1Եւ եթէ գտանիցի վիրաւոր յերկրի քում զոր Տէր Աստուած քո տացէ քեզ ժառանգել, եւ անկեալ դնիցի ՚ի դաշտի. եւ ո՛չ գիտիցեն զայն որ խոցեացն զնա. 2ելցէ՛ ծերակոյտն քո, եւ դատաւորքն քո, եւ չափեսցեն շուրջ զվիրաւորաւն զվայրս քաղաքացն։ Եւ եղիցի քաղաք որ հո՛ւպ իցէ ՚ի վիրաւորն. 3առցէ ծերակոյտ քաղաքին այնորիկ երինջ մի յարջառոց՝ որ ընդ գործ չիցէ՛ մտեալ, եւ լուծ չիցէ՛ ձգեալ. 4եւ իջուսցեն ծերակոյտ ժողովրդեանն զերինջն ՚ի ձո՛ր մի ապառաժ ուր չիցէ՛ գործեալ, եւ ո՛չ սերմանեալ. եւ կարթակոտո՛ր արասցեն զերինջն ՚ի ձո՛ր անդր։ 5Եւ մատիցեն քահանայքն Ղեւտացիք՝ զի զնոսա՛ ընտրեաց Տէր Աստուած քո կա՛լ առաջի իւր եւ օրհնե՛լ յանուն նորա. եւ ըստ բերանո՛յ նոցա վճարեսցի ամենայն հակառակութիւն եւ ամենայն գրգռութիւն։ 6Եւ ամենայն ծերակոյտ քաղաքին այնորիկ որ հո՛ւպ իցէ ՚ի վիրաւորն, լուասցե՛ն զձեռս իւրեանց ՚ի վերայ գլխոյ երնջուն կարթահարելոյ ՚ի ձորն. 7եւ պատասխանի տուեալ ասասցեն. Ձեռք մեր ո՛չ հեղին զարիւնս զայս, եւ աչք մեր ո՛չ տեսին. 8քաւեա՛ զժողովուրդ քո զԻսրայէլ, զոր փրկեցեր Տէր. զի մի՛ եկեսցէ արիւնս անպարտ ՚ի վերայ ժողովրդեան քոյ Իսրայէլի. եւ քաւեսցի՛ ՚ի նոցանէ արիւնն. 9եւ բարձցե՛ս դու զարիւնն անպարտ ՚ի ձէնջ։ Եւ եթէ արասցես զբարին եւ զհաճոյ առաջի Տեառն Աստուծոյ քոյ։ 10Եւ եթէ ելանիցես ՚ի պատերա՛զմ ՚ի վերայ թշնամեաց քոց, եւ մատնեսցէ զնոսա Տէր Աստուած քո ՚ի ձեռս քո, եւ աւարեսցես զաւար նոցա, 11եւ տեսանիցես յաւարին՝ կի՛ն գեղեցիկ տեսլեամբ, եւ ցանկասցի՛ս նմա. եւ առցես զնա քեզ կնութեան. 12եւ տարցիս զնա ՚ի տուն քո, եւ գերծցե՛ս զգլուխ նորա. 13եւ սրբեսցես զըղընգունս նորա, եւ հանցես զհանդերձ գերութեան նորա. եւ նստցի ՚ի տա՛ն քում, եւ լացցէ զհայր եւ զմայր իւր զաւուրս ամսոյ միոյ. եւ ապա՛ մտցես առ նա, եւ բնակեսցես ընդ նմա. եւ եղիցի կին քո։ 14Եւ եղիցի եթէ ո՛չ հաճեսցիս ընդ նա, արձակեսցես զնա ազա՛տ. եւ վաճառելով մի՛ վաճառեսցես զնա արծաթոյ. եւ մի՛ անարգեսցես զնա՝ քանզի լլկեցեր զնա։

15Եւ եթէ լինիցին ա՛ռն միում երկու կանայք. եւ լինիցի ՚ի նոցանէ մին սիրելի եւ մեւսն ատելի. եւ ծնանիցին նմա որդիս՝ սիրելի՛ն եւ ատելին, եւ լինիցի որդի անդրանիկ ատելւոյն. 16եւ եղիցի յաւուր յորում ժառանգեցուցանիցէ՛ որդւոց իւրոց զինչս իւր, մի՛ իշխեսցէ անդրանկացուցանել զորդի սիրելւոյն, անտե՛ս արարեալ զորդի ատելւոյն զանդրանիկ. 17այլ զանդրանիկ ատելւոյն ծանիցէ տա՛լ նմա կրկին յամենայնէ որ ինչ գտանիցի նորա. զի նա՛ է սկիզբն որդւոց նորա, եւ նմա ա՛նկ է անդրանկութիւնն։

18Եւ եթէ իցէ ուրուք որդի խե՛ռ եւ անզգամ, եւ ո՛չ լսիցէ ձայնի հօր եւ մօր իւրոյ. եւ խրատիցեն զնա՝ եւ ո՛չ անսայցէ նոցա. 19կալցի՛ն զնա հայր եւ մայր նորա, եւ տարցին զնա առ ծերակոյտ քաղաքին իւրեանց, եւ ՚ի դուռն տեղւոյն իւրեանց. 20եւ ասասցեն ցարս քաղաքին իւրեանց. Որդի՛ս մեր այս՝ խե՛ռ է եւ անզգամ, եւ ո՛չ լսէ ձայնի մերում. հանկանակո՛ղ է եւ արբշիռ։ 21Եւ քարկոծեսցե՛ն զնա արք քաղաքին նորա քարամբք՝ եւ մեռցի. եւ բարձջի՛ք զչարն ՚ի միջոյ ձերմէ. եւ լուեալ այլոցն՝ զահի՛ հարկանիցին։ 22Եւ եթէ հասանիցեն ումեք մե՛ղք մահապարտութեան՝ եւ մեռանիցի, կախեսջի՛ք զնա զփայտէ. 23եւ մի՛ ագանիցի մարմին նորա ՚ի փայտին. այլ թաղելով թաղեսջի՛ք զնա ՚ի նմին աւուր։ Զի անիծեալ յԱստուծոյ է ամենայն՝ որ կախիցի զփայտէ. եւ մի՛ պղծիցէք զերկիրն՝ զոր Տէր Աստուած քո տացէ՛ քեզ ՚ի ժառանգութիւն։