Երկրորդ Օրինաց
11
1Եւ սիրեսցես զՏէր Աստուած քո. եւ պահեսցե՛ս զպահպանութիւնս նորա, եւ զիրաւունս նորա, եւ զպատուիրանս նորա, եւ զդատաստանս նորա զամենայն աւուրս կենաց քոց։ 2Եւ ծանիջի՛ք այսօր, եթէ ո՛չ վասն որդւոց քոց՝ որք ո՛չ գիտեն եւ ո՛չ տեսին զխրատ Տեառն Աստուծոյ քոյ. եւ զմեծամեծս նորա, զձեռն հզօր, եւ զբազուկ բարձր. 3զնշա՛նս նորա եւ զարուեստս՝ զոր արար ՚ի մէջ Եգիպտոսի, ՚ի փարաւոն արքայ Եգիպտացւոց, եւ յամենայն երկիր նորա։ 4Եւ զոր ինչ արա՛ր ընդ զօրսն Եգիպտացւոց. զկառս նոցա եւ զերիվարս իւրեանց. ո՞րպէս ծփեաց զջուրս Կարմիր ծովուն ՚ի վերայ երեսաց նոցա, ՚ի յարձակե՛լ նոցա զկնի մեր. կորո՛յս զնոսա Տէր մինչեւ ցա՛յսօր ժամանակի. 5եւ զոր ինչ արա՛ր ձեզ յանապատի անդ, մինչեւ եկիք ՚ի տեղիս յայս։ 6Եւ զոր ինչ արար ընդ Դաթան եւ ընդ Աբիրոն՝ ընդ որդիս Եղիաբու որդւոյ Ռուբինի, որոց բացեալ երկիր զբերան իւր եկո՛ւլ զնոսա, եւ զտունս նոցա, եւ զվրանս նոցա. եւ զամենայն ինչս նոցա ընդ նոսա ՚ի միջոյ ամենայն Իսրայէլի։ 7Զի ձե՛ր իսկ աչք տեսին զամենայն զգործս Տեառն զմեծամե՛ծս զոր արա՛ր ՚ի ձեզ մինչեւ ցայսօր։ 8Եւ պահեցէ՛ք զամենայն պատուիրանս նորա զոր ե՛ս պատուիրեմ ձեզ այսօր. զի կեցէք եւ բազմապատի՛կք լինիցիք. եւ մտանիցէք ժառանգիցէ՛ք զերկիրն, յոր դուք անցանէք ընդ Յորդանան ժառանգե՛լ զնա։ 9Զի երկայնօրեա՛յք լինիցիք ՚ի վերայ երկրին զոր երդուաւ Տէր հարցն ձերոց տա՛լ նոցա, եւ զաւակի՛ նոցա յետ նոցա, երկիր՝ որ բղխէ զկաթն եւ զմեղր։ 10Քանզի երկիրն յոր մտանելոց էք ժառանգել զնա, ո՛չ իբրեւ զերկիրն Եգիպտացւոց է՝ ուստի ելէք դուք անտի. յորժամ սերմանեն սերմանս, եւ ոռոգանեն ոտիւք իբրեւ զպարտէզ բանջարոյ։ 11Այլ երկիրն յոր դուք մտանելոց էք ժառանգել, երկիր լեռնայի՛ն եւ դաշտակա՛ն է. յանձրեւո՛յ երկնից ըմպէ ջուր. 12երկիր՝ զոր Տէր Աստուած քո դարմանէ զնա, հանապա՛զ աչք Տեառն Աստուծոյ քոյ ՚ի վերայ նորա, իսկզբանէ տարւոյն մինչեւ ցկատարո՛ւմն տարւոյն։
13Եւ եթէ լսելով լուիցես ամենայն պատուիրանաց նորա զոր ե՛ս պատուիրեմ քեզ այսօր, սիրե՛լ զՏէր Աստուած քո եւ պաշտե՛լ զնա յամենայն սրտէ քումմէ, եւ յամենայն անձնէ քումմէ։ 14Տացէ՛ անձրեւ երկրին ձերում ՚ի ժամանակի իւրում զկանո՛ւխ եւ զանագան. եւ ժողովեսցես զցորեան քո եւ զգինի քո եւ զեւղ քո. 15եւ տացէ խո՛տ յանդս քո անասնոյ քում. եւ կերիցես եւ յագեսցիս։ 16Հայեցարո՛ւք յանձինս ձեր, գուցէ՛ յուլանայցեն սիրտք ձեր եւ յանցանիցէք, եւ պաշտիցէք զաստուածս օտարս. եւ երկի՛ր պագանիցէք