Դանիէլ մարգարեյի գիրք
3
Տեսիլ չորրորդ։Ե
Տեսիլ չորրորդ։
1Յամին ութուտասներորդի Նաբուքոդոնոսորայ արքայի, արա՛ր պատկեր ոսկի. բարձրութիւն նորա վաթսո՛ւն կանգուն, եւ լայնութիւն նորա կանգուն վեց. եւ կանգնեաց զնա ՚ի դաշտին Դէերայ յաշխարհին Բաբելացւոց։ 2Եւ արձակեաց ժողովել զզօրավարս, եւ զզօրագլուխս, եւ զկուսակալս, զպետս եւ զբռնաւորս եւ զգործակալս՝ եւ զամենայն իշխանս աշխարհաց գա՛լ ՚ի նաւակատիս պատկերին՝ զոր կանգնեաց արքայն Նաբուքոդոնոսոր։ 3Եւ ժողովեցան կուսակալք, զօրավարք եւ զօրագլուխք՝ պե՛տք եւ բռնաւորք. մեծամեծք՝ գործակալք, եւ ամենայն իշխանք աշխարհաց, գա՛լ ՚ի նաւակատիս պատկերին՝ զոր կանգնեա՛ց արքայն Նաբուքոդոնոսոր. եւ կային առաջի պատկերին զոր կանգնեաց արքայն Նաբուքոդոնոսոր։ 4Եւ քարո՛զ կարդայր զօրութեամբ եւ ասէր. Ձե՛զ ասի ազգք եւ ազինք եւ լեզուք. 5յորժամ լսիցէք զձայն փողոյ, սրընկի, թմբկի, եւ քնարի, եւ տաւղի եւ զերգոց միաբանութեան, եւ զամենայն ազգաց արուեստականաց, անկանիջիք եւ երկիրպագանիջիք պատկերին զոր կանգնեաց Նաբուքոդոնոսո՛ր արքայ։ 6Եւ որ ո՛չ անկեալ երկի՛ր պագանիցէ՝ ՚ի նմին ժամու ընկեսցի ՚ի հնոցն հրո՛յն բորբոքելոյ։ 7Եւ եղեւ իբրեւ լուան ազգքն զձայն փողոյն՝ զսրընկին զտաւղի, եւ զնուագարանաց, եւ զամենայն ազգաց արուեստականաց, անկանէին ամենայն ազգքն եւ ազինք եւ լեզուք՝ եւ երկի՛ր պագանէին պատկերին ոսկւոյ զոր կանգնեաց արքայն Նաբուքոդոնոսոր։ 8Յայնժամ մատեան արք Քաղդեացիք՝ եւ եղեն չարախօս զՀրէից առ Նաբուքոդոնոսորայ, 9եւ ասեն. Ա՛րքայ՝ յաւիտեա՛ն կեաց. 10դու հրաման ետուր ամենայն մարդոյ՝ որ լսիցէ զձայն փողոյ՝ զսրընկի՝ եւ զքնարի՝ եւ զտաւղի՝ եւ զնուագարանաց. եւ զամենայն ազգաց արուեստականաց. 11եւ որ ո՛չն անկեալ երկիրպագանիցէ պատկերին ոսկւոյ՝ անկցի ՚ի հնոց հրո՛յն բորբոքելոյ։ 12Արդ՝ ե՛ն աստ ա՛րք Հրէայք՝ զորս կացուցեր ՚ի վերայ գործոց աշխարհիս Բաբելացւոց, Սեդրաք, Միսաք, եւ Աբեդնագով. որ ո՛չ հնազանդեցան հրամանի քում ա՛րքայ. եւ զդիս քո ո՛չ պաշտեն, եւ պատկերիդ ոսկւոյ զոր կանգնեցեր՝ երկիր ո՛չ պագանեն։ 13Յայնժամ Նաբուքոդոնոսոր սրտմտութեամբ եւ բարկութեամբ հրամայեաց ածե՛լ զՍեդրաք, Միսաք, եւ զԱբեդնագով. եւ ածին առաջի թագաւորին։ 14Պատասխանի ետ Նաբուքոդոնոսոր՝ եւ ասէ ցնոսա. Թէ արդարեւ՞ Սեդրաք, Միսաք եւ Աբեդնագով, զդի՛ս իմ ո՞չ պաշտիցէք՝ եւ պատկերին ոսկւոյ զոր կանգնեցի