Երկրորդ Օրինաց

2

1Եւ դարձաք չուեցաք յանապատն ընդ ճանապարհ Կարմիր ծովուն. զոր օրինակ խօսեցա՛ւ Տէր ընդ իս. եւ պատեցաք զՍէի՛ր լերամբ աւուրս բազումս։

2Եւ ասէ ցիս Տէր. 3Շա՛տ լիցի ձեզ պատել զլերամբդ. արդ՝ դարձարո՛ւք ընդ կողմն հիւսւսոյ։ 4Եւ ժողովրդեանդ պատուէր տուր՝ եւ ասասցես. Դուք աւադիկ անցանէք առ սահմանօք եղբարց ձերոց՝ որդւոց Եսաւայ, որ բնակեալ են ՚ի Սէիր. եւ երկնչիցի՛ն ՚ի ձէնջ։ 5Եւ զգուշանայցէ՛ք յոյժ. մի՛ գրգռիցիք ընդ նոսա ՚ի , զի ո՛չ տաց ձեզ յերկրէ նոցա՝ եւ ո՛չ քայլ մի ոտին. քանզի վիճակա՛ւ ետու Եսաւայ զլեառնն Սէիր։ 6Կերակուրս գնեսջի՛ք ՚ի նոցանէ եւ կերիջիք. եւ չափո՛վ արծաթոյ առջիք ՚ի նոցանէ՝ եւ արբջիք։ 7Զի Տէր մեր օրհնեաց զքեզ յամենայն գործս ձեռաց քոց։ Ծանի՛ր զիա՛րդ անցեր ընդ անապատն մե՛ծ եւ ահագին. ահա քառասո՛ւն ամ Տէր Աստուած քո ընդ քե՛զ է. եւ ո՛չ իւիք կարօտեցար։ 8Եւ անցա՛ք առ եղբարբք մերովք որդւովքն Եսաւայ բնակելովքն ՚ի Սէիր, առ ճանապարհաւն Արաբացւոց յԵդոմայ, եւ ՚ի Գասիո՛նգաբերայ։ Եւ դարձեալ անցաք ընդ ճանապա՛րհ անապատին Մովաբու. 9եւ ասէ՛ ցիս Տէր. Մի՛ թշնամանիցէք ընդ Մովաբացիսն, եւ մի՛ գրգռիցէք ընդ նոսա ՚ի պատերազմ. զի ո՛չ տաց ձեզ յերկրէն նոցա ՚ի վիճակ. քանզի որդւոցն Ղովտա՛յ ետու զՍէիր ՚ի ժառանգութիւն։ 10Եւ Ոմմի՛նքն նախ բնակեալ էին ՚ի նմա՝ ա՛զգ մեծ եւ բազում եւ հզօր, որպէս Ենակիմք 11ընդ Ռափայի՛նսն համարիցին, նոյնպէս եւ նոքա իբրեւ զԵնակիմս. եւ Մովաբացիք անուանեն զնոսա Ոմմի՛նս։ 12Եւ ՚ի Սէիր նախ բնակեա՛լ էր Քոռեցին. եւ որդիքն Եսաւայ կորուսին զնոսա, եւ սատակեցին զնոսա յերեսա՛ց իւրեանց, եւ բնակեցա՛ն փոխանակ նոցա. զոր օրինակ արա՛ր զերկիր ժառանգութեան իւրոյ՝ զոր ե՛տ նոցա Տէր։ 13Եւ արդ՝ արի՛ք չուեցէ՛ք եւ անցէ՛ք ընդ ձորն Զարեդ։ 14Եւ աւուրք որչափ անկա՛ն մեզ ՚ի գնալն մեզ ՚ի Կադէսբառնեայ, մինչեւ անցա՛ք ընդ ձորն Զարեդ, երեսուն եւ ութ ամ. մինչեւ անկա՛ւ ամենայն ազգ արանց պատերազմողաց ՚ի բանակէ անտի, որպէս երդուաւ նոցա Աստուած. 15եւ ձեռն Աստուծոյ էր ՚ի վերայ նոցա սատակե՛լ զնոսա ՚ի բանակէն մինչեւ անկան։ 16Եւ եղեւ իբրեւ անկան ամենայն արք պատերազմօղք մեռեալք ՚ի միջոյ ժողովրդեանն, 17խօսեցա՛ւ Տէր ընդ իս՝ եւ ասէ. 18Դու անցանես այսօր առ սահմանօք Մովաբու ՚ի Սէիր. 19եւ մօտ հասանիցէք յորդիսն Ամոնայ, մի՛ թշնամանիցիք ընդ նոսա, եւ մի՛ գրգռիցէք ընդ նոսա պատերազմ. զի ո՛չ տաց ձեզ զերկիր որդւոցն Ամոնայ ՚ի վիճակ. քանզի որդւոցն Ղովտա՛յ ետու զնոսա վիճակաւ։ 20 որ Ռափնայ համարեսցի. քանզի նախ՝ Ռափայի՛նք բնակէին ՚ի նմա. եւ Ամոնացիք անուանեն զնոսա Զոմզոմի՛նս, 21ա՛զգ մեծ եւ բազում եւ զօրաւոր իբրեւ զԵնակիմսն. եւ կորո՛յս զնոսա Տէր յերեսաց նոցա. եւ ժառանգեցին եւ բնակեցին փոխանակ նոցա։ 22Որպէս արար որդւոցն Եսաւայ բնակելոց ՚ի Սէիր, զորօրինակ սատակեա՛ց Տէր զՔոռեցին յերեսաց նոցա, եւ ժառանգեցին եւ բնակեցին փոխանակ նոցա մինչեւ ցայսօր։ 23Եւ Խեւացիքն որ բնակեալ էին յԱսիրովթ մինչեւ ցԳազայ. եւ Գամիրքն որ ելեալ էին ՚ի Գամրաց՝ սատակեցի՛ն զնոսա, եւ բնակեցա՛ն փոխանակ նոցա։

