1Ա՛յս բա՛նք են ուխտին զոր պատուիրեաց Տէր Մովսիսի. հաստատել որդւոցն Իսրայէլի յերկրին Մովաբու. թո՛ղ զայն ուխտ՝ զոր ուխտեաց նոցա ՚ի Քորէբ։

2Եւ կոչեաց Մովսէս զամենայն որդիսն Իսրայէլի՝ եւ ասէ՛ ցնոսա. Դուք ձեզէ՛ն տեսէք զամենայն ինչ զոր արա՛ր Տէր յԵգիպտոս առաջի ձեր, ընդ փարաւոն եւ ընդ ծառայս նորա, եւ ընդ ամենայն երկիր նորա։ 3Զփորձանսն մեծամեծս՝ զոր տեսին աչք ձեր. զնշանսն եւ զարուեստս մեծամեծս զայնոսիկ, զձեռն հզօր, եւ զբազուկ բարձր։ 4Եւ ո՛չ ետ ձեզ Տէր Աստուած ձեր սի՛րտ գիտելոյ, եւ աչս տեսանելոյ. եւ ականջս լսելոյ մինչեւ ցայսօր. 5եւ ած զձեզ զքառասո՛ւն ամ ընդ անապատն։ Ո՛չ հնացան ձորձք ձեր, եւ ո՛չ մաշեցան կօշիկք յոտից ձերոց։ 6Հաց ո՛չ կերայք, եւ գինի եւ ցքի ո՛չ արբէք. զի ծանիջիք թէ ե՛ս եմ Տէր Աստուած ձեր. 7եւ եկիք մինչեւ ՚ի տեղիս այս։ Եւ ել Սեհոն թագաւոր Եսեբոնայ, եւ Ովգ թագաւոր Բասանու ընդդէ՛մ մեր պատերազմաւ. եւ հարա՛ք զնոսա, 8եւ առա՛ք զերկիր նոցա. եւ ետու զնա ՚ի ժառանգութիւն Ռուբինի եւ Գադայ եւ կիսոյ ցեղին Մանասէի։ 9Եւ զգուշասջի՛ք առնել զամենայն բանս ուխտիս այսորիկ. զի իմանայցէ՛ք զամենայն զոր առնիցէք։ 10Դուք կա՛յք աւադիկ այսօր ամենեքեան առաջի Տեառն Աստուծոյ ձերոյ. ցեղապե՛տք ձեր, եւ ծերակոյտ ձեր, եւ դատաւո՛րք ձեր, եւ ատենադպիրք ձեր, եւ ամենայն այր Իսրայէլի, 11եւ կանայք ձեր, եւ որդիք ձեր, եւ եկն որ ՚ի միջի ձերում բնակէ. եւ ՚ի փայտակոտորէ՛ ձերմէ մինչեւ ցջրբե՛ր ձեր։ 12Յանցանել ձեր զուխտիւ Տեառն Աստուծոյ ձերոյ, եւ զնզովիւք նորա զոր Տէր Աստուած քո ուխտէ՛ քեզ այսօր. 13զի կացուսցէ զքեզ իւր ժողովուրդ, եւ նա եղիցի քեզ Աստուած՝ որպէս եւ ասաց. եւ զոր օրինակ երդուաւ հարցն քոց՝ Աբրահամու եւ Սահակայ եւ Յակոբու։ 14Եւ ո՛չ ձեզ միայն ուխտեմ ես զուխտս զայս, եւ զնզովս զայսոսիկ, 15այլ եւ որոց ա՛ստ ընդ մեզ իցեն այսօր առաջի Տեառն Աստուծոյ մերոյ, եւ որոց չիցեն ընդ մեզ այսօր։ 16Զի դուք ինքնին գիտէք՝ ո՛րպէս բնակեցայք յերկրին Եգիպտացւոց, եւ ո՞րպէս անցաք ընդ մէջ ազգացն. ընդ որս անցէք դուք. 17եւ տեսէք զգարշելի՛ս նոցա եւ զկո՛ւռս իւրեանց, զփա՛յտն եւ զքար, զարծա՛թն եւ զոսկի. որ է՛ առ նոսա։ 18Մի՛ ոք իցէ ՚ի ձէնջ ա՛յր կամ կին, կամ ա՛զգ, կամ ցեղ՝ որոյ միտք իւր խոտորեա՛լ իցեն ՚ի Տեառնէ Աստուծոյ իւրմէ, երթա՛լ պաշտել զդիս ազգացն այնոցիկ։ Մի՛ ոք իցէ ՚ի ձէնջ արմա՛տ ՚ի վեր բուսեալ դառնութեան եւ դաժանութեան. 