երկիր ո՞չ պագանիցէք։ 15Բայց արդ՝ եթէ պատրաստք լինիցիք, զի յորժամ լսիցէք զձայն փողոյ սրընկի եւ թմբկի եւ քնարի, եւ զմիաբանութիւն ամենայն ազգաց արուեստականաց, անկանիցիք եւ երկի՛ր պագանիցէք պատկերին զոր արարի. ապա թէ ո՛չ պագանիցէք երկիր՝ ՚ի նմին ժամու անկանիցիք ՚ի հնո՛ց հրոյն բորբոքելոյ. եւ ո՞վ է Աստուած՝ որ փրկէ զձեզ ՚ի ձեռաց իմոց։ 16Պատասխանի ետուն՝ Սեդրաք, Միսաք, եւ Աբեդնագով. եւ ասեն ցարքայ Նաբուքոդոնոսոր. Ո՛չինչ է պիտոյ վասն բանիդ այդորիկ տալ քեզ պատասխանի. 17զի է՛ մեր Աստուած յերկինս՝ զոր մե՛քն պաշտեմք. կարօղ է փրկել զմեզ ՚ի հնոցէ հրոյդ բորբոքելոյ, եւ ՚ի ձեռաց քոց արքայ՝ ապրեցուցանել զմեզ։ 18Ապա թէ ոչ՝ այս ինչ յայտնի՛ լիցի քեզ արքայ՝ զի զդիս քո մեք ո՛չ պաշտեմք, եւ պատկերիդ ոսկւոյ զոր կանգնեցեր՝ երկիր ո՛չ պագանեմք։ 19Յայնժամ Նաբուքոդոնոսոր լի՛ եղեւ սրտմտութեամբ. եւ գոյն երեսաց նորա շրջեցա՛ւ ՚ի վերայ Սեդրաքայ, Միսաքայ եւ Աբեդնագովի. եւ ասէ. Ջեռուցէ՛ք զհնոցն եւթնպատիկ, զի մինչեւ ՚ի վախճա՛ն այրեսցին։ 20Եւ արք հինգ՝ զօրաւո՛րք զօրութեամբ՝ կապեսցեն զՍեդրաք Միսաք եւ զԱբեդնագով՝ արկանե՛լ ՚ի հնոց հրոյն բորբոքելոյ։ 21Յայնժամ արքն այնոքիկ կապեցան պատմուճանօք եւ վարտեօք, արտախուրակօք եւ զանկապանօք իւրեանց, եւ ընկեցան ՚ի մէջ հնոցի հրոյն բորբոքելոյ։ 22Զի հրաման թագաւորին սաստկանայր, եւ հնոցն բորբոքէր եւթնպատի՛կ առաւել յոյժ։ 23Եւ երեքեան նոքա՝ Սեդրաք, Միսաք, եւ Աբեդնագով, անկա՛ն ՚ի մէջ հնոցին կապեալք։ 24Գնային ՚ի մէջ հրոյն. օրհնէին եւ գովէին զՏէր Աստուած։ 25Յարեա՛ւ Ազարիա, եւ կաց յաղօթս ա՛յսպէս. եբա՛ց զբերան իւր ՚ի մէջ հրոյն՝ եւ ասէ. 26Օրհնեա՛լ ես Տէր Աստուած հարցն մերոց, գովեալ եւ փառաւորեալ է անուն քո յաւիտեանս. 27զի արդա՛ր ես յամենայնի զոր ածեր ՚ի վերայ մեր, եւ ամենայն գործք քո ճշմարիտ են. եւ ուղի՛ղ են ճանապարհք քո, եւ ամենայն դատաստանք քո ճշմարտութիւն։ 28Եւ իրաւունս ճշմարտութեան արարեր ըստ ամենայնի զոր արարեր մեզ, եւ քաղաքին սրբոյ հարցն մերոց Երուսաղեմի։ Զի ճշմարտութեամբ եւ յիրաւի՛ ածեր զայս ամենայն վասն մեղաց մերոց. 29զի մեղաք եւ անօրինեցաք յապստամբ լինելն ՚ի քէն, եւ առաւել մեղաք յամենայնի. 30եւ պատուիրանաց քոց ո՛չ անսացաք։ Ո՛չ պահեցաք եւ ո՛չ արարաք որպէս պատուիրեցեր մեզ՝ զի բարի լինիցի մեզ։ 31Եւ զամենայն զոր ածեր ՚ի վերայ մեր, եւ զամենայն զոր արարեր մեզ՝ արդա՛ր դատաստանաւ արարեր։ 32Եւ մատնեցեր զմեզ ՚ի ձեռս թշնամեաց մերոց, անօրինաց խստաց եւ ապստամբողաց. եւ թագաւորի՝ անիրաւի եւ չարի՛ քան զամենայն երկիր։ 33Եւ արդ ո՛չ գոյ մեզ բանալ զբերանս մեր, զի ամօթ եւ նախատինք եղաք ծառայից քոց պաշտօնէից։ 34Այլ մի՛ մատներ զմեզ ՚ի սպառ վասն անուան քոյ, եւ մի՛ ցրեր զուխտ քո, 35եւ մի՛ ՚ի բացէ՛ առներ զողորմութիւնս քո ՚ի մէնջ։ Վասն Աբրահամու սիրելւոյ քոյ եւ վասն Իսահակայ ծառայի քոյ՝ եւ վասն Իսրայէլի սրբոյ քոյ. 36որոց խոստացար բազմացուցանել զզաւակ նոցա իբրեւ զաստեղս երկնից, եւ իբրեւ զաւազ առ ափն ծովու։ 37Եւ արդ Տէր՝ նուաղեցա՛ք քան զամենայն ազգս. եւ եմք տառապեալք յամենայն երկրի այսօր վասն մեղաց մերոց։ 38Եւ ո՛չ գոյ ՚ի ժամանակի յայսմիկ իշխան՝ մարգարէ՝ եւ առաջնորդ. ո՛չ ողջակէզք եւ ո՛չ զոհք, եւ ո՛չ պատարագք եւ ո՛չ խունկք. եւ ո՛չ տեղի տալոյ երախայրիս առաջի քո, 39եւ գտանել զողորմութիւն։ Այլ անձամբք բեկելովք՝ եւ հոգւովք տառապանաց ընդունելի լիցուք 40իբրեւ զողջակէզս խոյոց եւ զուարակաց. եւ իբրեւ զբիւրաւորս գառանց պարարտաց. ա՛յնպէս եղիցի պատարագս մեր այսօր առաջի քո լինել կատարեալ զկնի քո, զի չի՛ք ամօթ յուսացելոցս ՚ի քեզ։ 41Եւ արդ գամք զհետ քո ամենայն սրտիւք մերովք, եւ երկնչիմք մեք ՚ի քէն, եւ խնդրեմք զերեսս քո. 42մի՛ յամօթ առներ զմեզ. այլ արա՛ ընդ մեզ ըստ հեզութեան քում, եւ ըստ բազում ողորմութեան քում։ 43Եւ փրկեա՛ զմեզ վասն սքանչելեաց քոց. եւ տո՛ւր փառս անուան քում Տէր։ 44Եւ յամօ՛թ լիցին ամենեքեան ոյք ցուցանեն չարիս ծառայից քոց, եւ ամաչեսցեն յամենայն բռնութեան իւրեանց. եւ զօրութիւն նոցա խորտակեսցի՛։ 45Եւ ծանիցեն զի դո՛ւ ես Տէր Աստուած միայն, եւ փառաւորեալ ՚ի վերայ ամենայն տիեզերաց։ 46Եւ ո՛չ դադարէին որք արկին զնոսա սպասաւուրք թագաւորին՝ զհնոցն բորբոքելոյ, նաւթի՛ւ եւ ձիթով եւ վշով եւ որթով։ 47Եւ ելանէր դիզանայր բոցն ՚ի վերոյ քան զհնոցն ՚ի քառասուն եւ յինն կանգուն. 48եւ շրջէր պատէր շուրջ զհնոցաւն. եւ այրէր զորս գտանէր ՚ի Քաղդէացւոց անտի։ 49Եւ հրեշտակ Աստուծոյ էջ եկաց ընդ Ազարիանս ՚ի հնոցի անդ, եւ թօթափեաց զբոց հրոյն ՚ի հնոցէ անտի։ 50Եւ արար ՚ի մէջ հնոցին իբրեւ զհողմ որ ցօղագին շնչիցէ, եւ ո՛չ մերձենայր ամենեւին հուրն ՚ի նոսա, ո՛չ տրտմեցուցանէր եւ ո՛չ նեղէր զնոսա։ 51Յայնժամ երեքեան իբրեւ ՚ի միոջէ բերանոյ, օրհնէին եւ գովէին եւ փառաւո՛ր առնէին զԱստուած ՚ի մէջ հնոցին՝ եւ ասէին. 