1Եւ մի՛ լինիցի քահանայիցն Ղեւտացւոց որդւոցն Ղեւեայ բաժին եւ ժառանգութիւն ընդ որդւոցն Իսրայէլի։ Երախայրի՛քն Տեառն վիճակ նոցա. զա՛յն կերիցեն. 2եւ վիճակ մի՛ լիցի նոցա ՚ի մէջ եղբարց իւրեանց. զի Տէր է վիճակ նոցա. որպէս ասաց նոցա։ 3Եւ ա՛յս են իրաւունք քահանային ՚ի ժողովրդենէ անտի, որք զենուցուն զենլիս. եթէ արջառ իցէ, եւ եթէ ոչխար, տացէ քահանային զերին եւ զծնօտսն եւ զխաղցոցն։ 4Եւ զպտուղս ցորենոյ քոյ, եւ զգինւոյ քոյ, եւ զիւղոյ քոյ. եւ զպտուղ կտրոց խաշանց քոց տացես նոցա. 5զի զնա՛ ընտրեաց Տէր յամենայն ցեղիցն քոց կալ առաջի Տեառն Աստուծոյ քոյ, պաշտե՛լ եւ օրհնե՛լ յանուն նորա. նա՛ եւ որդիք իւր զամենայն աւուրս։ 6Ապա թէ եկեսցէ Ղեւտացին ՚ի մի ՚ի քաղաքացն քոց յամենայն որդւոցն Իսրայէլի, ուր իցէ ինքն բնակեալ. եւ եկեսցէ՛ ըստ ցանկութեան անձին իւրոյ, ՚ի տեղին զոր ընտրեսցէ Տէր. 7պաշտել զանուն Տեառն Աստուծոյ իւրոյ. իբրեւ զամենայն եղբարսն իւր Ղեւտացիս որ կացցեն անդ առաջի Տեառն Աստուծոյ, 8կերիցէ՛ զմասնն հասեալ, բայց իւրաքանչիւր յազգական վաճառին։

9Եւ եթէ մտանիցես յերկիրն զոր Տէր Աստուած տացէ քեզ. մի՛ ուսանիցիս առնել ըստ գարշելեաց ազգացն այնոցիկ։ 10Մի՛ գտանիցի ՚ի քեզ՝ որ ածիցէ զուստր իւր կամ զդուստր իւր զբոցով. եւ դիւթիցէ դիւթութիւն, եւ հմայիցէ, եւ հաւահա՛րց լինիցի. 11եւ կախարդիցէ կախարդանօք, եւ վհուկ, եւ նշանագէտ լինիցի առ ՚ի զմեռեալս հարցանելոյ։ 12Քանզի պի՛ղծ է Տեառն ամենայն որ առնէ զայն. զի վասն այսպիսի գարշելեաց սատակեսցէ զնոսա Տէր ՚ի քէն։ 13Կատարեա՛լ լինիցիս առաջի Տեառն Աստուծոյ քոյ. 14զի ազգքն այնոքիկ զորս դո՛ւ ժառանգելոց ես, նոքա՛ հմայից եւ դիւթութեանց անսան. բայց քեզ ո՛չ այնպէս ետ հրաման Տէր Աստուած քո։ 15Մարգարէ՛ յեղբարց քոց իբրեւ զի՛ս յարուսցէ քեզ Տէր Աստուած քո, նմա՛ լուիջիք 16ըստ ամենայնի՝ զոր խնդրեցեր ՚ի Տեառնէ Աստուծոյ քումմէ. ՚ի Քորէբ յաւուրն եկեղեցւոյ, ասէիք. Ո՛չ եւս յաւելուցումք լսել զձա՛յն Տեառն Աստուծոյ մերոյ. եւ զհո՛ւրդ զայդ զմեծ ո՛չ եւս տեսցուք, զի մի՛ մեռանիցիմք։ 17Եւ ասէ ցիս Տէր. Ուղի՛ղ է ամենայն ինչ զոր խօսեցան։ 18Մարգարէ՛ յարուցից նոցա յեղբարց իւրեանց իբրեւ զքեզ, եւ տա՛ց զպատգամս իմ ՚ի բերան նորա, եւ խօսեսցի՛ ընդ նոսա որպէս եւ պատուիրեցից նմա։ 19Եւ մարդ՝ որ ո՛չ լուիցէ զոր խօսիցի մարգարէն յանուն իմ, ե՛ս խնդրեցից զվրէժ ՚ի նմանէ։ 20Բայց մարգարէն, եթէ ամպարշտեսցի խօսե՛լ յանուն իմ բան ինչ զոր ես ո՛չ հրամայեցի խօսել. եւ կամ թէ խօսիցի յանուն աստուածոց օտարաց, մեռցի՛ մարգարէն այն։ 21Ապա թէ ասիցէք ՚ի սրտի. Զիա՞րդ գիտասցուք զբանն զոր ո՛չ խօսեցաւ Տէր։ 22Զոր ինչ խօսիցի մարգարէն յանուն Տեառն՝ եւ ո՛չ լինիցի բանն եւ ո՛չ դիպիցի, ա՛յն բա՛ն է զոր ո՛չ խօսեցաւ Տէր. ամպարշտութեամբ խօսեցաւ մարգարէն, մի՛ թողուցուք նմա։