19եւ եղիցի եթէ լուիցէ զպատգամս նզովիցս այսոցիկ, եւ խոկասցի ՚ի սրտի իւրում՝ եւ ասիցէ. Քաւութիւնք եղիցին ինձ. զի եթէ ես ըստ մոլորութեան սրտի իմոյ գնայցեմ. զի մի՛ կորուսանիցէ մեղաւորն զանմեղն։ 20Եւ ո՛չ հաճեսցի Աստուած ներել նմա. այլ յայնժամ բորբոքեսցի՛ բարկութիւն նորա, եւ նախանձ նորա ՚ի մարդն յայն. եւ հասցե՛ն նմա ամենայն նզովք ուխտիս այսորիկ, գրեա՛լք ՚ի գրի օրինացս այսոցիկ. եւ ջնջեսցէ՛ Տէր զանուն նորա ՚ի ներքոյ երկնից. 21եւ զատուսցէ՛ զնա Տէր ՚ի չարիս յամենայն որդւոցն Իսրայէլի. ըստ ամենայն նզովի՛ց ուխտիս գրելոյ ՚ի գիրս օրինացս այսոցիկ։ 22Եւ ասիցեն ազգքն միւս՝ եւ որդիքն ձեր որ յարիցեն յե՛տ ձեր, եւ օտարոտին որ գայցէ յերկրէ հեռաստանէ՝ տեսանիցեն զհարուածս երկրին այնորիկ. եւ զախտս նոցա զոր առաքեաց Տէր ՚ի վերայ նոցա. 23զծըծումբն եւ զա՛ղն այրեցեալ, յամենայն ՚ի հող նորա մի՛ սերմանեսցի եւ մի՛ բուսցի, եւ մի՛ ելցէ ՚ի վերայ նորա ամենայն դեղ դալար։ Որպէս կործանեցան Սոդոմ եւ Գոմոր, Ադամա՛ եւ Սեբոյիմ, զորս կործանեաց Տէր սրտմտութեամբ եւ բարկութեամբ։ 24Եւ ասասցեն ամենայն ազգքն. Ընդէ՞ր արար Տէր այնպէս երկրին այնմիկ, զի՞նչ իցէ սրտմտութիւն մեծ բարկութեանն այնորիկ։ 25Պատասխանի՛ տացեն եւ ասասցեն. Զի թողին զուխտն Աստուծոյ հա՛րց իւրեանց, զոր ուխտեաց հարցն նոցա, յորժամ եհա՛ն զնոսա յերկրէն Եգիպտացւոց. 26եւ գնացեալ պաշտեցին զաստուածս օտարս, եւ երկի՛ր պագին նոցա զոր ո՛չն ճանաչէին, եւ ո՛չ բաժանեաց նոցա։ 27Եւ բարկացաւ Տէր սրտմտութեամբ ՚ի վերայ երկրին այնորիկ, ածե՛լ ՚ի վերայ նորա ըստ ամենայն նզովից ուխտիս գրելոյ ՚ի մատենի օրինացս այսոցիկ։ 28Եւ եբա՛րձ զնոսա Տէր յերկրէ իւրեանց, բարկութեամբ եւ սրտմտութեամբ եւ զայրացմամբ մեծա՛ւ յոյժ. եւ մերժեաց զնոսա յերկիր օտար մինչեւ ցայժմ։ 29Ծածուկքն Տեառն Աստուծոյ մերում, եւ յայտնիքն մե՛զ եւ որդւոց մերոց յաւիտեան՝ առնել զամենայն պատգամս օրինացս այսոցիկ։