52Օրհնեալ ես դու Տէր Աստուած հարցն մերոց, գովեալ եւ առաւել բարձրացեալ յաւիտեանս. եւ օրհնեալ է անուն սուրբ փառաց քոց. գովեալ եւ ա՛՛։ 53Օրհնեալ ես ՚ի տաճարի փառաց սրբութեան քոյ, գովեալ եւ։ 54Օրհնեալ ես որ հայիս յանդունդս, եւ նստիս ՚ի քրովբէս, գովե՛՛։ 55Օրհնեալ ես ՚ի վերայ աթոռոց արքայութեան քոյ. գովեալ եւ ա՛՛։ Օրհնեալ ես որ հայիս յանդունդս, եւ նստիս ՚ի քրովբէս, գովե՛՛։ 56Օրհնեալ ես՝ որ նստիս ՚ի հաստատութեան երկնից, գովեալ եւ։ 57Օրհնեցէ՛ք ամենայն գործք Տեառն զՏէր. օրհնեցէ՛ք եւ բա՛րձր արարէք զնա յաւիտեան։ 58Օրհնեցէ՛ք երկինք զՏէր, օրհ՛՛։ 59Օրհնեցէ՛ք հրեշտակք Տեառն զՏէր օրհնե՛՛։ 60Օրհնեցէ՛ք ջուրք ամենայն որ ՚ի վերոյ քան զերկինս օրհ՛՛։ 61Օրհնեցէ՛ք ամենայն զօրութիւնք Տեառն։ 62Օրհնեցէ՛ք արեւ եւ լուսին զՏէր. օրհ՛՛։ 63Օրհնեցէ՛ք ամենայն աստեղք երկնից զՏէր. օրհ՛՛։ 64Օրհնեցէ՛ք ամենայն անձրեւք եւ ցօղք զՏէր. օրհ՛՛։ 65Օրհնեցէ՛ք ամենայն հողմք զՏէր. օրհնե՛՛։ 66Օրհնեցէ՛ք հուր եւ տապ զՏէր. օրհնեցէք, եւ։ 67Օրհնեցէ՛ք ցուրտ եւ սառն զՏէր. օրհնե՛՛։ 68Օրհնեցէ՛ք եղեամն եւ ձիւն զՏէր. օրհնե՛՛։ 71Օրհնեցէ՛ք տիւք եւ գիշերք զՏէր. օրհ՛՛։ 72Օրհնեցէ՛ք լոյս եւ խաւար զՏէր. օրհնեցէ՛՛։ 73Օրհնեցէ՛ք ամպք եւ փայլատակունք զՏէր. օրհ՛՛։ 74Օրհնեցէ՛ք երկիր զՏէր. օրհնեցէք եւ բարձ՛՛։ 75Օրհնեցէ՛ք լերինք եւ բարձունք զՏէր. օրհն՛՛։ 76Օրհնեցէ՛ք ամենայն բոյսք երկրի զՏէր. օրհ՛՛։ 77Օրհնեցէ՛ք աղբեւրք զՏէր. օրհնե՛՛։ 78Օրհնեցէ՛ք ծով եւ գետք զՏէր. օրհնեցէք եւ։ 79Օրհնեցէ՛ք կէտք եւ ամենայն կայտառք որ ՚ի ջուրս զՏէր. օրհ՛՛։ 80Օրհնեցէ՛ք թռչունք երկնից զՏէր. օրհ՛՛։ 81Օրհնեցէ՛ք ամենայն գազանք՝ եւ անասուն զՏէր. օրհ՛՛։ 82Օրհնեցէ՛ք որդիք մարդկան զՏէր. օրհնե՛՛։ 83Օրհնեսցէ՛ Իսրայէլ զՏէր. օրհնես՛՛։ 84Օրհնեցէ՛ք քահանայք զՏէր. օրհնեցէք եւ։ 85Օրհնեցէ՛ք ծառայք Տեառն զՏէր. օրհնեց։ 86Օրհնեցէ՛ք հոգիք եւ շունչք արդարոց զՏէր. օրհ՛՛։ 87Օրհնեցէ՛ք սուրբք եւ խոնարհք սրտիւք զՏէր. օրհ՛՛։ 88Օրհնեցէ՛ք Անանիա՝ Ազարիա՝ եւ Միսայէլ զՏէր. օրհնեցէ՛ք եւ բա՛րձր արարէք զնա յաւիտեան։ Զի փրկեա՛ց զմեզ ՚ի դժոխոց, եւ ՚ի ձեռաց մահու ապրեցոյց զմեզ. եւ փրկեաց զմեզ ՚ի հնոցէս, եւ ՚ի միջոյ բորբոքեալ բոցոյս, եւ ՚ի միջոյ հրոյս փրկեաց զմեզ։ 89Գոհացարո՛ւք զՏեառնէ, զի