1Յամին երկրորդի թագաւորութեան իւրոյ, ետես երա՛զ Նաբուքոդոնոսոր. եւ յիմարեցա՛ւ ոգի նորա, եւ քուն հատա՛ւ ՚ի նմանէ։ 2Եւ ասէ թագաւորն. Կոչեցէ՛ք զգէտս, եւ զմոգս, եւ զկախարդս, եւ զքաղդեայս, պատմե՛լ թագաւորին զերազ իւր։ Եւ եկին կացին առաջի թագաւորին։ 3Եւ ասէ ցնոսա թագաւորն. Երա՛զ տեսի, եւ յիմարեցաւ ոգի իմ խելամուտ լինել երազոյն։ 4Եւ խօսեցան քաղդեայն ընդ թագաւորին Ասորերէն. Արքայ յաւիտեա՛ն կեաց. ասա՛ դու զերազն ծառայից քոց, եւ զմեկնութիւն նորա ասասցո՛ւք։ 5Պատասխանի ետ արքայն եւ ասէ ցքաղդեայսն. Բանն վերացա՛ւ յինէն. արդ եթէ ո՛չ ցուցանիցէք ինձ զերազն՝ եւ զմեկնութիւն նորա՝ ՚ի կորո՛ւստ լինիցիք, եւ տունք ձեր յաւա՛ր լինիցին։ 6Ապա թէ զերազն՝ եւ զմեկնութիւն նորա ցուցանիցէք ինձ՝ պարգեւս եւ տուրս բազումս՝ եւ պատի՛ւս առնուցուք յինէն. բայց միայն զերազն եւ զմեկնութիւն նորա պատմեցէ՛ք ինձ։ 7Պատասխանի՛ ետուն կրկին անգամ, եւ ասեն. Ասասցէ արքայ զերազն ծառայից իւրոց, եւ զմեկնութիւն նորա պատմեսցուք։ 8Պատասխանի ետ արքայ եւ ասէ. Ճշմարտի՛ւ գիտեմ եթէ ժամավաճառ լինիք, զի տեսէք թէ բանն վերացաւ յինէն։ 9Արդ՝ եթէ զերազն ո՛չ պատմիցէք ինձ, գիտեմ զի բան սուտ եւ զեղծուցանելի՝ միաբանեալ էք ասել առաջի իմ մինչեւ ժամանակն անցցէ. ասացէ՛ք ինձ զերազն իմ, եւ գիտացից եթէ եւ զմեկնութիւն նորա պատմելո՛ց էք ինձ։ 10Պատասխանի ետուն միւսանգամ քաղդեացիք առաջի թագաւորին՝ եւ ասեն. Ո՛չ գոյ մարդ ՚ի վերայ երկրի՝ որ զբա՛ն թագաւորի կարօղ է ցուցանել. զի ամենայն թագաւոր մեծ եւ իշխան, բան՝ զայդպիսի ո՛չ հարցանէ ցգէտ՝ եւ ցմոգ՝ եւ ցքաղդեայ. 11զի բան զոր արքայ հարցանէ՝ ծա՛նր է. եւ ա՛յլ ոք չի՛ք որ պատմիցէ զայդ առաջի արքայի, բայց եթէ դիքն որոց ո՛չ է բնակութիւն ՚ի մէջ ամենայն մսեղեաց։ 12Յայնժամ թագաւորն բարկութեամբ եւ սրտմտութեամբ բազմաւ ասաց կոտորել զամենայն իմաստունս Բաբելացւոց։ 13Եւ հրամանն ել, եւ իմաստունքն կոտորէին. եւ խնդրէին զԴանիէլ՝ եւ զբարեկամս նորա սպանանել։ 14Յայնժամ Դանիէլ խօսեցաւ խորհուրդ եւ խրատ ընդ Արիովքայ դահճապետին արքային որ ելեալ կոտորէ՛ր զիմաստունս Բաբելացւոց՝ իշխա՛ն թագաւորին. 15եհա՛րց զնա եւ ասէ. Վասն է՞ր ել հրամանդ այդ խիստ յերեսաց արքայի։ Եւ յայտնեաց զբանն Արիովք Դանիելի։ 16Եւ ասէ Դանիէլ. Մուտ եւ աղաչեա՛ զարքայն, զի տացէ նմա ժամ. եւ զմեկնութիւն նորա պատմեսցէ թագաւորին։ 17Եւ եմուտ Դանիէլ ՚ի տուն իւր. եւ Անանիայ եւ Ազարիայ եւ Միսայելի բարեկամաց իւրոց՝ եցո՛յց զբանն։ 18Եւ խնդրէին գթութիւն յԱստուծոյ երկնից, զի մի՛ կորիցէ Դանիէլ՝ եւ բարեկամք իւր ընդ այլ իմաստունս Բաբելացւոց։ 19Յայնժամ Դանիելի ՚ի տեսլեան գիշերոյ յայտնեցաւ խորհուրդն. եւ օրհնեաց զԱստուած երկնից Դանիէլ, 20եւ ասէ. Եղիցի անուն Տեառն օրհնեալ յաւիտենից մինչեւ յաւիտեանս. զի իմաստութիւն եւ հանճար եւ զօրութիւն՝ նորա՛ է. 21եւ նա փոփոխէ զժամանակս՝ եւ զժամս. կացուցանէ զթագաւորս եւ փոփոխէ. տա՛յ իմաստութիւն իմաստնոց՝ եւ խորհուրդ խորհրդականաց. 22ինքն յայտնէ զխորինս՝ եւ զգաղտնիս. գիտէ՛ որ կայ ՚ի խաւարի եւ լոյս ընդ նմա։ 23Զքէ՛ն Աստուած հարցն մերոց գոհանամ եւ օրհնեմ. զի իմաստութիւն եւ զօրութիւն ետուր ինձ. եւ ծանուցեր ինձ որ ինչ աղօթիւք խնդրեցաք մեք ՚ի քէն. եւ զտեսիլ թագաւորին ցուցեր ինձ։

24Եւ եմո՛ւտ Դանիէլ առ Արիովք՝ զոր կացուցեալ էր թագաւորին կորուսանել զիմաստունս Բաբելացւոց. եւ ասաց ցնա զիմաստունս Բաբելացւոց մի՛ կոտորեր. բայց զիս տա՛ր առաջի թագաւորին, եւ ես պատմեցից զմեկնութիւնն թագաւորին։ 25Յայնժամ Արիովք փութապէ՛ս տարաւ զԴանիէլ առաջի թագաւորին, եւ ասէ ցնա. Գտի՛ այր մի յորդւոց գերութեանն Հրէաստանի, որ զմեկնութիւնն պատմեսցէ արքայի։ 26Պատասխանի ետ թագաւորն եւ ասէ ցԴանիէլ՝ որում անուն էր Բաղտասար. եթէ կարօ՞ղ իցես պատմել ինձ զերազն զոր տեսի՝ եւ զմեկնութիւն նորա։ 27Պատասխանի՛ ետ Դանիէլ առաջի թագաւորին՝ եւ ասէ. Զխորհուրդդ զայդ զոր արքայ հարցանէ, ո՛չ է իմաստնոց՝ եւ մոգուց՝ եւ գիտաց՝ եւ ըղձից՝ պատմել առաջի արքայի. 28այլ գոյ Աստուած յերկինս՝ որ յայտնէ զխորհուրդս. եւ եցո՛յց Նաբուքոդոնոսորայ արքայի՝ որ ինչ լինելոց է յաւուրս յետինս։ Երազն եւ տեսիլ գլխոյ քոյ յանկողնի քում, ա՛յս է արքայ։ 29Խորհուրդք քո մտայո՛յզ առնէին զքեզ յանկողնի քում, թէ զի՛նչ լինելոց է՛ յետ այսորիկ. եւ յայտնիչն խորհրդոց եցո՛յց քեզ զինչ լինելոց է։ 30Եւ ինձ՝ ո՛չ առ իմաստութեան ինչ՝ որ իցէ յիս քան յամենայն կենդանիս՝ յայտնեցաւ խորհուրդն. այլ վասն ցուցանելոյ արքայի զմեկնութիւնն, զի ծանիցես զխորհուրդս սրտի քոյ։ 31Դու ա՛րքայ տեսանէիր. եւ ահա պատկեր մի մե՛ծ պատկեր. եւ երեսք նորա եւ տեսիլ նորա ահագի՛ն յոյժ. եւ կա՛յր առաջի քո. ահաւո՛ր էր յոյժ պատկերն։ 32Որոյ գլուխն յոսկւոյ սրբոյ. ձեռքն եւ լանջքն եւ բազուկք իւր՝ արծաթիք. մէջք նորա եւ բարձք՝ պղնձիք. 