նոցա։ 17Եւ սրտմտեալ բարկանայցէ Տէր ՚ի վերայ ձեր, եւ արգելուցո՛ւ զերկինս՝ եւ ո՛չ լինիցի անձրեւ, եւ երկիր ո՛չ տացէ զպտուղ իւր. եւ կորնչիցի՛ք արագ արագ յերկրէն բարութեան՝ զոր ե՛տ ձեզ Տէր։ 18Եւ դիջիք զբանս զայս ՚ի սիրտս ձեր, եւ յանձինս ձեր, եւ արկջիք զնոսա նշանս ՚ի ձեռս ձեր. եւ եղիցին անշա՛րժ առաջի աչաց ձերոց։ 19Եւ ուսուսջի՛ք որդւոց ձերոց խօսել զսոսա ՚ի նստե՛լ ՚ի տան, եւ ՚ի գնա՛լ ՚ի ճանապարհի, եւ ՚ի ննջել եւ ՚ի յառնել։ 20Եւ գրեսջի՛ք զնոսա ՚ի վերայ սեմոց տանց ձերոց եւ ՚ի դրունս ձեր. 21զի բազմօրեա՛յք լինիցիք, եւ աւուրք որդւոց ձերոց ՚ի վերայ երկրին՝ զոր երդուաւ Տէր հարցն քոց տա՛լ քեզ, ըստ աւուրց երկնից ՚ի վերայ երկրի։ 22Եւ եղիցի եթէ լսելով լուիցէք ամենայն պատուիրանացս այսոցիկ՝ զոր ես պատուիրեմ ձեզ այսօր առնել, սիրե՛լ զՏէր Աստուած քո. գնա՛լ ՚ի ճանապարհս նորա՝ եւ յարե՛լ ՚ի նա։ 23Մերժեսցէ՛ Տէր զազգսն զայնոսիկ յերեսաց ձերոց, եւ ժառանգեսջի՛ք զազգս մեծամեծս եւ հզօրագոյնս քան զձեզ։ 24Ամենայն տեղի ուր կոխիցեն գնացք ոտից ձերոց՝ ձե՛զ լիցին. յանապատէ անտի մինչեւ ցԱներն Լիբանանու. եւ ՚ի գետոյն մեծէ՛ գետոյն Եփրատայ մինչեւ ցծո՛վն արեւմտից եղիցին սահմանք ձեր։ 25Եւ ո՛չ ոք դառնայցէ ընդդէմ ձեր, զա՛հ եւ զերկիւղ ձեր արկցէ Տէր Աստուած ձեր ՚ի վերայ երեսաց ամենայն երկրին զոր կոխիցէք, որպէս խօսեցաւ ընդ ձեզ Տէր։
26Եւ ես ահաւասիկ տա՛մ այսօր առաջի ձեր օրհնութիւնս եւ անէծս. 27օրհնութիւն՝ եթէ լսիցէք պատուիրանաց Տեառն Աստուծոյ ձերոյ՝ զոր ես պատուիրե՛մ ձեզ այսօր։ 28Եւ անէծս՝ եթէ ո՛չ լուիցէք պատուիրանաց Տեառն Աստուծոյ ձերոյ, զոր ես պատուիրեմ ձեզ այսօր. եւ մոլորիցիք ՚ի ճանապարհէն զոր ես պատուիրեցի ձեզ, երթալ պաշտել զաստուածս օտարս՝ զորս ո՛չ ճանաչիցէք։ 29Եւ եղիցի յորժամ տարցի զքեզ Տէր Աստուած քո յերկիրն յոր անցանես ընդ Յորդանան ժառանգե՛լ զնա. եւ տացես դու զօրհնութիւնն ՚ի լերինն Գարիզին, եւ զանէծս ՚ի լերինն Գեբաղ։ 30Ոչ ապաքէն յա՛յն կոյս Յորդանանո՛ւ է այն՝ յետոյ ճանապարհին արեւմտից յերկիրն Քանանացւոց. որոյ նիստն ընդ արեւմուտս է մե՛րձ ՚ի Գաղգաղ, առ կաղնեաւն բարձու։ 31Եւ դուք անցանէք ընդ Յորդանան մտանել ժառանգե՛լ զերկիրն՝ զոր Տէր Աստուած տալո՛ց է քեզ ՚ի ժառանգութիւն զամենայն աւուրս. եւ ժառանգեսջի՛ք զնա՝ եւ բնակեսջի՛ք ՚ի նմա։
32Եւ զգուշասջի՛ք առնել զամենայն հրամանս նորա, եւ զդատաստանս զայսոսիկ զոր ես տա՛մ առաջի ձեր այսօր։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805