24Արդ՝ արի՛ք չուեցէ՛ք եւ անցէ՛ք ընդ ձորն Առնովնայ. ահա մատնեցի՛ ՚ի ձեռս քո զՍեհոն արքայ Եսեբոնայ զԱմովրհացի. եւ զերկիր նորա սկսիր ժառանգե՛լ. եւ գրգռե՛լ ընդ նմա պատերազմ։ 25Յօրէ յայսմանէ սկսիր տա՛լ զա՛հ եւ զերկիւղ քո առաջի ամենայն ազգաց որ են ՚ի ներքոյ երկնից. զի որք լսիցեն զանուանէ քումմէ՝ խռովեսցին, եւ երկո՛ւնք կալցին զնոսա յերեսաց քոց։ 26Եւ առաքեցի հրեշտակս յանապատէն Կեդմովթայ առ Սեհո՛ն արքայ Եսեբոնայ բանի՛ւք խաղաղութեան, եւ ասեմ. 27Անցի՛ց ընդ երկիր քո, զճանապարհա՛յն գնացից. ո՛չ խոտորեցայց յաջ եւ ո՛չ յահեակ։ 28Կերակուր՝ արծաթո՛յ վաճառեսցես ինձ եւ կերայց. եւ ջուր՝ արծաթո՛յ վաճառեսցես ինձ եւ արբից. բայց զի ոտի՛ւք եւ եթ անցից. 29որպէս արարի՛ն ինձ որդիքն Եսաւայ բնակեալքն ՚ի Սէիր, եւ Մովաբացիքն բնակեալք յԱրոէր. մինչեւ անցի՛ց ընդ Յորդանան յերկիրն զոր Տէր Աստուած տացէ մեզ։ 30Եւ ո՛չ կամեցաւ Սեհոն արքայ Եսեբոնայ անցանել մեզ առ նովաւ. զի խստացո՛յց Տէր Աստուած մեր զոգի նորա, եւ կարծրացո՛յց զսիրտ նորա՝ զի մատնեսցի ՚ի ձեռս քո յաւուրն յայնմիկ։ 31Եւ ասէ ցիս Տէր. Ահա՛ սկսեա՛լ եմ մատնե՛լ առաջի երեսաց քոց զՍեհոն արքայ Եսեբոնի զԱմովրհացի՝ եւ զերկիրն նորա. սկսի՛ր վիճակաւ ժառանգել զերկիրն նորա։ 32Եւ ել Սեհոն արքայ Եսեբոնի ընդդէմ մեր, ինքն եւ իւր պատերազմաւ ՚ի Սիասա՛ր. 33եւ մատնեաց զնոսա Տէր Աստուած մեր ՚ի ձեռս մեր. եւ հարա՛ք զնա եւ զորդիս նորա, եւ զամենայն ժողովուրդ նորա. 34եւ յաղթեցա՛ք ամենայն քաղաքացն ՚ի ժամանակին յայնմիկ. եւ սատակեցա՛ք զամենայն քաղաքս նորա մի ըստ միոջէ, եւ զկանայս նոցա, եւ զմանկունս իւրեանց. եւ ո՛չ թողաք ՚ի նոցանէ ապրեալ։ 35Բայց զի զխաշի՛նսն ածաք յաւարի, եւ զկապուտ քաղաքացն զոր առաք յԱրոերայ. 36որ է՛ առ եզերբ ձորոյն Առնովնայ. եւ զքաղա՛քն որ է ՚ի ձորն, մինչեւ ցսահմանս Գաղաադու. եւ ո՛չ էր որ ապրեցաւ ՚ի մէնջ. այլ զամենայն մատնեաց Տէր Աստուած մեր ՚ի ձեռս մեր։ 37Բայց յերկիր որդւոցն Ամոնայ յոր ո՛չ մերձեցաք՝ զամենայն արուարձանս ձորոյն Յաբովկայ, եւ զամենայն քաղաքսն լեռնականս՝ որպէս պատուիրեա՛ց մեզ Տէր Աստուած մեր։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1805)