33եւ սրունքն՝ երկաթիք. եւ ոտքն՝ կէսն յերկաթոյ՝ եւ կէսն ՚ի խեցւոյ։ 34Հայէիր մինչեւ հատաւ վէմ առանց ձեռին՝ եւ եհար զպատկերն ՚ի վերայ երկաթեղէն եւ խեցեղէն ոտիցն՝ եւ մանրեա՛ց զնոսա ՚ի սպառ։ 35Յայնժամ առ հասարակ մանրեցան՝ խեցին եւ երկաթ, պղինձն եւ արծաթ՝ եւ ոսկին, եւ եղեն իբրեւ զփոշի՛ կալոյ ամարայնոյ. եւ ա՛ռ զնոսա սաստկութիւն հողմոյ. եւ տեղի ո՛չ գտանէր նոցա։ Եւ վէմն որ եհար զպատկերն՝ եղեւ լեառն մեծ, եւ ելից զամենայն երկիր։ 36Ա՛յս է երազն. եւ զմեկնութիւն նորա՝ ասասցո՛ւք առաջի արքայի։ 37Դու ես արքայ՝ արքայից արքայ. որում Աստուած երկնից թագաւորութիւն հզօր եւ պատուակա՛ն ետ, 38եւ ընդ ամենայն տեղիս ուր բնակեալ են որդիք մարդկան. զգազանս վայրի՝ եւ զթռչունս երկնից՝ եւ զձկունս ծովու ետ ՚ի ձեռս քո. եւ կացոյց զքեզ տէ՛ր ամենայնի։ Դո՛ւ ես գլուխն ոսկի. 39եւ զկնի քո յարիցէ ա՛յլ թագաւորութիւն խոնարհագոյն քան զքեզ. եւ թագաւորութիւնն երրորդ՝ որ է պղինձն՝ տիրեսցէ ամենայն երկրի։ 40Եւ թագաւորութիւնն չորրորդ՝ հզօր իբրեւ զերկաթ. զոր օրինակ երկաթ մանրէ եւ մալէ զամենայն, նոյնպէս մանրեսցէ՛ եւ մալեսցէ զամենայն։ 41Եւ զի տեսանէիր զոտսն եւ զմատունսն, կէս կողմն յերկաթոյ, եւ կէս կողմն ՚ի խեցւոյ. թագաւորութիւնն բաժանեալ լիցի. եւ յարմատոյ երկաթոյն եղիցի ՚ի նմա, զոր օրինակ տեսանէիր զերկաթն ընդ խեցին խառնեալ։ 42Եւ մատունք ոտիցն՝ կողմն մի յերկաթոյ, եւ կողմն մի ՚ի խեցւոյ. մի կողմն թագաւորութեանն հզօ՛ր կայցէ. եւ ՚ի նմանէ եղիցի ջախջախն. 43զի տեսանէիր զերկաթն ընդ խեցին խառնեալ. եղիցին խառն ՚ի զաւակէ մարդկան, եւ ՚ի միմեանս ո՛չ յարիցեն. զոր օրինակ ո՛չ խառնի երկաթ ընդ խեցի։ 44Եւ յաւուրս թագաւորացն այնոցիկ յարուսցէ Աստուած երկնից թագաւորութիւն՝ որ յաւիտեանս ո՛չ եղծանիցի. եւ թագաւորութիւն նորա ազգի այլում ո՛չ մնասցէ. մանրեսցէ եւ հոսեսցէ՛ զամենայն թագաւորութիւնս, եւ ինքն կացցէ՛ յաւիտեանս։ 45Որպէս տեսանէիր՝ զի ՚ի լեռնէն հատաւ վէմն առանց ձեռին, եւ մանրեաց զխեցին եւ զերկաթ՝ զպղինձն եւ զարծաթ եւ զոսկի։ Աստուած մեծ եցո՛յց արքայի որ ինչ լինելոց է առ յապա. եւ ճշմարիտ է երազն՝ եւ հաւատարիմ մեկնութիւն նորա։ 46Յայնժամ արքայն Նաբուքոդոնոսոր անկա՛ւ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց, եւ երկի՛ր եպագ Դանիելի. եւ զոհս եւ խունկս անուշութեան հրամայեաց մատուցանել նմա։ 47Պատասխանի ետ թագաւորն եւ ասէ ցԴանիէլ. Արդարեւ՝ Աստուածն ձեր՝ նա՛ է Աստուած աստուծոց՝ եւ Տէր տերանց՝ եւ Թագաւոր թագաւորաց, որ յայտնէ՛ զխորհուրդս. զի յայտնել կարացեր զխորհուրդդ զայդ։ 48Եւ մեծացո՛յց թագաւորն զԴանիէլ, եւ պարգեւս մեծամեծս եւ բազումս ետ նմա. եւ կացոյց զնա ՚ի վերայ աշխարհին Բաբելացւոց, եւ իշխան նախարարացն. եւ ՚ի վերայ ամենայն իմաստնոցն Բաբելացւոց։ 49Եւ Դանիէլ խնդրեաց յարքայէ, եւ կացոյց ՚ի վերայ գործոց աշխարհին Բաբելացւոց՝ զՍեդրաք, Միսաք, եւ զԱբեդնագով. եւ Դանիէլ է՛ր ՚ի դրան արքային։