1Եւ եթէ ելանիցես ՚ի պատերազմ ՚ի վերայ թշնամեաց քոց. եւ տեսանիցես երիվա՛րս եւ հեծեալս, եւ ա՛զգ բազում քան զքեզ. մի՛ երկնչիցիս ՚ի նոցանէ, զի Տէր Աստուած քո ընդ քե՛զ է՝ որ եհա՛ն զքեզ յերկրէն Եգիպտացւոց։ 2Եւ եղիցի յորժամ մերձենայցես ՚ի պատերազմ. մատուցեալ քահանայն խօսեսցի ընդ ազգին. 3եւ ասասցէ ցնոսա. Լո՛ւր Իսրայէլ, դուք դիմեալ երթայք այսօր ՚ի պատերազմ աւադիկ ՚ի վերայ թշնամեաց ձերոց. մի՛ լքանիցին սիրտք ձեր, եւ մի՛ երկնչիցիք. եւ մի՛ զարհուրիցիք, եւ մի՛ խուսիցէք յերեսաց նոցա. 4զի Տէր Աստուած մեր երթայ առաջի ձեր ընդ ձե՛զ, տա՛լ պատերազմ վասն ձե՛ր ընդ թշնամիս ձեր, ապրեցուցանել զձեզ։ 5Եւ խօսեսցին դպիրքն ընդ ժողովրդեանն, եւ ասասցեն. Ա՛յր ոք՝ որոյ շինեալ իցէ տուն նորաշէն, եւ ո՛չ իցէ արարեալ նմա նաւակատիս, գնասցէ եւ դարձցի ՚ի տուն իւր. գուցէ՛ մեռանի ՚ի պատերազմի, եւ ա՛յլ այր առնիցէ նմա նաւակատիս։ 6Եւ այր ոք՝ որոյ տնկեալ իցէ այգի, եւ չիցէ՛ ուրախ լեալ ՚ի նմանէ, գնասցէ եւ դարձցի՛ անդրէն ՚ի տուն իւր. գուցէ մեռանիցի ՚ի պատերազմի, եւ ա՛յլ այր ուրախ լինիցի ՚ի նմանէ։ 7Եւ ա՛յր ոք՝ որոյ խօսեալ իցէ կին, եւ չիցէ՛ առեալ զնա, գնասցէ՛ եւ դարձցի ՚ի տուն իւր. գուցէ՛ մեռանիցի ՚ի պատերազմի, եւ ա՛յլ այր առնուցու զնա։ 8Եւ յաւելցեն դպիրքն խօսել ընդ ժողովրդեանն՝ եւ ասասցեն. Ա՛յր ոք որ երկնչիցի, եւ վատասի՛րտ սրտիւ իցէ, գնասցէ՛ եւ դարձցի ՚ի տուն իւր. զի մի՛ զանգիտեցուսցէ զսիրտ եղբօր իւրոյ իբրեւ զիւրն։ 9Եւ եղիցի յորժամ դադարեսցեն դպիրքն ՚ի խօսելոյ ընդ ժողովրդեանն, կացուսցեն իշխանս զօրուն առաջնո՛րդս ժողովրդեանն։

10Եւ եթէ մերձենայցես ՚ի քաղաք տալ պատերազմ ընդ նմա, կոչեսցես զնոսա ՚ի խաղաղութիւն։ 11Եւ եղիցի եթէ տայցեն խաղաղութեան պատասխանի, եւ բացցե՛ն քեզ, եղիցի ամենայն ժողովուրդն որ գտանիցին ՚ի նմա հարկատո՛ւք եւ հնազանդեա՛լք քեզ։ 12Ապա թէ ո՛չ հնազանդեսցին քեզ, եւ արասցեն ընդ քեզ պատերազմ, պաշարեսցե՛ս զնա. 13եւ մատնեսցէ՛ զնա Տէր Աստուած քո ՚ի ձեռս քո. եւ հարցե՛ս զամենայն արու նորա կոտորմամբ սրոյ. 14բա՛ց ՚ի կանանց եւ ՚ի կահուէ եւ յամենայն անասնոյ. եւ զամենայն ինչ զինչ եւ գտանիցի ՚ի քաղաքին, եւ զամենայն աղխ՝ առցե՛ս քեզ յաւարի. եւ կերիցե՛ս զամենայն զաւար թշնամեաց քոց՝ զոր Տէր Աստուած քո տացէ քեզ։ 15Նո՛յնպէս արասցես ընդ ամենայն քաղաքս ընդ յո՛յժ հեռաւորս, որ ո՛չ ՚ի քաղաքաց ազգացն այնոցիկ իցեն։

16Բայց ՚ի քաղաքաց ազգացն այնոցիկ՝ զոր Տէր Աստուած քո տացէ քեզ զերկիր նոցա ՚ի ժառանգութիւն, մի՛ ապրեցուցանիցէք ՚ի նոցանէ զամենայն շնչաւոր, 17այլ նզովելով նզովեսջի՛ք զնոսա. զՔետացին, եւ զԱմովրհացին, եւ զՔանանացին, եւ զՓերեզացին, եւ զԽեւացին, եւ զՅեբուսացին, եւ զԳերգեսացին. զոր օրինակ պատուիրեաց Տէր Աստուած քո. 18զի մի՛ ուսուցանիցեն ձեզ առնել զամենայն գարշելութիւնս իւրեանց, զոր արարին դիցն իւրեանց. եւ մեղանչիցէք առաջի Տեառն Աստուծոյ ձերոյ։ 19Եւ եթէ նստեալ պաշարեսցես զքաղաք՝ աւուրս բազումս մարտնչել ընդ նմա յառնուլ զնա, մի՛ հարկանիցես զծառատունկ նորա արկանելով ՚ի նմա երկաթ. այլ կերիցե՛ս ՚ի նմանէ, եւ զնա մի՛ հարկանիցես. միթէ մա՞րդ իցէ ծառատունկն որ յանդի ա՛նդ իցէ՝ մտանել յերեսաց քոց ՚ի պատնէշ։ 20Այլ զփայտ զոր գիտիցես թէ չիցէ՛ պտղաբեր, զա՛յն հարցես եւ կոտորեսցես. եւ շինեսցես պատնէշ շուրջ զքաղաքաւն որ տա՛յցէ ընդ քեզ պատերա՛զմ մինչեւ մատնեսցի։