քաղցր է զի յաւիտեան է ողորմ նորա։ 90Օրհնեցէ՛ք ամենայն պաշտօնեայք Տեառն զԱստուածն աստուծոց, օրհնեցէ՛ք եւ գոհացարո՛ւք, զի յաւիտեա՛ն է ողորմ նորա։ 91Եւ Նաբուքոդոնոսոր իբրեւ լուաւ զօրհնութիւնս նոցա՝ զարմացաւ. յարեաւ տագնապաւ՝ եւ ասէ ցմեծամեծս իւր. Ո՞չ արս երիս կապեալս արկաք ՚ի մէջ հրոյն։ Եւ ասեն ցթագաւորն. Այո՛ արդա՛ր ասես արքայ։ 92Եւ ասէ թագաւորն. Այլ ես տեսանեմ արս չո՛րս արձակս, եւ գնան ՚ի մէջ հրոյն. եւ ապականութիւն ինչ՝ ո՛չ գոյ ՚ի նոսա. եւ տեսիլ չորրորդին նմա՛ն է որդւոյ Աստուծոյ։ 93Յայնժամ մատեաւ Նաբուքոդոնոսոր ՚ի դուռն հնոցին հրո՛յն բորբոքելոյ. եւ ասէ. Սեդրաք՝ Միսաք՝ եւ Աբեդնագով՝ ծառայք Աստուծոյ բարձրելոյ, ելէ՛ք եւ եկա՛յք։ Եւ ելին Սեդրաք՝ Միսաք՝ եւ Աբեդնագով ՚ի միջոյ հրոյն։ 94Եւ ժողովեցան նախարարքն եւ կուսակալք՝ եւ զօրավարքն եւ զօրաւորք թագաւորին. եւ տեսանէին զարսն զի ո՛չ տիրեաց հուրն ՚ի մարմինս նոցա, եւ հեր գլխոյ նոցա ո՛չ խանձատեցաւ, եւ վարտիք նոցա ո՛չ այլագունեցան, եւ հոտ հրոյ ո՛չ գոյր ՚ի նոսա։ 95Եւ երկի՛ր եպագ թագաւորն առաջի նոցա Տեառն։ Եւ պատասխանի ետ Նաբուքոդոնոսոր՝ եւ ասէ. Օրհնեա՛լ է Աստուած Սեդրաքայ, Միսաքայ, եւ Աբեդնագովի. որ առաքեաց զհրեշտակ իւր եւ փրկեա՛ց զծառայս իւր զի յուսացան ՚ի նա, եւ զբան թագաւորի անարգեցին. եւ մատնեցին զմարմինս իւրեանց ՚ի հուր. զի մի՛ պաշտեսցեն եւ մի՛ երկի՛ր պագանիցեն ամենայն աստուածոց, բայց միայն Աստուծոյ իւրեանց։ 96Եւ արդ ե՛ս տամ հրաման. ամենայն ազգք եւ ազինք եւ լեզուք, որ խօսիցին հայհոյութիւն զԱստուծոյ Սեդրաքայ Միսաքայ եւ զԱբեդնագովի՝ ՚ի կորո՛ւստ մատնեսցին, եւ տունք նոցա ՚ի յափշտակութիւն. զի ո՛չ գոյ ա՛յլ աստուած՝ որ կարօղ իցէ ա՛յնպէս փրկել։
Տեսիլ հինգերորդ։
97Յայնժամ թագաւորն առաւե՛լ շքեղացոյց զՍեդրաք Միսաք եւ զԱբեդնագով յերկրին Բաբելացւոց, եւ բարձրացոյց զնոսա. եւ աղաչեաց լինել նոցա իշխան ամենայն Հրէիցն որ էին ՚ի թագաւորութեան նորա։
98Նաբուքոդոնոսոր արքայ, առ ամենայն ազգս եւ լեզուս որ բնակեալ են յամենայն երկրի, խաղաղութիւն բազմասցի ձեզ։ 99Զնշանս եւ զարուեստս զոր արա՛ր ընդ իս Բարձրեալն՝ հաճո՛յ թուեցաւ առաջի իմ պատմել ձեզ, 100թէ ո՞րպէս մեծամեծք՝ եւ զօրաւո՛րք են. արքայութիւն նորա արքայութիւն յաւիտենից, եւ իշխանութիւն նորա ազգաց յազգս։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805