին։ 16Եւ առնոյր Ամեղասադ զընթրիս նոցա, եւ զգինի ըմպելւոյ նոցա, եւ տայր ունտս չորեցունց մանկանցն։ 17Եւ ետ նոցա Աստուած իմաստութիւն եւ հանճար յամենայն դպրութեան՝ եւ իմաստութեան. եւ Դանիէլ խելամո՛ւտ էր ամենայն տեսլեան երազոց։ 18Եւ յետ կատարածի աւուրցն՝ հրամա՛ն ետ թագաւորն ածել զնոսա. եւ ա՛ծ զնոսա ներքինապետն առաջի Նաբուքոդոնոսորայ. 19եւ խօսեցաւ ընդ նոսա արքայն։ Եւ ո՛չ գտան յամենայնի նման Դանիելի՝ եւ Անանիայ՝ եւ Միսայելի՝ եւ Ազարիայ. եւ կային առաջի թագաւորին։

Տեսիլ Երրորդ։

20Եւ յամենայն բանս իմաստութեան եւ գիտութեան զոր խնդրէր ՚ի նոցանէ թագաւորն՝ գտանէր զնոսա տասնպատիկ առաւե՛լ քան զամենայն գէտս եւ զմոգս որ էին ՚ի թագաւորութեան նորա։

21Եւ եղեւ Դանիէլ մինչեւ յամս Կիւրոսի արքայի։